Αθήνα

3 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Ξυλοδαρμός στο Μετρό: «Τα παιδιά μου είναι διαμάντια», λέει ο πατέρας – Οι διάλογοι που «καίνε» τον ειδικό φρουρό

ΤΟ DEBATE ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Συμεών Κεδίκογλου στο thecaller.gr: «Τελευταίο καμπανάκι για την Κεντροαριστερά»

Τη δική του παρέμβαση στη συζήτηση, που λαμβάνει χώρα για την ανασύνταξη των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς, κάνει ο πρώην υφυπουργός Παιδείας Συμεών Κεδίκογλου

Τη δική του παρέμβαση στη συζήτηση, που λαμβάνει χώρα για την ανασύνταξη των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς, κάνει ο πρώην υφυπουργός Παιδείας Συμεών Κεδίκογλου, με άρθρο του στο thecaller.gr, στο περιθώριο του «debate της Κεντροαριστεράς».

Ο κ. Κεδίκογλου κάνει λόγο για «μίζερα ποσοστά των κομμάτων και σχηματισμών, που συνωστίζονται σήμερα στο χώρο», σταχυολογώντας τις αιτίες, που ο χώρος έφτασε σε αυτό το αδιέξοδο. Εξάλλου, φανερώνει το φόβο του ότι ίσως το τρένο για την Κεντροαριστερά έχει περάσει οριστικά, «αφού χάθηκαν», όπως ο ίδιος λέει «σημαντικές ευκαιρίες τα δυο τελευταία χρόνια».

Πάντως, δεν παραλείπει να εκφράσει την ελπίδα του ότι κάτι καλό μπορεί να γεννηθεί για τον χώρο μέσα από αυτή τη διαδικασία, αρκεί όπως αναφέρει«να κάνουν όλοι ένα βήμα πίσω στους προσωπικούς εγωισμούς, καθώς το καμπανάκι του τελευταίου γύρου έχει ήδη χτυπήσει για την Κεντροαριστερά…».

[adsense]

Αναλυτικά το άρθρο του Συμεών Κεδίκογλου:

«Ξεγελούν τα μίζερα ποσοστά των κομμάτων και σχηματισμών, που συνωστίζονται σήμερα στο χώρο,  τον οποίο άλλοι περιγράφουν ως προοδευτική δημοκρατική παράταξη ιστορικά, άλλοι ως Σοσιαλδημοκρατία και άλλοι, όπως συνηθίσαμε να λέμε για να συνεννοούμαστε, ως Κεντροαριστερά. Η απήχηση ωστόσο του χώρου είναι πολύ ευρύτερη στην ελληνική κοινωνία, ενίοτε υπήρξε και πλειοψηφική, όπως εκφράστηκε στο παρελθόν, εκλογικά κυρίως από το ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε όλη η συζήτηση που γίνεται για την ανασύνταξη του χώρου προσδοκά ότι αυτή θα λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά κι όχι απλά αθροιστικά στα σημερινά ποσοστά, που μετά βίας συμποσούνται σε διψήφιο αριθμό.

Το γιατί μεγάλο μέρος των πολιτών μετατοπίστηκε σε έναν ακραίο αριστερό ριζοσπαστικό κομμουνιστογενή σχηματισμό του 3% έχει εξηγηθεί πολλές φορές. Στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο η κρίση που βιώνει η Κεντροαριστερά, σε ευρωπαϊκό άλλωστε επίπεδο, με την αμηχανία να βρει απαντήσεις στα σύγχρονα προβλήματα. Ήταν κυρίως η κρίση που διαπέρασε και συντάραξε παραδοσιακές δομές του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Οι κακοδαιμονίες του χώρου, οι γεμάτες φθορές από το παρελθόν προσωπικές σχέσεις που λειτουργούν ως βαρίδια, η ύπαρξη περισσοτέρων στελεχών με προσωπικές φιλοδοξίες από “όσα ο χώρος μπορεί να καταναλώσει” είναι επίσης γνωστά κι έχουν περιγραφεί πολλές φορές στο παρελθόν.

Είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή το σύστημα θα ισορροπήσει και οι δυο μεγάλες παρατάξεις, Κεντροαριστερά και κεντροδεξιά, θα συνεχίσουν να εναλλάσσονται στην εξουσία, όπως είναι το σύνηθες στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Αν όμως παραδεχτούμε ότι οι συνθήκες δε δίνουν την πολυτέλεια της αναμονής, αν συμφωνούμε ότι η μετριοπάθεια ενός μεταρρυθμιστικού προοδευτικού πόλου είναι αναγκαία στις μέρες μας και λείπει από χιλιάδες πολίτες που αισθάνονται ανέστιοι πολιτικά κι ότι οι διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί επιζήμια για την χώρα, τότε είναι απαραίτητο να ληφθούν άμεσα πρωτοβουλίες.

Χάθηκαν σημαντικές ευκαιρίες τα δυο τελευταία χρόνια και το τρένο ίσως έχει περάσει οριστικά. Στο μεταξύ, η κοινωνία που αντιμετωπίζει τα δικά της καθημερινά προβλήματα, μοιάζει να γυρίζει την πλάτη. Κάποιοι τελευταίοι πιο επίμονοι, ίσως και ρομαντικοί τηρούν στάση αναμονής και περιμένουν να δουν κάτι πραγματικά νέο, κάτι το διαφορετικό και καινοτόμο. Κάποιες ρηξικέλευθες συγκεκριμένες προτάσεις και σύγχρονες απαντήσεις για τα σημερινά αδιέξοδα της πατρίδας. Αν υπάρχει στίγμα και μήνυμα. Μικρή σημασία έχει αν αυτό γίνει με Συνδιάσκεψη ή  Συνέδριο ή από άλλες διαδικασίες που απασχολούν μόνο πολιτικά στελέχη και ειδικούς, αλλά αφήνουν παγερά αδιάφορους τους πολίτες. Το ερώτημα επίσης “από την κορυφή ή τη βάση” είναι ψευτοδίλημμα. Μαζί πάνε αυτά τα δύο. Αλλά και το να πιστεύουμε ότι στις παρούσες συνθήκες θα ληφθούν αποφάσεις αυτόματα από μαζικές κοινωνικές ομάδες χωρίς πρωτοβουλίες από τα ηγετικά στελέχη κορυφής είναι απλά ανεδαφικό.

Πιάνω ακόμη και τον εαυτό μου να έχει κουραστεί από τις αμέτρητες πια αναλύσεις περί Κεντροαριστεράς. Αν υπάρχει περιθώριο να κάνουν όλοι ένα βήμα πίσω στους προσωπικούς εγωισμούς ας το κάνουν σήμερα. Το καμπανάκι έχει χτυπήσει, και αύριο ίσως είναι πολύ αργά, όπως άλλωστε δραματικά προειδοποιούν και τα χαμηλά ποσοστά των δημοσκοπήσεων. Ίσως αυτή η πίεση επισπεύσει τις εξελίξεις.

Η Φώφη Γεννηματά έδειξε γενναιότητα, αφήνοντας ανοιχτή την υπόθεση εκλογής νέου αρχηγού. Ο Σταύρος Θεοδωράκης έδειξε ανοικτός στην προσπάθεια μιλώντας για “κοινοβούλιο του κέντρου” στο πρόσφατο συνέδριο του κόμματός του. Η πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου για κοινό υποψήφιο στις επόμενες εκλογές έχει ενδιαφέρον. Είτε λοιπόν με συνεργασία και διατήρηση των υπαρχόντων σχηματισμών είτε με τη διάλυσή τους και το σχηματισμό κάποιου νέου από το μηδέν ήρθε η ώρα για γενναίες και άμεσες πρωτοβουλίες. Αλλιώς το εγχείρημα θα ξεπεραστεί από τις εξελίξεις. Το καμπανάκι του τελευταίου γύρου έχει χτυπήσει για την Κεντροαριστερά. Μένει να δούμε αν η λήξη τη βρει νικήτρια ή νοκ-άουτ…».

Ζέφη Δημαδάμα στο thecaller.gr: Η χώρα χρειάζεται μια σοσιαλδημοκρατία, χωρίς παρωχημένα πρόσωπα και ιδέες
Φραγκίσκος Παρασύρης στο thecaller.gr: «Είναι ώρα να δώσουμε το λόγο στους πολίτες»
Εύη Χριστοφιλοπούλου στο thecaller.gr: «Απευθυνόμαστε σε όλους τους δημοκράτες πολίτες, που απογοητεύτηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ»
Γιώργος Παναγιωτακόπουλος στο thecaller.gr: «Επιβεβλημένη η συγκρότηση της μεγάλης σοσιαλιστικής παράταξης»
Βασίλης Κεγκέρογλου στο thecaller.gr: «Να προχωρήσουμε, αφήνοντας πίσω μικροεγωισμούς και βέτο»
Στέφανος Ξεκαλάκης στο thecaller.gr: «Χωρίς αποκλεισμούς να κάνουμε τη Δημοκρατική Παράταξη πρωταγωνιστή των εξελίξεων»