Αθήνα

29 oC

αίθριος καιρός

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Μαριλίτα Λαμπροπούλου: Ο γάμος με τον Γιάννη Νταλιάνη, τα δύο παιδιά και ο ρόλος στον Σασμό που ενθουσίασε τους τηλεθεατές

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Γιούσρα Μαρντίνι: Από το κολύμπι για τη ζωή της στα νερά του Αιγαίου σε δεύτερη συνεχόμενη Ολυμπιάδα!

Το 2015 η πρόσφυγας από τη Συρία Γιούσρα Μαρντίνι κολυμπούσε στα νερά του Αιγαίου για να σώσει τη δική της ζωή και άλλων προσφύγων, το 2021 συμμετέχει σε δεύτερη συνεχόμενη Ολυμπιάδα με την ομάδα των προσφύγων, δίνοντας μαθήματα ζωής!

Το ταξίδι της ζωής της

Άρχισε το ταξίδι της από τη Δαμασκό τον Αύγουστο το 2015. Αφού έφτασε στη Σμύρνη μαζί με άλλους 20 συμπατριώτες της ανέβηκε στη βάρκα που θα τούς μετέφερε στην Ελλάδα. Ωστόσο, η βάρκα άρχισε να μπάζει νερά. Μαζί με την αδερφή της βούτηξαν στη θάλασσα και κολύμπησαν τέσσερις ώρες μέχρι τη Λέσβο τραβώντας μαζί τους τη βάρκα. Μετά από ολιγοήμερη παραμονή στον καταυλισμό της Μόριας και στη συνέχεια στους δρόμους της Μυτιλήνης έφυγε για την Αθήνα και στη συνέχεια για την Ευρώπη. Τα είχε καταφέρει.

Η 23χρονη πρόσφυγας συμμετέχει τώρα για δεύτερη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες αφού ταξίδεψε και στο Ρίο και μάλιστα κατάφερε να προκριθεί στα ημιτελικά του αγωνίσματος της (100μ. πεταλούδα) με την ομάδα των προσφύγων.

«Πρώτα κολύμπησα, μετά περπάτησα»

«Πρώτα κολύμπησα, μετά περπάτησα», είναι η πρώτη φράση του βιβλίου της, «Πεταλούδα», για το οποίο είχε μιλήσει στην «Καθημερινή» το 2018. Ο πατέρας της, προπονητής κολύμβησης, την πετούσε στο νερό από μωρό. Στην πισίνα όφειλε να τον αποκαλεί «κόουτς». Στο σπίτι μπορούσε να τον λέει «μπαμπά». Μικρό κορίτσι ακόμα, προπονούνταν καθημερινά δύο ώρες σε ένα κολυμβητήριο με χαμηλό φωτισμό και ένα πορτρέτο του προέδρου Άσαντ κρεμασμένο στον τοίχο. Ο πατέρας δεν άφησε κανένα περιθώριο, ούτε στην ίδια, αλλά ούτε και στην αδελφή της (η Σάρα είναι τρία χρόνια μεγαλύτερη), να γίνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από πρωταθλήτριες της κολύμβησης. Και πράγματι, η Γιούσρα έμαθε με τα χρόνια να αγαπάει το νερό, ονειρεύτηκε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ξεκίνησε στην εφηβεία της να κερδίζει μετάλλια για τη Συρία σε διεθνείς διοργανώσεις. Μετά ήρθε ο πόλεμος.

«Δεν έχω ιδέα από πολιτική», μου λέει στο τηλέφωνο. «Δεν ξέρω πώς να εξηγήσω αυτά που συμβαίνουν στη Συρία, αλλά πιστεύω ότι πάντα υπάρχει κάποιος που έχει δίκιο και κάποιος που έχει άδικο. Και ξέρω ότι αυτός που την πληρώνει είναι ο απλός κόσμος. Εμείς. Που προσπαθούμε να έχουμε μια κανονική ζωή». Η δική της κανονική ζωή διακόπηκε όταν βομβαρδίστηκε το σπίτι της στη Δαμασκό. Όταν έμαθε για πρώτη φορά ότι κάποιος φίλος της σκοτώθηκε, επειδή βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Όταν μια βόμβα έπεσε στην πισίνα που κολυμπούσε, λίγο αφότου είχε βγει απ’ το νερό. «Δεν ήθελα να φύγω από τη χώρα μου», λέει, «αλλά ήταν επιβεβλημένο αν ήθελα να μείνω ζωντανή». Η αδελφή της πρότεινε να πάνε στο Ανόβερο, όπου λίγο καιρό νωρίτερα είχε εγκατασταθεί μια φίλη της.

«Τη θυμάμαι τη μέρα που φύγαμε. Η μητέρα μου έκλαιγε κι εγώ ήμουν πάρα πολύ στενοχωρημένη. Πίστευα βέβαια ότι έπειτα από λίγο καιρό θα επιστρέφαμε, ότι ο πόλεμος δεν μπορεί να κρατήσει πολύ ακόμα. Αλλά έκανα λάθος. Ο πόλεμος πια μπαίνει στον όγδοο χρόνο του». Το σημείο στο βιβλίο όπου η Γιούσρα περιγράφει τον αποχαιρετισμό με τη μητέρα της και τη μικρή της αδελφή, επτά χρονών τότε, είναι σπαρακτικό. Τη ρωτάω αν ήξερε τι την περίμενε στο ταξίδι. «Όχι», απαντά κατηγορηματικά. «Αν ήξερα, δεν θα είχα φύγει».

Νύχτα στο Αιγαίο

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της «Πεταλούδας» είναι ότι η Γιούσρα περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια όλο το ταξίδι. Πώς αναζήτησαν τους διακινητές στην Κωνσταντινούπολη, πώς ένα βανάκι με κατεβασμένες κουρτίνες τούς μετέφερε μέχρι τα παράλια κοντά στη Σμύρνη, πώς έμειναν για αρκετές μέρες κρυμμένες σε ένα δασάκι περιμένοντας μια βάρκα. Ως αναγνώστης ζεις την περιπέτεια μαζί της και σχεδόν ξεχνάς ότι αυτά που διαβάζεις συνέβησαν στ’ αλήθεια.

Η βάρκα που φτάνει για να μεταφέρει τις δύο αδελφές στην Ελλάδα είναι ένα πλεούμενο τεσσάρων μέτρων, πάνω στο οποίο η Γιούσρα και η Σάρα στριμώχνονται με ακόμα 18 άτομα. Έχει αέρα και σκοτεινιάζει. Ωστόσο ξεκινούν. Ισορροπούν με δυσκολία. Και δεκαπέντε λεπτά μετά, η μηχανή της βάρκας χαλάει. Το ακυβέρνητο σκάφος παρασύρεται από τα κύματα και αρχίζει να γεμίζει νερό. Είναι θέμα χρόνου να αρχίσει να βυθίζεται. Πανικόβλητοι οι είκοσι επιβαίνοντες πετούν τα πράγματά τους στη θάλασσα, αλλά το βάρος δεν μειώνεται. Τότε οι δύο κοπέλες πηδούν στο νερό. Δύο ακόμα άνδρες τις ακολουθούν. Κρατιούνται από σχοινιά που είναι δεμένα στο σκάφος και προσπαθούν να κολυμπήσουν προς τη στεριά. Τρεισήμισι ώρες αργότερα, οι ακτές της Λέσβου μοιάζουν ακόμα μακριά. Εντελώς εξαντλημένη από την κούραση και τον φόβο, η Γιούσρα είναι έτοιμη να παραδοθεί στη μοίρα της, διερωτώμενη πώς η ζωή έγινε ξαφνικά τόσο φθηνή. Ως διά μαγείας και ενώ η βάρκα έχει πλησιάσει κάπως στις ελληνικές ακτές, η μηχανή παίρνει ξανά μπροστά. Οι είκοσι επιβάτες φτάνουν στη στεριά σώοι και αβλαβείς. «Είναι επίπονο να θυμάμαι εκείνο το βράδυ», μου λέει σήμερα. «Είναι μια πολύ σκληρή ιστορία. Με κινητοποιεί, αλλά με στοιχειώνει». Από τη μέρα εκείνη δεν έχει μπει στη θάλασσα.

«Την Ελλάδα δεν την είδα κάτω από τις καλύτερες συνθήκες, αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ τους ανθρώπους στη Λέσβο που συνάντησα εκείνες τις μέρες», μου λέει. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια κοπέλα που δεν είχα ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου, η οποία με πλησίασε και μου έδωσε ένα ζευγάρι παπούτσια όταν είδε ότι περπατούσα ξυπόλυτη». Προσθέτει ότι νιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει τους Έλληνες που είδαν με ανοιχτό μυαλό το δράμα των προσφύγων. «Και να απολογηθώ, όμως, γιατί ξέρω ότι για την Ελλάδα δεν ήταν εύκολο αυτό που συνέβη και σε αυτούς που ενοχλήθηκαν από εμάς θέλω να ζητήσω να προσπαθήσουν να καταλάβουν τι έχουμε περάσει. Ούτε εμείς θέλουμε που ζούμε αυτή την κατάσταση».

Ιστορία με καλό τέλος

Σε αντίθεση με ό, τι πίστευε, ότι δηλαδή άπαξ και έφτανε σε ευρωπαϊκό έδαφος θα ήταν όλα απλά, η οδύσσειά της δεν είχε τελειώσει καθόλου. Χρειάστηκε να περπατήσει ένα μεγάλο μέρος της Κεντρικής Ευρώπης, να κρυφτεί σε χωράφια με καλαμπόκια, να αντιμετωπίσει την ουγγρική αστυνομία, να περιμένει μέρες ολόκληρες εγκλωβισμένη σε γραφειοκρατικά αδιέξοδα, όπως περνούσε από τη μία χώρα στην άλλη. Τις περιπέτειές της, όμως, τις αντιμετώπιζε γελώντας – από τη στιγμή που είχε γλιτώσει από τα νερά του Αιγαίου, όλα της φαίνονταν σαν παιχνίδι.

Στο Βερολίνο, σχεδόν τυχαία, γνώρισε τον μελλοντικό της προπονητή, Σβεν Σπάνεκρεμπς, ο οποίος βοήθησε τα δύο κορίτσια να εγκατασταθούν στην πόλη και έδωσε στη Γιούσρα την ευκαιρία να επιστρέψει στις πισίνες, την ίδια περίπου περίοδο που η Ολυμπιακή Επιτροπή εξέταζε το ενδεχόμενο της σύστασης μιας ομάδας προσφύγων για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Έτσι έγινε και ταξίδεψε στη Βραζιλία, όπου εκπλήρωσε το παιδικό της όνειρο και, κυρίως, βρήκε ένα παγκόσμιο κοινό για να αφηγηθεί την ιστορία της. Η περιπέτειά της στη θάλασσα, το happy end στο Ρίο και το όμορφο χαμόγελό της είναι θαυμάσια συστατικά μιας ιστορίας που μένει για πάντα. Το βιβλίο της διαβάζεται σαν μυθιστόρημα και (σύμφωνα με δημοσιεύματα) η ζωή της θα γίνει σύντομα ταινία. Ο κόσμος τη χαρακτήρισε ηρωίδα – «επειδή ο κόσμος έχει ανάγκη από ήρωες», γράφει στο βιβλίο. «Είμαι ένα εντελώς κανονικό κορίτσι και αυτό δεν αλλάζει», μου λέει. «Αυτό που όμως αλλάζει είναι ο ρόλος που έχω τώρα, γιατί τώρα έχω φωνή». Μετά το Ρίο ανέλαβε τον ρόλο της πρέσβειρας στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, συναντήθηκε με τον Ομπάμα, τον Πάπα και τη βασίλισσα Ράνια της Ιορδανίας. «Νιώθω πια ότι εκπροσωπώ τους πρόσφυγες, ότι έχω την ευθύνη να εξηγήσω στον κόσμο τι σημαίνει να είσαι πρόσφυγας, πώς είναι να έχεις φύγει από τη χώρα σου, να εξηγήσω ότι είμαστε κι εμείς άνθρωποι, όπως όλοι».

«Τον πρώτο καιρό που εγκαταστάθηκα στη Γερμανία, δεν ήταν καθόλου εύκολο για μένα, έκανα συνεχώς συγκρίσεις με τη χώρα μου, δεν περνούσα καλά», μου λέει. «Πλέον έχω συνηθίσει και, όταν επιστρέφω στη Γερμανία έπειτα από κάποιο ταξίδι, έχω την αίσθηση ότι επιστρέφω στο σπίτι μου. Ποτέ δεν θα νιώσω όπως ένιωθα για τη Συρία, αλλά είναι το δεύτερο σπίτι μου εδώ και είμαι καλά, με τους φίλους και την οικογένειά μου». Οι γονείς της και η μικρή της αδελφή έφυγαν κι αυτοί από τη Συρία και ζουν πλέον κοντά της.

Ροή Ειδήσεων

17/09/2021 | 18:45

Κατερίνα Γιατζόγλου για το #metoo: «Ήξερα, γι’ αυτό δεν πήγαινα στις πρεμιέρες τους!» (vid)

17/09/2021 | 18:31

Χανιά: Μαθητές έμειναν στην ίδια τάξη επειδή οι γονείς τους δεν ήθελαν να κάνουν self test ή να φορούν μάσκες (vid)

17/09/2021 | 18:16

Κάτια Δανδουλάκη για υπόθεση Φιλιππίδη: Δεν υπάρχει κοινό σημείο πλεύσης με την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου

17/09/2021 | 18:04

Πατέλης για e-food: Η μόνη αλλαγή που έφερε ο Εργασιακός Νόμος είναι επιπλέον δικαιώματα στους ντελιβεράδες free lancers

17/09/2021 | 17:55

Η γεωγραφική κατανομή των κρουσμάτων κορονοϊού την Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου – «Ξεφεύγει» ξανά η Θεσσαλονίκη

17/09/2021 | 17:50

Επίθεση ροτβάιλερ: «Αντί για συγγνώμη προσπάθησαν να με διώξουν από τη χώρα – Ο Στάθης δεν θα γυρίσει πίσω», λέει η μητέρα του

17/09/2021 | 17:49

Κορονοϊός: Έτσι θα επιστρέψουν οι φοιτητές στα Πανεπιστήμια – Όλο το πρωτόκολλο του υπουργείου

17/09/2021 | 17:46

Κορονοϊός: 2.255 νέα κρούσματα και 39 νέοι θάνατοι την Παρασκευή 17/09-Στους 352 οι διασωληνωμένοι

17/09/2021 | 17:31

Επίθεση με βιτριόλι: Τα ηχητικά ντοκουμέντα της 36χρονης Έφης με την χαρτορίχτρα για τα μαντζούνια (vid)

17/09/2021 | 17:29

Μετρό: Κλειστοί οι σταθμοί Σύνταγμα και Πανεπιστήμιο – Αλαλούμ στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

17/09/2021 | 17:19

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο μετακόμισε από τη βίλα των 6 εκατ. ευρώ επειδή τόν ενοχλούσαν τα πρόβατα που βέλαζαν στο διπλανό κτήμα!

17/09/2021 | 17:12

Σοκαριστικό βίντεο: Έγκυος προσπαθεί να πηδήξει από το παράθυρο για να γλιτώσει από τον σύζυγό της (ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ)

17/09/2021 | 17:11

Πρετεντέρης για Γεννηματά: Να παραιτηθεί για να προσφέρει στον διάδοχό της καλύτερες συνθήκες!

17/09/2021 | 16:58

Αυτό το Σαββατοκύριακο οι καλύτερες σειρές κάνουν πρεμιέρα στο ERTFLIX – «Καρτ ποστάλ» και «Hannibal»

17/09/2021 | 16:50

Ελληνική μελέτη ReCOVer: 90% η ανοσολογική απάντηση με τα mRNA εμβόλια στους ασθενείς με καρκίνο
Θρήνος στο παγκόσμιο μπάσκετ: Πέθανε ο Ντούσαν Ίβκοβιτς (ΦΩΤΟ+ΒΙΝΤΕΟ)
Το αναγκαίο restart για να γίνει από «μπασκετάκι» ξανά το «εθνικό μας σπορ»
Συντετριμμένος ο Σπανούλης με τον θάνατο Ίβκοβιτς: «Α ρε Ντούντα ΔΑΣΚΑΛΕ, ΗΓΕΤΗ, ΑΡΧΟΝΤΑ»
Europa League: Με το δεξί θέλει να μπει ο Ολυμπιακός με αντίπαλο Αντβέρπ
Λίνκολν – ΠΑΟΚ 0-2: Ξεπέρασε απουσίες και άγχος ο Δικέφαλος του Βορρά και έκανε το αυτονόητο!
Europa League – Ολυμπιακός-Άντβερπ 2-1: Κέρδισαν με τύχη και δεν ενθουσίασαν αλλά πρώτοι στον όμιλο οι «ερυθρόλευκοι»