• Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου
  • 22:59

Αθήνα

12 oC

αραιές νεφώσεις

Άνθρωποι, στρατηγική και Οργανισμοί

Οι άνθρωποι οργανώνουν, επιχειρούν, επενδύουν, κερδίζουν αλλά και χάνουν. Οι άνθρωποι σχεδιάζουν και στοχοθετούν. Οι επιχειρήσεις εξελίσσονται, αναπτύσσονται, γιγαντώνουν και διαλύονται. Είναι πάλι οι άνθρωποι που ωθούνται μέσω προσχεδιασμένων καταναλωτικών προτύπων και πολιτικών πωλήσεων στην κατανάλωση. 

Γράφει ο Γιώργος Μεντζελίδης

Δεν βρίσκονται όλοι στην ίδια πλευρά. Άλλοι εξ αρχής σχεδιάζουν, επενδύουν και επιχειρούν και άλλοι παράγουν και καταναλώνουν. Πολλές φορές δε οι ρόλοι αντιστρέφονται. Το δεδομένο όμως είναι ότι όλα αυτά συνθέτουν τελικά ένα δυναμικό σύστημα παραγωγικών και καταναλωτικών αλληλεξαρτήσεων. Όλοι επιχειρούν εκκινώντας από…. διαφορετικές αφετηρίες ακολουθώντας διαφορετικές και τις περισσότερες φορές αντίθετες διαδρομές.

Η χρήση του όρου «ανθρώπινοι πόροι», όταν αναφερόμαστε στο ανθρώπινο δυναμικό ενός Οργανισμού, θα έλεγα ότι υποβαθμίζει και περιορίζει ιδιαίτερα το ρόλο του. Η δράση του ανθρώπινου παράγοντα στην επιχείρηση είναι καταλυτική και συνδέεται απόλυτα με την ύπαρξη και εξέλιξή της, με την παρουσία και τη θέση της στην αγορά. Δεν συμφωνώ με τη χρήση του όρου «ανθρώπινοι πόροι» είτε σε αντιδιαστολή είτε σε ευθυγράμμιση με άλλους όρους όπως «άλλοι πόροι», «άυλοι πόροι» κλπ. Όπως επίσης δεν συμφωνώ με τον όρο «ανθρώπινο κεφάλαιο» αφού απλά θεωρεί τον ανθρώπινο παράγοντα ένα μέρος των συνολικών κεφαλαίων μιας εταιρείας.

Ο Κεν Ρόμπινσον , θέλοντας να αναδείξει την κρισιμότητα και μοναδικότητα της παρουσίας των ανθρώπων στους Οργανισμούς αλλά και τη μεγάλη δυσκολία για την κινητοποίησή τους  τονίζει : « Οι ανθρώπινοι πόροι είναι σαν τους φυσικούς πόρους. Είναι συχνά θαμμένοι βαθιά. Πρέπει να το ψάξετε, δεν βρίσκονται απλά στην επιφάνεια. Πρέπει να δημιουργήσετε τις περιστάσεις στις οποίες εμφανίζονται οι ίδιοι ». Έτσι ακριβώς είναι. Οι Οργανισμοί, άσχετα από το μέγεθός τους, πρέπει να εστιάζουν διαρκώς στην ανάδειξη των ικανοτήτων και τη διεύρυνση των δεξιοτήτων και των γνώσεων  του ανθρώπινου δυναμικού τους αφού ικανότητες, δεξιότητες και γνώσεις παράγουν και προσθέτουν αξία στην επιχείρηση. Δεν είναι βέβαια απλή η διαδικασία κινητοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού προς την κατεύθυνση της υλοποίησης των επιχειρησιακών και στρατηγικών στόχων ενός Οργανισμού. Η πρακτική της διοίκησης του ανθρώπινου δυναμικού πρέπει να ενσωματωθεί στη συνολική επιχειρησιακή στρατηγική για να εξασφαλιστεί ο υψηλότερος κατά το δυνατό δείκτης αποτελεσματικότητας και να υπάρξουν οι καλύτερες δυνατές αποδόσεις στους οργανισμούς.

Όταν αναφερόμαστε στη διοίκηση ή μάλλον αδόκιμα αλλά αποδεκτά στη «διαχείριση» του ανθρώπινου δυναμικού, εστιάζουμε σε λειτουργίες όπως η πρόσληψη, η εκπαίδευση, η αξιολόγηση επιδόσεων, η πολιτική κινήτρων, η σταδιοδρομία των εργαζομένων, η επικοινωνία στο χώρο εργασίας και πολλές άλλες επί μέρους αλλά εξίσου σημαντικές λειτουργίες. Υπό το πρίσμα βέβαια μια καθαρά οικονομικής και λογιστικής οπτικής, η επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό έχει ή πρέπει να έχει την πιο ενδιαφέρουσα και κρίσιμη απόδοση για κάθε εταιρεία. Είναι ένα πολύ ιδιαίτερο ROI αυτό.

Η όλη πρακτική και δραστηριότητα της διοίκησης του ανθρώπινου δυναμικού πρέπει να εξετάζεται μέσα από το πρίσμα των συνολικών στρατηγικών στόχων του Οργανισμού. Εδώ το ζητούμενο και η στόχευση είναι να υιοθετήσουμε μια ολιστική στρατηγική πολιτική για τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, η οποία να διασφαλίζει ότι δεν υπάρχουν αποσπασματικές στρατηγικές και ότι τελικά η πολιτική αυτή εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική της επιχείρησης και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της.

Κορυφαίος πυλώνας για κάθε επιχείρηση, κάθε Οργανισμό που επιδιώκει να μεγιστοποιήσει συνολικά την αξία του, η εταιρική και επιχειρησιακή στρατηγική.

Ο Ρωμαίος φιλόσοφος Σενέκας έγραψε : "Εάν ένας άνθρωπος δεν ξέρει σε ποιο λιμάνι κατευθύνεται, κανένας άνεμος δεν είναι ευνοϊκός". Το ίδιο ισχύει για οργανισμούς και εταιρείες. Τα καλύτερα προϊόντα, οι άριστες υπηρεσίες, οι στόχοι και οι ομάδες διαχείρισης δεν προσθέτουν σχεδόν τίποτε σε έναν Οργανισμό χωρίς στρατηγική. Χωρίς μια εταιρική στρατηγική, χωρίς μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και επιλογή των μεθόδων επίτευξης των στόχων της, η επιχείρηση πορεύεται στο άγνωστο και οι πιθανότητες ανάπτυξής της είναι ελάχιστες.

Βασικές προϋποθέσεις για τη χάραξη στρατηγικής είναι ή αποτίμηση του συνόλου των υλικών και άυλων δυνάμεων της επιχείρησης, η καταγραφή των δυνατοτήτων και αδυναμιών της και η μελέτη και ο προσδιορισμός των ευκαιριών αλλά και των κινδύνων στο μακρο και μικρο περιβάλλον της. Έπεται ο καθορισμός, το εύρος και η κατεύθυνση των μακροπρόθεσμων δραστηριοτήτων της σε συνδυασμό με τη χάραξη της πολιτικής απόκτησης και διατήρησης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της. Τελικά η στρατηγική όπως διαμορφώνεται στα διάφορα επίπεδα του Οργανισμού δηλαδή ως εταιρική στρατηγική, ως στρατηγική των επί μέρους επιχειρησιακών λειτουργιών αλλά και ως ανταγωνιστική στρατηγική ηγεσίας κόστους, διαφοροποίησης και εστίασης, αποτελεί τον κινητήριο μηχανισμό με τον οποίο κινείται η επιχείρηση για να επιτύχει τους μακροχρόνιους στόχους της. Τις τελευταίες δεκαετίες, στο πλαίσιο της εφαρμογής στρατηγικής ανάπτυξης αγοράς και κάτω από τις νέες συνθήκες της παγκοσμιοποιημένης οικονομικής δραστηριότητας, οι επιχειρήσεις εφαρμόζουν πλέον στρατηγικές διεθνοποίησης μέσω εξαγορών, συγχωνεύσεων, κοινοπραξιών, στρατηγικών συμμαχιών με ραγδαίους ρυθμούς. Γινόμαστε ένας άλλος κόσμος…. Ένα melting pot, ένα τεράστιο οικονομικό χωνευτήρι.

Send this to a friend