Αθήνα

32 oC

αίθριος καιρός

«Η κατάθλιψη χτύπησε και σε μένα την πόρτα- Η σωτηρία μου ήταν η κόρη μου»: Η εξομολόγηση του Βασίλη Παπακωνσταντίνου

Φέτος ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου κλείνει 45 χρόνια ενεργούς παρουσίας στη μουσική σκηνή της χώρας και περιοδεύει με εορταστική διάθεση με την  «Κράτα ρε φίλε γερά».

Πριν, όμως, την εκκίνηση της περιοδείας του, παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα τα «Νέα» όπου μίλησε για τα επαγγελματικά του σχέδια, τα νανουρίσματα της μητέρας του, τους ανθρώπους που τον σημάδεψαν αλλά και τη μάχη που έδωσε με την κατάθλιψη.

«Φωτίζεται η σχέση μου και εν τέλει η φιλία μου με τους ανθρώπους του πνεύματος, τα ιερά τέρατα που είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί τους και να γίνει αυτό που είμαι. Μιλάω για τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Θάνος Μικρούτσικο, τον Νικόλα Άσιμο, τον Άλκη Αλκαίου, τον Μάνος ελευθερίου. Αυτή είναι η πραγματική μου περιουσία και μου έκαναν την τιμή να είναι φίλοι μου» λέει ο καλλιτέχνης αναφερόμενος στα πρόσωπα που τον σημάδεψαν.

Μιλώντας για το πιο σημαντικό πρόσωπο της ζωής του, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου αναφέρεται στη μητέρα του και τα νανουρίσματά της: «Κουβαλάω πάντα μέσα μου τη μητέρα μου και τα νανουρίσματά της. Με καθόρισαν, με διαμόρφωσαν και στην ουσία μου έδειξαν το δρόμο για να βρω ποιος είμαι και πού θέλω να πάω. Αν δεν υπήρχαν αυτά, ίσως δεν ήμουν ό,τι έγινα. Το καλό, κακό, μικρό ή μεγάλο, δεν έχει σημασία».

Ο καλλιτέχνης μιλά, επίσης, για την κατάθλιψη που βίωσε, ενώ τονίζει ότι σώθηκε χάρη στην κόρη του Νικολέτα η οποία του θύμισε ότι το φως της ζωής είναι πιο δυνατό από κάθε σκοτάδι που κρύβουμε μέσα μας…

«Η κατάθλιψη χτύπησε και σε μένα την πόρτα. Δεν είμαι καθόλου εύκολο πράγμα, ειδικά όταν έχεις ανθρώπους που στηρίζονται σε σένα και περιμένουν από σένα. Φυσικά ένα ποσοστό της ασθένειας αυτής έχει να κάνει με την κληρονομικότητα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος πιστεύω ότι συνδέεται με τη ζωή που φτιάχνεις ή που σε φτιάχνει. Η επιτυχία και οι προσδοκίες των ανθρώπων για μένα ήταν κάτι που δεν άντεξα. Πίστεψα ότι δεν μπορούσα να ανταποκριθώ σε αυτό που είχαν φτιάξει στο μυαλό τους για μένα. Πίστευα ότι δεν μπορούσα να δώσω αυτά που ήθελαν. Είναι υπέροχο να σε χειροκροτούν, να σε θαυμάζουν και να φτιάχνουν συνθήματα για σένα, αλλά η ευθύνη είναι μεγάλη- όσο και αν αυτό ακούγεται ναρκισσιστικό. Όσον αφορά την κατάθλιψη δεν μπορούν μόνο οι ειδικοί και τα φάρμακα να σε βοηθήσουν. Χρειάζεται υποστήριξη από την οικογένειά σου. Και εγώ στάθηκα τυχερός γιατί την είχα σε υπέρτατο βαθμό. Όμως υπάρχει ένα πρόσωπο που μου έδωσε δύναμη και ελπίδα. Είναι η κόρη μου η Νικολέτα, η οποία είναι τεταρτοετής στη Σχολή Καλών Τεχνών. Μου θύμισε ότι το φως της ζωής είναι πιο δυνατό από το σκοτάδι που έχουμε μέσα μας. Της το χρωστάω. Αυτή είναι η σωτηρία μου».

Τέλος, ο Βασίλης Παπακωνταντίνου μιλά για την καινούργια δουλειά που αναμένεται να κυκλοφορήσει σε λίγους μήνες:

«Ετοιμάζω καινούργια δισκογραφική δουλειά. Η Λίνα Δημοπούλου θα βάλει τους στίχους και εγώ θα γράψω σε όλα τα κομμάτια τη μουσική. Ελπίζω μέχρι τον Οκτώβριο να μπορέσουμε να την ολοκληρώσουμε. Έχω την αγωνία μικρού παιδιού».