• Παρασκευή, 19 Απριλίου
  • 19:19

Αθήνα

16 oC

σποραδικές νεφώσεις

Ανατολική Μεσόγειος: ευκαιρίες και παγίδες

Θα θυμάστε πριν μερικά χρόνια πως σημαντικές χώρες της τότε ΕΟΚ «κρύβονταν» πίσω από την χώρα μας για να μην αντιπαρατεθούν αμέσως με την Τουρκία.

Θα θυμάστε πριν μερικά χρόνια πως σημαντικές χώρες της τότε ΕΟΚ «κρύβονταν» πίσω από την χώρα μας για να μην αντιπαρατεθούν αμέσως με την Τουρκία.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Νίκος Μπίστης

Όταν η χώρα μας τοποθετήθηκε -πολύ σωστά - υπέρ του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Τουρκίας αναγκάστηκαν να βγούν μπροστά και χωρίς προσχήματα να ανοίξουν τα χαρτιά τους. Και οι σχέσεις μας με την Τουρκία μπορεί να μην βελτιώθηκαν θεαματικά αλλά έφυγαν από την επικίνδυνη ζώνη.

Το θυμήθηκα αυτό διαβάζοντας την πρόταση - νομοσχέδιο δύο γερακιών της Γερουσίας των ΗΠΑ, του Δημοκρατικού ( της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος) Μπόμπ Μενέντες και του Ρεπουμπλικάνου Μάρκο Ρούμπιο σταθερού υποστηρικτή όλων των επεμβάσεων των ΗΠΑ όπου γής. Το νομοσχέδιο θέλει να ενισχύσει την θέση των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο αναδεικνύοντας πέραν του Ισραήλ και της Αιγύπτου σε παίκτες την Ελλάδα και την Κύπρο. Προβλέπει οτι ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ θα πρέπει να υποβάλλει λίστα στο Κονγκρέσο με τον αριθμό των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το νομοσχέδιο έρχεται σε μια στιγμή που έχουν επιδεινωθεί οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις λόγω της αγοράς από την Τουρκία του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S -400 . Ουσιαστικά με την παρέμβαση τους οι δυο γερουσιαστές στρέφονται κατά της Τουρκίας και θέλουν να θέσουν την χώρα μας και την Κύπρο στην πρώτη γραμμή αντιπαράθεσης, η οποία δεν προκύπτει λόγω ευαισθησίας τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες στην Τουρκία αλλά για τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή.

Παρακολουθώντας τις αντιδράσεις στην χώρα μας πρέπει - μέχρι στιγμής- να παρατηρήσω με ικανοποίηση ότι δεν υπάρχουν από το σύνολο των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου εκδηλώσεις ενθουσιασμού για την προνομιακή θέση που επιφυλάσσουν στην χώρα μας οι δύο επισπεύδοντες γερουσιαστές. Οι λόγοι αυτής της ορθά επιφυλακτικής στάσης είναι πολλοί. Πρώτον ουδείς γνωρίζει αν τελικά θα προωθηθεί και με ποια μορφή το νομοσχέδιο. Στο εσωτερικό των Δημοκρατικών η κατάσταση έχει αλλάξει άρδην και κάθε σύμπτωση απόψεων με την πολιτική Τραμπ δημιουργεί αντιδράσεις. Η περίπου αυτόματη συμφωνία των δύο κομμάτων σε θέματα εξωτερικής πολιτικής ανήκει στο απώτερο παρελθόν. Δεύτερον γιατί ουδεις ειναι σιγουρος για την σταθεροπτητα αυτών των επιλογών. Κατ επανάλειψη ο Τραμπ και το σε συνεχή ρευστότητα επιτελείο του αλλάζουν γνώμη . Δεν υπάρχουν σταθερές , το ένα tweet ανατρέπεται από το επόμενο και τα δύο τα διαψεύδει μετά η πεισματάρα πραγματικότητα. Τρίτον γιατί θα αποτελούσε εξαιρετικά επιπόλαιη και πρόωρη εκτίμηση αυτή που θα θεωρούσε ότι η Αμερική εγκαταλείπει την Τουρκία η οποία ακόμα και σήμερα έχει σημαντική θέση στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ σε μια εξαιρετικά περίπλοκη κατάσταση στην Μέση Ανατολή . Τέταρτον και κυριότερο γιατί δεν έχει το παραμικρό συμφέρον η Ελλάδα να εμφανιστεί ως επισπεύδουσα μάλιστα δύναμη σε μια αντιτουρκική στρατηγική που εξυπηρετεί τα αμερικανικά και μόνο συμφέροντα στην περιοχή. Εδώ και καιρό η πατροπαράδοτη ταύτιση συμφερόντων ΝΑΤΟ και ΗΠΑ έχει υποστεί μεγάλα ρήγματα. Πολλές και σημαντικές χώρες μέλη του ΝΑΤΟ είναι απρόθυμες να ακολουθήσουν γραμμή μετωπικής αντιπαράθεσης με την Ρωσία και το Ιράν. Ακόμα όμως και αν απέναντι στην Τουρκία είχαν λιγότερες επιφυλάξεις και πάλι η χώρα μας πρέπει να κρατήσει στάση αναμονής και να μην μπει στην εμπροσθοφυλακή των δυνάμεων που αντιτίθενται στην Τουρκία.

Επειδη δε το θέμα των σχέσεων με την Τουρκία ξεπερνά το πλαίσιο των εσωτερικών μας αντιπαραθέσεων , είναι εφικτή μια κοινή προσεκτική και μετρημένη στάση των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου.

Send this to a friend