• Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου
  • 21:54

Αθήνα

22 oC

αίθριος καιρός

Πέθανε ο αδερφός του Ευάγγελου Αντώναρου και δημοσιογράφος Μάνος Αντώναρος

Έφυγε από τη ζωή αργά το μεσημέρι της Παρασκευής ο δημοσιογράφος Μάνος Αντώναρος, αδερφός του άλλοτε κυβερνητικού εκπροσώπου και πρώην στελέχους της ΝΔ Ευάγγελου Αντώναρου, στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν προσβεβλημένος από το βακτήριο της λεγιονέλλας.

Ποιος ήταν ο Μάνος Αντώναρος

Ο Μάνος Αντώναρος είχε εργαστεί ως αρθρογράφος στις εφημερίδες Ελεύθερος Τύπος, Εθνος, Βραδυνή, Εξπρες, Κέρδος, Αθλητική Ηχώ και σε περιοδικά, ενώ υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Αθήνα 9.84.

Είχε υπάρξει διευθυντής στο Κανάλι-5 και παραγωγός στον ΑΝΤ1 Radio και στον Alpha.

Στην τηλεόραση εργάστηκε κατ αρχάς στην παραγωγή ειδήσεων του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του ΑΝΤ1, διευθυντής προγράμματος στον ΣΚΑΙ, διευθυντής Δημοσίων Σχέσεων του MEGA,  παρουσιαστής 2 εκπομπών στο Seven-X και συντονιστής στο δορυφορικό πρόγραμμα της ΕRT-SAT.

Ο Μάνος Αντώναρος ήταν πατέρας δύο παιδιών, της Αθηνάς και του Αρχέλαου.

Με ανάρτησή του στο διαδίκτυο λίγες ημέρες, ο αδερφός του Ευάγγελος Αντώναρος είχε ευχαριστήσει τους φίλους και γνωστούς της οικογένειας για τη στήριξή τους, ωστόσο είχε προϊδεάσει για την πολύ δύσκολη μάχη που έδινε ο αδερφός του για να κρατηθεί στη ζωή, κάνοντας λόγο για «άνιση μάχη».

Το συγκινητικό αντίο του Ευάγγελου Αντώναρου στον αδερφό του

Με μια πολύ προσωπική και συγκινητική ανάρτηση στα social media ο Ευάγγελος Αντώναρος αποχαιρέτησε τον αγαπημένο αδερφό του, γράφοντας:

«Με ανείπωτο πόνο στη καρδιά μου αποχαιρετώ σήμερα το μονάκριβο και πολυαγαπημένου μου αδελφό, τον Μανο. Μας είπε αντίο σήμερα το. μεσημέρι μετά από μια άνιση μάχη 20 ημερών. Χάνω τον άνθρωπο που μεγαλώσαμε μαζί στην κρεβατοκάμαρα της οδού Φορνέζη, που παίζαμε πόλεμο με πλαστικά σπαθιά στη πίσω βεραντούλα της μονοκατοικίας μας, που μαλώναμε και μονιάζαμε. Που μπήκαμε κι οι δύο στη δημοσιογραφία -- από άλλα μετερίζια. Εκείνος μποέμ δημιπυργικός με μοναδική πέννα και άφθαστες σύγχρονες φρέσκες ιδέες. Λατρευτός στις παρέες, με χιούμορ κι αγάπη για τους ανθρώπους. Θα μου λείψεις Μάνο μου. Θα μου λείψουν οι παρατηρήσεις οι υποδείξεις που μου έκανες από αγάπη. Εμένα του πιο συμβατικού. Να ήξερες πόσο σοβαρά τις έπαιρνα, να ήξερες μόνο... Πόσο θα μου λείψουν όλα αυτά. Αλλά κυρίως εσύ που μ έβγαζες τόσο συχνά από τη γκριζάδα της... ρουτίνας μου. Ήσουν/είσαι σπουδαίος άνθρωπος. Και γι αυτό αθόρυβος...».