Αθήνα

15 oC

ελαφρές νεφώσεις

Παπαθεοδώρου στο TheCaller: Ο λαϊκισμός υπήρξε πιο δυνατός από την επίγνωση των δυσκολιών- Πληρώνουμε τη ψευδαίσθηση των «μαγικών λύσεων»

«Η ελληνική ιδιαιτερότητα των μνημονίων θα λήξει μόνο μέσα από την αλλαγή του πολιτικού παραδείγματος στην χώρα», αναφέρει με αφορμή το νέο του βιβλίο «Η χώρα που πληγώναμε- Κρίσεις μέσα στην κρίση» ο βουλευτής Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρος Παπαθεοδώρου.

Ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης μίλησε στο TheCaller τόσο για το βιβλίο του εν όψει της παρουσίασής του την ερχόμενη Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, όσο και για τις πολιτικές εξελίξεις.

Συνέντευξη στον αρχισυντάκτη του TheCaller Κωστή Μοσχολιό

«Δεν θέλησα να γράψω ένα χρονικό της κρίσης, αλλά να σκεφτώ σχετικά με τις μικρές και μεγάλες κρίσεις που επηρέασαν την πορεία της χώρας τα τελευταία οκτώ χρόνια», σχολιάζει σχετικά με το βιβλίο του και όπως λέει χαρακτηριστικά «προσπαθώ να αναλύσω «τι φταίει και η Ελλάδα παραμένει υπό την επιτροπεία των μνημονίων, ενώ οι  άλλες χώρες (Ιρλανδία, Κύπρος Πορτογαλία) που αντιμετώπισαν ανάλογα με την Ελλάδα προβλήματα όχι μόνο άφησαν πίσω τους τα μνημόνια, αλλά κατάφεραν να ανακτήσουν σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης».

Σύμφωνα με τον κ. Παπαθεοδώρου, «το ΠΑΣΟΚ διαχειρίσθηκε με ιστορική και πατριωτική ευθύνη τις συνέπειες αυτών των μικρών και των μεγάλων κρίσεων, αναλαμβάνοντας ένα δυσανάλογο πολιτικό κόστος».

Ο ίδιος υπερτονίζει την «ανάγκη εθνικής συνεννόησης, που υπερβαίνει τους θεμιτούς κομματικούς ανταγωνισμούς και τις πολιτικές φιλοδοξίες προσώπων και σχηματισμών και ανάγεται πλέον στο υπαρξιακό δίλλημα για την Ελλάδα για την επανεκκίνηση της οικονομίας».

Ο βουλευτής της ΔΗΣΥ αναφέρεται εξάλλου στα του Κινήματος Αλλαγής και καταθέτει την άποψη πως «το ιδρυτικό του συνέδριο είναι μία αφετηρία για την ανασυγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης και της ανατροπής των πολιτικών συσχετισμών», ενώ τέλος δίνει μεγάλη σημασία στα ζητήματα Ασφάλειας και ανομίας, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά πως «με αυτή την Κυβέρνηση το «άβατο» έγινε καθημερινή πρακτική, εχθρική για τους πολίτες του Κέντρου της Αθήνας».

Αναλυτικά η συνέντευξη του Θ. Παπαθεοδώρου στο TheCaller:

Τι σας έδωσε την αφορμή για να γράψετε αυτό το βιβλίο;

«Πολλά γεγονότα, αλλά κυρίως αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια. Το σημειώνω και στον πρόλογο του βιβλίου: Δεν θέλησα να γράψω ένα χρονικό της κρίσης, αλλά να σκεφτώ σχετικά με τις μικρές και μεγάλες κρίσεις που επηρέασαν την πορεία της χώρας τα τελευταία οκτώ χρόνια. Η «ελληνική ιδιαιτερότητα των μνημονίων» θα λήξει μόνο μέσα από την αλλαγή του πολιτικού παραδείγματος στην χώρα. Προϋποθέτει το τέλος των τυχοδιωκτικών πολιτικών και ιδεοληπτικών αγκυλώσεων του χτες. Χωρίς να διεκδικώ την μοναδική αλήθεια, ή να προτείνω ένα ενιαίο τρόπο σκέψης για την κρίση και τις συνέπειες της, καταθέτω πολιτικούς προβληματισμούς για «την Ελλάδα που πληγώναμε», αλλά και για την Ελλάδα που θέλουμε να πάρουμε πίσω, να την ξανακάνουμε δυνατή και φιλόξενη για τις επόμενες γενιές».

Έχουμε ήδη συμπληρώσει 8 χρόνια κρίσης στη χώρα μας. Ποιοι πιστεύετε ότι είναι οι λόγοι, που ακόμη δεν έχουμε βγει από αυτό τον «κυκεώνα» και παραμένουμε η μοναδική χώρα της Ευρωζώνης σε κρίση;

«Στο βιβλίο, αυτό ακριβώς προσπαθώ να αναλύσω. Δηλαδή, τι φταίει και η Ελλάδα παραμένει υπό την επιτροπεία των μνημονίων, ενώ οι  άλλες χώρες (Ιρλανδία, Κύπρος Πορτογαλία) που αντιμετώπισαν ανάλογα με την Ελλάδα προβλήματα όχι μόνο άφησαν πίσω τους τα μνημόνια, αλλά κατάφεραν να ανακτήσουν σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης; Ποια είναι αυτή η «ελληνική ιδιαιτερότητα», που πολλαπλασιάζει τα μνημόνια, διατηρεί χαμηλή την εμπιστοσύνη των αγορών στις πραγματικές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και περιορίζει την παραγωγή πλούτου στην χώρα; Οι απαντήσεις είναι πολλές, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο αυτονόητες. Είναι αλήθεια ότι πολλές κρίσεις συντηρούν την μεγάλη κρίση, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά κυρίως πολιτική, θεσμική και αξιακή. Η χώρα περνάει κρίση ακόμα κρίση αυτογνωσίας για τις καταστάσεις που οδήγησαν στην κρίση και μας κρατούν ακόμα εγκλωβισμένους σε αυτούς. Ο λαϊκισμός υπήρξε πιο δυνατός από την επίγνωση των δυσκολιών και την πολιτική βούληση υπέρβασής τους. Πιστεύω ότι το κυριότερο είναι η έλλειψη πολιτικής σταθερότητας στην χώρα από την αρχή της κρίσης, ως συνέπεια της αδυναμίας (ή και της άρνησης) ορισμένων πολιτικών δυνάμεων να συνεννοηθούν πάνω σε ένα συγκροτημένο, μακροπρόθεσμο και συμφωνημένο σχέδιο εξόδου από τα μνημόνια. Πληρώνουμε ακόμα την ψευδαίσθηση των «μαγικών λύσεων» - στην πραγματικότητα δεν υπήρξαν ποτέ-, και την «ελπίδα» που οι πολίτες εναπόθεσαν τα τελευταία τρία χρόνια στους μαθητευόμενους μάγους της μεθοδευμένης συλλογικής «αυταπάτης».

Πως φτάσαμε ως εδώ; Έχει το ΠΑΣΟΚ το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την πορεία της χώρας, επειδή κυβέρνησε περισσότερο ή μήπως είναι ο «αποδιοπομπαίος τράγος»;

«Προφανώς και οι ευθύνες της κρίσης βαραίνουν όλες τις Κυβερνήσεις για πράξεις και παραλείψεις. Δεν φτάσαμε τυχαία στο χείλος του γκρεμού. Είναι όμως πλέον και ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν η πολιτική δύναμη το 2009-2010 που διαχειρίσθηκε  την χρεωκοπία σε μία  χώρα αθωράκιστη, απέναντι στους οικονομικούς κινδύνους. Η εσωτερική έκθεση της ΤτΕ αποκάλυψε πρόσφατα την αλήθεια που εμείς πάντα υποστηρίζαμε. Την ώρα που οι ρυθμοί ανάπτυξης υποχωρούσαν συνεχώς στην Ευρώπη, η Ελλάδα αναζητούσε σανίδα σωτηρίας με απαγορευτικά επιτόκια δανεισμού, ευρισκόμενη για αρκετούς μήνες αντιμέτωπη με την δημοσιονομική κατάρρευση και την εντεινόμενη ύφεση. Η κρίση που δημιουργήθηκε από την Κυβέρνηση Καραμανλή και τα τραγικά αδιέξοδα που ακολούθησαν έφεραν το Μνημόνιο του 2010 και την υποχρέωση για απότομη δημοσιονομική προσαρμογή, την ραγδαία περιστολή της δημόσιας δαπάνης και τις συνακόλουθες αργότερα μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις. Δεν ήταν ωστόσο μόνο αυτά που προκάλεσαν την χρεοκοπία της χώρας. Αυτά ήταν το άδοξο τέλος μιας “ανέμελης” διαδρομής της χώρας, η οποία κοίταζε τα τελευταία χρόνια τον εαυτό της στον καθρέπτη, αυτοθαυμαζόμενη για την επίπλαστη ευμάρειά της. Το ΠΑΣΟΚ διαχειρίσθηκε με ιστορική και πατριωτική ευθύνη τις συνέπειες αυτών των μικρών και των μεγάλων κρίσεων, αναλαμβάνοντας ένα δυσανάλογο πολιτικό κόστος».

Στο βιβλίο σας θεωρείτε αναγκαία συνθήκη, για ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα, την εθνική συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου. Αυτό σημαίνει ότι προσδοκάτε μια κυβέρνηση συνεργασίας με ΝΔ- ΣΥΡΙΖΑ και Κίνημα Αλλαγής μετά τις εθνικές εκλογές;

«Εθνική συνεννόηση δεν σημαίνει συγκυβέρνηση. Σημαίνει πρώτα από όλα συμφωνία μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων για τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα για να βγει από την κρίση. Σημαίνει παράλληλα ήττα των εθνολαϊκιστικών δυνάμεων και πολιτικών που πήγαν την χώρα πίσω και βύθισαν του έλληνες πολίτες σε μεγαλύτερη ακόμα κρίση τα τελευταία τρία χρόνια, με το τρίτο μνημόνιο και τη διαρκή λιτότητα και οικονομική επιτροπεία.  Η ανάγκη εθνικής συνεννόησης υπερβαίνει τους θεμιτούς κομματικούς ανταγωνισμούς και τις πολιτικές φιλοδοξίες προσώπων και σχηματισμών και ανάγεται πλέον στο υπαρξιακό δίλλημα για την Ελλάδα για την επανεκκίνηση της οικονομίας, την ανασυγκρότηση του Κράτους Δικαίου και του Κοινωνικού Κράτους, την ανάταξη της κοινωνικής συνοχής και την ανάκτηση της Ευρωπαϊκής της προοπτικής της. Συνυφαίνεται με την πρόοδο της χώρας και με την υιοθέτηση μιας σταθερής μεταρρυθμιστικής ατζέντας για την ανατροπή των χρόνιων παθογενειών και των αγκυλώσεων που προκαλούν την σημερινή αδράνεια και οπισθοδρόμηση. Σε αυτά θα πρέπει να συνεννοηθούμε για να βγούμε από την κρίση. Δηλαδή να συνεννοηθούμε στην αλλαγή πολιτικής, πράγμα που προϋποθέτει την αλλαγή Κυβέρνησης μέσα από εκλογές, οι οποίες προσδοκούμε ότι θα φέρουν την ανατροπή των σημερινών πολιτικών συσχετισμών».

Μετά την εκλογή της Φ. Γεννηματά και εν όψει του Ιδρυτικού Συνεδρίου του Κινήματος Αλλαγής τον ερχόμενο Μάρτιο, είστε αισιόδοξος για την πορεία της Δημοκρατικής Παράταξης; Πως θα μπορέσει να γίνει πράξη η νέα Αλλαγή, που ευαγγελίζεστε;

«Το ιδρυτικό του συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής είναι μία αφετηρία για την ανασυγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης και της ανατροπής των πολιτικών συσχετισμών. Οι  210.000 πολίτες που  εμπιστεύτηκαν και έδωσαν δύναμη στον νέο Φορέα, πίστεψαν ότι αυτός μπορεί να επιβάλει τις λύσεις που θα ξανακάνουν την χώρα να πάει μπροστά.

Για να γίνει όμως αυτό, στο συνέδριο πρέπει να επιβεβαιωθούν με σαφήνεια τα βασικά πολιτικά χαρακτηριστικά της Παράταξης δηλαδή το Κίνημα Αλλαγής να είναι προοδευτικό, πατριωτικό, κοινωνικό, μεταρρυθμιστικό, με πίστη στην ανασύνταξη του Κράτους Δικαίου, στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και στην ανάγκη ανάταξης της κοινωνικής συνοχής. Οφείλει να καταθέσει μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας, να ξαναγίνει η δύναμη σταθερότητας του πολιτικού συστήματος, η δύναμη  των μεγάλων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη  ο τόπος και ο ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων τα επόμενα χρόνια.

Η παρουσία ενός ισχυρού και ενωτικού Κινήματος Αλλαγής είναι ιδιαίτερα  απαραίτητη για την ανασυγκρότηση του  κοινωνικού Κράτους και του Κράτους Δικαίου, για  την υπεράσπιση των θεσμών, για την ανάπτυξη της Οικονομίας και της Παιδείας, την στήριξη της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, αλλά και την ανάκτηση της αξιοπιστίας και της Ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας.

Έτσι θα αποκτήσει και πάλι η Δημοκρατική Παράταξη κυρίαρχο ρόλο στην διακυβέρνηση της μεταμνημονιακής Ελλάδας».

Το Σκοπιανό αποτελεί το θέμα της πολιτικής επικαιρότητας. Πιστεύετε ότι ορθά «άνοιξε» τώρα το ζήτημα η κυβέρνηση ή εντάσσεται σε μια επικοινωνιακή στρατηγική, όπως πιστεύουν πολλοί; Παρόλα αυτά, μήπως είναι μια «χρυσή» ευκαιρία να λυθεί τώρα το θέμα της ονομασίας;

«Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που άπτονται των εθνικών συμφερόντων δεν χωρούν οι ερασιτεχνισμοί και μικροκομματικά παιγνίδια που φαίνεται να υιοθετούν Κυβέρνηση και Ν.Δ. Είναι σαφές πως η ΔΗΣΥ και το Κίνημα Αλλαγής έχει αποδείξει πως τάσσεται υπέρ μιας κοινά αποδεκτής λύσης σύνθετης ονομασίας έναντι όλων, που θα κατοχυρώνει τις σχέσεις καλής γειτονίας. Αυτό σημαίνει ως προϋπόθεση δεσμευτικές εγγυήσεις από την πλευρά της ΠΓΔΜ και απάλειψη αλυτρωτικών όρων από συνταγματικά και πολιτειακά κείμενά της, όπως το προβλέπει ήδη  η ενδιάμεση συμφωνία του 1995. Το Μακεδονικό δεν θα λυθεί ούτε με μάγια ούτε με ξόρκια. Το «Κίνημα Αλλαγής» πήρε θέση ουσίας και πατριωτικής ευθύνης. Ξεκάθαρη. Θαρραλέα. Χωρίς μικροκομματικούς υπολογισμούς. Χωρίς να παρασύρεται από τα εσωκομματικά παιγνίδια των άλλων πολιτικών δυνάμεων που οδηγούν σε λάθη και αποδυνάμωση της εθνικής θέσης.  Η απλή λογική, η πείρα, η εσωτερική συγκυρία στα Σκόπια, η ευρύτερη διεθνής συγκυρία, αλλά πρώτα και κύρια το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο στρατηγικό και γεωπολιτικό συμφέρον της Ελλάδας, επιβάλλουν να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία επίλυσης του ζητήματος της FYROM, με έντιμο και αξιοπρεπή τρόπο για όλες τις πλευρές. Αυτό σημαίνει συνολική πρόταση για το όνομα και τις σχέσεις με την ΠΓΔΜ με όρους συνεργασίας, καλής γειτονίας και ενταξιακών διαδικασιών με ΕΕ ΚΑΙ ΝΑΤΟ. Όποιος, εντός της δημόσιας ζωής, δεν το βλέπει αυτό, είναι είτε απόλυτα αφελής, είτε απόλυτα ιδιοτελής και καιροσκόπος. Η ματαίωση του μικροπολιτικού παιχνιδιού που ξεδιπλώνουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και οι ΝΔ δείχνει πως πρέπει να έχουμε πρωταγωνιστικό ρόλο για μια Ελλάδα με ευρωπαϊκή προοπτική και βαλκανική ηγεμονία».

Ως πρώην τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και εκπρόσωπος ενός κόμματος, τα γραφεία του οποίου έχουν γίνει ουκ ολίγες φορές στόχος επιθέσεων, σας ανησυχούν τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα ανομίας και τρομοκράτησης πολιτών από κουκουλοφόρους και ιδιαίτερα από τον Ρουβίκωνα; Τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει με το λεγόμενο «άβατο των Εξαρχείων»;

«Έχουμε καταγγείλει στη Βουλή, αλλά και με ανακοινώσεις μας πάμπολλες φορές τη στάση της Κυβέρνησης απέναντι σε οργανώσεις όπως ο Ρουβίκωνας. Με αυτή την Κυβέρνηση το «άβατο» έγινε καθημερινή πρακτική, εχθρική για τους πολίτες του Κέντρου της Αθήνας. Έγινε συνώνυμο της κατάλυσης της δημόσιας ασφάλειας ως κοινωνικού αγαθού του πολίτη. Σήμερα η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η ανεξέλεγκτη δράση της «αντιεξουσιαστικής» οργάνωσης Ρουβίκωνας τροφοδοτείται συστηματικά από την ‘‘ευμενή’’ ανοχή, αν όχι την συγκάλυψη, της Κυβέρνησης απέναντί της. Συνεχώς γίνεται περισσότερο προκλητική, σε ρόλο αυτόκλητου «κοινωνικού» προστάτη. Η δράση της όμως δεν είναι τίποτε άλλο από παρακρατική και βαθιά αντιδημοκρατική, ενάντια στο νόμο και τη δημόσια ασφάλεια. Ωστόσο, πολιτειακοί παράγοντες, όπως ο Πρόεδρος της Βουλής αλλά και Υπουργοί και Βουλευτές της Κυβέρνησης, έχουν επιβάλει τη διακριτική μεταχείριση αυτής της οργάνωσης.

Είναι προφανής αλλά και θλιβερή η προσπάθεια που καταβάλλουν κάθε φορά τα κυβερνητικά και κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για να διακρίνουν τις πράξεις  κοινωνικής και πολιτικής ανομίας από τις ποινικά κολάσιμες πράξεις του Ρουβίκωνα. Η δράση της έχει ποινική διάσταση και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπισθεί. Στην δημοκρατία δεν πρέπει να υπάρχει ανοχή για «πολιτοφυλακές», ακροδεξιές ή ακροαριστερές. Είναι το ίδιο επικίνδυνες για την κοινωνία».

Send this to a friend