Αθήνα

18 oC

αραιές νεφώσεις

Από Δήμαρχος...κλητήρας !

Ολική εξαφάνιση κάθε ίχνους διπλωματικής και διαπραγματευτικής υπεροχής ή έστω και ισορροπίας  με τους βόρειους γείτονές της ΠΓΔΜ ;

Γράφει ο Γιώργος Μεντζελίδης*

Η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ που κυριολεκτικά καίγεται, στην προσπάθειά της να αποσπάσει τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας για την ταχύτερη δυνατή ένταξή της στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ μόνο γονυπετής και ικέτιδα δεν έχει γίνει, όπως προέβλεπαν πολλοί στο πρόσφατο παρελθόν. Απεναντίας «χορεύει» στο διπλωματικό ταψί έναν άλλοτε πολυλολογά και άλλοτε κρυψίνου Υπουργό εξωτερικών που μέσα στην περιδίνηση και τη ζάλη από τις άστοχες δηλώσεις πότε του Πρωθυπουργού,  που…. του ξεφεύγουν ονόματα συλλαμβανόμενος αδιάβαστος και ανιστόρητος, και πότε του λαλίστατου «μακεδονομάχου» και ανέπαφου με την πραγματικότητα διαρκώς περιοδεύοντος Υπουργού Άμυνας,  κυνηγάει ασθμαίνοντας τις εξελίξεις όντας πια η τελευταία τρύπα του ζουρνά….

Οι γείτονες, ένα «μαχητικό» κράμα εθνοτήτων και ετερόκλητων συμφερόντων, εκμεταλλευόμενοι την έλλειψη συνοχής, εθνικής και πολιτικής συνεννόησης στο δικό μας πολιτικό σύστημα, βρίσκουν ελεύθερο το πεδίο για να ετεροχρονίσουν μεγάλο μέρος των υποχρεώσεών τους όπως αυτές θα προκύψουν από μια πιθανή συμφωνία. Και αυτόν τον επιδιωκόμενο από την πλευρά τους ετεροχρονισμό, φαίνεται ότι η Κυβέρνηση άθελα λόγω υποκειμενικής αδυναμίας ή σκόπιμα λόγω άλλων παράλληλων επιδιώξεων που πολλοί συνδέουν με την ελάφρυνση του χρέους της χώρας, ανέχεται ή και σιγοντάρει ακόμη.

Πόσο κοντά στην αλήθεια είναι αυτές οι σκέψεις ; Πόσο είναι πιθανό αυτοί οι φόβοι να μετατραπούν σε ωμή και σκληρή πραγματικότητα για τη χώρα μας; Θα ήταν αφελές να ισχυριστεί κάποιος με βεβαιότητα ότι οι συνέπειες της διαπραγματευτικής αδυναμίας της κυβέρνησης θα οδηγήσουν οπωσδήποτε σε διπλωματικό έμφραγμα και θα μετατραπούν σε ένα είδος «πολιτικού μπούμερανγκ». Αυτό που είναι όμως απολύτως βέβαιο και προκαλεί δέος είναι το γεγονός ότι σε ένα εθνικό ζήτημα, που προϋποθέτει τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση , η κυβέρνηση ακολουθεί έναν επικίνδυνο και μοναχικό δρόμο. Ο δε ο Υπουργός εξωτερικών περισσότερο ασκεί εσωτερική παρά εθνική διπλωματία. Το τραγικό είναι ότι η Κυβέρνηση Τσίπρα αντί να χρησιμοποιήσει το όπλο του αιφνιδιασμού στο διεθνές διπλωματικό τραπέζι , το κρατά για εσωτερική χρήση αφήνοντας την αντιπολίτευση αν όχι στο σκοτάδι, τουλάχιστον στο ημίφως.

Σε καμία περίπτωση βέβαια δεν μπορούμε να αναφερθούμε καν σε ενδοτισμό. Αυτό βρίσκεται στα χείλη όσων τρέφονται από και εκτρέφουν εθνικιστικές φαντασιώσεις. Όμως αναντίρρητα η κυβερνητική πρακτική λειτουργεί διχαστικά με αποτέλεσμα να ελλοχεύει ο κίνδυνος για λύσεις όχι ευρέως αποδεκτές και πιθανά επικίνδυνες.

Δεν θα ήταν νομίζω υπερβολή αν ισχυριστούμε ότι στην υπόθεση ΠΓΔΜ φαίνεται ότι η Ελλάδα γίνεται από Δήμαρχος κλητήρας !

*O Γιώργος Μεντζελίδης είναι Γραμματέας της ΝΕ Πειραιά του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Send this to a friend