Αθήνα

32 oC

αίθριος καιρός

Ο ρεπόρτερ… Φουφουτιέ και άλλοι άσχετοι! Το χοντρό κράξιμο στον Ντεσάν που τον έβγαλαν… ταβερνιάρη και τους πήρε το Παγκόσμιο

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος θυμάται το χοντρό κράξιμο στον Ντιντιέ Ντεσάν που τον έβγαλαν… ταβερνιάρη και τους πήρε το Παγκόσμιο Κύπελλο κι έγινε… στάση μετρό!

Το σκεφτόμουν συχνά όταν άκουγα –ή ασκούσα κι εγώ ο ίδιος- σκληρή κριτική σε έναν προπονητή. Αυτόν –τον όποιο- που έχει από πάνω του άλλους δέκα χιλιάδες προπονητές τουλάχιστον, οι οποίοι εύκολα τον βγάζουν άχρηστο κι ανίκανο και τον χαρακτηρίζουν από… ταβερνιάρη μέχρι… άγαλμα, προφανώς και κοιμισμένο!

Κι είχα κάνει άπειρους καυγάδες με προπονητές, επισημαίνοντάς τους ότι προφανώς δεν έχουν το αλάθητο κι ότι μπορεί να κάνουν ακόμα και χοντρές γκάφες.

Μέχρι που μετά από πολλά χρόνια είχα μια συζήτηση με έναν άνθρωπο που έφαγε τη ζωή του στους πάγκους, τον Γιάτσεκ Γκμοχ.

Με αφοπλιστική ειλικρίνεια και μέσα σε λίγες φράσεις, είπε όλη την αλήθεια.

«Γκάφες; Προφανώς. Όλοι έχουμε στήσει λάθος ενδεκάδα, έχουμε κάνει φρικτές αλλαγές, έχουμε χάσει παιχνίδια από λανθασμένες κινήσεις. Εντάξει, αλήθεια είναι. Αλλά πες μου, για το Θεό σου. Μπορεί κάποιος στην εξέδρα να ξέρει περισσότερα από έναν προπονητή; Να είναι καλύτερος στην τακτική ή ό,τι διάολο υπάρχει στο ποδόσφαιρο; Να γνωρίζει καλύτερα την κατάσταση των παιχτών; Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί μυαλοπώληδες στην εξέδρα και ακόμα πιο δυστυχώς επηρεάζουν και τους προέδρους…»

Να γίνει… καφετζής!

Το σκεφτόμουν όταν άκουσα να «σκίζουν» τον προπονητή των νέων παγκόσμιων πρωταθλητών, τον Ντιντιέ Ντεσάν.

Τον «έσκιζαν» εδώ και δυο χρόνια, θεωρώντας ότι πρέπει να ανοίξει… καφετέρια και να παρατήσει την προπονητική, μετά την ήττα της Γαλλίας από την Πορτογαλία στον τελικό του Euro του 2016.

Είχαν αποκτήσει εμμονή μαζί του, ήταν ξεκάθαρο. Κι αυτές οι εμμονές συνεχίστηκαν και κράτησαν ακόμα και κατά τη διάρκεια του παγκοσμίου κυπέλλου, ενώ είχαμε προέλαση της Γαλλίας!

Πριν αρχίσει το τουρνουά τον ρωτούσαν συνέχεια το ίδιο πράγμα κι όντως απόρησα που κατάφερε να μη… βρίσει κάποιον!

«Πώς νιώθετε που έφυγε ο Ζιντάν από τη Ρεάλ; Φοβάστε για τη θέση σας;»

Κι ο… αθεόφοβος χαμογελούσε χωρίς να σιχτιρίσει κανέναν!

Η ψυχραιμία του και η ευγένειά του ήταν παροιμιώδεις!

Το France Football –με τη μεγάλη ισχύ στη Γαλλία και όχι μόνο- ο Γάλλος προπονητής είχε περάσει από ανάκριση πρώτου βαθμού! Για την τακτική του, τα πλάνα, τις σκέψεις του. Τον κατηγορούσαν ότι είναι όλα τόσο απλοϊκά! Κι εκείνος, με την τεράστια ψυχραιμία του, ανέλυσε όλα τα πλάνα, από το πρώτο μέχρι το τρίτο, τις τακτικές αλλά και τις απόψεις του!

Τον κατηγόρησαν και για την προσέγγιση του στον τελικό, αυτόν στον οποίο η Γαλλία έβαλε τέσσερα γκολ!

Τον «χτύπησαν» για την… λανθασμένη αλλαγή του Καντέ, μέχρι να αποδειχτεί μετά το παιχνίδι ότι ο νεαρός μέσος είχε γαστρεντερίτιδα, ήταν εξαντλημένος και δεν μπορούσε να παίξει άλλο. Θα λιποθυμούσε!

Κοίτα ποιος γελάει…

Πολύ θα ήθελα να ξέρω πώς να νιώθει τώρα που όλα τελείωσαν. Τι να κουβεντιάζει με τους φίλους του στο σαλόνι του σπιτιού, τι να λέει στη γυναίκα του όπως κάθονται και χαλαρώνουν.

Να γελάει άραγε με όλες αυτές τις… σφαίρες των «ειδικών», μηδέ εξαιρουμένων και των ποδοσφαιρικών αναλυτών;

Σίγουρα γελάει ο Αντουάν Γκριεζμάν, που εξήγησε με πολύ απλά λόγια την τακτική:

«Μπορεί να φαίνεται ότι παίζουμε αμυντικά, αλλά ξέρουμε πότε να αυξομειώσουμε το ρυθμό και να ανεβάσουμε ψηλά το παιχνίδι μας. Για ρωτήστε και τους αντιπάλους μας το πόσο υπέφεραν από αυτές τις αυξομειώσεις…»

Ή μήπως ξέρουν καλύτερα ο φίλαθλος Φιλίπ και ο ρεπόρτερ Φουφουτιέ;

Γιατί πολύ απλά ο Ντεσάν ήξερε ακριβώς πώς μπορεί να φτάσει στον θρίαμβο. Με μια σφιχτή ομάδα που πρόσεχε πολύ τα μετόπισθεν δίχως να βγαίνει με τρελό τρόπο μπροστά, αλλά όταν χρειαζόταν μπορούσε να πατήσει γκάζι.

Ποιος έπεισε ακόμα και τον Γκριεζμάν ότι πρέπει να μαρκάρει και να γυρίζει πίσω να βοηθήσει, αφήνοντας τον Εμπαπέ να έχει πιο ελεύθερο ρόλο; Μήπως ο… Φουφουτιέ;

Ήξερε ότι με προσηλωμένους τους παίχτες στο πλάνο –ακόμα και ο απείθαρχος Πογκμπά ακολούθησε το πλάνο- μπορούσε να φτάσει στο στόχο. Και δεν τον έκρυψε ποτέ.

Η δήλωσή του στην Equipe είχε τρομερό ρεαλισμό και κίνδυνο. Να τον «σκίσουν», όπως κι έγινε!

«Ποτέ δεν έπαιζα για το θέαμα, έπαιζα για να κερδίζω», είχε πει πριν αρχίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Αυτό έκανε και ως ποδοσφαιριστής, κατακτώντας τίτλους με όλες τις ομάδες που αγωνίστηκε, προφανώς θα το έκανε και από τον πάγκο, ζητώντας από τους παίχτες ισορροπία σε όλες τις γραμμές.

Και μια σοβαρή λεπτομέρεια. Όταν η Γαλλία με εκείνον αρχηγό το 1998 πήρε το παγκόσμιο κύπελλο, κανείς δεν έλεγε το παραμικρό για τον προπονητή, τον Εμέ Ζακέ. Όλοι ανέφεραν την ομάδα του Ζιντάν!

Κι όπως ομολόγησε ο Μαρσέλο Λίπι στο Journal de Dimanche,

«Ο Ζιντάν ήταν ηγέτης με τη μπάλα, ο Ντεσάν ήταν... ψυχολογικός ηγέτης»!

Αυτός έκανε και την ομιλία στο ημίχρονο, τονώνοντας το ηθικό των συμπαιχτών του.

H δική του ομάδα

Αυτή η τωρινή ομάδα είναι ολότελα δική του. Εκείνος είναι ο δημιουργός και ο ηγέτης της, τολμώντας να την αλλάξει κατά το ήμισυ σε σχέση με την ομάδα του 2016! Γι’ αυτό και όλοι ήταν ορκισμένοι σ’ αυτόν. Τον πέταγαν και τον ξαναπέταγαν στον αέρα μετά τον τελικό, αναγνωρίζοντας πλήρως τη συμβολή του.

Την αναγνώρισε και το κράτος, δίνοντας το όνομά του σε στάση του μετρό.

Ο σταθμός Notre Dame des Champs έγινε Notre Didier Deschamps.

Α, ο Φιλίπ και ο ρεπόρτερ Φουφουτιέ που τον έκραζαν, πήγαν στα Πυρηναία…