• Παρασκευή, 23 Αυγούστου
  • 13:50

Αθήνα

32 oC

αίθριος καιρός

Γιατί έπαψες... Ελλάδα να θυμίζεις!

Γιατί έπαψες... Ελλάδα να θυμίζεις!

Ο Sam το... καρφώνει στο «90φεύγα» και η Ελλάδα είναι στους «16» Μουντιάλ! Πέρασαν... μόλις 365 μέρες από τότε και όλα μοιάζουν τόσο μακρινά. Ακόμη και η νίκη... Τι άλλαξε στην εθνική που λατρέψαμε, τι θ' αλλάξει και γιατί υπάρχει... ελπίδα.

 

Όλοι ξέραμε τι έκανε πέρσι το καλοκαίρι στην Βραζιλία. Αυτό που δεν γνωρίζαμε είναι τι θα έκανε μέχρι φέτος το καλοκαίρι. Το να προσπαθείς να εξηγήσεις το πως μια ομάδα που έφτασε ένα πέναλτι μακριά από τις «8» καλύτερες ομάδες του κόσμου, δεν μπορεί να νικήσει για έναν χρόνο, είναι δύσκολο! Η Εθνική μας ομάδα δεν κατάφερε να νικήσει τα Νησιά Φερόε (δις), την Βόρεια Ιρλανδία, την Ουγγαρία, την Φινλανδία. Οκτώ παιχνίδια (εννιά μαζί με αυτό της Κόστα Ρίκα) δίχως νίκη. Πέντε ήττες, τρεις ισοπαλίες...

Προφανώς και δεν είναι ένας ο λόγος που απαντάει στο ερώτημα «γιατί έφτασε στον πάτο η Εθνική;». Ειναι πολλοί. Από τις αρκετές αλλαγές που έγιναν μετά την Βραζιλία, από την ΕΠΟ που δεν μπόρεσε να προστατέψει την ομάδα, τον Ρανιέρι, από τους ίδιους τους παίκτες, από την ατυχία των τραυματισμών, από το ντεφορμάρισμα αρκετών ποδοσφαιριστών. Είναι μια μεγάλη σειρά παραγόντων και γεγονότων που εμφανίστηκαν ταυτόχρονα με αποτέλεσμα η «νέα» Εθνική να μην μπορεί να το διαχειριστεί.

Ναι. «Νέα» Εθνική. Γιατί από την 14αδα που αγωνίστηκε κόντρα στην Ακτή στις 24 Ιουνίου από την 14αδα που έπαιξε στα Νησιά Φερόε υπάρχουν διαφορές.
Με Ακτή: Καρνέζης (24' Γλύκος), Τοροσίδης, Μανωλάς, Παπασταθόπουλος, Χολέμπας, Μανιάτης, Καραγκούνης (77' Γκέκας), Κονέ (13' Σάμαρης), Σαλπιγγίδης, Χριστοδουλόπουλος, Σαμαράς.
Με Νησιά Φερόε: Καρνέζης, Τοροσίδης, Μανωλάς, Παπασταθόπουλος, Σταφυλλίδης, Χριστοδουλόπουλος (46' Νίνης), Κονέ (81' Φούντας), Φετφατζίδης (71' Κολοβός), Σάμαρης, Μήτρογλου, Καρέλης.

Οι 7 από τους 14 της τελευταίας νίκης απουσίαζαν από το τελευταίο φιάσκο. Και φυσικά μετά τον Σάντος ήρθε ο Ρανιέρι και μετά τον Ρανιέρι ο Μαρκαριάν.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ηταν γνωστό πριν από το Μουντιάλ ότι θα υπάρξουν αλλαγές. Σημαντικές. Ο Φερνάντο Σάντος είχε γνωστοποιήσει πως δεν θα συνεχίσει και πως ο Γιώργος Καραγκούνης θα σταματήσει το ποδόσφαιρο. Αποδείχθηκε άμεσα πως δεν θα ήταν μόνο αυτές οι αλλαγές. Ο Φύσσας μαζί με τον Βόκολο αποτέλεσαν παρελθόν και ο Κώστας Κατσουράνης απουσίαζε (αφού δεν είχε ομάδα) από τις πρώτες κλήσεις. Αριθμητικά οι αλλαγές δείχνουν λίγες. Σ' ένα κλειστό γκρουπ όπως η Εθνική η οποία συγκεντρώνεται κάθε φορά που έχει αγώνες όμως είναι πολλές. Και σημαντικές.

Τα όσα έκανε (ή δεν έκανε) ο Κλαούντιο Ρανιέρι είναι γνωστά και χιλιογραμμένα. Ακόμα και η παρουσία του Γιώργου Καραγκούνη με κοστούμι δίπλα του δεν άλλαξε τα όσα έγιναν ή θα γινόντουσαν στην Εθνική. Αποδείχθηκε μάλιστα, πως παρά την (σωστή) απόλυση του Ιταλού η Ελλάδα δεν επέστρεψε στα θετικά αποτελέσματα με την πρόσληψη του Μαρκαριάν. Ωστόσο για να φτάσουμε μέχρι την (δεύτερη) ήττα από τα Νησιά Φερόε, η Εθνική είχε πέσει ήδη στην κινούμενη άμμο κι απλά βούλιαζε μετά από κάθε της παιχνίδι.

 

ΤΟ «ΣΙΓΑ ΜΩΡΕ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ»

Εκτός από τις αλλαγές που υπήρξαν και την μη ύπαρξη των Καραγκούνη και Κατσουράνη στ' αποδυτήρια έπαιξε ρόλο και στο πως αντιμετώπισαν οι ίδιοι οι παίκτες την προκριματική πορεία της ομάδας. Μετά από κάθε ήττα υπήρχε η λογική του «σιγά μωρέ θα προλάβουμε». Στην αρχή άλλωστε ήταν η ήττα από την Ρουμανία που «ΟΚ» μπορεί να συμβεί...

Μετά την ισοπαλία από την Φινλανδία μπήκε η λογική του «θα προλάβουμε» μιας και υπήρχαν τα παιχνίδια με Βόρεια Ιρλανδία και Νησιά Φερόε στο «Καραϊσκάκης». Μετά τις δύο σερί ήττες δεν υπήρχε επιστροφή. Από την στιγμή που όλα πήγαιναν άσχημα, η απόλυση του Ρανιέρι δεν άλλαξε την ψυχολογία. Ταυτόχρονα στο δεύτερο μισό της σεζόν υπήρξαν τόσοι τραυματισμοί Ελλήνων διεθνών. Σε συνδυασμό μάλιστα με το ντεφορμάρισμα αρκετών παικτών δεν υπήρχε η παραμικρή ελπίδα.

 

ΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ, ΤΟ ΝΤΕΦΟΡΜΑΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΟ... ΑΝΟΙΓΜΑ

Από την στιγμή μάλιστα που ανέλαβε ο Ρανιέρι ο... κύκλος της Εθνικής άνοιξε. Βεβαίως αυτό δεν μπορεί να κριθεί απαραίτητα ως κακό αλλά σε μια Εθνική που έμπαινε σε μεταβατική περίοδο της έκανε κακό. Οπως έκανε κακό και στα νέα παιδιά που φόρεσαν το εθνόσημο. Ανθρωποι που γνωρίζουν καλά την Εθνική εξηγούσαν πως είναι πολύ διαφορετικό να είναι στην ομάδα ο Σαλπιγγίδης που έχει παραστάσεις από τον Φούντα ή τον Κολοβό για παράδειγμα που προφανώς είναι πιο φορμαρισμένοι αλλά ακόμα δεν γνωρίζουν τι εστί Εθνική.

Ομως σε αυτήν την χρονιά και ο Ρανιέρι και ο Μαρκαριάν έχει ν' αντιμετωπίσουν τραυματισμούς και παίκτες που είτε δεν αγωνίζονταν είτε δεν βρήκαν ποτέ την φόρμα τους. Ο Μήτρογλου για παράδειγμα. Ο Αθανασιάδης στο δεύτερο μισό. Ο Σαμαράς ο οποίος και ντεφορμέ ήταν και τραυματίας στην συνέχεια. Ο Μανιάτης με ρίξη χιαστών. Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος έβγαλε τον ώμο του. Ο Γκέκας μια από τα ίδια. Ο Σαλπιγγίδης και ο Τζιόλης από τον ΠΑΟΚ επίσης. Οσοι κλήθηκαν να καλύψουν αυτές τις απουσίες δε το έκαναν. Κι όσοι ανέλαβαν να τραβήξουν την Εθνική στην επόμενη εποχή δεν τα κατάφεραν...

 

Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

Το αεροπλάνο για την τελική φάση της Γαλλίας είχε πετάξει από τον... Νοέμβρη. Πλέον η Εθνική καλείται ν' ανασυγκροτηθεί για το Μουντιάλ του 2018. Ναι, οι αντίπαλοι που θα μας τύχουν θα είναι ισχυρότεροι από τα Νησιά Φερόε και την Βόρεια Ιρλανδία αλλά εν τέλει ίσως μας κάνει και καλό. Πρώτον η λογική του «θα προλάβουμε και με τα Νησιά Φερόε παίζουμε» πέθανε. ΟΚ, δηλαδή πόσο πιο κάτω να πάει η Εθνική; Δεν γίνεται να χάσει τρεις φορές από την συγκεκριμένη Εθνική...

Ταυτόχρονα φαίνεται πως υπάρχει μια προσπάθεια ανασυγκρότησης. Η μη κλήση του Χοσέ Χολέμπας προφανώς και δεν ήταν γι' αγωνιστικούς λόγους. Και αυτή δεν θα είναι η μοναδική κλήση. Ισως στην επόμενη υπάρξει κι άλλη τέτοιου τύπου έκπληξη! Ο Γιώργος Καραγκούνης φαίνεται να φτιάχνει την Εθνική της επόμενης περιόδου. Ελπίζοντας πως θα μας στείλει στο Μουντιάλ της Ρωσίας. Πιο κλειστά αποδυτήρια, με περισσότερη πίστη στην Εθνική και με... μπόλιασμα προσωπικότητας. Και αυτό ίσως να είναι το μεγάλο θέμα του «Κάρα». Γιατί καλοί οι Τοροσίδης και Παπασταθόπουλος αλλά χρειάζονται κι άλλοι...

Τουλάχιστον ας υπάρχει η πίστη της αλλαγής. Από όλους μας. Αλλωστε όλοι γνωρίζουμε τι έκανε πέρσι το καλοκαίρι. Οταν στο πέναλτι του Σαμαρή άλλοι κλώτσαγαν καρέκλες, άλλοι έριχναν μπουνιές στους τοίχους κι άλλα δάκρυζαν από χαρά...

 

Πηγή: www.gazzetta.gr

 

Επιμέλεια: Χ.Μ.2

Send this to a friend