Αθήνα

18 oC

αραιές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Ανείπωτη τραγωδία στο Αγρίνιο: 7χρονο κοριτσάκι έχασε μάνα και πατέρα μέσα σε λίγες ημέρες

OPINION

Χρειάζεται αντιπολίτευση

Η κυβέρνηση καθημερινά δίνει έναν σωρό αμιγώς πολιτικούς λόγους, βούτυρο στο ψωμί της αντιπολίτευσης.

Ενδεικτικά απαριθμώ μερικά από τα κατορθώματά της σε περίοδο σχεδόν ενάμιση έτους διακυβέρνησης:

  1. Διαλύει κυριολεκτικά την τριτοβάθμια εκπαίδευση, διαμορφώνοντας κοινωνία όπου δικαίωμα στην ανώτατη εκπαίδευση θα έχουν όσοι δύνανται να «προικιστούν» από τους γονείς τους.
  2. Εξευτελίζει τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες με το θέμα της επιστρεπτέας προκαταβολής. Παράλληλα δημιουργεί καρτέλ μεγάλων επιχειρήσεων σε μεγάλα τμήματα της αγοράς.
  3. Προσπαθεί να ελέγξει όλες τις αθλητικές ομοσπονδίες με νομοθετικά τεχνάσματα.
  4. Μοιράζει λεφτά σε ημέτερους και να διασώσει προκλητικά επιχειρήσεις της αρεσκείας της χωρίς να έχει οριοθετήσει πρώτα το πλαίσιο κανόνων και νοθεύοντας τον ανταγωνισμό.
  5. Ταυτόχρονα, δεν ανακοινώνει καμία αύξηση στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων ώστε να διοχετευτεί το πακέτο των 30 δις στην πραγματική οικονομία αλλά να χρησιμοποιηθεί κατά το δοκούν σε ημέτερους.
  6. Αλλάζει τους εργασιακούς νόμους – ό,τι είχε απομείνει δηλαδή – καταργώντας κάθε χαρακτήρα προστασίας της εργασίας.
  7. Η λειτουργία της επιθεώρησης εργασίας έχει γίνει επιτηδευμένα βραδυκίνητη.
  8. Η τηλεργασία που εισήχθη ως ανάγκη και θα μπορούσε να είναι – από όλες τις απόψεις – ο πιο ασφαλώς ελεγχόμενος τρόπος εργασίας, έχει τεχνηέντως αναχθεί σε μέσον εντατικοποίησης. Ταυτόχρονα, επιχειρήσεις που το αντικείμενό τους είναι λιγότερο συμβατό σε αυτή, καταστρατηγούν χωρίς καμία συνέπεια τις θεσμοθετημένες, λόγω πανδημίας ποσοστώσεις.
  9. Απολύονται άνθρωποι γιατί πήραν άδειες ειδικού σκοπού που η ίδια θέσπισε.
  10. Στην αυτοδιοίκηση ανακοινώνει αντιδημοκρατικές παρεμβάσεις όπου το 60% των αιρετών θα μπορεί να εκλεγεί από τον πρώτο κιόλας γύρο, όταν το 60% την κοινωνίας θα είναι απέναντι.
  11. Εισάγει ζήτημα υψηλής αυτοχρηματοδότησης της τοπικής αυτοδιοίκησης. Γεγονός που με την υλοποίησή του θα οξύνει τις ανισότητες μεταξύ φτωχών και πιο εύπορων περιοχών.
  12. Απαλλάσσει με στρεψόδικα τεχνάσματα δεκάδες υπόδικους αφού ο κος Τσιάρας δεν καθορίζει τι θα συμβεί με την λειτουργία των δικαστηρίων και τις υποθέσεις που εκκρεμούν, οδηγώντας τες νομοτελειακά στην παραγραφή.
  13. Τα τουρκικά πλοία πλέουν ανενόχλητα στο Αιγαίο.
  14. Στρέμματα στον Έβρο «γκριζάρονται» μέσω ανυπόστατων και εθνικά επιζήμιων αιτιάσεων περί αλλαγής της κοίτης του ποταμού.
  15. Ο Ερντογάν κάνει επίδειξη δύναμης στην κατεχόμενη Κύπρο και δη στο περίκλειστο Βαρώσι όπου ανακοινώνει εποικισμό.
  16. Ο Έλληνας πρωθυπουργός υπογράφει μονομερώς συμφωνίες, όπως συνέβη στο Βερολίνο στα μέσα Σεπτέμβρη, οι οποίες γίνονται γνωστές στα κόμματα και την ελληνική κοινή γνώμη μέσω των ξένων μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Και πόσα θα μπορούσα να απαριθμήσω ακόμα…

Και ενώ υπάρχει πλειάδα αφορμών, τα θέματα που «σηκώνει» η αντιπολίτευση δεν σχετίζονται με τις κυβερνητικές πράξεις αλλά εστιάζουν στην εικόνα του Πρωθυπουργού, με έμφαση στην κοινωνική του παρουσία με την ανάδειξη του ηθικού του μειονεκτήματος.

Η αντιπολιτευτική γραμμή η οποία ακολουθείται επικοινωνείται κυρίως μέσω των ηλεκτρονικών μέσων, ιδιαίτερα των κοινωνικών δικτύων. Όσοι θεωρούν το πεδίο αυτό ευτελές λανθάνουν. Αρκεί να αναλογιστούν ότι, δεδομένων και των υγειονομικών συνθηκών, αυτή τη στιγμή αποτελούν το κύριο χώρο συνάντησης των πολιτών.

Κατά τον Γερμανό φιλόσοφο Γιούργκεν Χάμπερμας η δημόσια σφαίρα ορίζεται ως τομέας της κοινωνικής ζωής όπου τα άτομα συναντώνται για να συζητήσουν ελεύθερα και να εντοπίσουν κοινωνικά προβλήματα. Μέσω αυτής της συζήτησης επιδρούν στην πολιτική δράση.

Αν κάτι πρέπει να πιστωθεί, ιδιαίτερα στην αξιωματική αντιπολίτευση, είναι ότι αυτό το έχει αντιληφθεί εδώ και πολλά χρόνια και εργάζεται συστηματικά σε αυτό. Φαίνεται όμως εκ του αποτελέσματος ότι εργάζεται σε λάθος βάση, φέροντας τεράστιο μερίδιο ευθύνης για την συντηρητική κατεύθυνση που διαπνέει τον χώρο αυτό. Ανάλογες προσπάθειες συντηριτικοποίησης της δημόσιας σφαίρας μέσω της ηθικολογίας έχουν επιχειρήσει μόνο δεξιές και φωναχτά συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Γιατί αναφέρομαι σε όλα αυτά; Διότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη συντηριτικοποίηση της δημόσιας σφαίρας και ήττα της πολιτικής από την ανάδειξη της ηθικής ως πεδίο αντιπαράθεσης.

Σήμερα είναι πλέον εμπεδωμένο ότι τα συστημικά Μέσα Ενημέρωσης λειτουργούν ως κυβερνητικό ενημερωτικό καρτέλ. Αποτέλεσμα αυτού είναι η ατζέντα να είναι πάντα σχετικά ανώδυνη. Είναι εύλογο επίσης ότι η κατάσταση αυτή δεν ευνοεί να δοθεί επικοινωνιακή ένταση σε ζητήματα ουσιαστικής αντιπαράθεσης. Σε θέματα επουσιώδους κριτικής κάτι γίνεται αλλά στα ουσιαστικά πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά θέματα υπάρχει σοβαρό έλλειμα.

Παράλληλα, το αντιπολιτευτικό ύφος διακατέχεται από οργή επιλέγοντας να στοχεύσει στην αντίδραση με μπόλικη «ψευτομαγκιά». Είναι άλλο πράγμα το πολιτικό «τσαγανό» και άλλο η «ψευτομαγκιά». Το «τσαγανό» φαίνεται στο σθένος αντιμετώπισης των σοβαρών ζητημάτων.

Αυτή η κυβέρνηση είναι η πιο ταξικά πολωμένη κυβέρνηση των τελευταίων ετών. Επ’ αυτού δεν χωρά καμία αμφιβολία. Δεν χωρά επίσης καμία αμφιβολία ότι καταφέρνει επάξια να συγκρίνεται σε αυταρχισμό μόνο με την κυβέρνηση Σαμαρά. Αυτή όμως ήταν μία αναμενόμενη εξέλιξη.

Αυτό που πραγματικά ξενίζει είναι η αντιπολίτευση των υπολοίπων κομμάτων. Μετά από τόσα επώδυνα χρόνια η ελληνική κοινωνία δεν χρειάζεται απλά διαμαρτυρόμενους πολιτικούς και πολύ περισσότερο δεν χρειάζεται διαμαρτυρόμενους «γενικώς και αορίστως». Επίσης, δεν χρειάζεται οι εναλλακτικές της επιλογές να είναι οι ίδιες στοιχεία διχασμού. Αρκετά το έχει πληρώσει η Χώρα το κλίμα αυτό.

Οι ψηφοφόροι φυσικά και καταψηφίζουν κυβερνήσεις. Γι’ αυτό υπερψηφίζουν άλλες. Κανένας όμως δεν έχει ανάγκη από μία νέα κυβέρνηση ως άλλο «εκδικητή» μίας προηγούμενης που είχε επίσης εκλεγεί.

Χρειάζεται εδώ και τώρα αλλαγή στον τρόπο αντιπολιτευτικής αντιμετώπισης η οποία να διακατέχεται από:

  • Σοβαρότητα αλλά και πείσμα σε ύφος και ρητορική.
  • Επιμονή στα σημαντικά ζητήματα
  • Έντονη κοινοβουλευτική δραστηριότητα.
  • Αποδόμηση των κυβερνητικών αποφάσεων.
  • Ανάδειξη των κυβερνητικών ελλειμμάτων.
  • Κατάρτιση εναλλακτικών τεκμηριωμένων προτάσεων.
  • Ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας ώστε να μην βρίσκεται διαρκώς πίσω από την κυβερνητική ατζέντα.
  • Χρήση των επιστημών στην ανάλυση και τη σύνθεση ζητημάτων.
  • Κοινωνικές δράσεις και ακτιβισμό με θετικό πρόσημο. Που να δίνει το παράδειγμα της προσφοράς και όχι που να δημιουργεί σε άλλους προβλήματα περισσότερα από αυτά που ήδη έχουν.
  • Διαφύλαξη της κοινωνικής διαμαρτυρίας ώστε όταν είναι χρήσιμη να είναι μαζική και κατανοητή και όχι απαξιωμένη.

Μέσω μίας τέτοια αντιπολίτευσης, θα εμπεδωθεί στη συνείδηση των πολιτών ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει να τους προσφέρει τίποτα. Ότι υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές όχι απλά για να τιμωρήσει τους σημερινούς κυβερνώντες αλλά για αυτό που αποτελεί το μείζον. Να διαμορφωθούν οι ικανές και αναγκαίες συνθήκες για βιώσιμο παρών και ευοίωνο μέλλον.

*O Αντώνης Παπαγόρας είναι οικονομολόγος, μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Κινήματος Αλλαγής

«Πειραματισμοί και εθισμοί»
Κάποιοι προσπαθούν να πείσουν ότι δήθεν είναι αναχρονιστική η πολιτική διάκριση ανάμεσα στην Δεξιά και στην πραγματική Αριστερά
Κι όμως, η Μάνια Τέκου ήταν ειλικρινής – A Tribute
Πολιτική διαχείριση της πανδημίας στην Ελλάδα
Κοινωνίες των «ευτυχισμένων» άξιων ή της αξιοπρέπειας;
Μετά το 2023 η ανάκαμψη… και ΕΑΝ