Αθήνα

18 oC

ελαφρές νεφώσεις

Απο-λιγνιτοποίηση και απο-ανεξαρτητοποίηση

Προσχεδιάζεται το business plan για το ενεργειακό μέλλον της χώρας. Διαχρονικά,  μεθοδευμένα και με ιδιαίτερο ζήλο, απαξιώθηκε η ΔΕΗ, έτσι ώστε να πουληθεί αντί πινακίου φακής.

Προσχεδιάζεται το business plan για το ενεργειακό μέλλον της χώρας. Διαχρονικά,  μεθοδευμένα και με ιδιαίτερο ζήλο, απαξιώθηκε η ΔΕΗ, έτσι ώστε να πουληθεί αντί πινακίου φακής.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Νίκος Γαλαρινιώτης

Η εξελικτική διαδικασία γνωστή. Από κερδοφόρα επιχείρηση, σταδιακά, μετεξελίσσεται σε ανεπικερδή, ζημιογόνα για το ελληνικό δημόσιο, εκθέτοντας, ουσιαστικά την κάθε κυβέρνηση, μιας και αυτή, είτε με τον ένα τρόπο, είτε με τον άλλο, ήλεγχε και εν πολλοίς κατείχε το «δημόσιο» ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΔΕΗ.

Ιδιαίτερη, βαρύνουσα σημασία, αποδίδεται στην απο-λιγνιτοποίηση. Με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος, όπως αυτή προτάσσεται από τους ειδήμονες των διαφόρων ευρωπαϊκών συμβουλίων και επιτροπών,  πρόκειται να καταργηθούν οι ρυπογόνες μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος που ως καύσιμη ύλη χρησιμοποιούν τον λιγνίτη. Με αυτήν την λογική, προβλέπεται να μπει λουκέτο στις παλαιότερες μονάδες.

Εύλογα τα ερωτήματα που εγείρονται. Με δεδομένη την περιβαλλοντική επιβάρυνση από τη χρήση του λιγνίτη γιατί δεν εκσυγχρονίζονται τα υφιστάμενα εργοστάσια, έτσι ώστε να περιοριστούν οι περιβαλλοντικοί ρύποι; Ακολούθως, αν ο εκσυγχρονισμός  καθίσταται οικονομικά ασύμφορος, γιατί δεν επιλέγεται η κατασκευή νέων και υπερσύχρονων ενεργειακών μονάδων, συμβατών με τις ευρωπαϊκές οδηγίες; Προς υπενθύμιση, το 2017 η Γερμανία παρήγαγε ενέργεια από λιγνίτη 148 TWh, δηλαδή το ίδιο ακριβώς που παρήγαγε και το 2000 (148,3). Αντίστοιχα, η Ελλάδα το 2017 παρήγαγε ενέργεια από λιγνίτη μόλις 16,387TWh (στοιχεία ΑΔΜΗΕ), το οποίο συνιστά μόλις το 31% της συνολικής ηλεκτροπαραγωγής, δηλαδή ακριβώς το μισό σε σχέση με αυτό που παρήγαγε το 2004.

Αν και εφόσον προχωρήσει η από-λιγνιτοποίηση, πώς θα διασφαλιστεί η ενεργειακή επάρκεια της χώρας; Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, προς το παρόν, μπορούν να λειτουργήσουν επιβοηθητικά ενώ εξετάζονται οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στο περιβάλλον. Επομένως, αναγκαστικά, δίδεται βαρύτητα στο εισαγόμενο φυσικό αέριο, είτε στην αέρια του κατάσταση διαμέσου του δικτύου μεταφοράς, είτε στην υγροποιημένη του κατάσταση διαμέσου των δικτύων αλλά και των μεταφορικών μέσων.

Και αυτή είναι η σημαντική αλλά και ουσιώδης παράμετρος. Η εισαγωγή της καύσιμης ύλης για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η εισαγωγή προϋποθέτει την εξάρτηση. Και η εξάρτηση νοηματοδοτεί την περιορισμένη άσκηση εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής. Με άλλα λόγια, και η εισαγωγή του φυσικού αερίου συμβάλλει στον έλεγχο της οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, πολιτιστικής δραστηριότητας των πολιτών της Ελλάδας. Μια ανελευθερία, μια υποδούλωση χωρίς μάχες, χωρίς όπλα, χωρίς, χωρίς…

Εκτός και αν, στα πλαίσια της Συμφωνίας των Πρεσπών, η εγχώρια επιχειρηματική τάξη αναλάβει εξωστρεφείς δράσεις.  Η σκόπιμη αργοπορημένη ένταξη της γείτονος χώρας στα σαλόνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα παράσχει τη δυνατότητα εξαγοράς των εκεί λιγνιτικών μονάδων και τροφοδοσίας αυτών με λιγνίτη της Ελλάδος ή της Βόρειας Μακεδονίας. Σε κάθε περίπτωση, το εισαγόμενο ρεύμα θα ανήκει σε Έλληνες επιχειρηματίες. Τουλάχιστον, θα εξαρτώμεθα από αυτούς…

Send this to a friend