Αθήνα

18 oC

ελαφρές νεφώσεις

Ένας διαιτητής που μας έδειξε τα αυτονόητα… Ο Φινλανδός ρέφερι της Τούμπας, που (απ)έδειξε σε όλους τι χρειάζεται για να δούμε κανονική μπάλα

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος ασχολείται με τον Φινλανδό ρέφερι της Τούμπας, που (απ)έδειξε σε όλους τι χρειάζεται για να δούμε κανονική μπάλα…

Τα ονόματά τους μοιάζουν με… φαρμακευτικά σκευάσματα. Γκεστρένιους, θα είναι κάτι για το βήχα. Αλκάρε, μάλλον προβιοτικό όπως το ούλτρα λεβούρ, Βιρεαβουόρι, μάλλον ισχυρή αντιβίωση!

Αλλά αυτά τα τρία ονόματα –Γκεστρένιους, Αλκάρε και Βιρεαβουόρι- είναι του διαιτητή και των βοηθών του, αυτών που έκαναν εξαιρετική δουλειά στην Τούμπα και κατάφεραν να φέρουν σε πέρας το ντέρμπι ΠΑΟΚ-ΑΕΚ χωρίς να ακουστεί ούτε… βηχαλάκι! Κι αν ακουγόταν από κανέναν τρελό, Γκεστρένιους, σιρόπι αποτελεσματικότατο!

Τι συνέβη λοιπόν και όλοι έμειναν εντυπωσιασμένοι από τους τρεις Φινλανδούς που κλήθηκαν περίπου σαν… κυανόκρανοι του ΟΗΕ για τη δύσκολη αποστολή;

Συνέβη λοιπόν το αυτονόητο. Ο άνθρωπος, ο διαιτητής, σφύριζε ό,τι έβλεπε, και, ω του θαύματος, τον δικαίωσε κάθε ριπλέι. Άφηνε τους παίχτες να παίξουν, δίχως να προσπαθεί να επιβληθεί γιατί… είναι εξουσία! Δεν σταματούσε το παιχνίδι για να κάνει υποδείξεις, για να φέρει τη μπάλα μισό μέτρο πιο πίσω, για να αγριοκοιτάξει έναν ποδοσφαιριστή.

Ενέπνεε σε όλους εμπιστοσύνη, αφού από την πρώτη στιγμή τους έπεισε ότι ήρθε να διεκπεραιώσει ένα παιχνίδι με απόλυτη δικαιοσύνη, δίχως να θελήσει να γίνει εκείνος πρωταγωνιστής και να κλέψει την παράσταση. Και, φευ, το κάνουν πολλοί…

Και, για να ξέρουμε τι λέμε, κι αυτό έχει τη σημασία του. Ο Γκεστρένιους δεν είναι Ισπανός top class για να σφυρίζει κάθε εβδομάδα τη Ρεάλ και τη Μπαρτσελόνα, τη Βαλένθια και τη Σεβίλλη.

Στο φινλανδικό πρωτάθλημα παίζει ο άνθρωπος και διαιτητεύει τη Σεϊναγιόεν, τη Λάχτι, την Κουόπιο, τη Μάριεχαμν, τη Χόνκα και άλλες… υπερδυνάμεις του ποδοσφαίρου!

Αυτό όμως δεν του αφαιρεί το αυτονόητο, ότι δηλαδή ο διαιτητής υπάρχει στο γήπεδο για να επιβάλει τους κανονισμούς και μόνο!

Δεν είναι εκεί για να κάνει πολιτική, για να κλέψει μια ομάδα και να αβαντάρει την άλλη, για να σημαδέψει παίχτες και να βγάλει κάρτες ώστε να χάσουν οπωσδήποτε το επόμενο ματς. Γιατί έχουν συμβεί αυτά…

Η παρουσία του λοιπόν και κυρίως το λευκό ποινικό του μητρώο στη διαιτησία, δημιούργησε κάτι καταπληκτικό. Ούτε ένας παίχτης δεν τόλμησε να διαμαρτυρηθεί, αμφισβητώντας την απόφασή του. Κι αν έκανε κάποιο λάθος, όλοι ήξεραν ότι είναι καθαρά ανθρώπινο και όχι εσκεμμένο!

Το δύσκολο παιχνίδι ολοκληρώθηκε δίχως το παραμικρό φάλτσο. Βοήθησε και ο διαιτητής και οι παίχτες, που στο τέλος έφυγαν αγκαλιασμένοι. Ήξεραν ότι μίλησε μόνο η μπάλα και κανένας άλλος.

ΣΧΕΤΙΚΑ

Έχουμε άραγε στο πρωτάθλημά μας καλύτερους διαιτητές από τον Φινλανδό;

Ίσως και να έχουμε! Δεν είναι πυρηνική φυσική η διαιτησία! Όμως πάσχουν στη νοοτροπία, αποτέλεσμα βέβαια των τεράστιων πιέσεων που κατά καιρούς τους έχουν ασκηθεί!

Κι η αλήθεια –πικρή- είναι ότι έχουν δώσει δικαιώματα, έχουν ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών, έχουν προκαλέσει, έχουν αδικήσει, έχουν «σφάξει» ομάδες, έχουν αβαντάρει όλους τους κατά καιρούς ισχυρούς, παραβιάζοντας τους κανονισμούς, ξεχειλώνοντάς τους!

Και προφανώς ξέρουν τους κανονισμούς, αλλά τους εφαρμόζουν κατά το δοκούν! Ε, αυτό δεν είναι διαιτησία, κάτι άλλο είναι.

Όταν λοιπόν ο διαιτητής μπαίνει στο γήπεδο για να κάνει πολιτική, ή, για να πατσίσει κάποιο προηγούμενο λάθος κάνει και επόμενο, αυτομάτως είναι καταδικασμένος να αποτύχει.

Ο συγκεκριμένος διαιτητής στην Τούμπα δεν διαστρέβλωσε την κοινή λογική, δεν έπαιξε με τη νοημοσύνη κανενός, έπραξε με χαρακτηριστική άνεση τα απολύτως αυτονόητα, τα οποία δυστυχώς έχουμε ξεχάσει.

Γι’ αυτό μοιάζει με μονόδρομο όλη αυτή η ιστορία των ξένων διαιτητών, τουλάχιστον στα δύσκολα παιχνίδια και αυτά της λεγόμενης υψηλής επικινδυνότητας.

Κι οι Έλληνες συνάδελφοί τους ας πάρουν μαθήματα, δίχως να ξοδεύουν το ταλέντο τους στη μικροπολιτική, αν θέλουν να ξαναμπούν στο παιχνίδι με το κεφάλι ψηλά.

Send this to a friend