Αθήνα

20 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Κόπηκε η εκπομπή του Σρόιτερ με Πετράκο και Βόβολη και οι αρνητές του κορονοϊού οργίασαν!

OPINION

Το ΚΙΝΑΛ δεν έχει τίποτα περισσότερο να δείξει πέρα από ανθρωποφαγικά χτυπήματα, ενώ πριονίζει το κλαδί στο οποίο κάθεται

Το Κίνημα Αλλαγής είναι ένα καθηλωμένο πολιτικό σχήμα. Έχει μικρή σημασία πια αν είναι από επιλογή της ηγεσίας του και όσων παρακολουθούν σιωπηλοί το τέλος του ΠΑΣΟΚ μέσα από το ΚΙΝΑΛ, ή αν απλά δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Το αποτέλεσμα μένει το ίδιο.

Δείτε επίσης

Κορονοϊός: Σύσταση Μαγιορκίνη στις ηλικίες άνω των 65 – «Περιορίστε τις επαφές σας στις απολύτως απαραίτητες»
Πέτσας σε ΣΥΡΙΖΑ: Βάλατε τα φερέφωνά σας στην Καρδίτσα να χρησιμοποιήσουν τους αρνητές μάσκας για να παριστάνουν τους αγανακτισμένους

Υπήρχαν χώροι με μικρή απήχηση, αλλά ισχυρά πιστεύω, όπως ήταν το ΚΚΕ εσωτερικού επί Κύρκου. Δεν μπορεί κανείς να πει το ίδιο για το ΚΙΝΑΛ, το εγγόνι ενός κόμματος που ανέβηκε στην εξουσία διεκδικώντας, παλεύοντας και τελικά υλοποιώντας τεράστιες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις στην κατεύθυνση της εθνικής συμφιλίωσης, της κοινωνικής Δικαιοσύνης, της ισότητας των φύλων και της καταπολέμησης των ανισοτήτων μέσα από την πρόσβαση στην Παιδεία και την Υγεία.

Το ΚΙΝΑΛ, σε κάθε στροφή του, ψήφισε λάθος σε κάθε μεγάλο δίλημμα, με αποκορύφωμα τις Πρέσπες. Ο πολιτικός πυρήνας του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ αποσαθρώθηκε τα χρόνια της Ελιάς και της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και δεν επανήλθε ποτέ. Η ίδια η πράξη που οδήγησε στην προεδρία Βενιζέλου ήταν μαχαιριά στο καταστατικό και την ψυχή του Κινήματος, όσο και η συνέχεια, όταν του επετράπη να μετατρέψει το μοναδικό κόμμα βάσης στην Ελλάδα σε πυραμίδα του ενός. Τα συνέδρια που ακολούθησαν, καλούσαν μεν συνέδρους, αλλά οι αποφάσεις ήταν προκαθορισμένες, σαν καρφιά στο φέρετρο.

Κατηγορήθηκα πως αλλαξοπίστησα, πως εγκατέλειψα το χώρο μου, πως αγοράστηκα, πως θύμωσα, πως πείσμωσα, πως έκανα πολλά – τώρα και παλιά. Αλάθητος ουδείς. Ένα είναι το σίγουρο, όμως, πως αν κάποιος θέλει να παραμείνει στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, αν κάποιος θέλει να συνεχίσει να δηλώνει προοδευτικός ή δημοκράτης σοσιαλιστής, τότε δεν έχει παρά να καταγγείλει αυτό το μόρφωμα με όποιο τρόπο καταλαβαίνει και να δει τι θα κάνει στη συνέχεια.

Η πολιτική δεν είναι παραθρησκευτική αίρεση. Ή δεν πρέπει να είναι. Ουδείς οφείλει να εκβιάζεται από στρατευμένα Γκμοχ, που ορμούν σαν ύαινες σε όποιον τολμήσει να βγει από το κοπάδι. Οι απόψεις μου για το ΚΙΝΑΛ και την πορεία του χώρου, είναι καταγεγραμμένες από το 2017, όταν προέβλεπα τη σημερινή κατάληξη, αλλά ουδείς ενδιαφέρθηκε τότε. Είναι οι ίδιες απόψεις που περιθωριοποίησαν ή διέγραψαν όποιον τις είχε εντός ενός ΚΙΝΑΛ που μισούσε την ιστορία, την παρακαταθήκη και τον κόσμο του που ξεφτίλιζαν όλο και περισσότερο. Επικράτησε εντός του χώρου η δεξιά αφήγηση, πως ΠΑΣΟΚ ψήφιζες μόνο αν σου κρεμούσαν το λουκάνικο μπροστά από το λαιμό, το διορισμό και την επιδότηση, απογυμνώνοντας το χώρο από το προοδευτικό και μεταρρυθμιστικό έργο του. Κι απορούν μετά γιατί δεν τους ψηφίζει πια κανείς, πέραν όσων πράγματι εξαρτώνται από αυτούς.

Το μόνο που έμεινε από τον χώρο, ήταν τα στραβά, ο Αυριανισμός, ο τσαμπουκάς και οι απειλές. Έτσι, η ηγεσία φύτεψε κυριακάτικο, νόστιμο παραπολιτικό για να χτυπήσει τον τελευταίο εναπομείναντα στο σχήμα, που δικαιολογεί το να λέγεται συνασπισμός κομμάτων και όχι απλά ΠΑΣΟΚ, τον πρώην Πρωθυπουργό  που πρόσφατα απειλούσαν ακόμα και με διαγραφή για τις Πρέσπες. Γιατί αν φύγει και ο Παπανδρέου, για ποιο ΚΙΝΑΛ θα μιλάνε; ΠΑΣΟΚ θα είναι, σκέτο, ή Ελιά, για να ακριβολογούμε· δεξιά σοσιαλδημοκρατία. Προσπάθησαν να τον κοντύνουν, λέγοντας πως δεν έχει μέλλον γιατί έφυγα εγώ από το γραφείο του. Έχασε η Βενετιά βελόνι. Κι αντί κάποιοι να υπερασπιστούν αυτόν, απέναντι στην προβοκάτσια που του στήθηκε, επιτέθηκαν στο δεύτερο θύμα του παραπολιτικού, εμφανιζόμενο και ως επαίτη, με όρους θρησκευτικής αίρεσης αφού δεν υπήρχε επιχείρημα για πολιτική αντιπαράθεση. Δεν είδαν τη φάκα και έπαιξαν σαν χρήσιμοι ηλίθιοι το ρόλο που τους επιφύλαξαν, χτυπώντας τελικά αυτόν που τάχα έσπευσαν να υπερασπιστούν. Συγχωρεμένοι.

Το ΚΙΝΑΛ, όμως, δεν έχει τίποτα περισσότερο να δείξει πέρα από τέτοια ανθρωποφαγικά χτυπήματα, ενώ πριονίζει το κλαδί στο οποίο κάθεται. Η εκδίωξη Θεοδωράκη, θα μείνει στα βιβλία πολιτικής επιστήμης ως η μεγαλύτερη κίνηση αυτοκτονικού ιδεασμού, μετά την καθαίρεση του εκλεγμένου με 44% Παπανδρέου από το ίδιο του το κόμμα το 2011. Και μακάρι η ιστορία να μην επαναληφθεί, αν και οι προθέσεις είναι πέρα από σαφείς.

Το παραπολιτικό έγραφε πως δεν θα σηκώσει ποτέ κεφάλι ο Παπανδρέου στο ΚΙΝΑΛ γιατί τάχα έφυγε ένας συνεργάτης του πριν από 6 και βάλε μήνες. Πιθανολογώ, πως όταν έδινε την παραγγελιά η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, μάλλον κοιτούσε στον καθρέφτη της και στην καταδίκη που επιφύλασσαν για την Παράταξη οι εμμονές, οι εξαρτήσεις και οι τελικές επιλογές της.

*Το κείμενο του Κωνσταντίνου Αλεξάκου δημοσιεύτηκε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook

Ακολουθήστε το TheCaller στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις

«Να προσέχεις τα παιδιά»: Το SMS της 30χρονης πριν πέσει στο γκρεμό

Koρονοϊός: Νεκρή από τον ιό 28χρονη γιατρός

Big Brother-Χριστίνα Ορφανίδου: Διέρρευσε και νέο βίντεο της παίκτριας του ριάλιτι

Η Εκπαίδευση θέλει εκπαιδευτικούς – παιδαγωγούς, όχι τοποτηρητές!
«Άραγε πόση αξία έχει η ανθρώπινη ζωή;»
Μήπως πρέπει να μαθαίνουμε καλά την ιστορία μας;
Από τα λόγια στα έργα: Πολιτική αρχών και ευρωπαϊκή αλληλεγγύη!
Κόσμος… Άκοσμος!
«Ογδόντα χρόνια από το ΄40»