• Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου
  • 14:01

Αθήνα

26 oC

αίθριος καιρός

Ξαφνικά όλοι άρχισαν να ψάχνουν το ΠΑΣΟΚ της καρδιάς τους

Για το «ΠΑΣΟΚ που έχουν καταραστεί δεκάδες φορές στο παρελθόν και έχουν ψηφίσει πολλαπλάσιες», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, γράφει σε νέο άρθρο του στο TheCaller ο πρώην υπουργός και πρ. γραμματέας του ΠΑΣΟΚ και νυν στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών και του ΚΙΝΑΛ Σωκράτης Ξυνίδης.

Για το «ΠΑΣΟΚ που έχουν καταραστεί δεκάδες φορές στο παρελθόν και έχουν ψηφίσει πολλαπλάσιες», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, γράφει σε νέο άρθρο του στο TheCaller ο πρώην υπουργός και πρ. γραμματέας του ΠΑΣΟΚ και νυν στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών και του ΚΙΝΑΛ Σωκράτης Ξυνίδης.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Σωκράτης Ξυνίδης

Στην ουσία του άρθρου του ο κ. Ξυνίδης υπερτονίζει την ανάγκη πολιτικής συζήτηση και ανάλυσης «σύντομα και με σύντομο τρόπο, ουσιαστικά και με πόνο», όπως γράφει και συνεχίζει: Τώρα που, μετά βίας, απλώς επιβιώσαμε πολιτικά. Και γρήγορα να καταλήξουμε σε μια πολιτική εκτίμηση της ιστορικής πορείας του ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον από εκεί και μετά που δεν έχει γίνει. Ώστε να ξεκαθαρίσουμε με το παρελθόν μας και να κάνουμε ορατό το μέλλον μας».

Αναλυτικά το άρθρο του Σωκράτη Ξυνίδη στο TheCaller:

Και ξαφνικά όλοι άρχισαν να ψάχνουν το ΠΑΣΟΚ της καρδιάς τους. Ακόμη και αυτοί που ποτέ δεν το πίστεψαν, που ποτέ δεν το ψήφισαν. Το ΠΑΣΟΚ που έχουν καταραστεί δεκάδες φορές στο παρελθόν και έχουν ψηφίσει πολλαπλάσιες.

Τι έγινε; Πώς μπορεί να είναι πολιτικά κουρέλια όσοι έφυγαν για τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ αλλά το αποτέλεσμα των έργων και των ημερών τους να το αναπολούν αυτοί που τους βρίζουν; Τι σχιζοειδής κατάσταση είναι αυτή; Τελικά στο ΠΑΣΟΚ ήταν Ρομπέν των Δασών ή λαμόγια και κλέφτες; Ήταν σοσιαλιστές ή συμφεροντολόγοι; Ήταν ονειροπόλοι ή ορθολογιστές; Γαλούχησαν κρατικοδίαιτους αγύρτες ή άλλαξαν την Ελλάδα; Ήταν εμπρηστές ή αυτοθυσιαζόμενοι πυροσβέστες; Κι αν ήταν κάτι τόσο σημαντικό, γιατί δεν κεφαλαιοποιείται πολιτικά η παρακαταθήκη του; Είναι το πρόβλημα το… brand που έχασαν; Δηλαδή αν δεν είχε γίνει ΚΙΝΑΛ και παρέμενε ΠΑΣΟΚ όλα καλά; Θα το είχε ξαναεμπιστευτεί ο λαός; Κι αν ίσχυε κάτι τέτοιο γιατί το 2012 οι ψηφοφόροι το καταβαράθρωσαν σε εκλογικά ποσοστά, παρότι το έλεγαν ΠΑΣΟΚ; Έφταιγε το ότι ο Βενιζέλος ήταν αρχηγός; Δηλαδή αν είχε μείνει ο Παπανδρέου ή είχε γίνει άλλος αρχηγός και το έλεγαν και ΠΑΣΟΚ, το ποσοστό θα ήταν σημαντικά διαφορετικό; Το ΠΑΣΟΚ θα είχε μείνει ο ισχυρός πόλος απέναντι στη συντηρητική παράταξη;

Τα διαδοχικά αυτά ερωτήματα – και άλλα τόσα που μπορεί να προσθέσει κανείς- μας δείχνουν ότι οι λύσεις και η απελευθέρωση από το σπιράλ της αυτοκαταστροφής της παράταξης είναι… πολυσυνθέτως απλές. Δηλαδή, ενώ τα παραπάνω ερωτήματα έχουν εύκολες απαντήσεις, οι αναλύσεις-προσεγγίσεις γίνονται γαϊτανάκι. Και όσοι προσπαθούν, χάριν συμφέροντος ή συντομίας, να «κόψουν δρόμο» στις αναλύσεις-προσεγγίσεις για να «πάμε παρακάτω», είναι καταδικασμένοι να γίνονται παραρτήματα του σπιράλ αυτοκαταστροφής.

Χρειάζεται πολιτική συζήτηση και ανάλυση. Σύντομα και με σύντομο τρόπο. Ουσιαστικά και με πόνο. Τώρα που, μετά βίας, απλώς επιβιώσαμε πολιτικά. Και γρήγορα να καταλήξουμε σε μια πολιτική εκτίμηση της ιστορικής πορείας του ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον από εκεί και μετά που δεν έχει γίνει. Ώστε να ξεκαθαρίσουμε με το παρελθόν μας και να κάνουμε ορατό το μέλλον μας. Το χειρότερο που μπορούν να κάνουν οι ηγεσίες είναι να επιχειρηματολογούν ότι από το αποτέλεσμα των εκλογών κέρδισαν ή εν πάση περιπτώσει πήραν παράταση επιβίωσης. Μαρτυρική επιβίωση στην εντατική.

Ψάξτε στα ψηφοδέλτια που έπεσαν στις εκλογές. Κάθε ψήφος και ένα σιχτίρισμα. Μετά από μερικά χρόνια στις επόμενες εκλογές θα διερωτηθείτε για το πώς γίνεται να έχει και παρακάτω. Πώς θα προχωρήσουμε στην ουσία και στη διαδικασία;  Ε! δεν θα τα πω όλα με τη μία. Έχουμε ακόμη πολλές χιλιάδες λέξεις. Για να αρχίσει να αλλάζει κάτι.

Send this to a friend