• Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου
  • 09:56

Αθήνα

22 oC

αίθριος καιρός

Ο αλβανικός αετός και το... αίμα που νερό δεν γίνεται!

Δεν χωράει αμφιβολία ότι τα ωραία ματς που έχουμε δει ως τώρα είναι μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού. Το Σερβία-Ελβετία ήταν ένα από αυτά. Παιχνίδι που γέμισε το βράδυ της Παρασκευής και δεν μας έκανε με μετανιώσουμε που μείναμε μπροστά από την τηλεόραση, αντί να πάμε για ένα ποτάκι.

Γράφει (για το... ιδιαίτερο αυτό ματς) ο Μιχάλης Τσαμπάς

Εσείς δηλαδή, γιατί ο υπογράφων έτσι κι αλλιώς θα το έβλεπε. Τα έχουμε εξηγήσει αυτά από την πρώτη μέρα. Πάμε... πίσω στον αγώνα. Τι είδαμε; Δυο όμορφα γκολ, σκληρές μονομαχίες και προσπάθεια από όλους έως το 90+ για το γκολ της νίκης.

Αυτό δηλαδή που πέτυχε ο Σακίρι για την Ελβετία, έκανε την ανατροπή και επί της ουσίας δίνει τη... μισή πρόκριση. Ματσάρα που είχε όλα τα κλασσικά χαρακτηριστικά ενός ευρωπαϊκού ντέρμπι που ας μην ξεχνάμε ότι μεταξύ άλλων έχει και... πολιτικό background.

Μην βιαστεί κανείς να πει «μα τι σχέση έχει η Σερβία με την Ελβετία στο πολιτικό κομμάτι;». Δείτε τον τρόπο με τον οποίο πανηγύρισαν οι σκόρερ των Ελβετών, Γκρανίτ Τζάκα και Σερντάν Σακίρι, δείτε τα παπούτσια του 2ου και την σημαία που είχαν πάνω τους, δείτε και γενικά το ρόστερ της χώρας από το κέντρο της Ευρώπης και θα... καταλάβετε.

Παίκτες οι περισσότεροι αλβανικής καταγωγής ή με γονείς γεννημένους στο Κόσοβο, που έφυγαν από την τότε Γιουγκοσλαβία για να γλιτώσουν το... ραντεβού με τις σφαίρες του εμφυλίου. Παίκτες που επέλεξαν να αγωνίζονται με τα χρώματα της Ελβετίας, αλλά όπως σοφά λέει ο λαός «το αίμα νερό δεν γίνεται» και σε κάθε ευκαιρία αυτό φαίνεται.

Ειδικά στις αναμετρήσεις με την Σερβία. Βέβαια επειδή μιλάμε για τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν είχαμε ούτε ακρότητες, ούτε τίποτα. Μόνο μια μεγάλη μάχη εντός γηπέδου για τον τελικό νικητή και φυσικά ο ιδιαίτερος τρόπος που οι νικητές πανηγύρισαν.

Προφανώς για όλες τις πατρίδες τους.