Αθήνα

24 oC

αίθριος καιρός

«Κάν' το όπως ο Στέφανος»: Πήγαμε στο Κιλκίς για την προεκλογική καμπάνια του Παραστατίδη και για να καταλάβουμε γιατί τη χαρακτηρίζουν όλοι πρωτότυπη

Όλη η Ελλάδα έμαθε για τον Στέφανο Παραστατίδη τον τελευταίο μήνα από την ανεπιτήδευτη και κυρίως πρωτότυπη προεκλογική εκστρατεία του, γεμάτη ερασιτεχνικά βιντεάκια από τις περιοδείες του στα χωριά, που εξαντλεί κυριολεκτικά τους συντοπίτες του με πολιτική.

Όλη η Ελλάδα έμαθε για τον Στέφανο Παραστατίδη τον τελευταίο μήνα από την ανεπιτήδευτη και κυρίως πρωτότυπη προεκλογική εκστρατεία του, γεμάτη ερασιτεχνικά βιντεάκια από τις περιοδείες του στα χωριά, που εξαντλεί κυριολεκτικά τους συντοπίτες του με πολιτική.

Βέβαια, ήταν ήδη γνωστός σε έναν ευρύ κύκλο ανθρώπων, όχι μόνο κομματικό όπως θα νόμιζαν οι περισσότεροι. Διανοούμενοι και στοχαστές που ασχολούνται με τα δικαιώματα και τη Δημοκρατία, πολιτικά στελέχη από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, του φιλελεύθερου κέντρου και της Ανανεωτικής Αριστεράς έχουν να πουν τα καλύτερα για το νεαρό υποψήφιο στο νομό Κιλκίς με το Κίνημα Αλλαγής, που έχει γράψει χιλιάδες λέξεις στο διαδίκτυο και έχει εκατοντάδες ώρες σε ομιλίες σε όλη την Ελλάδα για αυτά τα θέματα.

Χωρίς συνεντεύξεις στα κεντρικά Media

Φτάσαμε στο Κιλκίς την ώρα που ετοιμαζόταν στο σπίτι του να δώσει μια ραδιοφωνική συνέντευξη στο ΑΠΕ (https://www.amna.gr/macedonia/article/372589/To-Kinima-Allagis-einai-ena-komma-to-opoio-chreiazetai-i-chora-kai-i-Dimokratia). Το πρώτο πράγμα που προσέχουμε στο σπίτι είναι τα βιβλία, σκόρπια σε όλο το σπίτι και στις τρεις βιβλιοθήκες. Κι έχει τα πάντα, από τις «Βιομηχανίες του Μέλλοντος» πάνω στον καναπέ, μέχρι τους δύο τόμους του Popper «Η ανοιχτή κοινωνία κι οι εχθροί της» ανοιχτούς πάνω στο γραφείο, κι από το Game Over του Γ. Παπακωνταντίνου μέχρι το 1984, τον Σαντέλ και τον Επίκουρο. Απορήσαμε που δεν τον έχουμε δει ή ακούσει τελευταία σε κεντρικά ραδιοτηλεοπτικά media, οπότε τον ρωτήσαμε αν είναι «κομμένος» για κάποιο λόγο. Γέλασε απαντώντας αρνητικά και προσπάθησε να μας εξηγήσει: «Αυτές τις ημέρες προέχει να συναντήσω όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο μπορώ. Οι τηλεοπτικές εμφανίσεις πράγματι φτάνουν σε μεγάλο κοινό, αλλά δεν είναι το δικό μου αυτή τη στιγμή. Προέχει να μιλήσω με όσο περισσότερους συμπολίτες μου στο Κιλκίς και να τους εξηγήσω γιατί το Κίνημα Αλλαγής είναι η μόνη προοδευτική επιλογή για τη χώρα».

Τον ρωτάμε αν είναι εύκολο και μας απαντά «Εύκολο δεν είναι, αλλά δεν είναι κι ακατόρθωτο. Είμαστε για τα δύσκολα εμείς». Μας κάνει εντύπωση το εμείς και όταν τον ρωτάμε, μάς ζητά λίγη υπομονή, για να μας γνωρίσει όλα τα μέλη της ομάδας.

Στο μικρό γραφείο μια τεράστια ομάδα

Αμέσως μετά τη συνέντευξη, δεν έχει ξεκούραση, φεύγουμε για το γραφείο του, που βρίσκεται σε κεντρικό σημείο στο Κιλκίς. Φτάνοντας στην οδό Σόλωνος 4 κι ανεβαίνοντας στον πρώτο όροφο ακούμε τρανταχτά γέλια. Μπαίνουμε μέσα και μια πολύχρωμη ομάδα μας καλωσορίζει θερμά. Ο Στέφανος τους αναφέρει ότι πρόκειται για φίλους από την Αθήνα και η Πόπη, που είναι «υπεύθυνη αφίξεων» μας κοιτά προβληματισμένη κι αναρωτιέται γιατί δεν είμαστε στη λίστα της. Όπως μας εξηγεί, έχει αναλάβει να βρίσκει «στέγη» στους φίλους του Στέφανου που έχουν αρχίσει να φτάνουν από διάφορα μέρη από όλη την Ελλάδα την τελευταία εβδομάδα και δεν είναι λίγοι, τονίζει.

Το γραφείο είναι μικρό, μοιάζει σαν ένα μελίσσι που ο καθένας έχει το ρόλο του: ένα συνεργείο κάνει τηλέφωνα για να καλέσει τον κόσμο στην ομιλία στην Αξιούπολη, ένα άλλο κάνει ψηφοδέλτια, ένα τρίτο οργανώνει τα δρομολόγια για τις αφισοκολλήσεις στους πίνακες ανακοινώσεων και στα καταστήματα της περιοχής. Η Αντιγόνη οργανώνει αθόρυβα κάθε τι στο γραφείο, ενώ η Αθηνά συντονίζει τα τηλέφωνα. Δεν λείπουν τα πειράγματα, υπό το βλέμμα της Σοφίας που έχει το γενικό πρόσταγμα της οργάνωσης του γραφείου και δεν αφήνει να χαθεί καμία πληροφορία. Την ίδια στιγμή, προσπαθεί να συνεννοηθεί με το Δημήτρη, ο οποίος εργάζεται μεν σε άλλη πόλη, έχει όμως τη γενική εποπτεία για την εικόνα στον Τύπο, καθώς και όλη την υπόλοιπη διοργάνωση της εκστρατείας. Δεν είναι όμως δύσκολο, καθώς ο βασικός κορμός του γραφείου είναι δομημένος στο διαδίκτυο, με τους Γιάννη, Κωστή και Γιώργο να βοηθούν με σκέψεις και ιδέες από την Αθήνα ή ακόμη και την Οξφόρδη.

Ο Λάζαρος, ο Δημήτρης, ο Κυριάκος, έχουν αναλάβει το οργανωτικό του γραφείου. Ο Λάζαρος κάνει κυριολεκτικά τα πάντα, από το πρόγραμμα περιοδειών, το συντονισμό, τα γνωστά πλέον βιντεάκια από το κινητό του με το τρεμάμενο χέρι - η παρέα τού έχει βγάλει το παρατσούκλι «Μπιρσίμ». Ο Μιχάλης και ο Δημήτρης είναι οι «ανιχνευτές» της ομάδας, πειθαρχημένοι σαν στρατιωτικός λόχος, καθώς ενημερώνουν με ανακοινώσεις για τις περιοδείες 2 ημέρες πριν και συλλέγουν τις πρώτες χρήσιμες πληροφορίες από τις κατά τόπους περιοχές. Η Όλγα, η Μαρίνα και η Δήμητρα έχουν αναλάβει να οργανώσουν τους ετεροδημότες. Ο 28χρονος Στ. είναι δίπλα του σε κάθε βήμα κι ο Στέφανος φαίνεται να τού έχει και τρομερή αδυναμία, γιατί όπως μας ψιθυρίζει για να μην κοκκινήσει ο 28χρονος «είναι παιδί με ήθος, συνέπεια και οξυδέρκεια». Ο Χρήστος έχει αναλάβει τις νομικές συμβουλές, αλλά μαζί με αυτές και σημαντικό μέρος της εκστρατείας. Ο Κωστάκης βοηθάει σε όλα από πίσω και μοιάζει να έχει περισσότερη αγωνία από τον Στέφανο για το αποτέλεσμα - άλλωστε, μας λέει, είναι 20 χρόνια στο πλευρό του. Η Ανθή, η Κούλα, η Ελίζα, η Νεκταρία, η Μαίρη, η Νάνσι, η Γιούλη… Και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

«Ένα όνομα δίπλα από κάθε δουλειά για να λειτουργούν όλα σωστά, για να υπάρχει ευθύνη για κάθε θέμα» μας εξηγεί ο Στέφανος.

Στη συνέχεια μπαίνει σε ένα πιο μικρό γραφειάκι, όπου τον περιμένει ο Δημήτρης, ο αδερφός του. Μοιάζουν πολύ κι έχουν το ίδιο τρανταχτό γέλιο. Η διαφορά είναι ότι ο Δημήτρης καπνίζει. Πολύ, λέει μια φίλη των παιδιών, αλλά να γράψεις ότι έχει πει ότι μετά τις εκλογές θα το κόψει. Ο Δημήτρης γελά και λέει καλά. Όπως κι ο Στέφανος, ο Δημήτρης είναι γιατρός στο Κιλκίς, κι έχει στείλει στην Καρδίτσα τη γυναίκα του και τα δύο μικρά παιδιά τους, για να μπορέσει να τρέχει σε όλο το νομό μαζί του νύχτα μέρα. Τα δυο αδέρφια είναι πολύ δεμένα, χαρακτηριστικά λένε ότι έχουν να μαλώσουν από όταν ήταν παιδιά.

Τα τηλέφωνα έχουν πάρει φωτιά

Την παρέα θα συμπληρώσει λίγα λεπτά αργότερα ένας καλός φίλος του Στέφανου από τα παλιά, ο οποίος μπήκε το πρωί στο αυτοκίνητο κι απλώς ήρθε από το Παλαιό Φάληρο, γιατί δεν μπορούσε να λείπει από αυτό το πανηγύρι: «Μας έχει ξεσηκώσει όλους. Κάναμε πάντα πολιτικές συζητήσεις, είχε πολιτική ένταση από μικρός. Κι αξίες. Το γεγονός ότι μιλά όλη η Ελλάδα γι αυτόν, δείχνει πόσο διψά ο κόσμος της Δημοκρατικής Παράταξης για πολιτική συζήτηση ξανά. Και για κινηματική δράση από τη βάση. Αυτό κάνει ο Στέφανος. Βάζει τον κόσμο στο παιχνίδι και πάλι. Είναι ο μόνος Βουλευτής Επικρατείας που θα εκλεγεί στο Κιλκίς. Να κανονίσουν οι Κιλκισιώτες να τον βγάλουν, αλλιώς θα τους φάμε», λέει και γελά δυνατά αγκαλιάζοντας τους ανθρώπους του γραφείου που φαίνεται να γνωρίζονται ήδη από παλιά.

Στην περιοδεία

Ετοιμαζόμαστε για την περιοδεία και ο Στέφανος κάθεται στη θέση του συνοδηγού: «Πρέπει να κάνω τηλέφωνα», σχολιάζει, ενώ δίπλα του ο 28χρονος έχει βάλει στόχο «να γυρίσει το Στέφανο σε όλο το νομό για να γυρίσει ο Στέφανος όλο το νομό ανάποδα».

«Πού πάμε;» ρωτάμε. Θα πάμε σε κάποια σπίτια και μαγαζιά, μας εξηγεί ο 28χρόνος, ενώ λίγη ώρα αργότερα όσο παρκάρει στο πρώτο χωριό και ακούμε από το ανοιχτό παράθυρο μια χαρούμενη γυναικεία φωνή «Α, ο Στέφανος». Ο Στέφανος γελά και αγκαλιάζει τη φίλη του, που ξεκινά αμέσως να του δίνει οδηγίες για το σε ποιον πρέπει να μιλήσει και πώς. Σε λίγο μπαίνουμε σε ένα κατάστημα μαζί του, μοιάζει με καφενείο, που όμως είναι ψησταριά. Η ιδιοκτήτρια μας καθίζει κάτω, κάνει ελληνικό και μας προστάζει να ανοίξουμε ένα ντουλάπι που βγαίνει ένα κέικ με σταφίδες. Κι ενώ ο νεαρός υποψήφιος στην αρχή λέει ότι δεν θέλει γλυκό, τελικά χατίρι δεν χαλά και τσιμπολογά. Ο ιδιοκτήτης μπαίνει με ένα φίλο του και αμέσως πιάνουν πολιτική συζήτηση όλοι μαζί. Τι πρέπει να κάνει το ΠΑΣΟΚ («Εμείς ΠΑΣΟΚ το ξέρουμε, κορίτσι μου, ΚΙΝΑΛ το λέτε εσείς οι Αθηναίοι»), γιατί δεν πρέπει να κυβερνήσει με τη Δεξιά, πώς πρέπει να προσεγγίζει ο Στέφανος αυτούς που πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ. Τα αίματα έχουν ανάψει, όσο η ιδιοκτήτρια ρίχνει κλεφτές ματιές στην ανοιχτή τηλεόραση που παίζει ένα τούρκικο: «Θέλω να δω αν έκλεψε η Ελίφ, ο Τζαλάλ ή η Ιντζί», μας σχολιάζει και στη συνέχεια ξαναμπαίνει δυναμικά στη συζήτηση «Στέφανε, μην τον ακούς. Εσύ θα τους κερδίσεις επειδή είσαι ΠΑΣΟΚ. Τώρα που ξέρουν ότι τους κορόιδεψε ο ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να τους πεις ότι είναι η ώρα να έρθουν στο σπίτι τους. Και να τους πεις εσύ ΠΑΣΟΚ είσαι, ο πατέρας σου τελείωσε με δαύτους».

«Α, ο Στέφανος» ακούγεται η φίλη του κι αμέσως ξεκινά χαμογελώντας να του δίνει οδηγίες για το σε ποιον πρέπει να μιλήσει και πώς

Τελικά, γιατί με το Κίνημα Αλλαγής και όχι με το ΣΥΡΙΖΑ;

Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και τον ρωτάμε για τον πατέρα του και πώς ακριβώς τον βλέπουν οι άνθρωποι στο Κιλκίς: «Στην αρχή υπήρχε πολύ συζήτηση, υπήρχαν περιπτώσεις που προσπαθούσαν να αναδείξουν την ας το πω πολιτική διάσταση με τον πατέρα μου. Και βέβαια άκουσα κάποιος να μιλούν για οικογενειοκρατία. Ξέρετε, οικογενειοκρατία είναι όταν ο γιος κληρονομεί την εκλογική βάση του πατέρα του. Αν πήγαινα στο ΣΥΡΙΖΑ, πράγματι, θα είχα πολύ περισσότερες πιθανότητες να εκλεγώ, ένα έτοιμο γραφείο, τηλεφωνικούς καταλόγους και ψηφοφόρους που θα ψήφιζαν από κεκτημένη ταχύτητα το όνομα.

Όμως, είμαι Σοσιαλδημοκράτης και στην πολιτική μπαίνω για τις ιδέες και τις αξίες μου. Δεν μπορώ να πολιτεύομαι με τον τρόπο που το έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως είναι κάτι που αναγνωρίζει πια ο κόσμος στα καφενεία και τα χωριά που πηγαίνω. Νομίζω κιόλας πως το εκτιμά. Πάντως έχει σταματήσει να το αναδεικνύει και πιο πολύ ακούω ότι το Κίνημα Αλλαγή πρέπει να μείνει εκτός εξουσίας και να είναι υπεύθυνη αντιπολίτευση, βάζοντας πλάτη σε θεσμικές αλλαγές που θα μας πάνε ένα βήμα μπροστά. Δεν σας κρύβω ότι αυτό με γεμίζει αυτοπεποίθηση επειδή έχω την ίδια άποψη. Κάτι αλλάζει λοιπόν, συναντιόμαστε ξανά με τον κόσμο στις απόψεις, αποκτάμε κοινή βάση, που οδηγεί σε μια κοινή πορεία, κι αυτό θα φανεί και τη μέρα των εκλογών».

Τα απρόοπτα

Φτάσαμε στις Μάνδρες, μπήκαμε στο καφενείο όπου ήταν μαζεμένος ο κόσμος και εκεί περίμενε το Στέφανο μια έκπληξη, καθώς ένας θαμώνας φορούσε μια μπλούζα με τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ. Ο Στέφανος ξέσπασε σε γέλια.

«Δεν λείπουν τα ευχάριστα. Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ»

Μετά τα γέλια όμως η συζήτηση σοβάρεψε. «Δεν πρέπει το ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει ούτε με το ΣΥΡΙΖΑ ούτε με τη Νέα Δημοκρατία. Ούτε το 2012 έπρεπε» σχολίαζαν οι κάτοικοι περιμένοντας απαντήσεις από το νεαρό υποψήφιο. Ο Στέφανος απαντά «Εμείς το 2012 βάλαμε το κάρο μπροστά από το άλογο. Μοιράσαμε θέσεις εξουσίας και κατόπιν συζητήσαμε το προγραμματικό πλαίσιο της συμφωνίας. Και τιμωρηθήκαμε γι’ αυτό επειδή από Κίνημα, γίναμε κόμμα εξουσίας. Σας θυμίζω ωστόσο ότι υπάρχει η απόφαση του τελευταίου προγραμματικού συνεδρίου σύμφωνα με την οποία για οποιαδήποτε μετεκλογική συνεργασία θα πρέπει να απευθυνθούμε στη βάση του κόμματος, οπότε θα πρέπει να γίνει συνέδριο για να αποφασιστεί η πορεία του κόμματος».

Στο Γαλλικό τον περίμενε κόσμος, σε πολλά καφενεία για να του μιλήσουν. Κάποια στιγμή κάποιος κάτοικος του λέει: «Εσείς οι υποψήφιοι περνάτε από παντού, ένα νερό πρέπει να αγοράζετε όμως από όλους», για να πάρει από το Στέφανο την απάντηση: «Σύντροφε, η πολιτική δεν πρέπει να γίνεται με ανταλλάγματα», για να λάβει την απάντηση «Μπράβο σου αγόρι μου, αυτό να το κρατάς για πάντα».

«Στα καφενεία η συζήτηση έχει ανάψει»

Στο επόμενο χωριό μας περιμένει η Ρούλα, που με τα φυλλάδια στα χέρια έχει ήδη κολλήσει αφισάκια στα χωριά για την ομιλία στην Αξιούπολη που θα γίνει την επόμενη ημέρα. Τραβά το Στέφανο σχεδόν από το μανίκι και του λέει έλα εδώ να χαιρετίσεις τους ανθρώπους: «Στην αρχή, μας έβγαλε την πίστη, δεν κάνω αυτό δεν κάνω εκείνο δεν κάνω το άλλο, μας έλεγε. Τον πλησίαζε ο κόσμος κι αυτός κοιτούσε τα παπούτσια του. Τώρα, τον βλέπετε, μπαρούτι. Πάει και τους πιάνει όλους κι εξηγεί γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι η μόνη προοδευτική λύση. Ξέρετε, η οικογένειά μου ήταν δεξιά. Τούτος δω μου έλεγε σε λάθος χώρο είσαι, εσύ είσαι προοδευτική. Ε, έτσι με γύρισε. Χθες, ήρθε και ο γιος μου στην ομιλία, δεν ήθελε να ψηφίσει. Μετά την ομιλία μου είπε, μάνα αξίζει, θα τον ψηφίσω. Κι αυτόν τον γύρισε. Τώρα, λοιπόν, μπήκαμε όλοι μαζί του στο χορό και θα πάμε ως το τέλος. Το νομό ανάποδα θα γυρίσουμε και θα νικήσουμε».

«Στην αρχή, μας έβγαλε την πίστη, δεν κάνω αυτό δεν κάνω εκείνο δεν κάνω το άλλο, μας έλεγε. Τον πλησίαζε ο κόσμος κι αυτός κοιτούσε τα παπούτσια του. Τώρα, τον βλέπετε, μπαρούτι» σχολιάζει η Ρούλα

«Πού είναι η ομιλία μου;» ρώτα ο Στέφανος για να συνειδητοποιήσουν ότι λάθη γίνονται, δεν μπήκε στον πράσινο φάκελο. «Δεν πειράζει, τα λες καλύτερα όταν δεν έχεις κείμενο μπροστά σου» του λένε από το πίσω κάθισμα, ενώ εκείνος δεν μοιάζει να πανικοβάλλεται, ανοίγοντας το κινητό του για ρίξει μια ματιά σε σημειώσεις που έχει κρατήσει όλες αυτές τις ημέρες στο κινητό του. Λίγο αργότερα, σε ένα συνωμοτικό τηλεφώνημα με το Δημήτρη καταλαβαίνουμε ότι μάλλον έχει γίνει επίτηδες, για να τον αναγκάσουν να έχει πιο διαδραστική επικοινωνία με το κοινό. Εκ του αποτελέσματος, φάνηκε πως δεν είχαν άδικο.

Στη 1 το βράδυ ήμασταν πίσω. Ένα ποτό πρέπει να το πιούμε, πρότεινε ο Λάζαρος. Όλοι του κάνουν πλάκα που το βίντεο δεν είναι ήταν πάλι σταθερό, ενώ εκείνος σχολιάζει ότι σημασία έχει να ακούγεται ο Στέφανος, όχι να τον πάρουν για κάμερα-μαν στην Αθήνα και ρωτά να μάθει πώς μάθαμε για το Στέφανο. «Μα φυσικά από τα βίντεο που τραβάς», του απαντήσαμε και ψήλωσε δέκα πόντους. Παρά την κουραστική μέρα, μαζεύτηκαν τα περισσότερα παιδιά του γραφείου να πιούν ένα ποτό με το Στέφανο, να του πουν τι άκουσαν στα τηλέφωνα, τι τους λέγανε οι παππούδες στα καφενεία όσο κολλούσαν τις αφίσες. Κι εκεί που ο Στέφανος φαινόταν να λαγοκοιμάται στο αυτοκίνητο κουρασμένος, συμμετείχε στην παρέα φρέσκος-φρέσκος.

Περιοδεία στην πόλη

Την επόμενη ημέρα είχε κανονιστεί ραντεβού στις 10 το πρωί για μια επίσκεψη στα μαγαζιά. Το Στέφανο συνόδευαν 10 νέοι άνθρωποι από όλους τους κλάδους εργασίας, ελεύθεροι επαγγελματίες, δικηγόροι, γιατροί, ένας κι ένας όπως λέει ο ίδιος. Μπροστά όμως ο Παναγιώτης. Ο Παναγιώτης είναι παιδικός φίλος του Στέφανου που έχει κατάστημα υφασμάτων, μέλος του εμπορικού συλλόγου της πόλης που στον ελεύθερό του χρόνο τραγουδά. Και παίζει ποδόσφαιρο. Κι όπως σχολιάζει ο ίδιος «Ό,τι κάνω εγώ, αυτός εκεί ο τζαναμπέτης που γελά, λέει ότι τα κάνει καλύτερα».

«Το φορτηγάκι με τα καρπούζια όταν μαθαίνει ότι μιλά στο καφενείο ο Στέφανος Παραστατίδης σταματά για να του πει κάτι για το ΠΑΣΟΚ και για να τον ακούσει»

Όλοι μαζί ξεκινούν για το κέντρο της πόλης και με πολλά χαμόγελα μοιράζουν και πολλή αισιοδοξία στον κόσμο που περνά και χαιρετά το Στέφανο. Ο Παναγιώτης μπαίνει στα καταστήματα και σε όποιον δεν γνωρίζει τον νεαρό υποψήφιο, του λέει «Να σου γνωρίσω ένα φίλο μου, το Στέφανο Παραστατίδη, που είναι υποψήφιος με το Κίνημα Αλλαγής, που έχει ελπίδες, όνειρα κι ιδέες. Μαζί του κι εμείς». Κάποιοι παραξενεύονται που ο Παναγιώτης για πρώτη φορά εκφράζει την προτίμησή του σε κάποιον υποψήφιο κόμματος, κι όταν τον ρωτούν γιατί με το Στέφανο, απαντά σε όλους αφοπλιστικά «Γιατί το αξίζει».

Κάποια στιγμή, επιστρέφοντας στο γραφείο, παρατηρούμε τον κάπως υπερβολικό και κάμποσο παράνομο τρόπο προβολής συνυποψηφίου του Στέφανου και τον ρωτάμε γι’ αυτό. «Μη λέτε τίποτα, ακούμε κάποιον από την παρέα, εκείνος λέει δεν πειράζει». Και τον ρωτάμε μήπως θα έπρεπε να κάνει κάποια καταγγελία, για να πάρουμε με ένα ακόμα χαμόγελο την απάντηση: «Μα ποιος ο λόγος, τι θα κερδίσω; Κάποιο σταυρό; Σημασία δεν έχουν όλα αυτά, αλλά τι λέμε, ο πολιτικός μας λόγος. Αυτό ναι, θα είχε νόημα να το συζητήσουμε».

«Το θερμόμετρο δείχνει να ανεβαίνει, όσο προχωρά η προεκλογική εκστρατεία και στους 37 βαθμούς στα καφενεία η αφίσα του Στέφανου ενημερώνει τον κόσμο ότι περάσει από το χωριό για να τα συζητήσουν όλα»

Κάπως έτσι περάσαμε μια ολόκληρη ημέρα περιοδείας στο Κιλκίς με το Στέφανο Παραστατίδη. Κι ήταν όλες οι στιγμές τόσο γεμάτες όσο περιγράφουν οι φίλοι του στο διαδίκτυο. Είναι μια εκστρατεία γεμάτη ζεστασιά κι έννοια, μια περιοδεία που εξαντλεί τον πολίτη με πολιτικό διάλογο, που όμως δεν λείπει το χιούμορ και οι ανθρώπινες στιγμές χαράς, αλλά και κούρασης.

Λίγο πριν αποχαιρετίσουμε το Στέφανο Παραστατίδη τον ρωτήσαμε τι περιμένει από αυτές τις εκλογές για να μας απαντήσει γελαστά κι αισιόδοξα: «Να μαζευτούμε ξανά γύρω από τις ιδέες μας. Και τότε, δεν μπορεί, παρά να νικήσουμε».

Send this to a friend