• Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου
  • 19:09

Αθήνα

14 oC

αίθριος καιρός

Άρθρο Μπίστη: Η στασιμότητα της ΝΔ και ο ρόλος του Κινήματος Αλλαγής

Λέγεται ότι οι  σφυγμομετρήσεις αποτυπώνουν την στιγμή και δεν προδικάζουν το μέλλον. Σωστά. Δεν μπορεί όμως να παραβλέψει κάποιος ότι τρείς μήνες τώρα η «στιγμή» δεν είναι ενθαρρυντική για την ΝΔ .

Γράφει ο Νίκος Μπίστης

Την βεβαιότητα για μια άνετη επικράτηση και ένα συνεχές άνοιγμα της ψαλίδας με τον ΣΥΡΙΖΑ, διαδέχεται ο σκεπτικισμός για την στασιμότητα της σε συνδυασμό με την διαπίστωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταρρέει.

Να θυμηθούμε ότι μόλις πριν έξη μήνες τόσο στις γραμμές της και στον φιλικό προς αυτήν τύπο όσο και σε κάποιους παράγοντες του κεντροαριστερού και κεντρώου χώρου επικρατούσε η βεβαιότητα για άνετη νίκη της ΝΔ και ραγδαία απίσχναση του ΣΥΡΙΖΑ.

Στηριγμένοι μάλιστα σε αυτή την πρόγνωση  πολιτικοί παράγοντες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης πίεζαν τον υπό συγκρότηση  χώρο της Κεντροαριστεράς να δεσμευτεί σε ένα μονόδρομο συνεργασίας με την ΝΔ.

Στην πορεία προς την εκλογή επικεφαλής και προς το Συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής -σε συνδυασμό με ενθαρρυντικές για τον χώρο μετρήσεις- οι απόψεις αυτές υποχώρησαν.

Επειδή είμαι βέβαιος ότι οι φορείς αυτών των απόψεων αναμένουν απλώς ευνοϊκότερες συνθήκες για να επανέλθουν , καλό είναι να δούμε ποια στοιχεία με μονιμότερη επίδραση διαμορφώνουν την εικόνα της στιγμής που αποτυπώνεται στο τρίπτυχο : πρώτη θέση αλλά με στασιμότητα της ΝΔ, δεύτερη αλλά με αντοχή του ΣΥΡΙΖΑ, τρίτη με ενίσχυση του Κινήματος Αλλαγής.

Αναλύσεις που προσπαθούν να εξηγήσουν την στασιμότητα και την αντοχή με όρους μόνο εξαπάτησης , παροχών και άλωσης του κράτους από μέρους του ΣΥΡΙΖΑ δεν πείθουν.

Μου θυμίζουν, τηρουμένων βέβαια των αναλογιών, την απορία που είχε η Αριστερά απέναντι στο ΠΑΣΟΚ μετά το 1985: «Μα αφού εξαπάτησε, αφού εναγκαλίζεται με τον αυριανισμό γιατί δεν καταρρέει; Για τα ΚΑΠΗ τους ψηφίζουν;».

Προφανώς και τότε και τώρα  οι αρνητικές, δυσώδεις εν πολλοίς , πλευρές άσκησης πολιτικής έχουν επιπτώσεις αλλά δεν αρκούν για να εξηγήσουν βαθύτερες διεργασίες.

Η ΝΔ πίστεψε ότι αρκούσε η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη για να μετατραπεί σε φιλελεύθερη , κεντρώα δύναμη που θα συγκρατούσε τους δεξιούς και θα προσέλκυε μετριοπαθείς.

Όσο ο κεντροαριστερός χώρος είχε τα χάλια του αυτό το σχήμα έδειχνε να λειτουργεί. Τώρα που ο κεντροαριστερός χώρος ανασυγκροτείται πρέπει να γινουν επιλογές και η ΝΔ νομίζω ότι κάνει τις χειρότερες.

Στην οικονομία προβάλλει την πιο νεοφιλελεύθερη εκδοχή σύμφωνα με την οποία κλειδί για τα πάντα είναι η μείωση φόρων. Για τους πάντες, λέει, για τους ισχυρούς, καταλαβαίνουν οι πολλοί.

Δεν είναι τυχαίο ότι ευρύτατα λαϊκά στρώματα το μεταφράζουν ως ευθεία απειλή για το κοινωνικό κράτος, το οποίο στον δρόμο προς την ανάπτυξη από κάπου πρέπει να χρηματοδείται.

Δυσανασχετεί που ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει στα χωράφια της με την μνημονιακή στροφή του αλλά μια ΝΔ που δυσφορεί για τις δηλώσεις των Γιούνκερ, Ντάιζελμπλουμ , Μέρκελ και Μοσκοβισί  θυμίζει απατημένο/η σύζυγο.

Στον τομέα του πολιτικού φιλελευθερισμού και της εξωτερικής πολιτικής- ισχυρά σημεία υποτίθεται του Προέδρου  της ΝΔ λόγω και πολιτικής οικογενειακής παράδοσης- αφήνει την πρωτοκαθεδρία  στην πιο δεξιά και αναχρονιστική της πτέρυγα.

Αυτή επιδίδεται σε αντιαριστερή τυμβωρυχία, εθνικιστική αναδίπλωση και εναγκαλισμό με την Ιερά Σύνοδο. Χάνει έτσι και από τις δύο πλευρές και στα λαϊκά στρώματα και στα πιο απαιτητικά ακροατήρια.

Αυτή η στάση της ΝΔ αποτυπώνεται πλήρως στο Μακεδονικό όπου η οχύρωση πίσω από τον Καμμένο επι του διαδικαστικού πήγε περίπατο όταν τα στελέχη της άρχισαν το ένα μετά το άλλο να μπαίνουν στην ουσία.

Έτσι ο μεν Κώστας Καραμανλής επιδεικνύει εσχάτως και εθνολογικές γνώσεις , ο δε  Μάκης Βορίδης βλέπει με ανυπόκριτη συμπάθεια τα συλλαλητήρια γιατί όπως λέει «Είναι σπουδαίο και συγκινητικό να παρακινούν οι πολίτες τους αντιπροσώπους τους να τηρήσουν μια περήφανη και σθεναρή στάση – δίνει κουράγιο σε όλους μας» . Εκτός από συγκινητικό , απεδείχθη και καταστροφικό.

Όλα δείχνουν  ότι απεγνωσμένα τα στελέχη της ΝΔ πασχίζουν να βρουν προσχήματα ώστε να μην αρκεστούν σε σύνθετη ονομασία και  σαφή αποκήρυξη του αλυτρωτισμού αλλά να οχυρωθούν αυτή την φορά πίσω από πρόσθετους όρους που η θα τινάξουν την διαπραγμάτευση στον αέρα η θα οδηγήσουν την ΝΔ σε καταψήφιση . Καταγγέλουν και ορθά τον Καμμένο αλλά στο ίδιο κλίμα «πατριωτικής» απόρριψης συντονίζονται και οι ίδιοι.

Μοναδικό ισχυρό όπλο της ΝΔ παραμένει η μεγάλη απογοήτευση από τον ΣΥΡΙΖΑ, την πολιτική του αλλά και το ύφος και ήθος της εξουσίας του.  Δεν ειναι μόνο ο Καμμένος το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ  Είναι και η εσωτερική του ανομοιογένεια όπως και η απουσία πολιτικής συμμαχιών. Όποιος όμως νομίζει ότι έχει οριστικά απωλέσει την δυνατότητα να παίρνει και πρωτοβουλίες προς την σωστή κατεύθυνση θα πέφτει από τα σύννεφα όπως έγινε με το Μακεδονικό.

Με αυτά τα δεδομένα ο ρόλος του Κινήματος Αλλαγής καθίσταται κομβικός. Μόνο αυτό μπορεί να αλλάξει ριζικά τους συσχετισμούς, να αποδυναμώσει ετι περαιτέρω ένα ισχνό  δικομματισμό και να διαμορφώσει προϋποθέσεις για λύσεις ( και κυβερνητική ) σε προοδευτική κατεύθυνση. Κυρίως να δώσει ελπίδα σε ένα καταπονημένο  κόσμο.

Στο Συνέδριο του πρέπει να αποδείξει ότι υπερασπίζεται τον αυτόνομο ρόλο του, ότι αποκτά ομοιογένεια, ότι δεν φοβάται να πάρει αποφάσεις που κάποιους θα δυσαρεστήσουν αλλά θα ξεκαθαρίσουν την φυσιογνωμία του και την πολιτική του.

Send this to a friend