Αθήνα

21 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Survivor: Έφυγε ο Αλέξης Παππάς και ξεκίνησαν τα πανηγύρια – Στεναχωρήθηκε ο Τριαντάφυλλος! (vid)

OPINION

Η πρώτη του λέξη ήταν… ΝΑΙ! (ένα άρθρο που θα συγκινήσει)

Οι οικογενειακές μου καταβολές είναι στο κεντρώο χώρο από την εποχή που ο παππούς μου ήρθε πρόσφυγας από τη Σμύρνη. Οι γονείς μου ήταν πάντα με το ΠΑΣΟΚ, χωρίς φανατισμούς και ιδεοληψίες. Δεν με πήγαν σε καμία από τις θρυλικές ομιλίες του Ανδρέα και πάντοτε ένιωθα μειονεκτικά, αφού πολλοί παιδικοί φίλοι είχαν πάει με τους […]

Οι οικογενειακές μου καταβολές είναι στο κεντρώο χώρο από την εποχή που ο παππούς μου ήρθε πρόσφυγας από τη Σμύρνη. Οι γονείς μου ήταν πάντα με το ΠΑΣΟΚ, χωρίς φανατισμούς και ιδεοληψίες. Δεν με πήγαν σε καμία από τις θρυλικές ομιλίες του Ανδρέα και πάντοτε ένιωθα μειονεκτικά, αφού πολλοί παιδικοί φίλοι είχαν πάει με τους γονείς τους.

Γράφει ο “Ανδρέας”

Μεγάλωσα σε μία χώρα που την έζησα να βελτιώνεται, να αλλάζει, σε ορισμένες στιγμές να μεγαλουργεί (Ολυμπιακοί αγώνες).Ταυτόχρονα, σε πολλά σημεία να μένει θλιβερά ίδια, με νοοτροπία ανατολίτικη και βαθιά κομπλεξική, με τη μεγαλομανία ότι είναι το κέντρο του κόσμου, να κυριαρχεί σε πολλές εκφάνσεις της καθημερινότητας.

Έζησα, όμως, σε μία χώρα που την ένιωθα Ευρωπαϊκή, ισότιμο μέλος με όλες τις άλλες χώρες της Ευρώπης, μία χώρα με το ισχυρότερο νόμισμα στο κόσμο και σε μία χώρα υπόδειγμα Δημοκρατίας και λειτουργίας, για όλες τις άλλες γειτονικές χώρες των Βαλκανίων.

Όλα αυτά είχα την ψευδαίσθηση ότι ήταν δεδομένα.

Πρόσφατα έγινα πατέρας ενός παιδιού που ήρθε στον κόσμο πριν δύο χρόνια περίπου. Όπως όλοι οι γονείς έτσι και εγώ είχα και έχω την αγωνία να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, για να έχει μια ζωή, όπως αυτός θα την σχεδιάσει και θα θελήσει να τη ζήσει. Να του παρέχω την καλύτερή δυνατή παιδεία και αγωγή, την καλύτερη δυνατή υγειονομική περίθαλψη και όλη την αγάπη και εμπιστοσύνη στις επιλογές και τις αποφάσεις του.

Το μόνο που ευχόμουν ήταν να ανοίξει τα φτερά του και να εκμεταλλευτεί τις ικανότητες του, σε ένα κόσμο ελεύθερο, σε μία χώρα ευρωπαϊκή, να ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη με την ίδια άνεση και ελευθερία, που το έκανα και εγώ, να σπουδάσει ό,τι και όπου αποφασίσει, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Να έρθει σε επαφή με συνομηλίκους του από τη Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και να μιλά με τον ίδιο αξιακό κώδικα, ο τρόπος ζωής του να είναι παρόμοιος με τον δικό τους, η μόρφωση του να είναι ανταγωνιστική με τη δικής τους, οι εμπειρίες του να είναι παρόμοιες με τις δικές τους.

Όλα αυτά πλέον έχουν τεθεί σε απόλυτο κίνδυνο.

Τη Τρίτη πήγα για δεύτερη φορά στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα για το «Μένουμε Ευρώπη», αυτή τη φορά μαζί με το γιό μου. Κοιτούσε τον κόσμο με μεγάλη περιέργεια, μου έδειχνε τις ελληνικές σημαίες και ένιωθα ότι προσπαθούσε να επικοινωνήσει. Ξέχασα να αναφέρω ότι ακόμα δεν έχει αρχίσει να μιλά, παρά μόνο σπάνια να λέει «μαμά» και «μπαμπα».

Πλησιάζοντας στον Άγνωστο Στρατιώτη, συνειδητοποίησα ότι είναι η πρώτη του συγκέντρωση, όχι σε κλίμα σαν τις συγκεντρώσεις του Αντρέα το ΄81 αλλά για να διαφυλάξει τη θέση του στην Ευρώπη. Και ένιωσα θλίψη για εκείνον και πολλές τύψεις για μένα, γιατί για τον κόσμο στον οποίο φέρνει κανείς το παιδί του, υπεύθυνος είναι ο γονιός του.

Δεν φανταζόμουν ποτέ, ότι η πρώτη συγκέντρωση του γιου μου, θα ήταν για να παραμείνει Ευρωπαίος.

Τον κρατούσα αγκαλιά και του διάβαζα τα πανό και τα πλακάτ. Χαιρετούσε τον κόσμο και έστελνε φιλάκια στους ανθρώπους κάτω από τις ομπρέλες.

Τότε τον ρώτησα, χωρίς να περιμένω απάντηση: θές να μείνουμε Ευρώπη;

Και τότε γύρισε, κοιτάζοντάς με στα μάτια, και για πρώτη φορά είπε: «ΝΑΙ».

Ας του κάνουμε αυτή τη χάρη.

Η αβάστακτη φτώχεια και ελαφρότητα της τομής λαϊκισμός-αντιλαϊκισμός βλάπτει σοβαρά
Η χώρα των πανηγυρισμών
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αναλάβει τον ρόλο που είχε το ΠΑΣΟΚ – Δεν χρειάζεται τον κολοβό δικομματισμό η χώρα
Κυκλική Οικονομία: Η Αθόρυβη Κοσμογονική Αλλαγή
Η κρίση μέσα στην κρίση
Δένδιας -Τσαβούσογλου: Ο σκοπός της επίσκεψης και ο τουρκικός αναθεωρητισμός