Αθήνα

18 oC

ελαφρές νεφώσεις

Ευρωεκλογές 2019: Προοπτική ή εφιάλτης;

Οι επερχόμενες εκλογές, έχουν τελικά τη δική τους ταυτότητα και όλως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Οι επερχόμενες εκλογές, έχουν τελικά τη δική τους ταυτότητα και όλως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Lauren O'Sullivanb

Παρά το γεγονός ότι, ειδικά στις αυτοδιοικητικές, τα κόμματα πασχίζουν να πείσουν τους πολίτες να στηρίξουν δήθεν ανεξάρτητους υποψήφιους ασχέτως της πολιτικής τους τοποθέτησης, την επαύριον, και οι μεν και οι δε θα κάνουν ταμείο μετρώντας κέρδη και ζημιές.

​Βαδίζουμε προς τις εκλογές με εμφανή την προσπάθεια πόλωσης ώστε να πυροδοτηθεί η αντιπαράθεση μήπως και επέλθει η πολυπόθητη συσπείρωση, αλλά τελικώς οι συγκεντρώσεις είναι χλιαρές και μοιάζουν με ευρύ κάλεσμα συγγενών και φίλων των υποψηφίων.

​Στη συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία, ο Τσίπρας επιθυμεί διακαώς την αποχή. Αυτό θα του δώσει την ευκαιρία να κινηθεί με μεγαλύτερη άνεση στον πολιτικό στίβο καθώς η προσέλευση στις κάλπες, ενέχει τον κίνδυνο μεγαλύτερης εκλογικής ήττας. Παράλληλα, προσπαθεί να επιτύχει  στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό την απαξίωση του πολιτικού προσωπικού της χώρας, επιμένοντας ταυτόχρονα ότι αποτελεί τη μόνη πρόσφορη λύση.

​Με τον τρόπο αυτό, οι νέες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, είναι τα ορφανά του Καραμανλή, οι ακροδεξιοί του Καμμένου και οι  καρεκλοκένταυροι του ΠΑΣΟΚ που αποτελούν ότι πιο άθλιο είχε να επιδείξει το κόμμα. Τη σαβούρα που δεν κατάφερε –και ορθώς- να αποδεχτεί ότι θα μείνει μακριά από καρέκλες και κέντρα εξουσίας. Ουσιαστικά, επιχειρεί μια όσο το δυνατόν ανώδυνη διαχείριση της διαφαινόμενης ήττας που θα του επιτρέψει να διατηρήσει τις δικές του κομματικές ισορροπίες.

​Στην αντίπερα όχθη, η ΝΔ και ο Μητσοτάκης έχουν πιάσει την κομματική τους οροφή εδώ και δυο χρόνια με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον όραμα και μέλλον αλλά απλώς μια δυναμική εξαιτίας της τρέχουσας πολιτικής συγκυρίας.

​Η νίκη θα έρθει αλλά όχι όπως το περιμένουν μερικοί. Φυσικά όλοι θα μας παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα, το οποίο όμως θέλει έγκριση από την Ευρώπη που δεν δείχνει διατεθειμένη να προβεί σε πρόσθετες ελαφρύνσεις αλλά αντιθέτως ακολουθεί αυστηρή πολιτική.

​Το ΚΙΝΑΛ, έχασε μέσα σε ένα χρόνο την ποια δυναμική είχε αρχίσει να διαφαίνεται μετά τις διαρκείς προσπάθειες για θνησιγενείς συμμαχίες, οι οποίες τελικώς δεν ευοδώθηκαν. ​Η έλλειψη ανανέωσης στο λόγο του και ανυπαρξία προοπτικής και ξεκάθαρων πολιτικών θέσεων δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Παράλληλα, ακόμα και σε θέματα που αφορούν πάγιες θέσεις και απόψεις, παρατηρήθηκε πισωγύρισμα. Ανάμεσα τους το θέμα του διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας, τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια κ.α. Προφανώς για αυτό θυμήθηκε το ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα. Μόνο που ο κόσμος, πέρα από το brand name του ΠΑΣΟΚ ζητά και δικαίως, τα αυτονόητα:

Νέα πρόσωπα (όχι μόνο ηλικιακά)

Νέες πολιτικές

Καθαρές θέσεις και παραγωγή πολιτικής σε όλους τους τομείς δράσης, όπως έκανε επί χρόνια.

​Το να κουνάει την ουρά μια δεξιά και μια αριστερά, δεν οδηγεί παρά σε συνεχή συρρίκνωση, αναξιοπιστία και τελικώς απαξίωση του.

​Σε ό, τι αφορά στο ΚΚΕ, παραμένει καθηλωμένο στις γνωστές αγκυλώσεις με συνθήματα κενά περιεχομένου και παραπομπές σε ένα ουτοπικό παρελθόν που απεδείχθη εφιάλτης για τις χώρες που γνώρισαν τον περίφημο υπαρκτό σοσιαλισμό.

​Στον αντίποδα, η Χρυσή Αυγή, βλέπει τα ποσοστά της να ανεβαίνουν, τάση που παρατηρείται σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη, πλην της Αγγλίας στην οποία ουδέποτε βρήκε πρόσφορο έδαφος ο φασισμός. Το γεγονός ότι είναι πολύ πιθανόν να διεκδικήσουν με αξιώσεις το Δήμο της Αθήνας οι φασίστες, κεφαλαιοποιώντας την απογοήτευση του κόσμου, αποτελεί όχι απλώς ένα εφιαλτικό ενδεχόμενο αλλά ένα ηχηρό ράπισμα στη Δημοκρατία.

​Και ο κόσμος έχει όντως απογοητευτεί. Έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στο πολιτικό σύστημα. Απέχει από το 2009 και η αποχή εμφανίζει αλματώδη ανοδική πορεία σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Πάνω 1,600,000 ψηφοφόροι κάθονται σπίτι τους αφήνοντας τους άλλους να αποφασίσουν για το μέλλον τους.

​Γιατί; Γιατί ένα μεγάλο ποσοστό ήταν ΠΑΣΟΚ.

​Όμως, αξιολογώντας αρνητικά τα όσα έγιναν, αποφάσισε να απέχει από το να κάτσει σε μια καρέκλα όπου θα μπορούσε άνετα. Οι νέοι ψηφοφόροι εφέτος θα είναι πάνω από 350.000. Και εμφανίζεται το εξής παράδοξο, αφενός μεν η απροθυμία τους να προσέλθουν στις κάλπες και αφετέρου, εκείνοι που προτίθενται να ψηφίσουν και ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 18-35, η ΧΑ είναι δεύτερη! Αυτό δεν μας λέει απλώς «κάτι». Κραυγάζει ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά. ​

​Για το κόμμα μου ευελπιστώ στα αυτονόητα Η κυρία Γεννηματά είχε μια χρυσή ευκαιρία να φτιάξει το ΠΑΣΟΚ από την αρχή. Με νέα πρόσωπα και πολιτικές που δίνουν λύσεις σε σύγχρονα και φλέγοντα προβλήματα. Αντ’ αυτού επέλεξε έναν άλλον, προσωπικό της δρόμο. Πρέπει το ΠΑΣΟΚ να ξανά γίνει μηχανή που θα παράγει πολιτική. Ένας πολιτικός φορέας με αξιοπιστία και σοβαρότητα που θα εμπνέει εμπιστοσύνη στα στελέχη του που χειμάζουν. ​Και είναι απόλυτη ανάγκη να φτιαχτεί από την βάση του. Να είναι ένα κόμμα αυτοχρηματοδοτούμενο, με νέα πρόσωπα που θα μπορούν να κοιτάξουν τον πολίτη στα μάτια.

Ένα κόμμα που θα απευθύνεται εξίσου, με κοστολογημένες προτάσεις και σαφές πρόγραμμα στον φοιτητή, τον μετανάστη, τον αγρότη, τον εργάτη, τους νέους ανθρώπους που βρίσκονται στην αιχμή της παραγωγικής διαδικασίας αλλά και τους απόμαχους της ζωής.

Send this to a friend