Αθήνα

26 oC

ελαφρές νεφώσεις

Έχει στόχο η παιδεία μας;

Τί εννοούμε άραγε όταν για την παιδεία; Με τον όρο παιδεία εννοούμε την απασχόληση με το παιδί και κυρίως την παιδαγωγική ενέργεια την οποία καταβάλλει η οικογένεια και η πολιτεία για την ανατροφή, την εκπαίδευση και τη μόρφωση του παιδιού. Σε ένα σύγχρονο κράτος παιδεία δεν είναι μόνο αυτό. Αν δούμε την κοινωνιολογική προσέγγιση του όρου παιδεία, ορίζουμε την μετάφραση των πολιτισμικών στοιχείων, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η διάρκεια του συστήματος στο πολιτιστικό επίπεδο που έχει επιτευχθεί από την προηγούμενη γενιά, ώστε να μην υπάρχει η δυνατότητα παλινδρόμησης σε παλαιότερα στάδια.

Γράφει ο Γιώργος Ι. Κόρδης

Ας δούμε τώρα, πώς είναι δομημένη η παιδεία στη χώρα μας, ώστε να καταλάβουμε το στόχο της. Σε ένα κράτος, με τα χαρακτηριστικά της Ελλάδας, όπου αποτελείται κατά κόρον από τεχνίτες και «μαστόρους», θα περίμενε κανείς, να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην τεχνική εκπαίδευση και από εκεί να ξεκινάει και η γενικότερη στρατηγική ανάπτυξης όλου του κράτους.

Η τεχνική εκπαίδευση στην Ελλάδα, με τη μορφή που υπάρχει σήμερα, άρχισε να δομείται έπειτα από το όραμα της Νίκης Δενδρινού Αντωνακάκη, ξεκινώντας από μία σχολή Πανεπιστημιακού επιπέδου όπου θα εκπαίδευε επιστήμονες κατάλληλα καταρτισμένους ώστε να μπορούν να διδάξουν στην τεχνική εκπαίδευση, την Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε., ένα τεχνικό λύκειο στο κτήμα Μακρυκώστα στο Μαρούσι Αττικής. Μέσα από το πέρασμα των χρόνων τα πράγματα άλλαξαν, η Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε. έγινε Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε., φτιάχτηκαν τα Τ.Ε.Ι., όπως και πολλά άλλα τεχνικά λύκεια, σε μία προσπάθεια εκμετάλλευσης των ιδιαιτεροτήτων της χώρας μας.

Σήμερα, βλέπουμε από την Κυβέρνηση, μια προσπάθεια «εξορθολογισμού» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Πιο συγκεκριμένα, τις επόμενες ημέρες ψηφίζεται στη βουλή ένα νομοσχέδιο, που ευελπιστεί να συνενώσει δύο αντικειμενικά «κακά» Τ.Ε.Ι., ώστε να δημιουργήσει ένα «καλό» Πανεπιστήμιο. Μια τέτοια εξίσωση στα μαθηματικά χαρακτηρίζεται ως άτοπη και σε βοηθάει να καταλάβεις πως κάτι τέτοιο δε γίνεται. Ακόμα, στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, παρατηρούμε παντελή έλλειψη πλάνου για τη ναυαρχίδα της τεχνικής εκπαίδευσης, την Α.Σ.Π.ΑΙ.Τ.Ε., καθώς δεν αναφέρει ούτε μετεξέλιξη, ούτε συνένωση με κάποιο άλλο ίδρυμα, ούτε κατάργηση και αντικατάστασή της. Στην ουσία η σχολή αυτή κινδυνεύει να γίνει κυριολεκτικά, η αρχή (1958) και το τέλος (2018) της τεχνικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

Δεν χρειάζεται πολλές γνώσεις κανείς για να καταλάβει την προδιαγεγραμμένη αποτυχία αυτού του νομοσχεδίου. Ενός νομοσχεδίου που ως μοναδικό στόχο έχει να μετατρέψει την παιδεία στην Ελλάδα, ως ένα πεδίο στείρας πολιτικής αντιπαράθεσης, που δεν έχει σκοπό τη στρατηγική ανάπτυξη της Ελλάδας. Στην ουσία οι νόμοι για την παιδεία στην Ελλάδα μοιάζουν σαν μία σειρά αυτοτελών επεισοδίων. Μπορεί να αλλάζει το επεισόδιο, μπορεί να αλλάζουν οι ηθοποιοί, μπορεί να έχει διαφορετική υπόθεση, αλλά η σειρά παραμένει ίδια.