Αθήνα

21 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Survivor: Να γιατί δεν αποχωρεί οικειοθελώς ο Τριαντάφυλλος – Η ρήτρα για τα μισά λεφτά στο συμβόλαιο (vid)

OPINION

Από το στρατιωτικό νεκροταφείο στον ομαδικό τάφο, δυο δρασκελιές δρόμος

Δυο δρασκελιές. Αυτή είναι η απόσταση που διαχωρίζει δύο ταφικούς χώρους. Ο ένας αφιερωμένος στους πολεμιστές του Εθνικού Στρατού (ΕΣ) και της Αστυνομίας, οι οποίοι έπεσαν υπέρ οσίων και ιερών κατά την εμφυλιακή και αδελφοκτόνο πολεμική σύρραξη που ρήμαξε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα τις περιοχές που οι συγκρούσεις μεταξύ των εμπλεκομένων ήταν ανελέητες και σφοδρότατες.

Ο άλλος, προσφάτως αναγνωρισμένος. Ένα οικόπεδο, που τόσα χρόνια είχε κρυμμένα στα βάθη της ψυχής του τα οστά του αντίπαλου δέους. Των ανθρώπων, δηλαδή, που σκοτώθηκαν κατά τη φονική μάχη που διαδραματίστηκε τη νύχτα της 11 Φεβρουαρίου του 1949, τη νύχτα που ο Γούσιας και ο Βλαντάς επέλεξαν να καταλάβουν τη Φλώρινα με σκοπό να την ανακηρύξουν ως πρωτεύουσα της «Ελεύθερης Ελλάδας». Τη νύχτα που 713 μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού (ΔΣΕ) έπεσαν νεκροί και θάφτηκαν εκεί, στο οικόπεδο του Αγίου Γεωργίου. Στον Άγιο Γεώργιο και του Εθνικού Στρατού (ΕΣ). Με τη μόνη διαφορά οι του ΔΣΕ κείτονταν ως μη αναγνωρισμένοι και οι συγγενείς τους τόσα χρόνια κρυφά και λαθραία τους άναβαν ένα κεράκι «στο οικόπεδο».

Αυτή είναι η ιστορία του ευλογημένου και συνάμα καταραμένου αυτού τόπου. Να σκίζονται στα δύο οι πατριώτες του. Και κατά καιρούς ο πατριωτισμός να σμικραίνει και να περιορίζεται. Καλύτερα να αυτοπεριορίζεται και να αυτοπροσδιορίζεται. Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια Ελένη. Μόνον, που και το αδειανό πουκάμισο, αλλά και η Ελένη δεν είναι κτήμα τους. Είναι κτήμα των ολίγων, εκείνων που άγουν και διαμορφώνουν το ιδεολογικό πλαίσιο. Εκείνων που εκμεταλλεύονται τις προσωπικές φιλοδοξίες και έριδες, τους καθημερινούς ανθρώπινους διαξιφισμούς για να τους ενδύσουν ιδεολογικά, να τους χρωματίσουν με συναισθηματικές φορτίσεις για να πληρώσουν τις δικές τους βουλεύσεις και επιδιώξεις. Να πληρώσουν και να πληρωθούν…

Δυο δρασκελιές ήταν και η απόσταση που χώριζε τα σημεία που χύθηκε, πάλι, αίμα αδελφικό. Εκεί στην πλατεία της Ν. Σμύρνης. Εκεί που ο «τολμηρός αστυνομικός», ο γενναίος υπερασπιστής του νόμου και της τάξης εξάντλησε την αυστηρότητά του, συνεπικουρούμενος από τους συναδέλφους τους, και ράπισε μανιωδώς ανυπεράσπιστους πολίτες, άνευ λόγου και αιτίας. Εκεί που, ελάχιστες ώρες αργότερα, «τολμηροί πολίτες», διεκδικητές του δικαίου και της ηθικής, όρμησαν να λυντσάρουν πεσμένο στο έδαφος αστυνομικό, λάφυρο της μαινόμενης οδομαχίας.
Ποια μάνα και ποιος πατέρας δεν στεναχωρήθηκε και για τα δύο παιδιά; Ποια μάνα και ποιος πατέρας δεν αναρωτήθηκε ότι δυο παιδιά, που έτυχε να βρίσκονται στην πλατεία, το ένα για να διασκεδάσει και το άλλο για να επιτελέσει την υπηρεσία του-υπηρεσία των 630 ευρώ-, έχυσαν το αίμα τους άδικα και άσκοπα;

Τελικά, ποιοι είναι οι υποκινητές, οι ηθικοί αυτουργοί, αυτοί που αποδίδουν ιδεολογικές επισημάνσεις και πολιτικολογούν αβίαστα, αδιαφορώντας για τις θλιβερές συνέπειες; Γιατί δεν επιμερίστηκαν οι ευθύνες για τον άγριο ξυλοδαρμό του πολίτη άμεσα και με συνοπτικές διαδικασίες, έτσι ώστε να μην προκαλείται το κοινό περί δικαίου αίσθημα; Μπορεί η συμπεριφορά ενός ατόμου να χαρακτηρίσει και να αποχαρακτηρίσει μια κοινωνική ομάδα, είτε αυτή λέγεται Ελληνική Αστυνομία, είτε ο τάδε ποδοσφαιρικός σύλλογος;

Έπειτα, αυτοί που επενδύουν στην πάλη με την κρατική εξουσία και ιδιαιτέρως αυτοί που άσκησαν διακυβέρνηση αλλά δεν κατέλαβαν εξουσία, σύμφωνα με τους δικούς τους ισχυρισμούς, γιατί δεν κατήργησαν την Ελληνική Αστυνομία, αφού δεν την πίστευαν και αφού θεωρούσαν αλλά και συνεχίζουν να θεωρούν ότι είναι εκτελεστικός βραχίονας της κρατικής εξουσίας;

Η ιδεολογική αντιπαράθεση που εστιάζει στην επιστημονική μελέτη και στην χωρίς σκόπιμες επιφορτίσεις αντιπαλότητα για την εξυπηρέτηση ιδιοτελών σκοπών αποτελεί την πεμπτουσία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Είναι καιρός και έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για την αναδιαμόρφωση των πολιτικών προταγμάτων με κατευθυντήρια αρχή τη διαμόρφωση του δημοκρατικού πολίτη. Του πολίτη που δε θα άγεται και δε θα φέρεται από τα κελεύσματα των διαφόρων πολιτικά επιτήδειων.

Η αβάστακτη φτώχεια και ελαφρότητα της τομής λαϊκισμός-αντιλαϊκισμός βλάπτει σοβαρά
Η χώρα των πανηγυρισμών
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αναλάβει τον ρόλο που είχε το ΠΑΣΟΚ – Δεν χρειάζεται τον κολοβό δικομματισμό η χώρα
Κυκλική Οικονομία: Η Αθόρυβη Κοσμογονική Αλλαγή
Η κρίση μέσα στην κρίση
Δένδιας -Τσαβούσογλου: Ο σκοπός της επίσκεψης και ο τουρκικός αναθεωρητισμός