• Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου
  • 01:28

Αθήνα

15 oC

σποραδικές νεφώσεις

18 Οκτώβρη 1981! Ημερομηνία-σταθμός για τον προοδευτικό χώρο, για τις δυνάμεις του σοσιαλισμού και της Αριστεράς!

Ημερομηνία επίκαιρη, γιατί θυμίζει πως η προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία διεκδικεί την διακυβέρνηση για να εφαρμόσει πολιτικές αλλαγών-ανακατανομών που αφορούν την πλειοψηφία της κοινωνίας και τον πολυδιάστατο ρόλο της χώρας στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.

Ημερομηνία επίκαιρη, γιατί θυμίζει πως η προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία διεκδικεί την διακυβέρνηση για να εφαρμόσει πολιτικές αλλαγών-ανακατανομών που αφορούν την πλειοψηφία της κοινωνίας και τον πολυδιάστατο ρόλο της χώρας στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Χάρης Τσιόκας

Ωστόσο για τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού και της αχαλίνωτης κερδοσκοπικής χρηματιστηριακής αγοράς, αυτή η κοινωνική έκρηξη του «Οκτώβρη του 81» παραμένει σημείο αναφοράς για συκοφάντηση και αποκαθήλωση των κοινωνικών και δημοκρατικών κατακτήσεων που προώθησε! Στη κοινωνική συνείδηση όμως η 18 Οκτώβρη του ’81 αποτελεί πλέον ένα από τα κορυφαία γεγονότα της συμβολής του προοδευτικού κινήματος στην εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας!

Γιατί δεν παραπέμπει  μόνο στο γεγονός πως ο προσανατολισμός της προοδευτικής κοινωνικής πλειοψηφίας διαχρονικά , ήταν και είναι αντίθετος με τις επιδιώξεις μιας κυβέρνησης για τους λίγους .

Της πολιτικής δηλαδή που υπηρετεί και η σημερινή  κυβέρνηση ΝΔ -Μητσοτάκη με τα παρακολουθηματα που την πλαισιώνουν

Αλλά κυρίως γιατί οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου με τη μεγάλη προοδευτική δημοκρατική παράταξη  και κορμό το πανελλήνιο σοσιαλιστικό  κίνημα  ,  ανέτρεψαν τον κοινωνικό και πολιτικό διχασμό με αναβάθμιση του ρόλου της χώρας στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.

Είναι λοιπόν  σημαντικό να υπογραμμίζουμε πως η προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία, διαχρονικά ταυτίζεται  και στηρίζει  προγραμματικα πλαίσια διακυβέρνησης ,με ανάπτυξη και ανακατανομή της κοινωνικής ,οικονομικής και διοικητικής εξουσίας υπέρ  των πολλών , με δημοκρατία δικαιοσύνη και αλληλεγγύη!

Πλαίσια που δεν σχετίζονται με την διεκδίκηση για ανάθεση της κυβερνητικής ευθύνης που στόχο έχει ρυθμίσεις, δηλαδή «τακτοποιήσεις», που αφορούν λίγα και ισχυρά κέντρα εξουσίας .

Πολύ περισσότερο η προοδευτική κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία δεν συμβιβάζεται , δεν ταυτίζεται,με την διεκδίκηση ενός «κυβερνητισμού» που γίνεται  διαχειριστής δηλ τροχονόμος μιας δήθεν διευθέτησης ανισοτήτων και αδικιών που διαιωνίζονται .

Άλλωστε τόσο διαχρονικά όσο και πρόσφατα , η ιστορία  διδάσκει πως όπου και όταν αυτό συμβαίνει , οι μεταλλαγμένοι πολιτικοί σχηματισμοί που το υπηρέτησαν , συρρικνώθηκαν στη κοινωνική τους αποδοχή και ηττήθηκαν πολιτικά ! Με απλά λόγια η προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία σ όλη τη διαδρομή της , διεκδικεί να γίνεται η διακυβέρνηση όχημα αλλαγών που στηρίζουν την πραγματική οικονομία με Δημοκρατία , εξωστρέφεια και μέσα από ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές προγραμματικες συγκλίσεις!

Ακριβώς γι αυτό το λόγο ο Οκτώβρης του 81 χαρακτηρίσθηκε , φορτίστηκε, εννοιολογικά ως «Αλλαγή»!  Και προστέθηκε ανεξίτηλα στα θετικά πρόσημα της συμβολής του προοδευτικού κινήματος , για την εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας και χώρας!

Ως απόδειξη των προηγούμενων αναφορών για την επέτειο της 18 του Οκτώβρη του 81 είναι χρήσιμο  με ενδεικτικά παραδείγματα να επαναφέρουμε στην μνήμη μας , το πολιτικό και κοινωνικό στίγμα αυτης της τόσο σημαντικής διαδρομής του προοδευτικού χώρου.

Του προοδευτικού κοινωνικού πολιτικού χώρου που καλείται και σήμερα να αντλήσει διδάγματα , για να συνεχίσει την προσφορά , δίνοντας διέξοδο στις σύγχρονες κοινωνικές και παραγωγικές ανάγκες με δημοκρατία δικαιοσύνη σεβασμό στο περιβάλλον και αλληλεγγύη.

Αξίζει λοιπόν να  επισημάνουμε πως με την «κοινωνική έκρηξη του 81» και τη διακυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου , καταγράφονται νομοθετικές ρυθμίσεις, πολιτικές πρωτοβουλίες και κανονιστικές πράξεις μέσω των οποίων :

– Εφαρμόζονται πολιτικές για την άρση των πολιτικών και κοινωνικών αποκλεισμών! Άνοιξε δηλαδή ο δρόμος για την ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών στις παραγωγικές, διοικητικές και αναπτυξιακές δραστηριότητες της χώρας.

– Η μεσαία τάξη συγκροτείται, διευρύνεται και ισχυροποιείται.

– Αναγνωρίζεται και αυξάνεται η αγοραστική δύναμη των δυνάμεων της εργασίας και της επιστήμης, με συλλογικές συμβάσεις και διεκδίκηση δίκαιης συμμετοχής στους κινδύνους και ευκαιρίες των συντελεστών της παραγωγικής συγκρότησης.

– Η αγροτική κοινότητα αποκτά ταυτότητα και ρόλο στην εθνική οικονομία.

– Τα αγαθά της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης γίνονται δημόσια και προσβάσιμα σε όλους, τίθενται επιτέλους οι βάσεις για τη συγκρότηση του κοινωνικού κράτους.

– Διαμορφώνονται πλαίσια που η δημοκρατία «βαθαίνει» με αποκεντρωμένους πόρους, αρμοδιότητες και με την είσοδο αποκλεισμένων μέχρι τότε κοινωνικών στρωμάτων στους θεσμούς αντιπροσώπευσης και εξουσίας.

– Η χώρα αποκτά ακτινοβολία στην Ευρώπη και στον κόσμο, με ενεργό ρόλο στο προοδευτικό κίνημα, με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και διαπραγματευτική ικανότητα, ενώ πετυχαίνει –με τους αναγκαίους «ευρωπαϊκούς» συμβιβασμούς– ισχυρά οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα.

Αναφέρθηκα σε ενδεικτικά παραδείγματα εκείνης της περιόδου για να τα αντιδιαστείλω με τις επιδιώξεις των δυνάμεων της νεοφιλελεύθερης συμμαχίας και των παρακολουθημάτων της «δεξιάς Σοσιαλδημοκρατίας».

Δυνάμεις που στη συνέχεια , στο όνομα της εξουσίας,  όχι  μόνο αποκαθήλωσαν  το «κοινωνικό συμβόλαιο» που για πολλές δεκαετίες υπηρέτησαν οι σοσιαλδημοκράτες  αλλά και  διαμόρφωσαν , ανέχθηκαν , κανόνες «άνισων ανταλλαγών» και βίαιων ανακατανομών υπέρ των λίγων και ισχυρών στη χώρα, την Ευρώπη και τον κόσμο.

Γιατί η νεοφιλελεύθερη πρόταση, δέσμια των δυνάμεων της χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας, έχει επιφέρει καίρια πλήγματα στην πραγματική οικονομία, την κοινωνική συνοχή και τη δημοκρατία στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα !

Η δική τους επιδίωξη δεν είναι ένα αποτελεσματικό κράτος που διαμορφώνει κανόνες στην αγορά και την πραγματική οικονομία και την ανάπτυξη , αλλά ένα κράτος που εκποιεί αρμοδιότητές του και δημόσια αγαθά επιτρέποντας πρόσβαση των πολιτών στο γιγνεσθαι ανάλογα με την οικονομική επιφάνεια.

Το σχέδιό τους θέλει αφ’ ενός την αγορά να αυτορρυθμίζεται στη βάση της δύναμης του ισχυρού, αφ’ ετέρου το κοινωνικό κράτος που θεμελιώθηκε στην κυβερνητική θητεία του Σοσιαλιστικού κινήματος  με τον Ανδρέα να εκποιείται (παραπέμπω ενδεικτικά στις πρόσφατες ανακοινώσεις της Ν.Δ. για την ιδιωτική ασφάλιση -την αγορά υγείας ,παιδείας και το φορολογικό σύστημα κτλ )

Η πρότασή τους δεν διαμορφώνει πλαίσια που επιμερίζουνε τους  κινδύνους και ευκαιρίες αναλογικά , στους συντελεστές της παραγωγικής διαδικασίας!  Και τις όποιες υποσχέσεις για παροχές μελλοντικών οφελημάτων στους συντελεστές παραγωγής ανάπτυξης,  τις εκχωρεί μονομερώς στη μελλοντική «γενναιοδωρία» των κερδοσκοπούντων. Ο κυβερνητισμός τους αδιαφορεί για το περιβάλλον ,η το μετατρέπει σε κερδοσκοπικό όχημα και αποκρούει την ανάγκη να σχετιστεί με τη βιώσιμη ανάπτυξη δηλ τη πραγματική οικονομική ανάπτυξη

Λίγους μήνες μετά την ανάληψη της κυβερνητικής ευθύνης από τη ΝΔ και τους πρόθυμους που την στηρίζουν ,το καμπανάκι έχει χτυπήσει.  Eκδηλώνονται από την κυβέρνηση μια σειρά από ρυθμίσεις και νομοθετικές πρωτοβουλίες που έχουν κυρία αποδέκτες τους λίγους και ισχυρούς ,βαθαίνουν το κοινωνικό χάσμα ,δημιουργούν εμπορευματικά εμπόδια στην πρόσβαση στα κοινωνικά  αγαθά και τη γνώση και μεταλλάσουν την ενημέρωση σε σκληρή προπαγάνδα .

Γι αυτό λοιπόν παραμένει επίκαιρο πως :

Ο αγώνας των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού ,της αριστεράς και της οικολογίας δηλ της μεγάλης προοδευτικής παράταξης όπως έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου , πρέπει να έχει ένα μέτωπο αντιπαράθεσης, την αλλαγή των συσχετισμών που δεν θα αποτρέπουν μόνο την εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων επιδιωξεων αλλά και θα προωθούν ένα σύγχρονο κοινωνικά  πρόγραμμα διακυβέρνησης !

Η έξοδος από την κρίση και η πραγματική ανάπτυξη για τις προοδευτικές δυνάμεις προϋποθέτουν κοινωνικες πλειοψηφίες με συνάντηση όλων των ρευμάτων της πληθυντικής αριστεράς στη βάση ενός σύγχρονου προγραμματικου σχεδίου  που στα περιεχόμενά του θα προτάσσει  πολιτικές για την παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση, με σεβασμό στο περιβάλλον , δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και δημοκρατία.

Αυτό άλλωστε το αίτημα αποτελεί πεδίο αναζήτησης για προγραμματικές συγκλίσεις των προοδευτικών δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να υπάρξει απάντηση στο μοντέλο της «γερμανικής Ευρώπης» που με τις πολιτικές της έχει δημιουργήσει ανισότητες και κρίση στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Η 18η του Οκτώβρη γίνεται επίκαιρη και για έναν επιπλέον λόγο.

Προτρέπει να αντικατασταθούν οι «παρά φύσιν» συνεργασίες και τα αμυντικά μέτωπα και να υπάρξει και στη χώρα μας μια μεγάλη δημοκρατική παράταξη στηριγμένη στις αρχές των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού της αριστεράς και της οικολογίας αναπτυγμένη σε κινηματική βάση γεωγραφικά ,εργασιακά θεματικά ικανή να αφουγκράζεται να μετασχηματιστεί και να διαμορφώνει. Επιδίωξη που επιχειρείται ήδη στον διεθνή και ευρωπαϊκό βηματισμό των προοδευτικών δυνάμεων!

Ας ανατρέξουμε λοιπόν στα σύγχρονα παραδείγματα πολιτικού προβληματισμού και επεξεργασιών που συναντά κανείς με το κίνημα του Σάντερς στις ΗΠΑ, του Κόρμπιν στη Βρετανία, του Κόστα στην Πορτογαλία ή του Σάντσεθ στην Ισπανία κ.λπ.

Δεν είναι στις προθέσεις μου ο μηδενισμός των παθογενειών της τότε διακυβέρνησης , που ασφαλώς  υπήρξαν.

Η αυτοκριτική ήταν και είναι πηγή δύναμης του σοσιαλιστικού χώρου, της αριστεράς έλεγε  ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Πράγματι, οι μεγάλες αλλαγές τότε δεν ολοκλήρωσαν τολμηρά τον επαναπροσδιορισμό του αναπτυξιακού και κοινωνικού ρόλου της δημόσιας διοίκησης, ούτε έφεραν τον ριζικό απεγκλωβισμό του παραγωγικού μοντέλου από τον εναγκαλισμό του με τον κρατικοδίαιτο κερδοσκοπισμό, άνοιξαν όμως τον δρόμο.

Η επέτειος της 18ης του Οκτώβρη είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να επικαιροποιηθεί η αποστολή της προοδευτικής παράταξης.

Ακριβώς γι αυτούς τους λόγους είναι η ώρα να υπάρξει ένα μεγάλο ναι  στο κάλεσμα για τη συγκρότηση με κινηματική ανάπτυξη μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης ! Με θετικό πρόσημο  τη παρακαταθήκη ,τις ρίζες και τις αρχές της πληθυντικής (σοσιαλιστικής, ριζοσπαστικής και πράσινης ) αριστεράς !

Με στόχο τη διαμόρφωση προγραμματικής κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με ανάπτυξη δικαιοσύνη και αλληλεγγύη !     Αναγκαία απάντηση και εναλλακτικός δρόμος στο κυβερνητικό σχέδιο της Νδ που ήδη εκδηλώνεται πως διευρύνει κοινωνικά και οικονομικά χάσματα γιατί υπηρετεί επιδιώξεις λίγων  και ισχυρών !

Send this to a friend