Αθήνα

20 oC

σποραδικές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Στο νοσοκομείο η Ολυμπία Χοψονίδου (ΦΩΤΟ)

OPINION

Αριστερή κυβέρνηση χωρίς… σοσιαλισμό

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που καλείται να διαχειριστεί ο Σύριζα πριν και μετά την ψήφιση του… Τρίτου Μνημονίου, είναι τούτο: Πρώτη φορά η αριστερά βρίσκεται σε τόσο δύσκολη θέση και προσπαθεί να δικαιολογήσει τ’ αδικαιολόγητα. Όλα όσα έλεγε επί πέντε χρόνια, μέσα σε πέντε μήνες, αποδείχτηκαν κούφια. Δεν υπήρξε ποτέ μεγαλύτερη εξουδετέρωση του αριστερού λόγου από […]

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που καλείται να διαχειριστεί ο Σύριζα πριν και μετά την ψήφιση του… Τρίτου Μνημονίου, είναι τούτο: Πρώτη φορά η αριστερά βρίσκεται σε τόσο δύσκολη θέση και προσπαθεί να δικαιολογήσει τ’ αδικαιολόγητα. Όλα όσα έλεγε επί πέντε χρόνια, μέσα σε πέντε μήνες, αποδείχτηκαν κούφια. Δεν υπήρξε ποτέ μεγαλύτερη εξουδετέρωση του αριστερού λόγου από αυτόν. Το ΚΚΕ έχει δίκιο να ωρύεται: Δεν θα βγει αλώβητο απ’ αυτή την κακόγουστη ιστορία…

Γράφει ο Παντελής Φλωρόπουλος

Οι μεγαλύτεροι στοχαστές του κόσμου να μαζεύονταν και να προσπαθούσαν μ’ επιχειρήματα ν’ αντιμετωπίσουν την αριστερή φιλοσοφία, θα έκαναν “μία τρύπα στο νερό”, δεν θα κατάφερναν τίποτε απ’ όσα φοβερά και τρομερά κατάφερε η εφαρμογή στην πράξη της αριστερής πολιτικής που ήρθε να υλοποιήσει στην Ελλάδα ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ.Η κατάρρευση του αντιμνημονιακού λόγου ισχυροποιεί το μνημόνιο. Το είπε καίρια ο Γενικός Γραμματέας Κοινωνικών Ασφαλίσεων Γιώργος Ρωμανιάς, μιλώντας στο «Πρωινό ΑΝΤ1»: «Η Ευρώπη των δανειστών θριάμβευσε».

Λοιπόν, αυτό ευνοεί απέραντα τις αντιαριστερές δυνάμεις, όποιες κι αν είναι αυτές, μπορεί δε να σημαίνει και το τέλος της αριστεράς στην Ελλάδα. Αν και το δράμα δεν έχει ολοκληρωθεί, μένει να μπει το κερασάκι στην τούρτα, είναι φανερό ότι η αριστερά που κυβερνάει πέντε μήνες, δεν ανέφερε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ τη λέξη “σοσιαλισμός”. Τη λέξη “σοσιαλισμός” δεν την ανέφερε ποτέ και στα πέντε “μνημονιακά” χρόνια που προηγήθηκαν.

Η ερώτηση τώρα είναι: Τι σόι αριστερά είναι αυτή που ξέχασε τα… στοιχειώδη; Ήταν άραγε που προέκρινε την αντίθεσή της στο καταστροφικό μνημόνιο, έκανε δηλαδή μία πολιτική κίνηση τακτικής και άφησε “παρά πόδας” τον σοσιαλισμό; Αν είν’ έτσι… με τι εργαλεία επιχείρησε να καταργήσει τα μνημόνια; Εδώ η απάντηση στο ερώτημα είναι σαφής: Επιχείρησε να τα καταργήσει χρησιμοποιώντας τα ίδια τα εργαλεία του ιδίου συστήματος, του συστήματος δηλαδή που ο σοσιαλισμός θέλει εξ ορισμού… να καταργήσει! Τρελό πράμα! Μόνο τα παιδαρέλια επιχειρούν κάτι τέτοιο, μόνο οι ημιμαθείς και οι άσχετοι.

Ότι ακολούθησε αυτή την πολιτική το 36% του Ελληνικού λαού, σημαίνει ότι αυτός ο κόσμος (σε μεγάλο ποσοστό απολίτικος) δεν σκάμπαζε γρι από το “τι σημαίνει αριστερά”. Ήταν μονοδιάστατα η πολιτική δύναμη που θα τιμωρούσε τους προδότες και θα επανέφερε τους μισθούς και τις συντάξεις στα επίπεδα του 2009… Κι ήταν σα να φόραγε μια λεοντή στον λαγό για να σκιάξει τις ύαινες…

Άσχετα από το αποτέλεσμα της “περήφανης διαπραγμάτευσης”, όποιο κι αν είναι αυτό (δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία τούτα ή τ’ άλλα οριζόντια ή κάθετα μέτρα του Τρίτου Μνημονίου) αποδεικνύεται συν τοις άλλοις, και μάλιστα πανηγυρικά, ότι ο συνδικαλισμός, όταν γίνεται εξουσία, δεν διαφέρει σε τίποτε από τον εχθρό του. Κατά συνέπεια, από την παταγώδη αποτυχία της “περήφανης διαπραγμάτευσης”, δεν θα πληγεί στο μέλλον μόνο η αριστερά, αλλά και ο συνδικαλισμός. Το “μαζικό κίνημα” βρίσκεται υπό κατάρρευση αυτή την ώρα, είτε γιατί απέτυχε η “κυβερνώσα αριστερά”, είτε γιατί απέτυχε ο συνδικαλισμός που ανέδειξε σε κυβερνώσα την αριστερά. Κατ’ ουσία δεν απέτυχε η αριστερά ως κυβέρνηση, αλλά η αριστερά ως φιλοσοφία της μάζας και ως στάση ζωής του ατόμου.

Η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και η επικείμενη διάσπασή του, τηρουμένων των αναλογιών, ισοδυναμεί με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού το 1989 στη Ρωσία. Στην Ελλάδα καθυστερήσαμε πολύ… Έπρεπε να έρθει το 2015 για να φτάσει το κύμα ως εδώ… Μετά από είκοσι έξι (26) ολόκληρα χρόνια… Τόσο αργά αντανακλαστικά έχουμε σ’ αυτόν τον τόπο!

Κάποιοι προσπαθούν να πείσουν ότι δήθεν είναι αναχρονιστική η πολιτική διάκριση ανάμεσα στην Δεξιά και στην πραγματική Αριστερά
Κι όμως, η Μάνια Τέκου ήταν ειλικρινής – A Tribute
Πολιτική διαχείριση της πανδημίας στην Ελλάδα
Κοινωνίες των «ευτυχισμένων» άξιων ή της αξιοπρέπειας;
Μετά το 2023 η ανάκαμψη… και ΕΑΝ
Παγκόσμια Ημέρα στο “Φάσμα του αυτισμού”