Αθήνα

24 oC

ασθενείς βροχοπτώσεις

Τάσος Πετρόπουλος: Κάναμε «βουτιά» στο φωτογραφικό άλμπουμ της ζωής του - Η σύζυγός του, η αδυναμία στα παιδιά του και η αγάπη του για το μπουζούκι

Ο Τάσος Πετρόπουλος είναι από τους πολιτικούς που με την πρώτη ματιά σού φαντάζει απρόσιτος και αυστηρός. Με λίγα λόγια, όπως, θα έπρεπε να είναι κάποιος που έχει βρεθεί στη θέση του Υφυπουργού Εργασίας.

Ο Τάσος Πετρόπουλος είναι από τους πολιτικούς που με την πρώτη ματιά σού φαντάζει απρόσιτος και αυστηρός. Με λίγα λόγια, όπως, θα έπρεπε να είναι κάποιος που έχει βρεθεί στη θέση του Υφυπουργού Εργασίας.

ΓΡΑΦΕΙ Η Ειρήνη Αρβανίτη

Όταν, όμως, επιχειρήσεις να δεις πίσω από την… ατσαλάκωτη εμφάνιση του κ. Πετρόπουλου, τότε θα ανακαλύψεις έναν τρυφερό σύζυγο, έναν δοτικό πατέρα, έναν άνθρωπο που ο σκύλος του τόν… κάνει ό, τι θέλει αλλά και ένα πολιτικό ον έτοιμο να ριχτεί στη μάχη για το καλύτερο μέλλον των συμπολιτών του.

Αν και βρισκόμαστε στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου, ο υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στον Βόρειο Τομέα της Β' Αθηνών δέχθηκε να…πάρει μια ανάσα από την περιοδεία του και να μας σχολιάσει φωτογραφίες που ανασύραμε από το άλμπουμ της ζωής του για να τον γνωρίσουμε καλύτερα.

«Με την Αθηνά παντρευτήκαμε τον Σεπτέμβριο του 2012, γνωριστήκαμε όταν εργαζόταν στο δικηγορικό μου γραφείο και πλέον έχουμε δυο κόρες 5 ετών, η πρώτη και μόλις 11 μηνών η δεύτερη».

Αν και διανύουμε μια δύσκολη προεκλογική περίοδο η σύζυγός του αποτελεί το στήριγμά του: «Νομίζω ότι αντέχει κάθε ανάγκη που προκύπτει μιας και η ίδια από παιδί είναι ταγμένη στους αγώνες για τη δημοκρατία. Είναι ο πιο αυστηρός κριτής μου και είναι πάντα σύμφωνη με τις επιλογές μου. Την Κυριακή των εκλογών θα είμαστε μαζί σε φιλικό σπίτι όπου και θα παρακολουθούμε τα αποτελέσματα».

«Εδώ με τον πρωτότοκο γιο μου τον Πέτρο. Είναι 25 ετών έχει τελειώσει τη Νομική κάνει την άσκησή σου και χαράζει τη δική του κατεύθυνση. Η σχέση που έχουμε είναι λατρευτική. Συχνά μου λέει ότι επιβεβαιώνομαι στις συμβουλές που του έχω δώσει. Φαίνεται ότι παρά τις σημαντικές συγκρούσεις που είχαμε κατά καιρούς, είχα δίκιο που επέμενα. Δεν υπήρξα ποτέ επιθετικός ή αυταρχικός πατέρας, αντιθέτως εκείνος μου έκανε επίθεση. Εγώ ήμουν ήρεμος και υπομονετικός ακόμα θυμάμαι όταν στην Τρίτη Δημοτικού κατάλαβα ότι έκανε λάθος στην προπαίδεια γιατί αντέγραφε, χαρακτηριστικά μου είχε ''κοιτάζω από τον μπροστινό γιατί βαριέμαι να σκεφτώ''. Από Παρασκευή σε Κυριακή καθίσαμε και κάναμε μια προσπάθεια να μάθει όλη την προπαίδεια. Κάποια στιγμή δεν άντεξα του είπα παιδί μου σε λατρεύω αλλά αφού δεν θες να μάθεις δεν πειράζει, εγώ πρέπει να γράψω κάτι για να κάνω καλά πράγματα στη ζωή μου. Τότε γύρισε και μου είπε ''εσύ είσαι ο μπαμπάς μου και θα επιμένεις για το καλό μου''... Θυμάμαι με τον Πέτρο να τον παίρνω από το σχολείο και να πηγαίνουμε για πικ νικ στον Υμηττό».

«Με την Αθανασία, την πρώτη μου κόρη, έχουμε πάρα πολύ μεγάλη αγάπη. Στο εξοχικό μας περνάμε πολύ χρόνο μαζί. Έχουμε τον Κήπο της Αθανασίας μου, ένα μποστάνι με ντομάτες, πιπεριές. Η αλήθεια είναι πως συζητάει περισσότερο με τη μητέρας ενώ εμένα με ακούει. Η μικρή αντιθέτως είναι του μπαμπά! Είναι πραγματικά ευτυχία αυτό που ζω. Και τα τρία μου παιδιά με ξεκουράζουν».

«Εδώ ο Μάρξ, ο οποίος γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου του 2009, στην Καστοριά. Τον πρωτοαντίκρισα μόλις είχε γεννηθεί μαζί με τα δυο του αδέλφια. Ήταν ο πιο αδύναμος και είπα θα τον πάρω να μεγαλώσουμε μαζί. Αρχικά ήθελα να τον ονομάσω Μαξ, αλλά επειδή μου είπαν ότι τα σκυλιά ακούνε καλύτερα το όνομά τους όταν εμπεριέχει «ρ» τότε αμέσως ο Μαξ έγινε Μαρξ, χωρίς όπως καταλαβαίνεται να υπάρχει αναφορά στο όνομα του γνωστού φιλόσοφου και πολιτικού στοχαστή».

«Με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον συνδέει μια μακρά φιλία ενώ Διετέλεσε Πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μίκης Θεοδωράκης από το έτος 2006 μέχρι το έτος 2009 και εργάστηκε για την εγκατάσταση ομώνυμου Μουσείου που λειτουργεί στη Ζάτουνα Αρκαδίας. “O Mίκης είναι ένας παγκόσμιος Έλληνας οικουμενικός και είναι πάντα ίδιος, ένας μεγάλος άνθρωπος με καρδιά μικρού παιδιού. Είναι ένας άνθρωπος πολύ αγαπημένος για μένα. Όπως έλεγε και ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο Μίκης επιτρέπεται να κάνει και λάθη. Ήταν όμως πάντα μόνος του στην προσπάθεια που έκανε, ποτέ δεν είχε ενσωματωθεί σε φορέα. Εργάστηκα για την εγκατάσταση του Μουσείου Μίκης Θεοδωράκης στη Ζάτουνα γιατί ήταν εξόριστος και η Ζάτουνα αποτελεί σύμβολο ελευθερίας. Η εξορία δεν τον καθήλωσε στην αδράνεια εκεί δημιούργησε μεγάλα έργα, από εκεί έστελνε τα τραγούδια της αντίστασης σε όλη την Ευρώπη, σε ταινίες που έραβε η Μυρτώ πάνω σε κουμπιά. Το μουσείο αυτό αποτελεί φάρο ελευθερίας και σηματοδοτεί ότι τίποτα δεν πάει χαμένο και ότι πρέπει να αγωνιζόμαστε».

Όσοι τον γνωρίζουν σε φιλικό επίπεδο ξέρουν την αγάπη του στο μπουζούκι και το τραγούδι. Αρχικά ο πατέρας του είχε έναν μουσικοδιδάσκαλο προκειμένου να μάθει κιθάρα ο αδελφός του. Μόνος του σιγά- σιγά άρχισε να μαθαίνει. Του άρεσε όπως λέει «να παίζω τραγούδια του καιρού, ευαίσθητα. Αν και ο πατέρας μου ήταν εκπρόσωπος της δεξιάς εγώ μέσα μου από μικρό παιδί τελούσα το δρόμο της Αριστεράς».

«Στη σύνοδο των υπουργών εργασίας της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες»

Στις 7 Ιουλίου ο Τάσος Πετρόπουλος διεκδικεί έναν σταυρό στο Βόρειο Τομέα της Β Αθηνών με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν τον ρωτάς για το όραμα του στην περιφέρεια που θέτει υποψηφιότητα τότε η απάντησή του αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη: «Εγώ ως υφυπουργός Εργασίας ήμουν εκεί για όλη την Ελλάδα. Ασχολήθηκα με ένα αντικείμενο που επηρεάζει όλους του Έλληνες. Κουβαλάω, λοιπόν, την αγαπά για την πατρίδα μου αλλά και για όλες τις πατρίδες. Δεν μπορώ να σκεφτώ ως βουλευτής, αισθάνομαι ότι εκπροσωπώ τον λαό όλης της χώρας».

Send this to a friend