Αθήνα

15 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Εύη Δρούτσα: Δεν «μάσησε λόγια» για Τριαντάφυλλο, Θεοδωρίδου, Γαρμπή, Θεοφάνους, Φουρέιρα, Πλούταρχο (ΒΙΝΤΕΟ)

OPINION

Είσαι… κρυωμένος; Μήπως είσαι… τσιπροκαμμένος;

Πλέον, είναι ανομολόγητη πεποίθηση πολλών: Αν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου το 2010 είχε τα κότσια ν’ απολύσει 400.000 υπαλλήλους του στενού και του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα (πρόταση Στέφανου Μάνου) είναι σίγουρο, ΔΕΝ θα μπαίναμε ποτέ σε μνημόνιο. Ωσαύτως, δεν θα γινόταν ποτέ το δεύτερο μνημόνιο, αν είχε εφαρμοστεί σε ποσοστό 70% το πρώτο. Ίσον: […]

Πλέον, είναι ανομολόγητη πεποίθηση πολλών: Αν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου το 2010 είχε τα κότσια ν’ απολύσει 400.000 υπαλλήλους του στενού και του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα (πρόταση Στέφανου Μάνου) είναι σίγουρο, ΔΕΝ θα μπαίναμε ποτέ σε μνημόνιο. Ωσαύτως, δεν θα γινόταν ποτέ το δεύτερο μνημόνιο, αν είχε εφαρμοστεί σε ποσοστό 70% το πρώτο. Ίσον: Τώρα θα πάμε σε τρίτο (και σκληρότερο όλων) μνημόνιο, επειδή δεν εφαρμόστηκαν ποτέ, καθόλου, το πρώτο και το δεύτερο…

Γράφει ο Παντελής Φλωρόπουλος

Ναι, θα ήταν σκληρό ν’ απολυθούν 400.000 υπάλληλοι. Δεν θα ήταν όμως άδικο. Στην Αγγλία, για ν’ αντιμετωπίσουν την κρίση (χωρίς μνημόνιο και χωρίς ν’ ανοίξει μύτη – δεν το μάθαμε και ποτέ για ευνόητους λόγους…) απέλυσαν 500.000 δημοσίους υπαλλήλους. Στην Ελλάδα δεν απολύθηκαν ούτε καν οι επίορκοι… Αυτό τα λέει όλα!

Εν πάση περιπτώσει, ναι, η Ελλάδα πρέπει ν’ απαλλαχτεί απ’ τα μνημόνια. Ποιος αμφιβάλλει; Αντί όμως η συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων να σκίσει τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, όπως υποσχόταν στο λαό (υπόσχεση που τους έδωσε την εξουσία) παρουσίασε μια κακόγουστη θεατρική παράσταση διάρκειας… πέντε μηνών και, κυρίως, δίχασε, μάλλον, στερεοποίησε το διχασμό του λαού τοποθετώντας τον ανάμεσα σε ψεύτικα ΝΑΙ και ψεύτικα ΟΧΙ.. Οδηγεί τώρα τη χώρα με μαθηματική ακρίβεια στην άβυσσο και συγκεκριμένα σε νέα αιματοχυσία, ίδια ίσως ή και χειρότερη (τι λέμε τώρα…) εκείνης του ’46 – ’49… Μοναδική ελπίδα φωτός, άκουσον – άκουσον, η υπογραφή ενός τρίτου… μνημονίου! Το οποίο και πάλι, αυτοί οι ίδιοι που το προκαλούν, θα το καταγγέλλουν στο άμεσο μέλλον ως … προδοσία εκείνων που καταναγκαστικά ΘΑ το υπογράψουν!

Είναι απίστευτα περιθωριακό. Στο μέλλον θα διδάσκεται σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου ως υπόδειγμα πολιτικής ηλιθιότητας.

Λοιπόν, ΕΑΝ οι σύντροφοι της αριστεροδέξιας συγκυβέρνησης των τσιπροκαμμένων είχαν μια τσίπρα φιλότιμο ή μια στάλα ευθύνης απέναντι στην πατρίδα και το λαό, θα καταλάβαιναν το απλούστερο: Αν η ένταξη της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης που πέτυχε ο Παπανδρέου, ήταν προδοσία, καθώς λένε σε όλους τους τόνους πέντε χρόνια τώρα δημιουργώντας έναν αποτρόπαιο μύθο, από την προδοσία εκείνη δεν διαφέρει σε τίποτε η αναπόφευκτη επιλογή της τωρινής κυβέρνησης να ψηφίσει τρίτο μνημόνιο ή, απλά, να στερήσει από την επόμενη κυβέρνηση κάθε άλλη επιλογή πλην της υπογραφής αυτού του τρίτου μνημονίου, το οποίο σημειωτέον, θα είναι απείρως σκληρότερο από τα δύο προηγούμενα.

Με λίγα λόγια κι απλά:

Ή θα πάμε σε τρίτο και σκληρότερο όλων μνημόνιο (με τούτη εδώ ή άλλη κυβέρνηση) ή θα πάθουμε κάτι σαν το 1922… Η διάσωση της περιουσίας και της τιμής μας δεν είναι πια εφικτή με καμία από αυτές τις λύσεις. Εφικτή είναι πλέον μόνο η διάσωση της ζωής ημών και των τέκνων ημών.

Η απαλλαγή της χώρας από τα μνημόνια θα γίνει κάποτε, αλλά δεν ξέρουμε πότε. Θα πούμε όμως εδώ κάτι πολύ σημαντικότερο από τα μνημόνια. Ευθέως. Χωρίς περιστροφές. Η απαλλαγή της χώρας από αυτά είναι υποδεέστερο θέμα σε σχέση με την ανάγκη μιας άλλης απαλλαγής: Επιτακτικότερο ζήτημα είναι η αποαριστεροποίηση της Ελλάδας. Θα μπορούσαμε να το πούμε και αποσοβιετοποίηση. Για την οποία δεν ευθύνεται μόνο η αριστερά, αλλά καταφανώς ΚΑΙ η δεξιά, κυρίως δε η κεντροαριστερά. Μιλάμε για έναν ιδεολογικό πόλεμο ενάντια στην αριστερά ΚΑΙ την κεντροαριστερά, ενάντια σε κάθε τι αριστερό. Δίπλα όμως στην ανάγκη αποαριστεροποίησης της χώρας, βάλε και την ανάγκη απομυθοποίησης της εθνικοφροσύνης. Ο ρωμιός που υμνήθηκε από τον Ρίτσο, δεν είναι παρά μια καρικατούρα του Έλληνα. Είναι ο τύπος που ζει με το όραμα ν’ αναστηθεί ο μαρμαρωμένος βασιλιάς για να πάρουμε την Πόλη και την Αγιασοφιά και πάει ακόμα σήμερα προσκυνητής στην Κωνσταντινούπολη για να συγκινηθεί και να δακρύσει μπροστά στο έργο και το κλέος του Ιουστινιανού, του απηνή διώκτη των Ελλήνων. Και δεν θ’ ανανήψει ποτέ αυτός ο τύπος, αν δεν ανακαλύψει ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ. Όποια θέλει, αλλά να είναι ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, όχι αυτό το χύμα πράμα σήμερα… Ταυτότητα αναγνωρίσιμη στους άλλους λαούς του πλανήτη.

Ο πολίτης λοιπόν, για να φτάσει στην ενηλικίωση του κράτους του, πρέπει να σβήσει αριστερά του την αριστερά και δεξιά του τη δεξιά, να σβήσει δηλαδή τις δυνάμεις που ΑΥΤΗ την ώρα για πρώτη φορά είναι τόσο ορατές, λες κι ετοιμάζονται για το τελικό ρεσάλτο, αφού βρίσκονται στην ίδια σκηνή: ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Μια συμπαράταξη του ΟΧΙ. Πιασμένοι χεράκι – χεράκι οδηγούν το λαό στον όλεθρο.

Άσχετα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της Κυριακής, η διαμόρφωση της ταυτότητας του Έλληνα είναι το μέγα ζητούμενο. Για την διατύπωση όμως αυτού του Ελληνικού Ονείρου απαιτούνται οι λόγιοι. Οι οποίοι κάνουν φραμπαλά στο facebookψαρεύοντας γκόμενες. Αυτοί είναι οι επίσημοι λόγιοι που αναδείχτηκαν σε τέτοιους από τους μηχανισμούς της επιδερμικής και της υποδόριας αριστεράς, είναι αυτοί που απαξίωσαν τους αληθινούς λόγιους της χώρας, τους περιόρισαν στο καβούκι τους, αν δεν τους εξόντωσαν κιόλας. Στην πραγματικότητα, η μόνη ελπίδα γι’ αυτό το λαό, είναι πλέον αυτή που ήταν πάντα: Ν’ αναγνωρίσει τους δασκάλους του. Όλα τα υπόλοιπα είναι μαλακίες που λέει ο λαγός για το λιοντάρι για να περνά η ώρα.

Η χώρα των πανηγυρισμών
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αναλάβει τον ρόλο που είχε το ΠΑΣΟΚ – Δεν χρειάζεται τον κολοβό δικομματισμό η χώρα
Κυκλική Οικονομία: Η Αθόρυβη Κοσμογονική Αλλαγή
Η κρίση μέσα στην κρίση
Δένδιας -Τσαβούσογλου: Ο σκοπός της επίσκεψης και ο τουρκικός αναθεωρητισμός
Φιμωμένη Βουλή σημαίνει φιμωμένη δημοκρατία