• Σάββατο, 25 Ιανουαρίου
  • 16:26

Και είναι αυτές οι στιγμές που νιώθεις ευγνώμων για τα όσα ζεις & αισθάνεσαι...

Και είναι αυτές οι στιγμές που νιώθεις ευγνώμων για όσα ζεις, για όσα αισθάνεσαι... Γιατί, προσωπικά νιώθω πολύ τυχερή, για όλες τις στιγμές εκείνες που όλοι εσείς με αγκαλιάζετε σαν να γνωριζόμαστε χρόνια, μου λέτε όμορφα, πολύ όμορφα λόγια, με στηρίζετε, με συγκινείτε...

Και είναι τα χρόνια πολλά, και η αγάπη δυναμώνει κι εγώ ίσως γίνομαι πιο ευαίσθητη μεγαλώνοντας και συγκινούμαι πολλές φορές. Να, όπως εχθές το απόγευμα, που στο γύρισμα του Still Standing ήρθε πάλι να με βρει και να με αγκαλιάσει ο μικρός Παναγιώτης. Μέσα στη βροχή και από την Ελευσίνα ήρθε με τη μαμά, τον μπαμπά και την αδελφούλα του την Ιφιγένεια απλά για να με συναντήσει και να μου δώσει όλα αυτά που έφτιαξε για μένα. Μια υπέροχη μολυβοθήκη και ένα κουτί σοκολατάκια που έφτιαξε μαζί με την Ιφιγένεια! Και έκατσαν κάτω στο κοινό, και κάθε τόσο τον κοίταζα και φώναζε το όνομα μου και τρελαινόμουν...

Και υπομονετικά περίμεναν μέχρι το διάλλειμα για να έρθουν στα παρασκήνια και μου έπιασε το χέρι και μου είπε λόγια, σαν ρομαντικός ενήλικας και μου υποσχέθηκε ότι θα ξαναέρθει και θα μου φτιάξει "κι αλλά πράγματα ..." .

Αυτό, λοιπόν, είναι μαγικό και υπάρχουν στιγμές ακόμα που δεν το πιστεύω -και είμαι απόλυτα ειλικρινής. Σπουδαίο πράγμα η αγάπη. Και να τη δίνεις και να την εισπράττεις! Και να την κρατάς φυλαχτό για πάντα .

Να έχετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο...

Send this to a friend