• Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου
  • 17:52

Αθήνα

11 oC

ελαφρές νεφώσεις

Το Κίνημα Αλλαγής στη δίνη της στασιμότητας

Στην πολιτική όπως και στη ζωή δεν παίρνεις πάντα αυτό που αξίζεις. Σίγουρα όμως παίρνεις αυτό που διεκδικείς. Το Κίνημα Αλλαγής διεκδίκησε και κατάφερε είναι καθαρά το τρίτο σε δύναμη κόμμα εντός Βουλής προβάλλοντας έναν αυτόνομο ρόλο και λόγο.

Στην πολιτική όπως και στη ζωή δεν παίρνεις πάντα αυτό που αξίζεις. Σίγουρα όμως παίρνεις αυτό που διεκδικείς. Το Κίνημα Αλλαγής διεκδίκησε και κατάφερε είναι καθαρά το τρίτο σε δύναμη κόμμα εντός Βουλής προβάλλοντας έναν αυτόνομο ρόλο και λόγο.

Οι πρόσφατες εκλογές άλλωστε αποτύπωσαν με σαφή τρόπο τη δυναμική του. Το Κίνημα Αλλαγής έχει πλέον –με ένα καθαρό κεντροαριστερό στίγμα- μία βάση περίπου 450.000 σταθερών ψηφοφόρων, που προέρχονται κυρίως από περιοχές εκτός των δύο μεγάλων αστικών κέντρων και από ανώτερα ηλικιακά στρώματα. Η δύναμη του θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, ότι δεν είναι τόσο αποθαρρυντική όσο τα ποιοτικά στοιχεία αυτής.

Γράφουν οι Πέννυ Δαλαμπούρα και Θανάσης Γλαβίνας*

Η επόμενη μέρα των εκλογών θέτει ωστόσο προφανή και αναγκαία απάντησης ερωτήματα για την πορεία της παράταξης. Με πρώτιστο την προφανή επιδίωξη του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα να μετεξελιχθεί εκλογικά σε μία νέα μεγάλη δημοκρατική προοδευτική παράταξη. Εάν με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ συμφωνήσουν τόσο οι Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες όσο και οι ψηφοφόροι τότε το ερώτημα είναι αν απομένει ο ζωτικός χώρος για το Κίνημα Αλλαγής στον πολιτικό χάρτη της χώρας.

Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η βασική επιδίωξη του Κινήματος Αλλαγής για διψήφιο ποσοστό και πολιτική ανατροπή των συσχετισμών μεταξύ του ηττημένου ΣΥΡΙΖΑ  και του ίδιου δεν φαίνεται να προέκυψε από την κάλπη της Κυριακής. Το 32% δίνει πρόδηλα στο ΣΥΡΙΖΑ την επικυριαρχία στο χώρου του άλλου πόλου απέναντι από τη ΝΔ. Το ερώτημα λοιπόν που πρέπει να απαντηθεί και στριφογυρίζει στα μυαλό στελεχών και ψηφοφόρων του ΚΙΝΑΛ είναι «και τώρα τι;». Θα είναι το Κίνημα Αλλαγής ένα κόμμα που βρίσκεται στην ελάσσονα αντιπολίτευση κάτω από τη σκιά του Σύριζα του 32% και θα ασκεί εποικοδομητική αντιπολίτευση στην εκάστοτε εξουσία, στοχεύοντας σε τι;

Πράγματι τα έδρανα της αντιπολίτευσης είναι εξαιρετικής σημασίας και ο έλεγχος της κυβέρνησης μία από τις βασικές συνιστώσες του κοινοβουλευτικού συστήματος, αλλά μπορεί να αρκεστεί το Κίνημα Αλλαγής, τα στελέχη του, ο κόσμος του σε αυτήν την προοπτική που περισσότερο προσιδιάζει σε ένα ΚΚΕ του κέντρου όπως πολύ σωστά έχει γραφτεί; Και αν ναι πόσο μπορεί να κρατήσει αυτό μιας και η θεωρία των τριών πόλων όπως είχε εισαχθεί από τους επιτελείς της Χ. Τρικούπη εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται σήμερα ανέφικτη; Το άλλο σενάριο αναφέρει ότι αργά ή γρήγορα, η απώλεια επαφής με τα συστήματα εξουσίας και πολύ περισσότερο η έλλειψη προοπτικής άσκησης διακυβέρνησης της χώρας θα οδηγήσει σε αποσχιστικές τάσεις και διαφυγή δυνάμεων του στους δύο πόλους εξουσίας.

Με λίγα λόγια  το Κίνημα Αλλαγής βρίσκεται μπροστά σε υπαρξιακής σημασίας διλήμματα. Στοιχεία που χρόνια ταλανίζουν την παράταξη όπως ενδογενείς ανασφάλειες, μόνιμες εξουσιαστικές παθογένειες, αδυναμία αντίληψης της πραγματικότητας ως έχει καθώς και η επιβολή εξωτερικών και εσωτερικών συμφερόντων το καθιστούν έρμαιο των προσώπων και των συμφερόντων τους. Με αποτέλεσμα το κόμμα να μένει έκθετο στους 450.000 Έλληνες πολίτες που πιστεύουν βαθιά στις ιδέες της παράταξης και αντιλαμβάνονται τη μακρά ιστορική της διαδρομή και τη συνεισφορά της στη χώρα. Αυτοί, σαν να έχουν δώσει αιώνιους όρκους πίστης και με βάση μία σπάνια ηθική στάση αρνούνται να την προδώσουν. Το λιγότερο λοιπόν, που η παράταξη οφείλει σε αυτούς, είναι να μην προδώσει αυτό το δεσμό εμπιστοσύνης.  Και στο δρόμο προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να αλλάξουν πολλά.

*Η Πέννυ Δαλαμπούρα είναι ιατρός, μέλος ΚΠΕ Κινήματος Αλλαγής και ο Θανάσης Γλαβίνας δικηγόρος, μέλος ΚΠΕ Κινήματος Αλλαγής

Send this to a friend