Αθήνα

14 oC

σποραδικές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Θωμάς Κατσαούνης: «Εξομολογήθηκε, κοινώνησε και αναχώρησε…»-Συγκλονίζει ο θάνατος του 20χρονου μπασκετμπολίστα

CALLER'S CHOICE

Όλα όσα έγιναν στην παρουσίαση του βιβλίου του Ευτύχη Βαρδουλάκη, «Διλήμματα μιας πενταετίας» (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Στην κατάμεστη αίθουσα της ΕΣΗΕΑ πραγματοποιήθηκε χθες η παρουσίαση του βιβλίου του γνωστού επικοινωνιολόγου Ευτύχη Βαρδουλάκη, «Διλήμματα μιας πενταετίας» από τις εκδόσεις Πεδίο.

Το βιβλίο του Ευτύχη Βαρδουλάκη εξετάζει την περίοδο από την πρώτη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές του 2014 έως τις βουλευτικές εκλογές του 2019 και τις αλλαγές που υπήρξαν στην κοινωνία και στην πολιτική συμπεριφορά των πολιτών αυτή την περίοδο. Για το βιβλίο μίλησαν, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κωστής Χατζηδάκης, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Ζαχαριάδης και ο συγγραφέας, Χρήστος Χωμενίδης, ενώ την συζήτηση συντόνισε η δημοσιογράφος, Κατερίνα Παναγοπούλου.

Όλα όσα έγιναν στην παρουσίαση του βιβλίου του Ευτύχη Βαρδουλάκη, «Διλήμματα μιας πενταετίας» (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Όλα όσα έγιναν στην παρουσίαση του βιβλίου του Ευτύχη Βαρδουλάκη, «Διλήμματα μιας πενταετίας» (ΕΙΚΟΝΕΣ)

«Η περίοδος του 2014 -2019, είναι προφανώς η περίοδος του “πρώτη φορά Αριστερά”. Ας μην κρυβόμαστε, η κυβέρνηση της Αριστεράς ήταν το εθνικό μας απωθημένο. Η Αριστερά ήταν κάτι το καθαγιασμένο, ακόμη και από δεξιούς. Ανοίξαμε ως έθνος την πόρτα στην Αριστερά, η οποία όταν βρήκε την ευκαιρία με την κρίση, πέρασε αυτή την πόρτα. Συνετέλεσε όμως και η ηλικία του αρχηγού της, του Αλέξη Τσίπρα, η προσωπικότητά του, και το γεγονός ότι μπορεί και πετυχαίνει “ψυχικές ταυτίσεις” με ένα κομμάτι της κοινής γνώμης. Το άσχημο είναι ότι η περίοδος αυτή πληρώθηκε από την χώρα», ανέφερε μεταξύ άλλων στην παρέμβασή του ο Κωστής Χατζηδάκης. Το βιβλίο του Ευτύχη Βαρδουλάκη, στέκεται, σύμφωνα με τον κ. Χατζηδάκη, στα τέσσερα διλήμματα της πενταετίας, τα οποία επιχειρεί να φωτίσει.

«Το πρώτο δίλημμα ήταν ότι πριν από τις εκλογές του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε να διαλέξει ανάμεσα σε μια πολιτική ήπιας προσαρμογής, προκειμένου να έχει μια ομαλή προσγείωση μετά τις εκλογές», είπε ο κ. Χατζηδάκης και πρόσθεσε: «Η άλλη επιλογή ήταν να κρατήσει το μπαϊράκι της επαναστάσεως ψηλά. Πήγε στην δεύτερη εκδοχή και το πλήρωσε τόσο ο ίδιος όσο και ο τόπος. Το δεύτερο δίλημμα ήταν μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, όπου ενώ είχαν προσφερθεί για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ τόσο το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να σχηματίσει μια κυβέρνηση της κεντροαριστεράς προτίμησε να γίνει μια κυβέρνηση “αντιμνημονιακή” με τον κ. Καμμένο και οδηγήθηκε έτσι μέχρι την πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση». «Το τρίτο δίλημμα ήταν το θέμα των Σκοπίων όπου ο ΣΥΡΙΖΑ είδε μια ευκαιρία όχι για να λυθεί με συναίνεση ένα θέμα που είχε κρατήσει πολλά χρόνια, αλλά σαν μια ευκαιρία να το εργαλειοποιήσει για να διασπάσει τη ΝΔ. Αυτή ήταν η παραδοχή, έστω και εάν κανένας δεν θέλει να το ομολογήσει ανοικτά. Τελικά ζημιώθηκε από αυτόν τον χειρισμό και είμαι βέβαιος ότι ο κ. Τσίπρας, εάν μπορούσε να τον ξανακάνει, θα το έκανε διαφορετικά», τόνισε ο κ. Χατζηδάκης και κατέληξε. «Το τέταρτο δίλημμα είχε να κάνει με τον χρόνο των εκλογών. Πίστευα ότι ο κ. Τσίπρας θα κάνει τις εκλογές νωρίτερα, γιατί θα τον ενδιέφερε μια μικρή ήττα. Αποφάσισε να κάνει πρώτα τις ευρωεκλογές, με βέβαιη την ήττα, να βάλει την ίδια μέρα περιφερειακές και τοπικές εκλογές, όπου δεν είχε στελέχη, έχασε τρεις εκλογές σε μια μέρα και πήγε χωρίς momentum σε βουλευτικές εκλογές. Αυτό δείχνει εκτός από τον δογματισμό, αλαζονεία και κυνισμό».

«Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, στις αυτοδιοικητικές και τις εθνικές εκλογές, είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, λανθασμένων εκτιμήσεων, κινήσεων και καθυστερήσεων, όμως σε όλη αυτή τη διαδρομή η δημόσια παρουσία, το προφίλ και οι ενέργειες του Αλέξη Τσίπρα, ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά από την πρώτη μέρα που αναλάβαμε την διακυβέρνηση», υποστήριξε από την πλευρά του, ο Κώστας Ζαχαριάδης. Για το ζήτημα της επιλογής του χρόνου των εκλογών, ανέφερε πως «δείχνει την προσπάθεια του κ. Τσίπρα να είναι συνεπής με τα όσα είχε πει στα ταραχώδη χρόνια που προηγήθηκαν, ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να επεκτείνει τον χρόνο και να αφήσει το καλοκαίρι να περάσει». Ο Κώστας Ζαχαριάδης, χαρακτήρισε την συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, «ανορθολογική», «όσο ανορθολογική», όπως είπε, «ήταν και η συνεργασία της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ και την ΔΗΜΑΡ».

Αναφερόμενος στο θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών είπε ότι ένα τόσο σημαντικό θέμα για την ασφάλεια και την σταθερότητα στην περιοχή πρέπει να αντιμετωπίζεται με γνώμονα τα συμφέροντα της χώρας και όχι τις εσωκομματικές ισορροπίες και πρόσθεσε ότι η θέση της χώρας σήμερα για την ένταξη των δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ είναι προς θετική κατεύθυνση. Σχετικά με την διαπραγμάτευση του 2015, τόνισε ότι ανεξάρτητα από λάθη που ενδεχομένως έγιναν ήταν ναρκοθετημένη η πορεία της χώρας από ορισμένους παράγοντες, κάτι που, όπως είπε, έχουν επισημάνει και ο κ. Γιούνκερ και ο κ. Μοσκοβισί και πρόσθεσε ότι με την έξοδο από τα μνημόνια ο διακηρυγμένος στόχος του ΣΥΡΙΖΑ έχει επιτευχθεί.

«Ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε σαν στρατηγική του να κυβερνήσει τη χώρα και όχι να μετάσχει σε κάποιο κυβερνητικό σχήμα σε αντίθεση με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και για να το κάνει αυτό εξάλλαξε με την ιατρική έννοια του όρου την ανανεωτική Αριστερά σε λαϊκιστική Αριστερά και ο λαϊκιστικός πολιτικός λόγος, όντως συγγένευε με τον πολιτικό λόγο των ΑΝΕΛ. Αυτό έρχεται να κουμπώσει με παθογένειες της Αριστεράς, όπως την εξέφρασε ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, λέγοντας ότι “εμείς είμαστε φτιαγμένοι από άλλο υλικό” και ότι “υπάρχουν πολιτικοί στην Ελλάδα που δεν είναι τόσο Έλληνες”», υποστήριξε ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης, και πρόσθεσε: «Ίσως έπρεπε να εκφραστεί η οργή και πληρώσαμε πάρα πολύ ακριβά το φροντιστήριο, ώστε να καταλάβει και ο τελευταίος Έλληνας πολίτης ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις».

«Μέσα από τις συγκρούσεις και τις αντιθέσεις την περίοδο της δεκαετούς κρίσης καταλήξαμε σαν πολιτικό σύστημα σε ορισμένα βασικά ζητήματα όπως είναι η θέση της Ελλάδος μέσα στην Ευρώπη», ανέφερε ο συγγραφέας Ευτύχης Βαρδουλάκης. «Το βιβλίο», είπε, «φιλοδοξεί να γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο που οδηγεί σε διαπιστώσεις όπως είναι η υπεροχή της στρατηγικής έναντι του τακτικισμού της μεθοδικότητας έναντι του αυτοσχεδιασμού και του ρεαλισμού έναντι του βολονταρισμού. Η πολιτική κυριαρχία χτίζεται μέσα από τα μεγάλα ζητήματα και όχι μέσα από τον εφήμερο σχεδιασμό της πραγματικότητας». «Το βιβλίο», τόνισε ο κ. Βαρδουλάκης, «εξετάζει τα διλήμματα που αναπτύχθηκαν εκείνη την περίοδο», ενώ σημείωσε ότι οι καλές θέσεις και οι καλές προθέσεις δεν αρκούν.

«Αυτή την πενταετία κρίθηκαν οι πολιτικές εξελίξεις από το πώς απάντησαν οι πρωταγωνιστές σε αυτά τα διλήμματα», είπε και αναφέρθηκε στα τέσσερα διλήμματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ και εξετάζονται στο βιβλίο. «Στην αρχή επέλεξε να θέσει μαξιμαλιστικούς στόχους, αντί να προσγειώσει το αεροπλάνο και έκαψε μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο. Αυτό ήταν το πρώτο λάθος», είπε ο κ. Βαρδουλάκης και συνέχισε: «Το δεύτερο ήταν η λάθος ανάγνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών του 2015 και η συνέχιση της συνεργασίας με τον κ. Καμμένο και άφησε τον ενδιάμεσο χώρο στον Κυριάκο Μητσοτάκη έναν πολιτικό που είχε την ικανότητα και την δυνατότητα να απευθυνθεί σε αυτόν». Το τρίτο ήταν με την Συμφωνία των Πρεσπών» που σύμφωνα με τον συγγραφέα «χρησιμοποιήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ σαν διαιρετική τομή», και το τέταρτο ήταν η επιλογή του χρόνου των εκλογών που δημιούργησε για τη ΝΔ συνθήκες τόσο ευνοϊκές που ούτε η ίδια είχε φανταστεί.

Παρόντες στην παρουσίαση ήταν ο υφυπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για θέματα αυτοδιοίκησης και εκλογών Θεόδωρος Λιβάνιος, η υφυπουργός Εργασίας, αρμόδια για θέματα πρόνοιας και κοινωνικής αλληλεγγύης Δόμνα Μιχαηλίδου, ο υφυπουργός Μεταφορών, Γιάννης Κεφαλογιάννης οι πρώην υπουργοί Όλγα Κεφαλογιάννη και Ανδρέας Λοβέρδος, βουλευτές, στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κ.ά.

Όλα όσα έγιναν στην παρουσίαση του βιβλίου του Ευτύχη Βαρδουλάκη, «Διλήμματα μιας πενταετίας» (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Αναλυτικά όσα ανέφερε ο συγγραφέας του βιβλίου Ευτύχης Βαρδουλάκης στην δική του τοποθέτηση

Καλησπέρα, θέλω να σας ευχαριστήσω που ήρθατε σήμερα στην παρουσίαση του βιβλίου μου. Είναι για μένα πολύ τιμητικό και πολύ συγκινητικό γιατί βλέπω πολλά αγαπημένα πρόσωπα από πολλές περιόδους της ζωής μου. Στενούς φίλους μου, παλιούς συμφοιτητές, πολλούς συναδέλφους, ανθρώπους μου έχουμε δουλέψει μαζί και με έχουν τιμήσει με την εμπιστοσύνη τους και γενικά πολλούς ανθρώπους που εκτιμώ και αγαπώ.

Σας ευχαριστώ όλους και θέλω να πω ότι αισθάνομαι και λίγο άσχημα που κάποιοι είναι όρθιοι και ταλαιπωρούνται.

Θα επανέλθω στις ευχαριστίες στο τέλος της παρέμβασής μου, αλλά θέλω πιο πριν να πω μερικά πράγματα για το βιβλίο καθαυτό. Θα είμαι σύντομος πάντως, εξάλλου οι συγγραφείς μιλάνε λιγότερο στις παρουσιάσεις,.

Το πρώτο που θέλω να πω είναι ότι αυτό το βιβλίο γράφτηκε κυρίως νύχτα.

Και όταν λέμε νύχτα, εννοούμε νύχτα. Το 80% έχει γραφτεί μετά τα μεσάνυχτα. Εγώ γενικά είμαι νυχτερινός τύπος και θα έλεγα ότι μερικές φορές τα βραδιά αποδίδω καλύτερα. Θα λέγαμε λοιπόν ότι πρώτη φιλοδοξία του βιβλίου λοιπόν είναι να διαψεύσει την παροιμία ότι «της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά».

Βλέπω εδώ το φίλο μου το Μιχάλη Μπεκίρη και θυμήθηκα μια ιστορία.

Ο Μιχάλης ήταν Διευθυντής του γραφείου του Κυριάκου Μητσοτάκη στην αντιπολίτευση και είναι διευθυντής του γραφείου του και τώρα στην Βουλή. Λάμβανε συχνά κάποια σημειώματα από μένα – ας το πούμε σε κάπως εκκεντρικές ώρες – έβλεπε την ώρα αποστολής, μετά το σχολίαζε κάπως είχε γίνει λίγο inside joke.

Ένα μεσημέρι μου είχε ζητήσει κάτι – σημείωμα, δήλωση, δεν θυμάμαι τι ακριβώς – του το πάω, δεν του πολυάρεσε, και μου λέει: «να σου πω, πάρτο, ξαναγράψε το κατά τις τρεισήμισι το πρωί και στείλε το».

Η δεύτερη φιλοδοξία του βιβλίου είναι να είναι χρήσιμο. Να είναι χρήσιμο σε όποιον κατέχει θέση ευθύνης και για όποιον μελετά την πολιτική και ειδικά την πολύ ταραγμένη αλλά και πολύ ενδιαφέρουσα περίοδο που ζήσαμε. Μια περίοδο που δεν έχει ακόμα αναλυθεί. Για τα πρώτα χρόνια του 10τούς πολιτικού κύκλου της κρίσης έχουν γραφτεί αρκετά. Για το δεύτερο μισό όχι τόσα και θέλησα να συνεισφέρω κι εγώ κάτι σε αυτό.

Όλα όσα έγιναν στην παρουσίαση του βιβλίου του Ευτύχη Βαρδουλάκη, «Διλήμματα μιας πενταετίας» (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Να επιχειρήσω μια περιοδολόγηση της τελευταίας 5ετίας – μιας περιόδου έντονης, με πυκνό πολιτικό χρόνο, μεγάλες διαψεύσεις, αλλά και με ορισμένες de facto συγκλίσεις.

Να υπογραμμίσω – με την δική μου οπτική – τις μεταβολές που επήλθαν, αλλά και να σκιαγραφηθεί η νέα πολιτική περίοδος στην οποία έχουμε ήδη εισέλθει. Και δεν εννοώ μόνο στο επίπεδο του κομματικού ανταγωνισμού, αλλά και σε επίπεδο προταγμάτων. Κοινωνικών και πολιτικών.

Ένα τρίτο στοιχείο που ήθελα να χαρακτηρίζει αυτό το βιβλίο είναι να προκύπτει ξεκάθαρα ότι αποτελεί μια μελέτη στρατηγικής.

Να οδηγεί δηλαδή σε κάποια ευρύτερα συμπεράσματα, που υπερβαίνουν την ανάλυση της επικαιρότητας ή μιας συγκεκριμένης συγκυρίας. Ποια είναι αυτά; Η υπεροχή της στρατηγικής έναντι του τακτικισμού. Της μεθοδικότητας έναντι του αυτοσχεδιασμού. Του ρεαλισμού έναντι του βολονταρισμού.

Η υπενθύμιση ότι η πολιτική κυριαρχία κατά κανόνα χτίζεται πάνω στα μείζονα ζητήματα, περιγράφεται με τις χοντρές πινελιές, και όχι μέσα από τον εφήμερο σχολιασμό της καθημερινότητας.

Και θέλω αυτό να το τονίσω ιδιαίτερα διότι όσο τα social media γίνονται το κύριο πεδίο ενημέρωσης, αλλά και αντιπαράθεσης, συχνά μπερδεύουμε το πραγματικό τσουνάμι με την τρικυμία σε φλυτζανάκι. Γι αυτό το λόγο – για να υπογραμμίσω ότι είναι μια μελέτη στρατηγικής – επέλεξα να γράψω το βιβλίο όχι ως χρονικό, αλλά εστιάζοντας στα κρίσιμα στρατηγικά ορόσημα αυτής της περιόδου. Στα διλήμματα που ετέθησαν και στο χειρισμό τους. Και από την Κυβέρνηση αλλά και από την αντιπολίτευση.

Εξάλλου η ίδια η πολιτική, συνιστά – εκτός των άλλων – τη διαδικασία επίλυσης σοβαρών συλλογικών διλημμάτων.

Και συχνά οι καλές προθέσεις, ακόμα και οι καλές πολιτικές θέσεις, δεν αρκούν.

Η ιστορία είναι γεμάτη από κόμματα και πολιτικούς καλών προθέσεων και αξιόλογων θέσεων που δεν ευδοκίμησαν ή δεν μακροημέρευσαν επειδή δεν διαχειρίστηκαν αποτελεσματικά τα διλήμματα που τους τέθηκαν ή επειδή πιέστηκαν από τις μυλόπετρες της πραγματικότητας.

Και ιδιαίτερα αυτή η τελευταία αυτή 5ετία, θεωρώ ότι σε μεγάλο βαθμό κρίθηκε από το πώς απαντήθηκαν τα διλήμματα που τέθηκαν στους πρωταγωνιστές. Αυτό ήταν το πλέον καθοριστικό στοιχείο για την έκβαση του πολιτικού ανταγωνισμού.

Και συγκεκριμένα για το μεν ΣΥΡΙΖΑ στέκομαι σε 4 κυρίως ορόσημα. Πρώτον, στην πρώιμη περίοδό του την πολιτική από τις παραμονές των εκλογών του Ιανουαρίου 15 μέχρι το δημοψήφισμα. Όταν αντί να προσγειώσει με πιο ομαλό τρόπο το σκάφος επέλεξε μια πιο συγκρουσιακή λογική, που στη δική μου ανάλυση ήταν πολιτικά επιζήμιο.

Δεύτερον στην λανθασμένη ανάγνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών του Σεπτεμβρίου ‘15 και κυρίως τη συνέχιση της συνεργασία με τους ΑΝΕΛ και τον Καμμένο, κάτι που έκοψε τις γέφυρες με τον ενδιάμεσο χώρο, αφήνοντάς τον συγκεκριμένο χώρο ελεύθερο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη έναν πολιτικό με το πρΟοφίλ αλλά και την ικανότητα να απευθυνθεί στο κοινό αυτό.

Τρίτον, τον τρόπο που χειρίστηκε τη συμφωνία των Πρεσπών όταν αντί να επιδιώξει να εμπλέξει τους πάντες στη λύση προτίμησε α αναδείξει το ζήτημα ως μια νέα διαιρετική τομή.

Και τέταρτον τις τακτικές επιλογές του τέλος της θητείας του και κυρίως το γεγονός ότι δεν έκανε όλες τις εκλογές μαζί.

Η ανάλυσή μου βεβαίως σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να ακουστεί αφοριστική για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη πετύχει πολλά και έχει ακόμα, ως κόμμα – δεν είναι λίγο να πας από το 4% στο 36 μέσα σε 6 χρόνια – και διατηρεί κάποια πολύ ισχυρά πλεονεκτήματα. Έχει δημιουργήσει ισχυρές ταυτίσεις με κάποια κοινωνικά στρώματα, έχει το μεγάλο αβαντάζ του προβαδίσματος στις νέες ηλικίες, ενώ και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας είναι πολιτικός υψηλών δυνατοτήτων. Θα είναι συνεπώς μεγάλο λάθος οποιουδήποτε τον υποτιμήσει και αυτό το αναφέρω με ιδιαίτερη έμφαση στο βιβλίο.

Αναφέρομαι επίσης – πολύ πιο συνοπτικά είναι η αλήθεια – στον τρόπο με τον οποίο η Νέα Δημοκρατία αντιμετώπισε τα δικά της, συχνά υπαρξιακά, ζητήματα.

Πώς κατάφερε το πολύ δύσκολο για εκείνην καλοκαίρι του 2015 να διατηρήσει τη συνοχή της και εν πολλοίς και την αξιοπιστία της. Πώς κατάφερε μετά να προχωρήσει στη δική της ανανέωση. Από την εκλογή ηγεσίας μέχρι το προγραμματικό της φρεσκάρισμα και την ανάδειξη νέων στελεχών. Πώς έχτισε τις πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες που της επέτρεψαν να ηγηθεί του αντιπολιτευτικού μπλοκ. Πως χειρίστηκε τα δικά της δύσκολα ζητήματα, όπως η Συμφωνια των Πρεσπών.

Και πώς στο τέλος προσάρμοσε τον λόγο και τη στρατηγική της προβάλλοντας ένα πιο θετικό μήνυμα για την επόμενη μέρα, πιάνοντας το κλίμα που ήθελε η κοινωνική πλειοψηφία.

Κατά τη συγγραφή του βιβλίου προσπάθησα να ισορροπήσω πάνω σε δύο παραμέτρους.

Η πρώτη ήταν, να επικεντρωθώ αποκλειστικά στη στρατηγική διαχείριση των θεμάτων, αποφεύγοντας τον πειρασμό να μπω στην ουσία της πολιτικής που ακολουθήθηκε. Αυτό αντιλαμβάνονται όλοι ότι έχει μια προφανή δυσκολία διότι είναι πολύ εύκολο να παρασυρθείς σε γενικότερες αξιολογήσεις.

Αυτό νομίζω το έχω καταφέρει. Και στα τέσσερα επιμέρους διλήμματα στα οποία εστιάζω, δεν μπαίνω σχεδόν καθόλου στην ουσία της πολιτικής αλλά επικεντρώνω μόνο στη στρατηγική και επικοινωνιακή διαχείριση που έγινε.

Και το έκανα γι αυτό που είπα πριν, επειδή θέλω το βιβλίο αυτό να είναι μια μελέτη στρατηγικής.

Το δεύτερο σημείο που προσπάθησα να διαχειριστώ προσεκτικά είναι μια πιθανή προκατάληψη σε σχέση με τη δίκη μου αντικειμενικότητα. Γιατί είναι ευρέως γνωστό – και είναι για μένα τιμή και μεγάλο επαγγελματικό παράσημο – ότι τα τελευταία τρία χρόνια και μέχρι τις εκλογές είχα επαγγελματική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία ως μέλος της ομάδας συμβούλων στρατηγικής και επικοινωνίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και ξέρω ότι μπορεί κάποιοι να θεωρούν αυτονόητο ότι αυτό επηρεάζει την συνολική οπτική του βιβλίου.

Λοιπόν, σας το λέω με βεβαιότητα, δεν την επηρεάζει.

Αφού πω το αυτονόητο ότι όσα γράφονται μέσα, καλά ή κακά, είναι αποκλειστικά δική μου ευθύνη, θα μου επιτρέψετε και να πω ότι μετά από 21 χρόνια σε αυτή τη δουλειά, το να μην επηρεάζεται η ανάλυσή μου από τις όποιες προσωπικές μου δεσμεύσεις είναι κάτι στο οποίο έχω εξασκηθεί απόλυτα – και ελπίζω αυτό να μην ακούστηκε πολύ αυτοαναφορικό.

Από την άλλη βέβαια ξέρω καλά ότι με την προκατάληψη δεν τα βάζεις εύκολα. Η κολοβή αλεπού όλες κολοβές της βλέπει, οπότε δεν έχει νόημα να πω κάτι άλλο. Εξάλλου σε τελική ανάλυση αυτό είναι κάτι που θα το κρίνει ο αναγνώστης.

Το γεγονός αυτό όμως επηρέασε το περιεχόμενο του βιβλίου. Το οποίο είναι ηθελημένα ετεροβαρές. Επικεντρώνει πολύ περισσότερο στα διλήμματα του ΣΥΡΙΖΑ και πολύ λιγότερο σε αυτά της ΝΔ.

Όχι μόνο επειδή οι εξελίξεις διαμορφώνονται από την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά και γιατί μου φάνηκε ότι θα είναι κάπως άκομψο να ευλογώ τα γένια της ομάδας στην οποία μετείχα.

Ενώ επίσης το να αναφερθώ σε ζητήματα που συζητήθηκαν εσωτερικά, τους προβληματισμούς που υπήρξαν, τα όσα διεμείφθησαν στο εσωτερικό της ομάδας, είναι εκτός των ορίων της επαγγελματικής δεοντολογίας – όπως τουλάχιστον εγώ την αντιλαμβάνομαι.

Οπότε επέλεξα ως προς αυτά να πω λίγα και μόνο τα απολύτως αναγκαία για λόγους αναλυτικής πληρότητας.

Παρά τις δύο αυτές δυσκολίες, θέλω να πω ότι το γράψιμο αυτού του βιβλίου το απόλαυσα πάρα πολύ. Το χάρηκα και όπως έλεγα σε μια φίλη μου που μιλούσαμε τα βράδια, όταν το τελείωσα είχα ένα κενό. Και ας έγινε αυτό σε βάρος άλλων πραγμάτων. Για παράδειγμα για δυο μήνες δεν είχα πάει ένα σινεμά. Ούτε το Τζόκερ δεν είχα δει να ξέρω για τι συζητά και τσακώνεται ο κόσμος! – αλλά πέρασα ωραία.

Και ο λόγος ήταν ότι είχα πάρα πολύ ξεκάθαρο στο μυαλό μου το τι ήθελα να πω.

Τα όσα αναφέρω μέσα στο βιβλίο είναι συμπεράσματα και διαπιστώσεις στα οποία προσωπικά είχα καταλήξει από την περίοδο που συνέβαιναν. Για κάποια είχα αρθρογραφήσει σχετικά – με ρίσκο την εποχή εκείνη, ειδικά σε ό,τι αφορά τα γεγονότα του 2015 – ενώ με κάποια άλλα είχα ασχοληθεί επαγγελματικά οπότε είχα απολύτως διαμορφωμένη άποψη για το τι είχε συμβεί.

Η θεωρία, υπήρχε στο μυαλό μου οπότε το μόνο που χρειαζόταν ήταν να την γράψω και να τεκμηριώσω όσο γίνεται με στοιχεία και ερευνητικά δεδομένα.

Το έκανα, εκδόθηκε, το έχετε στα χέρια σας και ελπίζω όσοι μου κάνουν την τιμή να το διαβάσουν να το βρουν όσο ευχάριστο και χρήσιμο φιλοδοξώ εγώ να είναι.

Και τώρα κλείνω με τις δικές μου ευχαριστίες προς τους συντελεστές της σημερινής παρουσίασης.

Πρώτα απ’ όλους τον εκδότη μου. Τον Παύλο Παπαχριστοφίλου των εκδόσεων Πεδίο. Είμαι το τρίτο βιβλίο που βγάζω με τον Παύλο και ομολογώ ότι η συνεργασία είναι παντα άψογη. Εύκολη συνεννόηση, ταχύτητα, πολύ καλή χημεία και με τον ίδιο και με τους εξαιρετικούς συνεργάτες τους. Μέσα από τα βιβλία έχω κάνει ένα καλό φίλο και θέλω να τον ευχαριστήσω και δημοσίως.

Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τους ομιλητές μας στην σημερινή παρουσίαση και να πω κι εγώ μια κουβέντα για αυτούς.

Με τον Κωστή Χατζηδάκη γνωριζόμαστε σχεδόν 30 χρόνια. Και νομίζω ότι είναι ευρέως γνωστό ότι είμαστε φίλοι. Όχι πολιτικοί φίλοι, κανονικοί φίλοι.

Και το λέω με καμάρι αυτό το πράγμα γιατί ο Κωστής είναι ένας από τους πιο ακέραιους, ικανούς, έξυπνους και σοβαρούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Και καταφέρνει να συνδυάζει την πολιτικότητα με την τεχνοκρατική επάρκεια και τη γνώση των θεμάτων. Αυτά είναι τα στοιχεία αφήνει και στο πολιτικό του αποτύπωμα.

Ο Κωστής τείνει να εξελιχθεί και στον εθνικό μας πρόμπλεμ σόλβερ και είναι από τους πολιτικούς που όταν τελειώσει την διαδρομή του θα μπορεί να πει ότι κάνει αφήνει πίσω του.

Θέλω να ευχαριστήσω τον Κώστα Ζαχαριάδη, ένα από τα νέα και ικανότερα στελέχη του ΣυΡιζΑ. Ο Κώστας έβαλε πολύ πλάτη στο ΣΥΡΙΖΑ αυτό το διάστημα. Έδωσε πολλές μάχες στα κανάλια, βγήκε μπροστά σε δύσκολες και το έκανε με πολύ μεγάλη αξιοπρέπεια. Ήταν ιδιαίτερα μαχητικός αλλά δεν ήταν ποτέ φτηνός. Δεν παρεκτράπη ποτέ ούτε σε χυδαιότητες, ούτε σε τοξικές συμπεριφορές. Και κατάφερε έτσι να κερδίσει την εκτίμηση και των αντιπάλων του που πολλές φορές κοντραρίστηκαν μαζί τους τα πάνελ οι οποίοι όλοι λένε για την ποιότητα του. Αλλά επειδή στην πολιτική πιο σημαντικό από τα μπράβο είναι να παίρνεις καμιά ψήφο, η στάση του Κώστα εκτιμήθηκε και από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι τον εξέλεξαν τα θριαμβευτικά στο βόρειο τομέα.

Ευχαριστώ πολύ το Χρήστο Χωμενίδη. Έναν συγγραφέα που ούτως ή άλλως μου αρέσει πολύ. Τα βιβλία του τα ‘χω διαβάσει όλα, τον ήξερα ως συγγραφέα πολύ πριν τον γνωρίσω από κοντά.

Για τον Χρήστο θέλω να πω κάτι που έχω διαπιστώσει όχι μόνο στο δημόσιο λόγο του αλλά και στα βιβλία του και μου αρέσει πολύ. Ότι αναζητεί πάντα την καλή πλευρά των ανθρώπων. Δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά οι ήρωες του βιβλίου του, ακόμα και στους πιο φρικτούς χαρακτήρες, πάντα ψάχνει κάτι καλό να τους βρει. Ή έστω να δικαιολογήσει κάπως την σκοτεινη πλευρά τους. Αυτό εμένα μου δείχνει έναν ουσία καλοπροαίρετο άνθρωπο, έναν άνθρωπο που αναζητά το καλό και όχι το κακό.

Θέλω να ευχαριστήσω επίσης την Κατερίνα Παναγοπούλου που συντόνισε την παρουσίαση.

Η Κατερίνα είναι μια δημοσιογράφος με πολύ ισχυρή άποψη. Την οποία λέει χωρίς να μασά τα λόγια της.

Αλλά και με ακόμα μεγαλύτερο επαγγελματισμό ο οποίος την έχει κάνει να ξεχωρίζει σε έναν απαιτητικό και ανταγωνιστικό χώρο. Καθώς και με επαγγελματικό ήθος όπως πολύ πρόσφατα απέδειξε με κάποιες επιλογές της. Κατερίνα σε ευχαριστώ θερμά.

Και θέλω επίσης να ευχαριστήσω κάποιους φίλους που με βοήθησαν εθελοντικά στην σημερινή παρουσίαση.

Τον Βασίλη Ζορμπά που επειδή είναι ούτως ή άλλως σούπερ ερασιτέχνης φωτογράφος άλλο που δεν ήθελε από το να αναλάβει την φωτογραφική κάλυψη.

Τον Περικλή Κοντονγόνα, πολύ αγαπημένο φίλο που μιλάμε κάθε μέρα, που έκανε την βιντεοσκόπηση.

Τον Πάνο Θεοδωρόπουλο και τον Τάσο Καζακώνη που οργάνωσαν το live stream.

Και φυσικά όλους εσάς που με τιμήσατε απόψε με την παρουσία σας.

Θυμάστε στο Νονό 3, ε; Λέει κάποια στιγμή ο Ντον Λουκέζι στον Αντυ Γκαρσία «πλούσιος είναι αυτός που έχει καλούς φίλους».

Ε ως προς αυτό, μπορώ να πω ότι αισθάνομαι κροίσος.

Eυχαριστώ πολύ.

Ροή Ειδήσεων

30/11/2021 | 14:15

Συγκλονιστική μαρτυρία: «Mε εγκατέλειψαν οι γονείς μου κακοποιημένη σε ηλικία 2 χρονών»

30/11/2021 | 13:57

Σεξουαλική παρενόχληση: Νέα καταγγελία για γνωστό ηθοποιό- Διεγράφη από το ΣΕΗ

30/11/2021 | 13:46

Βρετανική παραγωγή θέλει να κάνει σειρά για την Καρολάιν- Τι απάντησε ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος

30/11/2021 | 13:25

Ο Πέτρος Συρίγος παντρεύτηκε και δεν κάλεσε κανέναν από τo «Πρωινό» του Ant1- Άφωνοι στην εκπομπή

30/11/2021 | 13:03

Η αντίδρασή του Σερβετάλη on camera που άφησε άφωνη την δημοσιογράφο- Της έδωσε μανταρίνι και ευχήθηκε καλή επιτυχία στον Κακλέα

30/11/2021 | 12:43

«Το ότι αγαπώ το σώμα μου, δεν σημαίνει ότι δεν αγαπώ τον Θεό» λέει ο 42χρονος Ιερέας με τις αποκαλυπτικές φωτογραφίες

30/11/2021 | 12:23

Ηλιόπουλος: Πολιτική απάτη της ΝΔ να συγχωνεύει σχολικά τμήματα και να μιλά για πανδημία ανεμβολίαστων

30/11/2021 | 12:09

Παναγιώτης Κελεσίδης: Ο παλαίμαχος τερματοφύλακας του Ολυμπιακού δίνει μάχη για τη ζωή του με τον κορονοϊό

30/11/2021 | 11:56

Αγρίνιο: 33χρονος σκότωσε τη μητέρα του και τραυμάτισε την κατάκοιτη γιαγιά του (ΒΙΝΤΕΟ)

30/11/2021 | 11:56

Η Prosvasis πιστοποιήθηκε ως Πάροχος Ηλεκτρονικής Τιμολόγησης από την ΑΑΔΕ

30/11/2021 | 11:51

Εξαδάκτυλος για «Όμικρον»: Καμία συζήτηση για lockdown στην Επιτροπή

30/11/2021 | 11:37

Στο δικαστήριο ο ψευτογιατρός, ενώ θα έπρεπε να είναι σε καραντίνα! Η αντίδραση του εισαγγελέα

30/11/2021 | 11:29

Νέα μέτρα: Υποχρεωτικός εμβολιασμός για τους άνω των 60 ετών-Πρόστιμο 100 ευρώ το μήνα μετά τις 15 Ιανουαρίου

30/11/2021 | 11:14

Αιχμή Λοβέρδου για Παπανδρέου: Οι 5 που ήμασταν εκεί αποδείξαμε πως το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό

30/11/2021 | 11:04

22χρονη περπατούσε στο Νέο Ηράκλειο και… βρέθηκε στον Σταθμό Λαρίσης – Κατήγγειλε πως την χτύπησαν 3 άνδρες
Θωμάς Κατσαούνης: «Εξομολογήθηκε, κοινώνησε και αναχώρησε…»-Συγκλονίζει ο θάνατος του 20χρονου μπασκετμπολίστα
Καπραβέλος: Να κλείσουν τα σχολεία για μια εβδομάδα – Με rapid test στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς
Νυχτερινός «καύσωνας» στην Κρήτη: Η θερμοκρασία έφτασε τους 30 βαθμούς – Η ανάρτηση του Σάκη Αρναούτογλου
Χαμός στο Twitter με το debate του ΚΙΝΑΛ- Πώς σχολιάζουν τις απαντήσεις των υποψηφίων οι χρήστες
Ανδρουλάκης στο TheCaller: Δεν θα διαψεύσω την ελπίδα που εισπράττω από τους πολίτες – Μαζί θα φτιάξουμε μια μεγάλη παράταξη
O Κανάκης τρολάρει το Ρουκ Ζουκ με… απαγορευμένες λέξεις! Τι είπε on air