Αθήνα

16 oC

αίθριος καιρός

Οι συγκινητικές ιστορίες των «Αγγέλων της Χαράς»: Το κλάμα του 6χρονου καρκινοπαθούς που έγινε χαμόγελο και το τηλεφώνημα της μαμάς ότι το «θαύμα» έγινε!

Είναι στιγμές που τα πάντα δείχνουν «γκρίζα», ένα μικρό παιδί στο νοσοκομείο αντιμέτωπο με τον καρκίνο, ένας ηλικιωμένος σε ένα ίδρυμα. Είναι στιγμές που όλα φαίνονται δύσκολα, χωρίς ελπίδα κι όμως οι «Άγγελοι της Χαράς»  (αμιγώς αφιλοκερδής καλλιτεχνική δράση) έρχονται για να δώσουν το δικό τους τόνο αισιοδοξίας.

Είναι στιγμές που τα πάντα δείχνουν «γκρίζα», ένα μικρό παιδί στο νοσοκομείο αντιμέτωπο με τον καρκίνο, ένας ηλικιωμένος σε ένα ίδρυμα. Είναι στιγμές που όλα φαίνονται δύσκολα, χωρίς ελπίδα κι όμως οι «Άγγελοι της Χαράς»  (αμιγώς αφιλοκερδής καλλιτεχνική δράση) έρχονται για να δώσουν το δικό τους τόνο αισιοδοξίας.

ΓΡΑΦΕΙ Η Ειρήνη Αρβανίτη

Στο άκουσμα «Άγγελοι της Χαράς» ξεπηδούν χρώματα και όπως μας εκμυστηρεύεται η Αγγελική Βούλγαρη, η διευθύντρια της ομάδας της Χαράς των Αγγέλων υπήρξαν περιστατικά που έμειναν χαραγμένα για πάντα στη μνήμη της.

«Το ένα περιστατικό που δε θα ξεχάσω ποτέ συνέβη πριν ένα χρόνο περίπου σε ένα Ειδικό Δημοτικό Σχολείο. Κατά τη διάρκεια της παράστασης ένα κοριτσάκι γραπώθηκε από πάνω μου και δε με άφηνε, οπότε αναγκάστηκα να συνεχίσω την παράσταση με το παιδί γραπωμένο πάνω μου. Αυτό συνεχίστηκε για κάμποσα λεπτά μέχρι που οι συνοδοί του ήρθαν να το «ξεκολλήσουν». Πέρα από το αστείο της υπόθεσης σε μένα γεννήθηκαν πλήθος σκέψεων και συναισθημάτων. Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτή την αγκαλιά. Αναθέρμανε όλα μου τα όνειρα, την πίστη μου στην ανθρωπότητα, τη δίψα μου να συνεχίσω να βρίσκομαι κοντά σε αυτά τα πλάσματα. Αναθέρμανε την Ελπίδα μου ότι ο κόσμος παραμένει ακλόνητος και αμετακίνητος στην «πισίνα» της Καλοσύνης και της Αλληλεγγύης αρκεί να βάλει ο καθένας το χέρι του να ανασηκώσει το πανί που κρύβει το Θαύμα, να καθαρίσει λίγη από τη σκόνη της αδιαφορίας που κατά καιρούς σκεπάζει την Ομορφιά. Αυτή η αγκαλιά στήριξε την πεποίθηση μου ότι ορθώς βρίσκομαι εδώ που βρίσκομαι, ότι ορθώς έχω κάνει αυτή την επιλογή μου να προσφέρω τον εαυτό μου στους συνανθρώπους μου και να τους υπηρετώ με αυτό τον τρόπο, μέσα από τους Αγγέλους της Χαράς.

Το δεύτερο περιστατικό συνέβη στην Ογκολογική Μονάδα οπού επισκεπτόμαστε τα παιδιά στα δωμάτιά τους. Ο Μ.  6 χρονών μόλις είχε ξαναμπεί για θεραπεία και η ψυχολογία του ήταν άσχημη. Πολύ άσχημη, όμως. Ουρλιαχτά, φωνές, ταραχή. Με το που ανοίξαμε την πόρτα βρεθήκαμε μπροστά σε ένα τρομακτικό κύμα πόνου, τόσο από το παιδί, όσο και από τη μητέρα. Αυτό που συνέβη σε εκείνο το δωμάτιο ακόμα μου προξενεί εντύπωση. Με μουσικό «χαλί» τη μελωδία μιας κιθάρας εγώ και ο συνεργάτης μου ξεκινήσαμε αμέσως να φτιάχνουμε αυτοσχεδιαστικά φωνητικά σχήματα που άλλοτε θύμιζαν προσευχή άλλοτε νανούρισμα άλλοτε πάλι θύμιζαν απλά ένα «ζεστό σκέπασμα». Η προέλευση τους μου είναι ακόμα και τώρα άγνωστη. Η μεταμόρφωση του παιδιού όμως ήταν κάτι το αποκαλυπτικό για εμάς. Τι δύναμη έχει η μουσική, τι δύναμη έχει η ανθρώπινη συνάντηση και η ανθρώπινη επαφή; Δε θα ξεχάσω την εικόνα του Μ. χαλαρού πλέον στην αγκαλιά της μαμάς του και φυσικά το πονεμένο βλέμμα της μαμάς που είχε μεταμορφωθεί σε ένα βλέμμα ευγνωμοσύνης. Να ‘ναι καλά οι άνθρωποι.

Συνήθως επικοινωνούν μαζί μας οι μαμάδες και συγκεκριμένα οι μαμάδες από την Ογκολογική Μονάδα που το παιδάκι τους σώθηκε. Ωστόσο έχει τύχει να κρατήσει επαφή μαζί μας και μαμά που έχασε το παιδί της αλλά παρόλα αυτά ήθελε να μας ευχαριστήσει για όσα κάναμε ενόσω έδινε τη μάχη του ή επίσης έχει τύχει να λάβουμε μυστική ειδοποίηση από παιδί, μέσω των συνεργατών μας που εφαρμόζουν τα «αγγελικά» προγράμματα, που μας πληροφορεί το ίδιο το παιδί που το έχουν μετακινήσει, σε ποιο ίδρυμα κτλ. Συγκεκριμένα η φράση που έφτασε στα αυτιά μας ήταν «Πείτε στην κα Αγγελική ότι είμαι στο … Χ ίδρυμα».

Η ιδέα των «Αγγέλων» γεννήθηκε το 2011όπως μας λέει η Αγγελική: «Ήταν δύο διαφορετικές πορείες με κοινό στόχο  που κάποια στιγμή διασταυρώθηκαν. Αρχικά, μια ομάδα καλλιτεχνών είχαμε ανοίξει ένα χώρο τεχνών, και ιδεών το «ασκητήριον», που σκοπός  ήταν μα κάνουμε μαθήματα τεχνών με στόχο την αυτογνωσία και μετά με τους «μαθητές» μας  να οργανώνουμε παραστάσεις για ευπαθείς ομάδες . Με άλλα λόγια, για ανθρώπους που δεν έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν θέατρο ή μουσική. Παίζαμε, λοιπόν, σε άπορα παιδιά  υποβαθμισμένων περιοχών ή σε ηλικιωμένους Μονάδων Φροντίδας Ηλικιωμένων.

Εγώ τότε είχα μόλις  αποφοιτήσει από τη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών.

Τον Απρίλιο του 2011, η φίλη ηθοποιός και σεναριογράφος της ΕΡΤ, Νίκη η Τουμπακάρη, με ρώτησε αν θέλω να ξεκινήσω να παίζω θέατρο στα Νοσοκομεία Παίδων. Για μένα αυτό ήταν δώρο Θεού. Τη ρώτησα, λοιπόν, πώς σκέφτηκε κάτι τέτοιο και μου είπε πως μια Ελληνίδα ομογενής του εξωτερικού, η σημερινή Πρόεδρος των Αγγέλων θέλει να ξεκινήσει μία δράση στα ελληνικά Νοσοκομεία Παίδων. Κάτι σαν τους clown doctors της Γαλλίας. Θυμάμαι στη συνέχεια να το συζητάμε με την  Νίκη, καταλήγοντας με μια φωνή: «Οι Έλληνες θέλουν θέατρο, όχι clowns!».

Όταν  ξεκινήσαμε να παίζουμε κάθε εβδομάδα στα Νοσοκομεία Παίδων Αττικής, Αγλαΐα Κυριακού και Αγία Σοφία κατάλαβα ότι σε αυτό υπήρχε για ‘μένα νόημα! Και ευτυχώς υπάρχει ακόμα!

Να βλέπεις ένα πλάσμα πονεμένο και ταλαιπωρημένο, είτε είναι παιδί, είτε ηλικιωμένος να ξανανιώνει και να ζωντανεύει, να λάμπουν τα μάτια του και να ξαναχαμογελάει, αυτό για μένα είναι μέγιστης σημασίας.

Εκ των υστέρων σκέφτομαι πως ίσως ο θάνατος του πατέρα μου από καρκίνο και η αδυναμία μου να κάνω κάτι για αυτό, το γεγονός ότι τον είδα να χάνει την λάμψη από τα μάτια του και να  «λιώνει» κυριολεκτικά μέσα  σε 6 μήνες, ίσως να ήταν από τους βασικούς λόγους που ασυνείδητα επέλεξα να παλεύω για τη χαρά, την ελπίδα και τη χαμένη λάμψη στα μάτια των ανθρώπων».

Πλέον την ομάδα απαρτίζουν καλλιτέχνες διαφόρων ειδικοτήτων, από ηθοποιούς,  μουσικούς, χορευτές  συγγραφείς, σκηνοθέτες, μέχρι μουσικοθεραπευτές.

«Το πιο σπουδαίο είναι η  εξειδίκευση που μετά από ειδική εκπαίδευση έχουμε  πλέον  αποκτήσει σε καλλιτεχνικές δράσεις για την τρίτη ηλικία, σε μουσικοθεατρικές παραστάσεις  για παιδιά με ειδικές δεξιότητες, αλλά και στο πώς στήνεται και τι απαιτεί μια εμψυχωτική διαδραστική παράσταση σε ένα Νοσοκομείο Παίδων.

Τώρα πια είμαστε  σε εβδομαδιαία συχνότητα σε όλα τα Νοσοκομεία Παίδων της Αθήνας (Πεντέλης, Αγλαΐα Κυριακού, Αγία Σοφία, καθώς και την Ογκολογική Μονάδα Παίδων Μαριάννα Βαρδινογιάννη – Ελπίδα) και όχι μόνο με θέατρο, αλλά και με δράσεις σε δωμάτια, ακόμα και με ψυχοπαιδαγωγικά καλλιτεχνικά προγράμματα  στα παιδοψυχιατρικά τμήματα των νοσοκομείων!

Η ανάπτυξη είναι πραγματικά πολύ μεγάλη μέσα σε αυτά τα επτά χρόνια.  Εμείς ως «Άγγελοι της Χαράς» αυτό που κάνουμε είναι να χρησιμοποιούμε σαν εργαλεία μας τις διαφορετικές τέχνες (θέατρο, μουσική, χορός, τραγούδι) για να «συνδεθούμε» με τα παιδιά και τους ηλικιωμένους».

Όποιος επιθυμεί να επικοινωνήσει με τους Αγγέλους της Χαράς μπορεί να επισκεφθεί την ιστοσελίδα στο www.angelsofjoy.gr, είτε τη σελίδα μας στο Facebook  https://web.facebook.com/angeloitisxaras/. Επίσης, μπορεί να καλέσει στο 215-5257111.

  • Στις 13 Νοεμβρίου 2018 ξεκινάει η εφαρμογή του εξειδικευμένου εκπαιδευτικού προγράμματος «Άγγελος της Χαράς είσαι κι εσύ». Συνοδοιπόροι σε αυτό το νέο μας εγχείρημα είναι το προσωπικό από επιλεγμένες μη κερδοσκοπικές Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της καθημερινότητάς τους .
  • Την ίδια ώρα που οι Άγγελοι της Χαράς παίζουν τα θεατρικά τους έργα για τα νοσηλευόμενα παιδιά, η συγγραφική μας ομάδα αποφάσισε να εκδώσει τις ιστορίες και τα τραγούδια με στόχο να ταξιδέψουν πέρα από τα δωμάτια και τους διαδρόμους των Νοσοκομείων Παίδων. Αυτό τον καιρό ολοκληρώνονται οι ηχογραφήσεις των τραγουδιών στο Στούντιο του Τμήματος Μουσικών Σπουδών σε μία στρατηγική συμμαχία με το  Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Send this to a friend