• Παρασκευή, 23 Αυγούστου
  • 11:45

Αθήνα

31 oC

αίθριος καιρός

Ο ΠΑΟΚ ψήλωσε μπροστά σε έναν… χασάπη!

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος καταλαβαίνει τους ανθρώπους του Δικεφάλου που ήθελαν να δείρουν τον διαιτητή, ένα ανθρωπάκι που ήθελε πάση θυσία την πρόκριση του Άγιαξ.

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος καταλαβαίνει τους ανθρώπους του Δικεφάλου που ήθελαν να δείρουν τον διαιτητή, ένα ανθρωπάκι που ήθελε πάση θυσία την πρόκριση του Άγιαξ.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

Θα μπορούσε να είναι ντι τζέι στο Φαληράκι της Ρόδου ή να έχει μπιτς μπαρ στη Μύκονο χαμογελώντας μεθυσμένος κι εξακολουθώντας να πίνει μαζί με τις ορδές των Άγγλων συμπατριωτών του.

Θα μπορούσε –ως τουρίστας- να χαζεύει στο παλιό λιμάνι των Χανίων, διορθώνοντας τις άσπρες κάλτσες του για να μην τον «χτυπάει» το πέδιλο.

Αλλά θα μπορούσε να είναι κι αυτός που κόβει τα εισιτήρια στην είσοδο του μουσείου κέρινων ομοιωμάτων της Μαντάμ Τισό στο Άμστερνταμ, χαμογελώντας ψεύτικα στους επισκέπτες.

Ίσως κάνει στο μέλλον κάτι απ’ αυτά ο 38χρονος Γκρεγκ Πόουσον, ο αποκαλούμενος από χτες και χασάπης του ΠΑΟΚ!

Α, butcher, θα του ταίριαζε! Με λευκή ρόμπα και γάντια, επίσης χαμογελαστός όπως κόβει σε λεπτές φέτες το νουά!

Οι παίχτες του ΠΑΟΚ θα τον θυμούνται χρόνια, αφού είναι ο άνθρωπος που αποφάσισε ότι δεν πρέπει να προχωρήσει στα πλέη οφ η ελληνική ομάδα.

Τα μάτια του έβλεπαν μόνο Άγιαξ θεωρώντας ότι είναι αδιανόητο να μην περάσει στην επόμενη φάση η ολλανδική ομάδα.

Δεν είναι μόνο τα τρία πέναλτι που έδωσε με τόση ευκολία σε βάρος του ΠΑΟΚ –το τρίτο ανύπαρκτο, θα το αρνιόταν και ο… Γιόχαν Κρόιφ- δεν είναι μόνο η άρνηση κάθε σφυρίγματος στον Δικέφαλο –όπως εκείνο το χέρι έξω από την περιοχή του Άγιαξ στο 94- είναι η όλη συμπεριφορά του στο παιχνίδι. Σαν να έλεγε στους παίχτες της ελληνικής ομάδας ότι «απαγορεύεται να περάσετε».

Γι’ αυτό και με τη λήξη της αναμέτρησης και με την οργή να ξεχειλίζει, οι παίχτες του ΠΑΟΚ έτρεξαν σύσσωμοι εναντίον του.

Δεν είναι η συνήθης γκρίνια των ηττημένων αλλά η αίσθηση ότι αυτός ο τύπος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του αποτελέσματος.

Ο Άμπελ Φερέϊρα, που έτρεξε να προστατεύσει τους ποδοσφαιριστές του μετά το τελευταίο σφύριγμα, δεν μάσησε τα λόγια του.

«Η αλήθεια είναι ότι εμείς προετοιμαστήκαμε αρκετά καλά για να αντιμετωπίσουμε τον Άγιαξ και τις δυσκολίες που θα μας έβαζε. Αλλά δεν μπορούσαμε να προετοιμαστούμε για τις υπόλοιπες δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε. Νομίζω ότι θα ήταν σκάνδαλο αν ο ΠΑΟΚ περνούσε στην επόμενη φάση, κάτι τέτοιο κατάλαβα μετά από αυτό το παιχνίδι. Εμείς ελέγξαμε τους παράγοντες που μπορούσαμε, υπήρξαν κι άλλοι που δεν μπορέσαμε να ελέγξουμε κι έπαιξαν σημαντικό ρόλο»

Ούτε για τον Πορτογάλο προπονητή ήταν εύκολο να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. Σε κανέναν δεν είναι κι ας μην έχει 200 σφυγμούς όπως οι παίχτες. Κι ο Φερέϊρα μίλησε με την κοινή λογική:

«Μας μένει η αίσθηση ότι μπορούσαμε να κάνουμε κάτι αλλά υπήρχαν παράγοντες που δεν ήταν στο χέρι μας. Μιλάμε για αγώνα εναντίον του Άγιαξ, που έχει τεράστια ιστορία και δυναμική, με φανταστικό στάδιο, πολλούς οπαδούς, και ο ΠΑΟΚ τον κοίταξε στα μάτια. Αισθάνομαι αυτό το «γαμώτο» διότι ο Άγιαξ έχει ποιότητα για να κερδίζει παιχνίδι, δεν χρειαζόταν κάτι παραπάνω…»

Και για να μην αφήσει τίποτα αδιευκρίνιστο υπογράμμισε:

«Τη διαφορά την έκαναν τα τρία πέναλτι που θα μπορούσαν να είναι τέσσερα αν χρειαζόταν! Υπάρχει φάση που έγινε ξεκάθαρο τράβηγμα σε παίκτη μας και δεν δόθηκε φάουλ. Υπάρχει και το τρίτο πέναλτι του Άγιαξ που δε θέλω να πω κάτι σε αυτό…»

Σαφής ήταν και ο οργανισμός ΠΑΟΚ στην επίσημη ιστοσελίδα του.

«Η ιστορία έγραψε ο Άγιαξ χρειάστηκε μία αγγλική χείρα βοηθείας για να πάρει μία αγχωτική πρόκριση στα Play Offs του Champions League και ότι ο ΠΑΟΚ μεγάλωσε πολύ. Γεγονός που θα το δούμε στη συνέχεια της σεζόν, που μόλις άρχισε»

Αυτή είναι η αλήθεια. Ότι ο ΠΑΟΚ μεγάλωσε και ψήλωσε δείχνοντας ένα εξαιρετικό πρόσωπο απέναντι σε μια σπουδαία ομάδα πολύ υψηλών προδιαγραφών.

Κι αν μοιάζει με κλισέ αυτό το περίφημο «κοίταξε τον αντίπαλο στα μάτια», είναι η ρεαλιστική προσέγγιση του αγώνα.

Ο ΠΑΟΚ δεν έπαιξε κλεφτοπόλεμο, δεν κλείστηκε, δεν ταμπουρώθηκε δεν αρκέστηκε στο να διώχνει τη μπάλα. Έπαιξε, βρήκε μπροστά, πάτησε περιοχή, έκανε φάσεις και ευκαιρίες, είχε αισθητή παρουσία. Κι αυτά ακριβώς τα στοιχεία τον ψηλώνουν, τον μεγαλώνουν, τον κάνουν να πιστεύει ότι είναι σε καλό δρόμο. Και δεν θα ξεχαστούν ούτε η διαιτησία ούτε κι η εμφάνιση.

Send this to a friend