Αθήνα

12 oC

αίθριος καιρός

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Μουζουράκης: Στα 14 μου μπάρμπας στο καφενείο με έβαλε στο αμάξι και με πήγε σε ένα δάσος (vid)

ΕΛΛΑΔΑ

Καθηγητής ψυχιατρικής γράφει για τον παιδοβιασμό: Ο παιδεραστής αισθάνεται πανίσχυρη έλξη από τα παιδικά γεννητικά όργανα

Ο καθηγητής ψυχιατρικής κ. Νικηφόρος Αγγελόπουλος σε μακροσκελή του ανάρτηση γράφει για τους παιδεραστές και την παιδοφιλία αναφέροντας πως γύρω στο 10% των ανδρών και το 15% των γυναικών έχουν υποστεί κάποια σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική τους ηλικία.

Ολόκληρη η ανάρτηση του: 

«ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ-ΠΑΙΔΟΦΙΛΙΑ ¨Η ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΑΙΔΟΒΙΑΣΜΟΣ.
Η παιδεραστία μαζί με τον βιασμό είναι η πλέον καταδικαστέα μορφή σεξουαλικής κακοποίησης στις σύγχρονες κοινωνίες. Είναι προτιμότερος ο όρος «παιδοβιασμός ή σεξουαλική κακοποίηση παιδιών» διότι αυτοί οι όροι έχουν έναν αέρα ρομαντικότητας που κατά κανένα τρόπο δεν αρμόζει σε αυτήν την κατάπτυστη ανώμαλη συμπεριφορά.
Ο παιδεραστής έλκεται σεξουαλικώς από άτομα που βρίσκονται σε στάδιο σωματικής ανωριμότητας κατακυριευμένος από επίμονες σεξουαλικές τάσεις και φαντασιώσεις σωματικής επαφής και ασέλγειας σε παιδιά. Αισθάνεται πανίσχυρη έλξη από τα παιδικά γεννητικά όργανα και αποστροφή προς τη γυναικεία οσμή και τριχοφυΐα.
Οι δράστες είναι κυρίως άνδρες, συνήθως συγγενείς ή στενοί οικογενειακοί φίλοι, αλλά δεν είναι σπάνιες και οι γυναίκες. Το παιδί μπορεί να ανήκει στο ίδιο ή στο αντίθετο φύλο με τον παιδεραστή. Τα κορίτσια φαίνεται ότι είναι ιδιαιτέρως ευάλωτα στη σεξουαλική εκμετάλλευση από μέλη της οικογένειάς τους κυρίως στις υποανάπτυκτες χώρες.
Διεθνώς, όχι τόσο στις υπανάπτυκτες χώρες αλλά κυρίως στις ανεπτυγμένες, και στην Ελλάδα κατά τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών έχει προσλάβει διαστάσεις επιδημίας με κατακόρυφη αύξηση των κρουσμάτων. Στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις είναι συχνότερη στα ανήλικα κορίτσια και στις κατώτερες στα αγόρια, ενώ είναι διαδεδομένη η παιδική πορνεία και πορνογραφία. Γύρω στο 10% των ανδρών και το 15% των γυναικών έχουν υποστεί κάποια σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική τους ηλικία. Αυτοί που τελικά καταδικάζονται για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, χωρίς κάτι τέτοιο να σημαίνει ότι αναγκαστικά αυτό είναι το προφίλ του παιδεραστή, είναι άτομα μοναχικά, ανύπανδρα, με βαριές διαταραχές της προσωπικότητας, τα οποία έχουν την τάση να επαναλαμβάνουν την πράξη τους παρά τις τιμωρίες που υφίστανται. Είναι πολύ πιθανόν και οι ίδιοι να υπήρξαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης ή να πάσχουν και από άλλες σεξουαλικές διαστροφές. Πολλοί από αυτούς έχουν επαγγέλματα που σχετίζονται με παιδιά (τραγουδιστές ή θεατρίνοι για παιδικά προγράμματα, γυμναστές, δάσκαλοι, ιερείς κ.λπ.). Επίσης οι παιδεραστές έχουν διαταραγμένες απόψεις για τα παιδιά, όπως π.χ. ότι τα παιδιά αρέσκονται σε σεξουαλικές σχέσεις με μεγάλους ή ότι οι εμπειρίες με μεγάλους τα ψυχαγωγούν και τα ωφελούν, απόψεις που απορρέουν από μια σειρά παθολογικές ιδεολογίες που κυκλοφορούν ευρέως στην αγορά.
Στην αφετηρία του προβλήματος βρίσκεται μια σειρά κοινωνικών φαινομένων, με κυριότερα τις κακές οικογενειακές συνθήκες, τη μειωμένη γονεϊκή φροντίδα, την αποθηλεοποίηση της γυναίκας και την κατάρρευση του αρσενικού, την πτώση των ηθικών αξιών και τον ναρκισσιστικό καταναλωτισμό. Η διαφήμιση της απόλαυσης και από τα ΜΜΕ είναι επίσης σοβαρός συντελεστής.
Αυτό το κοινωνικό κλίμα έχει ως συνέπεια να μην υπάρχει το παιδί στη συνείδηση πολλών ανθρώπων ή να υπάρχει σαν ενοχλητικό αντικείμενο. Παρά τα φαινόμενα, η σύγχρονη κοινωνία δεν αγαπάει τα παιδιά. Αναγνωρίζει σε αυτά το δικαίωμα της ύπαρξης πολύ μετά την έναρξη της ζωής τους, με αποτέλεσμα ο οποιοσδήποτε να μπορεί να γνωμοδοτεί για τη ζωή τους και να ενεργεί κατά το συμφέρον του. Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο θα δημιουργηθούν κοινωνικές προϋποθέσεις για τη σεξουαλική εκμετάλλευση των παιδιών· ωστόσο δεν πρέπει να παραβλέπεται το γεγονός ότι η σεξουαλική κακοποίηση είναι μεν η αποκρουστικότερη μορφή περιφρόνησης προς την ανθρώπινη φύση των παιδιών, ποιοτικά όμως ανήκει στην ίδια κατηγορία με νόμιμες συμπεριφορές που στρέφονται κατά των παιδιών, όπως το κλείσιμό τους για μεγάλο διάστημα της ημέρας σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, η εργασιακή τους εκμετάλλευση, η παραμέληση, η εγκατάλειψη και η σωματική ή ψυχολογική κακοποίησή από τους γονείς τους.
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ. Ακόμη και αν οι δράστες έχουν ψυχιατρικά προβλήματα ή διαταραχές της προσωπικότητας, χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην επιβολή της ποινής, διότι οι περισσότεροι έχουν ισχυρή τάση να επαναλαμβάνουν τα ίδια εγκλήματα. Δεν γνωρίζουν οι παιδεραστές την έννοια της μεταμέλειας. Οι ποινές πρέπει να είναι βαρύτατες, μη μετατρέψιμες, ο δράστης να χάνει όλα τα κοινωνικά και πολιτικά του δικαιώματα και να μην αποφυλακίζεται με αναστολή ή να γίνεται μείωση της ποινής του για οποιονδήποτε λόγο.
Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του θα πρέπει να υποβάλλεται σε πλήρη και καλά οργανωμένη θεραπευτική αγωγή και το ενδεχόμενο βιολογικής καταστροφής των σεξουαλικών του κινήτρων με φαρμακευτικά ή χειρουργικά μέσα να συζητιέται σοβαρά αν υπάρχουν ενδείξεις αποτυχίας της θεραπείας ή αν το θέλει ο ίδιος.
Και πάντως η ιατρική και η αστυνομική, οπωσδήποτε ανεξάρτητα η μία από την άλλη, παρακολούθησή του μετά την αποφυλάκιση πρέπει να είναι συστηματική και να συνεχίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το θέμα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνείας ήταν πάντοτε ιδιαίτερα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα. Η σύγχρονη κοινωνία πρέπει να τηρεί σταθερή στάση απέναντι σε αυτά τα θέματα και σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως της παιδικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης ή της χρησιμοποίησης των παιδιών για την παραγωγή πορνογραφικού υλικού, η στάση της θα πρέπει να είναι απερίφραστα αρνητική στο θεσμικό και ανελέητη στο νομικό και το ποινικό επίπεδο.
Η κοινωνία θα αφήσει πίσω της το στάδιο της βαρβαρότητας στο οποίο τώρα βρίσκεται όταν αναλάβει το χρέος να περιφρουρεί όλα τα βασικά δικαιώματα των παιδιών για ζωή και απρόσκοπτη ανάπτυξη και να τα προστατεύει από κάθε εκμετάλλευση και κακοποίηση – όχι μόνο τη σεξουαλική, που είναι μεν η πλέον αποκρουστική, αλλά δεν είναι η μόνη και οπωσδήποτε όχι η συχνότερη.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ. Ο παιδεραστής δεν έχει συνήθως καμία διάθεση να θεραπευτεί, αφού δεν πιστεύει ότι πάσχει από νόσο. Οδηγείται στη θεραπεία από τα ποινικά δικαστήρια. Υπάρχει ένα μεγάλο φάσμα θεραπευτικών προσεγγίσεων, στις οποίες περιλαμβάνονται συμπεριφορικές (βιοανάδραση με αποστροφή μέσω ηλεκτρικού ρεύματος, τροποποίηση της φαντασίωσης, κατευθυνόμενος αυνανισμός, οργασμική επανεξάρτηση κ.λπ.) ή εναισθησιακές ψυχοθεραπείες. Στις οργανικές θεραπείες περιλαμβάνονται η χορήγηση αντιανδρογόνων, ο χειρουργικός ευνουχισμός και η ψυχοχειρουργική επέμβαση με καταστροφή των εγκεφαλικών κέντρων που επηρεάζουν τη σεξουαλική λειτουργία. Τα αποτελέσματα όλων αυτών των θεραπευτικών στρατηγικών, μερικές από τις οποίες είναι πλήρως ανόητες, δεν είναι ικανοποιητικά, και στην εφαρμογή τους θα πρέπει να συνυπολογιστεί και το ποσοστό βαρβαρότητας που ενέχεται στις ίδιες. Κυρίως θα πρέπει να τονισθεί εδώ ότι οι θεραπείες δεν πρέπει να γίνονται ποινές, και ότι τα δικαστήρια είναι τα μόνα αρμόδια να επιβάλλουν τιμωρίες κατά τον νόμο. Μόνο αυτός που πιστεύει ότι είναι ασθενής έχει ελπίδες θεραπείας.
ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘΥΜΑ. Οι επιπτώσεις εξαρτώνται από το είδος της κακοποίησης. Αν δεν χρησιμοποιήθηκε σωματική ή ψυχική βία, αν το επεισόδιο ήταν μεμονωμένο ή επαναλήφθηκε περιστασιακά, τα συμπτώματα είναι ηπιότερα. Αντίθετα, αν χρησιμοποιήθηκε βία, αν το παιδί υπέστη τραυματισμούς και εξευτελισμούς, αν η εμπειρία επαναλήφθηκε πολλές φορές για μεγάλο χρονικό διάστημα, αν ο δράστης είχε πολύ μεγαλύτερη ηλικία ή ήταν συγγενής, π.χ. πατέρας ή θείος, οι στρέσορες είναι ισχυρότεροι από τις προσαρμοστικές ικανότητες του παιδιού και οι επιπτώσεις είναι πιθανόν να είναι φανερές και κατά την ενήλικο ζωή. Όλα τα συνοδευτικά επιβαρυντικά στοιχεία της κακοποίησης, όπως η προδοσία της εμπιστοσύνης, η υποταγή στην ισχύ, η υποχρέωση στη διαφύλαξη απαίσιου μυστικού, η θέαση των γεννητικών οργάνων ενηλίκου σε συνουσιακή ετοιμότητα και η φρικώδης εμπειρία ενηλίκου σε σεξουαλική διέγερση και οργασμό, εκδιπλώνονται σταθερά μέχρις ότου διαμορφώσουν το έδαφος ανάπτυξης των μετέπειτα διαταραχών. Η ανάμνηση του γεγονότος είναι δυνατόν να καταπιεστεί πλήρως ή μερικώς, και τα θύματα κατά την ενήλικο ζωή αναφέρουν ότι το έχουν ξεπεράσει πλήρως ή σε μεγάλο βαθμό. Αλλά σε πολλά θύματα ο φόβος και η υπερεγρήγορση συνήθως παραμένουν και ο ψυχοτραυματισμός εκδραματίζεται εκ νέου σε εφιάλτες, αναμνησιακές εισβολές και ψυχοαποσυνδετικές καταστάσεις. Οι ασθενείς προσπαθούν να προστατευτούν από αυτά τα επώδυνα συμπτώματα απομακρυνόμενοι από σεξουαλικές ή ακόμη και στενές σχέσεις κατά τις οποίες είναι δυνατόν να πυροδοτηθούν αυτά τα συμπτώματα. Έχει βρεθεί σαφής συσχετισμός σεξουαλικής κακοποίησης κατά την παιδική ηλικία με μετέπειτα εμφάνιση ψυχιατρικών διαταραχών. Ένα πολύ υψηλό ποσοστό των πασχόντων από ψυχιατρικές παθήσεις έχουν ιστορικό σεξουαλικής κακοποίησης. Ψυχοτραυματική νεύρωση, διαταραχή πανικού, αγοραφοβία και άλλες φοβίες είναι τα σταθερότερα ψυχιατρικά συμπτώματα μαζί με χρονία κατάθλιψη, ανηδονία, αίσθημα εσωτερικού κενού και θανάτου. Κατά περιόδους, στην προσπάθειά τους να βρουν ανακούφιση, παίρνουν φάρμακα ή αλκοόλ, αυτοτραυματίζονται και κάνουν απόπειρες αυτοκτονίας.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘΥΜΑ. Επειδή ο κίνδυνος παράτασης του ψυχοτραυματισμού του παιδιού είναι μεγάλος, οι γονείς, όταν και αν το μάθουν, αποφεύγουν τη δίωξη αυτών των ατόμων τα οποία κατά νόμον ή όχι μένουν ατιμώρητα, και έτσι ενισχύεται το στρεβλωμένο κίνητρό τους. Σε άλλες περιπτώσεις όμως είναι σημαντικό να μειωθούν ο πανικός, η οργή και η αγανάκτηση των γονέων, τα οποία ενδεχομένως θα τους οδηγήσουν σε ποινικό αδίκημα σε βάρος του δράστη με οπωσδήποτε επιπρόσθετες αρνητικές επιπτώσεις στους ίδιους και στο παιδί, αν συλληφθούν. Επίσης πρέπει να μελετηθεί το επίπεδο παθολογίας της οικογένειας, που ενδεχομένως βρίσκεται μεταξύ των συντελεστικών παραγόντων της κακοποίησης. Στις θεμελιώδεις θεραπευτικές ενέργειες περιλαμβάνονται φροντίδα και αποκατάσταση των σωματικών κακώσεων, πρόληψη ή/και έλεγχος μολυσματικής νόσου (σύφιλη, βλεννόρροια, ηπατίτιδα, HIV). Ο ιατρός που θα εξετάσει το παιδί πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός, ώστε να μην το ψυχοτραυματίσει ακόμη περισσότερο. Το θέμα της πιθανής εγκυμοσύνης πρέπει να αντιμετωπίζεται με μεγάλη προσοχή και φρόνηση. Όλοι οι συντελεστικοί παράγοντες και όλες οι πιθανές επιπτώσεις της λύσεως που θα επιλεγεί πρέπει να εξεταστούν με τη μεγαλύτερη σοβαρότητα. Το παιδί δεν πρέπει να εισαχθεί σε ψυχιατρική κλινική. Η ψυχιατρική φροντίδα του είναι προτιμότερο να γίνει στο σπίτι διά των γονέων, οι οποίοι θα συνεργάζονται με τον ψυχίατρο.»

Nέα ανακοίνωση Κούγια: «Καταλαβαίνω ότι σου κατέστρεψα το «προϊόν» Κατερίνα Καινούργιου»
Στο Ψυχιατρικό Τμήμα του Νοσοκομείου Τρίπολης ο Δημήτρης Λιγνάδης
Συνελήφθη η «αφέντρα» που κατηγορείται για τον εκβιασμό του ράπερ Lamanif
Ξέσπασε η Ανθούσα Μάτη για Κουφοντίνα! «Ο αδερφός μου δεν μπορεί να σηκωθεί απ’ τον τάφο, έγινε κόκκαλα»
«Ποιος αφαίρεσε το γέλιο σου;» – Ραγίζει καρδιές η ανάρτηση της κοπέλας του 23χρονου φαντάρου που αυτοκτόνησε
Επισημοποιήθηκε η παραίτηση του Στάθη Λιβαθινού – Ζητά συγγνώμη μέσω επιστολής