Αθήνα

19 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Άφωνος ο Γιώργος Λιάγκας: Τους αποκάλυψε στο Πρωινό ότι περιμένει παιδί (vid)

OPINION

Η ΒΑΡΚΙΖΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ ΕΝΤΟΛΗ ΑΛΕΞΗ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ποιος είναι ο πολιτικός απατεώνας που μας δημιούργησε την αίσθηση μιας περήφανης νίκης και σήμερα μας καλεί σε άτακτη συνθηκολόγηση; Ποιος δημιούργησε στην κοινωνία αυτή την ομαδική παραίσθηση; Οι βουλευτές σου και οι πολίτες Αλέξη δεν σε στήριξαν για να τους ταπεινώσεις με αυτό τον τρόπο Ο ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ  ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ “ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ” […]

Ποιος είναι ο πολιτικός απατεώνας που μας δημιούργησε την αίσθηση μιας περήφανης νίκης και σήμερα μας καλεί σε άτακτη συνθηκολόγηση;

Ποιος δημιούργησε στην κοινωνία αυτή την ομαδική παραίσθηση;

Οι βουλευτές σου και οι πολίτες Αλέξη δεν σε στήριξαν για να τους ταπεινώσεις με αυτό τον τρόπο

Ο ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ  ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ “ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ” ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟ

ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΕΦΕΡΝΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΛΥΣΗ

Δεν έχει νόημα σε τέτοιες στιγμές να λές οτι ¨δικαιώθηκα”.  Κάνείς δεν δικαιώνεται όταν η χώρα πάει πίσω, όταν η οικονομία διαλύεται , όταν οι συνταξιούχοι ταπεινώνονται, όταν 3,5 εκ συμπατριώτες μας που θα ζήσουμε μαζί εξαπατήθηκαν.

Ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός είχε όλη την ευθύνη. Δεν έχουν καμια σημασία οι αναλύσεις και τα ρεπορτάζ που θα γραφούν αν ήταν ο Βαρουφάκης ή ο Παππάς  ο μοιραίος άνθρωπος που τον παρέσυρε. Αυτός είχε την ευθύνη. Είχε την εμπιστοσύνη και την εντολή για λύση από τον ελληνικό λαό.

Όταν ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα , στο THECALLER δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τίτλο

“Η δική σου «Βάρκιζα» Αλέξη (και όχι για τους λόγους που νομίζεις…)”.

Σήμερα με βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να δακρύζουν μπροστά στα γεγονότα είναι ξεκάθαρο οτι για μια ακόμη φορά η ηγεσία της Αριστεράς με την τυχοδιωκτική στάση της οδήγησε σε μια στρατηγική ήττα που η Αριστερά θα κουβαλά για χρόνια. Μια 33 χρονη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ξέσπασε σε κλάματα και αναρωτιόνταν “πως θα σηκώσω εγώ αυτό το ηθικό βάρος”. Ποιος είναι ο πολιτικός απατεώνας που της δημιούργησε την παραίσθηση μιας περήφανης νίκης και σήμερα την καλεί σε άτακτη συνθηκολόγηση. Ποιος δημιούργησε στην κοινωνία αυτή την ομαδική ψευδαίσθηση;

Το ερώτημα είναι ρητορικό και αυτονόητη η απάντηση…

Ο κ. Τσίπράς πάτησε φρένο… εκατοστά πριν την καταστροφή της χώρας . Δεν είχε εντολή να διαλύσει τη χώρα, δεν είχε όμως εντολή ούτε να διαλύσει την αριστερά ούτε να εξευτελίσει, να συνθλίψει εκατομμύρια πολίτες που τον εμπιστεύτηκαν και τον πίστεψαν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ…

Η δική σου «Βάρκιζα» Αλέξη (και όχι για τους λόγους που νομίζεις…)

«Πόση γνώση χωρίζει τελικά το 1945 από το 2015″

Έζησα με την εικόνα του Άρη Βελουχίωτη να είναι δίπλα στην εικόνα της Αγίας Μαρίνας.

Γράφει ο «Παραταξιακός»

Ο πατέρας μου δίπλα στο τζάκι μου μιλούσε με τις ώρες για τους  Ελασίτες αντάρτες και τον αγώνα τους.

Μου μιλούσε για τους χίτες και τους ταγματασφαλίτες που έσπερναν τον τρόμο όπου περνούσαν.

Μου μιλούσε για την Βάρκιζα, για τους αντάρτες που προδόθηκαν από τους ηγέτες τους  χωρίς να καταλάβουν ποτέ τι συνέβη.

Μου μιλούσε για την αδικία που ακολούθησε.

Η λέξη «Βάρκιζα» έκτοτε μου έμεινε…

Μου έλεγε για τις φιλικές προσκλήσεις στην ασφάλεια γιατί περνούσε την ώρα του στις λέσχες της ΕΔΑ.

Μου μιλούσε χαμηλόφωνα, σα να φοβόταν μη μας ακούσουν.

Ο ίδιος, ελεύθερος επαγγελματίας , έκρυβε πάντα τι πραγματικά τι πίστευε, σα να φοβόταν . Τους μπέρδευε όλους .

Το 1985 τον ρώτησα τι θα ψηφίσει. Με φώναξε στο μπαλκόνι και μου είπε οτι θα ψηφίσει ΚΚΕ. Το ίδιο έκανε και το 89 ψηφίζοντας Συνασπισμό! Δεν ήθελε να ξανακούσει γι΄αυτόν μετά την συγκυβέρνηση.

Απολάμβανε την σταθερότητά, την ασφάλεια, την ευημερία που του έδωσε το ΠΑΣΟΚ τό οποίο ψήφιζε όλες τις υπόλοιπες φορές.

Φιλελε και δεξιά blogs ποστάρουν ειρωνικά βίντεο με μια γριούλα η οποία έξω από το ειδικό δικαστήριο το 89 έλεγε στον δημοσιογράφο : «O Ανδρέας μας έδωσε ψωμί παιδί μου». Θα δεις από κάτω τα ειρωνικά σχόλια. Είναι τα κωλόπαιδα που μπόρεσαν και σπούδασαν γιατί φρόντισε ο Ανδρέας…

Ένας αδελφικός μου φίλος μου έλεγε για τον δικό του πατέρα που ήρθε περιχαρής κάπου μετά το 81 στο σπίτι : «Διπλασίαστηκε ο μισθός μου! Θα πάρουμε αυτοκίνητο!». Δεν το χάρηκε για πολλά χρόνια αλλά η χαρά στα μάτια του πατέρα έμεινε στον φίλο μου.

Έζησα τα 17 χρόνια ΠΑΣΟΚ που η Ελλάδα προχώρησε, ηρέμησε, ένιωσε ασφαλής. Ένιωσα οτι άνηκα στην Ευρώπη.

Α και ναι, είμαι βαθιά προκατειλημμένος για την προσφορά της δημοκρατικής παράταξης!

Σήμερα καταλαβαίνω γιατί στα μικρόφωνα των συγκεντρώσεων όταν ήταν να βγει ο Ανδρέας ούρλιαζαν: «Μαζί μας είναι ο εγγυητής της σταθερότητας».

Μέσα μου όμως έμεινε πάντα η «Βάρκιζα…». Συνέχεια διάβαζα για αυτήν. Συνέχεια σκαλίζω, «κολλάω» με βίντεο της Βάρκιζας στο youtube.  Με τους ηρωικούς αντάρτες που κλαίνε σα μικρά παιδιά…

Κοιτάω και ξανακοιτάω… Μου είναι αδιανόητο  να σκέφτομαι οτι αυτοί που αγωνίστηκαν έγιναν οι απόκληροι, οι εξόριστοι της μεταπολεμικής Ελλάδας…

Η προδοσία της Βάρκιζας  ήταν οτι αφέθηκαν χιλιάδες ήρωες σα τα σκυλιά στις δεκαετίες που ήρθαν. Για το τίποτε…

Δεν κατάφεραν εκείνες οι ηγεσίες της αριστεράς να εξασφαλίσουν τις ζωές των αγωνιστών. 

Χάθηκαν, καταστράφηκαν ζωές από εκείνα τα μοιραία, τραγικά λάθη των ηγεσιών στα οποία πάτησε η Δεξιά και το παρακράτος της.

Σήμερα για μια ακόμη φορά είμαστε έτοιμοι να δώσουμε ξανά τη λάθος μάχη. 

Να ανεβάσουμε τον κόσμο  στο βουνό και μετά να τον αφήσουμε να γκρεμιστεί, πάλι έρμαιο μια χειρότερης Δεξιάς (που σίγουρα θα έρθει).

Αυτή είναι θα είναι η νέα «Βάρκιζα» 7 δεκαετίες μετά Αλέξη. Θα είναι η δική σου «Βάρκιζα». Η «Βάρκιζα» της γενιά μας… Και δυστυχώς όχι για τους λόγους που νομίζεις…

Μην ρίξεις ξανά το κόσμο αυτό στο γκρεμό 70 χρόνια μετά…

Ο συμβιβασμός είναι η ρήξη που νομίζεις…

Μη κάνεις το χατήρι της Δεξιάς και των συντηρητικών δυνάμεων να αυτοκτονήσουμε…

Μην ξαναθαφτεί η Αριστερά για 40 χρόνια…

 

 

 

Κάποιοι προσπαθούν να πείσουν ότι δήθεν είναι αναχρονιστική η πολιτική διάκριση ανάμεσα στην Δεξιά και στην πραγματική Αριστερά
Κι όμως, η Μάνια Τέκου ήταν ειλικρινής – A Tribute
Πολιτική διαχείριση της πανδημίας στην Ελλάδα
Κοινωνίες των «ευτυχισμένων» άξιων ή της αξιοπρέπειας;
Μετά το 2023 η ανάκαμψη… και ΕΑΝ
Παγκόσμια Ημέρα στο “Φάσμα του αυτισμού”