Αθήνα

27 oC

αίθριος καιρός

Πειράματα, αλχημείες, εθνική μοναξιά...

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος θεωρεί ότι λείπει ο ορθολογισμός από την εθνική ομάδα, με την αντισυμβατικότητα του Άγγελου Αναστασιάδη να είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού…

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος θεωρεί ότι λείπει ο ορθολογισμός από την εθνική ομάδα, με την αντισυμβατικότητα του Άγγελου Αναστασιάδη να είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού…

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

Οδεύοντας προς τα 67 του χρόνια, γεμάτος από προπονητικές εικόνες, ο Άγγελος Αναστασιάδης έχει φάει τα γήπεδα με το κουτάλι. Είκοσι εννέα χρόνια στους πάγκους, τα έχει δει όλα. Από Διαγόρα και Παναργειακό και Καβάλα και Ιάλυσο και Εδεσσαϊκό, μέχρι ΠΑΟΚ και Ηρακλή και Παναθηναϊκό. Και ξανά ΠΑΟΚ και Γιάννινα και Πλατανιά και Λάρισα, η ζωή του επιφύλασσε ένα δώρο: τον πάγκο της Εθνικής ομάδας από τον περασμένο Οκτώβριο, στη θέση του Μίχαελ Σκίμπε.

Ήταν πολλοί οι διαφωνούντες, που περίμεναν ένα διαφορετικό μοντέλο. Σε σκέψη, σε νοοτροπία, σε τρόπο δουλειάς, ακόμα και στον τρόπο προσέγγισης ενός αγώνα.

Ως αντισυμβατικός, ουδέποτε πέρασε απαρατήρητος. Κι όχι μόνο για τις επικές ατάκες του -σαν τη μυθική… «δεν μπορούν τα παλικάρια»- αλλά και για το πώς έβλεπε ένα παιχνίδι.

Αν δέκα προπονητές το διάβαζαν με έναν Χ τρόπο, ο Άγγελος θα αναζητούσε το Ψ. Έτσι έμαθε, έτσι κινήθηκε στον προπονητικό του βίο. Κι αυτό το ήξεραν όλοι. Και όσοι τον προσλάμβαναν και όσοι τον απέλυαν.

Το δεύτερο σκέλος -η απόλυση- δεν άλλαξε καθόλου ούτε τα πιστεύω του ούτε τον τρόπο δουλειάς του. Γιατί από το επόμενο πόστο του θα έκανε πάλι αυτό που κατέβαζε η κούτρα του.

Θα ανακάλυπτε έναν ξεχασμένο Μαυρία και θα τον έπαιρνε στην ομάδα.

Το έκανε σε όλες τις ομάδες που δούλεψε, προφανώς το κάνει και στην Εθνική. Είναι η δική του υπογραφή.

Κι είναι και μία ακόμα. Το ανακάτεμα της τράπουλας, τόσο πριν τα παιχνίδια όσο και κατά τη διάρκειά τους.

Έγινε και στη Βοσνία στις 26 Μαρτίου. Όταν στράβωσε το παιχνίδι και βρεθήκαμε πίσω στο σκορ με 2-0 μόλις στο 15ο λεπτό, κατάλαβε ότι έκανε λάθος ο ίδιος. Άλλαξε τη διάταξη σε 4-4-2 (από τους τρεις αμυντικούς της αρχής) και στη συνέχεια ανακάτεψε το παιχνίδι. Μέσα Μασούρας, Κολοβός, Κουλούρης, έξω Μπουχαλάκης, Κουρμπέλης, Μπακάκης.

Το τελικό 2-2 στο παιχνίδι -με γκολ μιας αλλαγής του, του Κολοβού-  έφερε θετικές κριτικές για τον τρόπο διαχείρισης.

Αλλά από το βράδυ του Σαββάτου και το βαρύ 0-3 από την Ιταλία, οι «αντιφρονούντες» φούντωσαν ξανά.

Υπήρξαν ενυπόγραφα δημοσιεύματα, όπου κάποιοι τον είπαν τρελό, άλλοι δε επικίνδυνο. Χαμούλης, που λέει κι η νεολαία.

Υπάρχει ένα στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Με τη Βοσνία, δύο γκολ ως το 15, μέσα σε τέσσερα λεπτά.

Με την Τουρκία, πάλι δυο γκολ ως το 17. Κι ήρθε και το χειρότερο. Με την Ιταλία, τρία γκολ ως το 32ο λεπτό, τρία μέσα σε ένα δεκάλεπτο.

Ε, δεν μπορεί να φταίνε μόνο οι παίχτες. Είναι η προσέγγιση του αγώνα, η διάταξη, οι θέσεις, κι ακόμα οι ποδοσφαιρικές αλχημείες χωρίς λόγο!

Από το συνεχές ανακάτεμα, ζαλίζεται κι η τράπουλα!

Δεν μπορεί να μην ξέρει κι ο ίδιος ότι κάτι λιγότερο από τη δεύτερη θέση στον όμιλο -εννοείται μετά την Ιταλία- θα είναι παταγώδης αποτυχία.

Η Βοσνία είναι στα χειρότερά της, η Φινλανδία δεν μπορεί να αποτελεί… φόβητρο, Αρμενία και Λιχτενστάιν συμπληρώνουν έναν όμιλο απλά για να υπάρχουν.

Αν όμως δεν υπάρξει ορθολογισμός, τότε η Εθνική δεν μπορεί να προχωρήσει. Το ποδόσφαιρο εξυψώνει τους γενναίους αλλά δεν δέχεται τα πειράματα. Κι αυτή τη στιγμή πειράματα -και αλχημείες- υπάρχουν πολλά. Απαιτείται εξορθολογισμός και ποδοσφαιρικός ρεαλισμός, αρχής γενομένης από το αυριανό παιχνίδι με την Αρμενία. Ο χρόνος και τα περιθώρια έχουν τελειώσει…

 

Send this to a friend