Αθήνα

19 oC

αραιές νεφώσεις

Παπακαλιάτης: Δεν έχω βρει σε κανέναν πολιτικό αυτό που θα με κάνει να ενθουσιαστώ και να στηρίξω

Με 700.000 εισιτήρια, ο «Ενας άλλος κόσμος» του μπήκε στην πρώτη θέση του ελληνικού box office της τελευταίας δεκαετίας, ξεπερνώντας και Τζέιμς Μποντ και Star Wars.

Ο λόγος για τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη που μιλάει για όλα τα θέματα σε μια συνέντευξη στο Bovary και τη Μυρτώ Λοβέρδου.

«Φαντάζομαι πως σε κάποια θέματα ναι, θα μιλάμε την ίδια γλώσσα. Όμως αυτό δε σημαίνει κάτι. Κάνουμε διαφορετικές δουλειές με άλλο αντίκτυπο και διαφορετικές συνέπειες», απαντά για τον Αλέξη Τσίπρα και αν μιλάει την ίδια γλώσσα μαζί του.

«Ακόμα δεν έχω βρει  σε κανένα  πολιτικό πρόσωπο, αυτό που θα με κάνει ξεκάθαρα να ενθουσιαστώ και να το στηρίξω. Πιστεύω ότι παγκόσμια τα πολιτικά πρόσωπα πια, σε ένα μεγάλο βαθμό , δεν εμπνέουν την εμπιστοσύνη που κάποτε ενέπνεαν στους λαούς τους», επισημαίνει ο ίδιος.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα της συνέντευξης του Χ. Παπακαλιάτη στο Βοvary:

Πώς βλέπεις τις πολιτικές εξελίξεις; Είχες ελπίδες με την αριστερά; Απογοητεύτηκες;

-Πρέπει να σου πω ότι απογοητεύομαι μόνο από ανθρώπους και όχι από ιδέες. Δεν επενδύω ούτε ταυτίζομαι με ιδεολογίες και ρεύματα. Και ακόμα δεν έχω βρει  σε κανένα  πολιτικό πρόσωπο, αυτό που θα με κάνει ξεκάθαρα να ενθουσιαστώ και να το στηρίξω. Πιστεύω ότι παγκόσμια τα πολιτικά πρόσωπα πια, σε ένα μεγάλο βαθμό , δεν εμπνέουν την εμπιστοσύνη που κάποτε ενέπνεαν στους λαούς τους.

Ο Τσίπρας είναι ένας άνθρωπος της γενιάς σου -σχεδόν συνομήλικοι είστε. Μιλάτε την ίδια γλώσσα;

-Φαντάζομαι πως σε κάποια θέματα ναι, θα μιλάμε την ίδια γλώσσα. Όμως αυτό δε σημαίνει κάτι. Κάνουμε διαφορετικές δουλειές με άλλο αντίκτυπο και διαφορετικές συνέπειες.

Εχουμε χρεοκοπήσει;

-Όχι μόνο σαν Ελλάδα. Γενικότερα, σαν Δύση έχουμε χρεοκοπήσει. Μην στεκόμαστε μόνο στην οικονομική χρεοκοπία. Ας δούμε λίγο και την πολιτιστική, αξιακή και γενικότερα ηθική χρεοκοπία.

Πολύ απλά, δες τις σχέσεις γύρω μας. Παρατήρησε την βία που κυριαρχεί, την αισθητική, την βαρβαρότητα και την νοσηρότητα. Πατάς πλέον ένα κουμπί και βλέπεις αποτρόπαιες εικόνες, που δεν σε σοκάρουν.

Άκου τις μουσικές που είναι της μόδας, δες τα πρόσωπα που πλασάρονται σε παγκόσμιο επίπεδο ως όμορφα και επιτυχημένα.

Ένας πλανητάρχης κάνει πολιτική μέσω Twitter, ξαφνικά ένας άλλος τρελός Κορεάτης απειλεί με πυρηνικά, οι Ευρωπαίοι ηγέτες μιλάνε για αλληλεγγύη, ενώ έχουν φτωχοποιήσει σχεδόν όλο τον Νότο, και την ίδια στιγμή οι επιστήμονες μιλάνε για το πώς θα μετοικίσουμε σε άλλο πλανήτη.

Ε, είναι νορμάλ πράγματα αυτά; Ζούμε μια γενικότερη ταραχή όλοι μας.

Κάποτε οι άνθρωποι δίνανε τα χέρια και αυτό ήταν αρκετό. Τώρα αν δεν υπάρχει σε mail κάτι γραπτό δεν ισχύει. Πάει να καταργηθεί κάθε μορφή εμπιστοσύνης, ακόμα και στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Φυσικά, μέσα σε όλο αυτό το ζοφερό περιβάλλον ευτυχώς υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις σε όλα τα επίπεδα. Όμως αντί να φωτίσουμε αυτές τις εξαιρέσεις, εμείς φωτίζουμε την βαρβαρότητα και την βλακεία.

Πώς βλέπεις το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας;

-Παγκοσμιοποιημένο. Στοιβαγμένο σε μια γωνία. Απλά έχουμε την τύχη αυτή η γωνία να είναι σε τρομερό σημείο. Αυτό μας σώζει από πολλά. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, όσο γίνεται να το προσέξουμε αυτό το σημείο.

Και όχι να μαλώνουμε για αριστερές και δεξιές ιδεολογίες.

Δεν πιστεύεις στο δίλημμα αριστερά-δεξιά; Υπάρχει και η Κεντροαριστερά σήμερα.

-Όχι δεν πιστεύω σε τέτοια διλήμματα γιατί πολύ απλά η ιστορία έχει αποδείξει πόσο αναποτελεσματικά εντέλει είναι.  Είναι απόλυτα συνειδητό το ότι αρνούμαι να πωρωθώ, είτε με το ένα είτε με το άλλο.

Πολύ politically correct μου τα λες. Σαν να αποφεύγεις τις γωνίες, να μη θέλεις να εκτεθείς.

-Μα γιατί θεωρείς pollitally correct κάποιον που αρνείται να πάρει θέση σε κάτι που δεν πιστεύει; Και δη δημόσια σε μια συνέντευξη. Δηλαδή θα ήμουν σωστός αν απλά παπαγάλιζα όλα αυτά που ακούω και διαβάζω; Και να στο πω και διαφορετικά, εσύ βλέπεις την κοινωνία μας καλύτερη με όλους, που λένε ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του; Βλέπεις να πηγαίνουμε μπροστά σε κάτι; Εγώ πιο πολύ ένα θόρυβο ακούω που στο τέλος της ημέρας δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτα ουσιαστικό. Εγώ την άποψη μου θα στην πω, με γωνίες ή χωρίς, μέσα από αυτό που γράφω. Αν είμαι κάπου χρήσιμος αυτό είναι εκεί. Και συνεπής επίσης.

Πηγή: Bovary.gr

Send this to a friend