Αθήνα

15 oC

αίθριος καιρός

Πικράθηκε πολύ η Ακρίτα! «Ενθουσιάστηκα σαν μικρό παιδί με τον ΣΥΡΙΖΑ- Ήλπιζα στον Τσίπρα»

Η Έλενα Ακρίτα μίλησε για όλους και για όλα και με αιχμή τα πολιτικά σε μια συνέντευξη στο iefimerida.gr, καθώς και για τους λόγους που την οδήγησαν να στηρίξει με θέρμη τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα αλλά και γιατί απογοητεύτηκε στη συνέχεια.

Από το «Ενθουσιάστηκα σαν μικρό παιδί με τον ΣΥΡΙΖΑ», πέρασε στη διάψευση των ελπίδων και την απογοήτευση. «Δεν έψαξα για δικαιολογίες. Είπα έκανα λάθος». Οπως έκανε λάθος και στην υπόθεση του ΔΟΛ. «Υποτίμησα τα κότσια που είχαμε στα "Νέα" και στο "Βήμα". Αλλά πικράθηκα με αυτούς που μας εγκατέλειψαν».

Μεταξύ άλλων αναφέρει στη συνέντευξή της στη Μυρτώ Λοβέρδου για το iefimerida.gr

- Αλήθεια, κυρία Ακρίτα, πώς εμπιστευθήκατε και στηρίξατε τον ΣΥΡΙΖΑ;

«Εγώ όταν ξεκίνησα, μικρή, ήμουν στο ΕΚΚΕ, αριστερή, βορείων προαστίων. Μετά μπήκα στον Ρήγα, χωρίς να γραφτώ ποτέ και βοηθούσα στον Θούριο. Ανήκω στην κλασική ενοχική γενιά. Ημασταν του εσωτερικού, πορωμένοι, μην και δεν πάρει το κόμμα το 3%. Η μητέρα μου ήταν πάντα στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο δεν είχα καμία σχέση πέραν του να στηρίζω τη μητέρα μου.

»Ενθουσιάστηκα σαν μικρό παιδί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκ των υστέρων μπορεί να είναι ανοησία, αφέλεια. Είχαμε φάει και τον Καραμανλή, τον οποίο εγώ προσωπικά θεωρώ ότι φταίει για πολλά. Οπως και όλοι. Ειδικά όμως ο Κώστας Καραμανλής και ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν για μένα οι χειρότεροι ηγέτες που έχουν περάσει από την Ελλάδα. Τον Σαμαρά δεν τον βάζω σε αυτή την κατηγορία. Προσπάθησε κάτι, απέτυχε οικτρά και εξουθενώθη, που λέει και ο Καβάφης».

- Σας πήρε λίγο χρόνο...

«Οταν άρχισαν να πέφτουν τα παγωμένα ντους με τον ΣΥΡΙΖΑ, το ένα μετά το άλλο, ένα πράγμα αναγνωρίζω στον εαυτό μου. Δεν προσπάθησα να δώσω πολλές δικαιολογίες. Εδωσα έναν χρόνο, ως όφειλα, και όταν αισθάνθηκα ότι διαψεύδονται τα πράγματα, βγήκα και είπα «έκανα λάθος». Δεν το έκανα για να αποκομίσω κάτι αλλά γιατί το να αναγνωρίζεις το λάθος σου έχει μια μαγκιά, μια σοφία, την οποία οφείλουμε να έχουμε».

- Επανέρχομαι, όμως: Σας είχε εμπνεύσει δηλαδή ο Αλέξης Τσίπρας ή ο Γιάννης Βαρουφάκης;

«Τον Βαρουφάκη, μία-δύο εβδομάδες μετά, με ένα σκληρό κείμενό μου, ήταν ο πρώτος που κατάλαβα. Θεωρούσα ότι ο Τσίπρας ήταν κάτι ευρύτερο, είχα μια ελπίδα. Δεν είχε δείξει κάτι το ιδιαίτερο. Δεν μπαίνω στη λογική της απολογίας. Εγώ πολύ έντιμα τους στήριξα και σαν δημοσιογράφος, κι όταν ένοιωσα ότι εκπνέει μέσα μου, παράλληλα με το έξω μας, σταμάτησα να το στηρίζω. Μπορείς να ακολουθείς κάποιους, αλλά πιστός ακόλουθος δεν έχω υπάρξει».

- Και τώρα πού στρέφεστε πολιτικά;

«Η δική μου ιστορία με πήγε αριστερά. Αλλά θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν πιστεύω πως με τη Νέα Δημοκρατία θα πάνε όλα καλύτερα. Βλέπω ένα κόμμα με απόψεις που εκφράζονται σε θέματα κοινωνικά εντελώς παλιομοδίτικα, όπως τα περί δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων. Γιακουμάτος και πολλοί από τους ΑΝΕΛ που συγκυβερνούν. Ο Νικολόπουλος, που έχει πει τα καλύτερα, ο Δημήτρης Καμμένος. Να και κάτι που δεν μου άρεσε στον ΣΥΡΙΖΑ. Εβαλε νερό στο κρασί του, σε κοινωνικά θέματα. Εγώ πιστεύω στον διαχωρισμό Εκκλησίας κράτους. Ούτε αυτό το έκαναν. Και άδεισαν τον Φίλη που, αν μη τι άλλο, ήταν συνεπής. Αλλά ούτε ο Μητσοτάκης θα τα κάνει, γιατί θα φοβηθεί τους μεγαλύτερους, το ακροατήριο, το ένα το άλλο. Δεν είναι πια εκεί η Ελλάδα. Δεν ξέρω τι λύση υπάρχει...»

- Τι του προσάπτετε;

«Δεν μου πέφτει λόγος για το τι θα κάνουν στη Νέα Δημοκρατία. Αλλά μια πρώτη δέσμευση του Μητσοτάκη ήταν ότι τους παλιότερους θα τους βάλει εκεί που πρέπει, σε κάποια άκρη... Αν δεν το κάνει, αν δεν φύγει ο πολιτικαντισμός, αν δεν φανούν καινούργιες απόψεις, στα κοινωνικά θέματα, επιμένω.. Εγώ προσωπικά τρέχω με την Κιβωτό του Κόσμου. Πρέπει να βοηθηθούν φορείς, μονάδες, να ληφθούν πρωτοβουλίες».

- Είναι αυτό το προφίλ του Σταύρου Θεοδωράκη;

«Τον εκτιμώ σαν συνάδελφο. To Ποτάμι έκανε μια δυναμική εκκίνηση, αλλά συρρικνώθηκε. Ισως να φταίει η απειρία του στην πολιτική και η αντικοινωνική συμπεριφορά που έδειξε το Ποτάμι».

- Τότε ποιον;

«Κοιτάξτε, η Φώφη, είναι λίγη. Τον Κουτσούμπα τον αγαπώ. Αισθάνομαι ότι δεν θα μου πει ποτέ ψέματα, ότι είναι καλός οικογενειάρχης, καλός και γλυκός φίλος. Αλλά ως εκεί. Δεν είναι όμως δυνατόν η γραμμή που υπάρχει στο ΚΚΕ να θεωρείται συμβατή με τον 21ο αιώνα. Κάποιος πρέπει να το καταλάβει αυτό. Ο Καμμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι για το οποίο μέσα μου δεν έχω συμφιλιωθεί. Ναι, με ενόχλησε από την αρχή. Δεν το περίμενα ότι θα γίνει. Χωρίς να θεωρώ λιγότερο ή περισσότερο τίμιο τον Καμμένο από τον Τσίπρα. Ολο αυτό το πράγμα, δεν είναι καν μείγμα, γιατί τα υλικά είναι τόσο ανόμοια, που αναρωτιέσαι αν είναι τόσο ανόμοια. Κι αυτό είναι εξαιρετικά λυπηρό...»

- Χρειαζόμαστε ηγέτες; Κάποιον σαν τον Μακρόν, για παράδειγμα;

«Δεν νομίζω ότι έχουμε ανάγκη από ηγέτες. Οταν υπάρχει από τη μια μεριά η Λεπέν, αταβιστικά θα πάω να ψηφίσω τον άλλον. Αν είναι καλός ή όχι, θα φανεί. Ο Μακρόν μου δίνει την εικόνα μιας πολιτικής σαπουνόπερας _ίσως γιατί έχω γράψει σαπουνόπερες. Δεν με ενοχλεί όμως η εικόνα του με την Μπριζίτ. Δεν με ενδιαφέρει το τι και το πως. Προσωπικά δεν καταλαβαίνω τις σχέσεις με νεώτερους άντρες, γιατί πάντα με γοήτευαν οι μεγαλύτεροι.

»Οταν όμως πνίγεσαι, και όλη η Ευρώπη πνίγεται μαζί, δεν μπορεί να κοιτάς το μήκος της φούστας. Η Μπριζίτ είναι μια υπέρκομψη γυναίκα, αλλά το πρότυπο παραπέμπει σε αυτό που έγραψα, μιας γυναίκας που ενδίδει σε όλα αυτά με τα οποία ασχολείται η κοινωνία, με τα κιλά και τις δίαιτες. Κι αυτό δεν με ενδιαφέρει».

Ολόκληρη η συνέντευξη στο iefimerida.gr

Δημοφιλή