Αθήνα

17 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Εύη Δρούτσα: Δεν «μάσησε λόγια» για Τριαντάφυλλο, Θεοδωρίδου, Γαρμπή, Θεοφάνους, Φουρέιρα, Πλούταρχο (ΒΙΝΤΕΟ)

CALLER'S CHOICE

“Τι κρύβει η μαντίλα”

Με άρθρο της στην εφημερίδα "Το Βήμα της Κυριακής" η πρώην υπουργός και Πρόεδρος του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη Άννα Διαμαντοπούλου αναφέρεται στην μαθήτρια με τη μαντίλα στην παρέλαση...

Με άρθρο της στην εφημερίδα “Το Βήμα της Κυριακής” η πρώην υπουργός και Πρόεδρος του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη Άννα Διαμαντοπούλου αναφέρεται στην μαθήτρια με τη μαντίλα στην παρέλαση, προτείνοντας πως “πρέπει να το δούμε ως μια εικόνα αφύπνισης για το άμεσο μέλλον”.

[adsense]

Η μαθήτρια με την μαντίλα στην παρέλαση, προκάλεσε διχαστικές συζητήσεις σε ελάχιστο χρόνο. Θα πρότεινα να το δούμε ως μια εικόνα αφύπνισης για το άμεσο μέλλον.. Η Ελληνική κοινωνία δεν έχει μακροχρόνια εμπειρία ενσωμάτωσης μουσουλμανικών πληθυσμών σε ,αμιγώς χριστιανικής κουλτούρας ,αστικά κέντρα. Η εμπειρία των Ελλήνων πολιτών μουσουλμάνων της Θράκης μας παρέχει χρήσιμα συμπεράσματα, αλλά είναι πολύ διαφορετική και βασίζεται σε διεθνείς συμφωνίες.

Γράφει η Άννα Διαμαντοπούλου

Η χώρα μας δεν έχει σαφή και συμφωνημένη μακροπρόθεσμη πολιτική ενσωμάτωσης, δεν έχει θεσμούς και κυρίως δεν έχει τους πόρους που είναι αναγκαίοι για την εφαρμογή μιας τόσο απαιτητικής πολιτικής. Οι αντιλήψεις κινούνται ανάμεσα στις “ανοιχτές αγκάλες” και τον απόλυτο εξοβελισμό ,και ό,τι δεν μπορεί να υποστηριχθεί από θεσμούς και πόρους ενός δημοκρατικά οργανωμένου κράτους, φανατίζει και δημιουργεί αδιέξοδα. Οι εύκολες αναφορές στην πολυπολιτισμικότητα είναι εθνικά και κοινωνικά αφελείς όταν απουσιάζουν πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις, θεσμοί, κανόνες και δημοκρατία και οικονομία που εξασφαλίζουν σε όλους πρόσβαση στα κοινωνικά, αλλά και στα καταναλωτικά αγαθά.

Ποια είναι η Ευρωπαϊκή εμπειρία;

Αρκετές χώρες της ΕΕ προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να εφαρμόσουν πολιτικές με βάση τις αρχές της πολυπολιτισμικότητας. Η αξιολόγηση αυτών των πολιτικών (διαφορετικών από χώρα σε χώρα, αλλά με θεσμούς και υψηλά κονδύλια), δεν είναι απλή υπόθεση. Θα συνόψιζα, με τον κίνδυνο της απλοποίησης, ότι οι μουσουλμανικές κοινότητες ζουν, αναπτύσσονται και εξελίσσονται σχετικά παράλληλα και όχι εντός των κοινωνιών. Η “παράλληλη “αυτή συμβίωση υπήρξε ειρηνική και αγαστή για αρκετά χρόνια. Όμως, η οικονομική κρίση, οι γεωπολιτικές εξελίξεις και η ισλαμική τρομοκρατία ανατρέπουν αυτή την Ειρήνη με αποτέλεσμα την αύξηση των εντάσεων, τον εντεινόμενο διχασμό και τις ακρότητες.

Σε έρευνα του Αμερικάνικου Ινστιτούτο Pew Research Center (2010-2015), φαίνεται ότι στις χώρες με τους μεγαλύτερους μουσουλμανικούς πληθυσμούς (Γαλλία 7.2%, Γερμανια5.8%, Βρεττανία5.2%), υπάρχει από τους πολίτες εντυπωσιακά θετική άποψη για τους μουσουλμάνους συμπολίτες τους (αντίστοιχα: 76%, 69%, 72%). Αντίθετα, σε χώρες με μικρούς έως ελάχιστους μουσουλμανικούς πληθυσμούς, η εικόνα ανατρέπεται: πχ στην Πολωνία με 0.1% μουσουλμάνους, μόνο το30% των Πολωνών έχει θετική άποψη γι αυτούς. Η παράλληλη συμβίωση στις καλές μέρες ήταν πλειοψηφικά αποδεκτή και αμοιβαία επωφελής.

Στο έτος- σταθμό 2016, οι ανατροπές δεν αποτυπώνονται πλέον σε έρευνες, αλλά στην ανησυχητική άνοδο ακραίων ξενοφοβικών και ισλαμοφοβικών κομμάτων.

Η ΕΕ βρίσκεται σε μια νέα περίοδο με αχαρτογράφητα νερά που επιβάλλουν να αλλάξει πολλά στην εξωτερική πολιτική και στη εσωτερική συνοχή.

Την περίοδο που υπηρέτησα ως Επίτροπος στην ΕΕ (1999-2004), προσπάθησα, λόγω χαρτοφυλακίου, να οργανώσω ένα δίκτυο ευρωπαίων μουσουλμάνων γυναικών δεύτερης και τρίτης γενιάς, κατά κανόνα αποφοίτων πανεπιστημίου, με στόχο να ανιχνεύσουμε την ταυτότητα της γυναίκας μουσουλμάνας που γεννήθηκε σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξαιρετικά σημαντικό θέμα, αν σκεφτεί κανείς πως η ταυτότητα και η θέση της μάνας στη κοινωνία και την οικογένεια διαμορφώνει, σε σημαντικό βαθμό, τους αυριανούς πολίτες, αγόρια και κορίτσια, και αναπαράγει τα πρότυπα. Η προσπάθεια ήταν πολύ δύσκολη, πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά δεν κατέληξε πουθενά. Το βασικό πρόβλημα που απέτρεπε μια συμφωνία ήταν η απάντηση στο ερώτημα αν ο πολίτης οφείλει υπακοή στους νόμους του κράτους ή της θρησκείας. Η απάντηση που έδιναν κατά πλειοψηφία οι συμμετέχουσες ήταν ότι προτεραιότητα είχαν οι θρησκευτικοί κανόνες.

Δεν μπορώ να γενικεύσω, αλλά πρόσφατες μελέτες (γερμανικό ινστιτούτο WZB) επιβεβαιώνουν ότι το 60% των μουσουλμάνων των χωρών που προανέφερα πιστεύουν το ίδιο, με υψηλότερα ποσοστά μεταξύ των νέων. Η διαφωνία στο ζήτημα αυτό, πάνω στο οποίο οικοδομήθηκαν οι δημοκρατικές ευρωπαϊκές κοινωνίες, είναι θεμελιώδης και η Ευρώπη είναι αδύνατο να υποχωρήσει. Και δεν πρέπει επ’ ουδενί να το κάνει.

Η άποψή μου είναι, ότι οι χώρες που προσπάθησαν και εφάρμοσαν πολιτικές ενσωμάτωσης με βάση την πολυπολιτισμικότητα, απέτυχαν. Ο βασικός λόγος ήταν ότι δεν κατάφεραν να καταστήσουν αυτονόητο για κάθε πολίτη που διαμένει στο έδαφος τους, ότι η υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους δεν επιδέχεται κανέναν αστερίσκο.

Η θρησκεία αφορά τον ιδιωτικό χώρο και είναι απολύτως σεβαστή ως τέτοια.

Η μαντίλα, είναι από μόνη της ένα πολύ ισχυρό σύμβολο, που ταυτοποιεί θρησκευτικά μόνο τις γυναίκες.

Είναι διάκριση μέσα στη διάκριση. Κάθε ενήλικας, άντρας και γυναίκα, μπορεί να ντύνεται όπως θέλει, αλλά όχι να επιβάλλονται μόνο στα ανήλικα κορίτσια ένδυση και απαγορεύσεις (αθλήματα, κολύμβηση). Τα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά συστήματα, αντιμετωπίζουν ισότιμα και με τους ίδιους κανόνες όλα τα παιδιά και, επομένως, οφείλεται σεβασμός από όλους στους κανόνες αυτούς. Μια νέα μουσουλμάνα, όταν ενηλικιωθεί και αισθάνεται την ανάγκη να πειθαρχήσει στους κανόνες της θρησκείας της, τότε θα φορέσει τη μαντίλα.

Η Ελλάδα θα δεχτεί απροετοίμαστη σημαντικό αριθμό μουσουλμάνων με σημαντικές διαφορές μεταξύ τους, και αρκετοί πιθανόν να μείνουν εδώ.

[adsense]

Όλα τα παιδιά πρέπει να ενταχθούν, κατά πρώτη προτεραιότητα, στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα.

Προετοιμασία παιδικών σταθμών και εκπαίδευση νηπιαγωγών είναι σήμερα ζήτημα όσο σημαντικό είναι το θέμα της τροφής και στέγης.

Θεωρώ πολύ σημαντικό ως χώρα, ως πολιτικοί και ως κοινωνία, να συζητήσουμε ήρεμα και με βάση την εμπειρία άλλων κοινωνιών, αλλά κυρίως με βάση τις αρχές και τις αξίες της ΕΕ , τους όρους και τους κανόνες υποδοχής στο σχολείο.

Η κυβέρνηση οφείλει να οργανώσει μια ομάδα εμπειρογνωμόνων διακομματικής αποδοχής που θα προτείνει άμεσα το πρόγραμμα ένταξης των παιδιών των προσφύγων σε όλες τις βαθμίδες του Εκπαιδευτικού συστήματος

Και αφού συζητήσουμε να συμφωνήσουμε, χωρίς δόγματα ,ιδεοληψίες και υπερφίαλη άποψη της απόλυτης γνώσης, ΝΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΟΥΜΕ σε μια πολιτική που δεν θα αλλάξει η επόμενη κυβέρνηση, δημιουργώντας χάος και αδιέξοδο και στους πρόσφυγες και στη χώρα

Η μαντίλα είναι ένα μόνο θέμα από μια λίστα ανεξερεύνητων (στην Ελλάδα) πολιτικά και κοινωνικά ζητημάτων που έχουμε μπροστά μας.

* Η Άννα Διαμαντοπούλου είναι Πρόεδρος του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Ιωαννίδης: Λάθος να εγκλωβίσουμε τον πληθυσμό μέσα σε πυκνά αστικά κέντρα – Πλήρης αποτυχία το lockdown
Απόστολος Βραχιολίδης: Έφυγε από τη ζωή ο ρεπόρτερ που είχε χαστουκίσει ο Παπαμιχαήλ κατά την διάρκεια συνέντευξης τύπου
Γιώργος Παπαδάκης: Στον αέρα το ειδησεογραφικό του site
Γιώργος Καραϊβάζ: Συγκεντρώθηκαν 163.000€ στην μνήμη του από την εκπομπή της Κουτσελίνη για το Χαμόγελο του Παιδιού
Κορονοϊός – Παυλάκης: Έτσι όπως πάμε είναι πιθανό ένα 4ο κύμα το καλοκαίρι
ΙΓΠ: Ο συνταγματικός πατριωτισμός του Γεωργίου Παπανδρέου και η Δικτατορία των Συνταγματαρχών