Αθήνα

9 oC

αραιές νεφώσεις

Η αγωνία του εγκλωβισμού μας: 10 προτάσεις κι ερωτήματα για συζήτηση

Τα τελευταία χρόνια δεν δικαίωσαν το αίτημα του 2009 για αλλαγή.

Τα τελευταία χρόνια δεν δικαίωσαν το αίτημα του 2009 για αλλαγή.

ΓΡΑΦΕΙ Η Αφροδίτη Παπαθανάση

Ακόμη καν δεν ξέρουμε πόσο δυνατό από καρδιάς και για πόσους «πολλούς» ήταν το αίτημα αυτό.

Και πόσοι ακόμη το πιστεύουν.

Ονειρεύονται δηλαδή μια χώρα που καθημερινά κάνει βήματα, ενάντια σε αδικίες και διακρίσεις.

2. Αντίθετα η κρίση, πρώτα πολιτική και πολιτισμική και μετά όλα τα άλλα βάθυνε το χάσμα και την ένταση των αντιθέσεων, ενώ ο όρος και η αλήθεια της «αδικίας» έγινε πιο εμφατικός από ποτέ.

Τα πιο απλά, χαρακτηριστικά παραδείγματα :

Θεωρούμε, προσφάτως νέα «κανονικότητα» την επιστροφή σε διορισμούς συνταξιούχων κομματικών στελεχών, όταν τα παιδιά τους κάνουν σπουδές και μεταπτυχιακά σε διοίκηση μονάδων Υγείας,
Θεωρούμε λογική την ανάπτυξη ότι να είναι – δύο καζίνο πλέον Ελληνικό και Μαρούσι, στον αστικό ιστό της Αττικής, όταν η Χώρα είναι αντιμέτωπη με μεγάλα γεωστρατηγικά προβλήματα, με ζητήματα ισχυρής παρουσίας στην εξωτερική πολιτική, με πιθανή νέα διεθνή οικονομική κρίση το 2020-2021.
Την ολιστική προσέγγιση έναντι της 4ης τεχνολογικής επανάστασης, του μεταναστευτικού και της κλιματικής κρίσης, στην καλύτερη των περιπτώσεων, με προοδευτικό πρόσημο περιγράφονται σε συνέδρια και συζητήσεις. Δεν έχουμε ακόμη βήματα. Είμαστε στο πουθενά.
Από τα αίτια της οικονομικής κρίσης, δεν ξεφύγαμε και
Ούτε προφανώς από τα πελατειακά συστήματα και κέντρα εκτός πολιτικής, που επιβάλλουν αντιλήψεις παραίτησης στην Κοινωνία και πολιτικές επί της Πολιτικής.
3. Η αγωνία του εγκλωβισμού μας.

Χάθηκε, για όσους μας νοιάζει ακόμη, οριστικά η μάχη έναντι ενός σχεδίου αλλαγής;

Είναι περισσότερο εύκολος ο προοδευτικός λόγος – υπό κανόνες επιβίωσης και προστασίας μιας καθώς πρέπει «στατικότητας» και επί προσωπικής εξέλιξης – από το ουσιαστικό να δούμε, που βρισκόμαστε, τι θέλουμε, τι αλλάζει;

4. Συντήρηση

Μια άλλη Χώρα δεν θα έχει καμιά σχέση με αυτήν που ζούμε σήμερα και όλα αυτά τα χρόνια, σε μάχη που άδικά χάθηκε, υπό το βάρος της αντίστασης μιας ισχυρής συντήρησης.

Συντήρηση επί της ουσίας, διακομματική, με μόνο λίγες ισχυρές φωνές και αντιστάσεις επί του ρόλου των οικονομικών και εκδοτικών κέντρων, των τότε ισχυρών ελλήνων Τραπεζιτών (σήμερα έχουν χαθεί οι τράπεζες από τα ελληνικά χέρια). Συντήρηση που δεν αντιστέκεται  στον ρόλο της Εκκλησίας στη Δημόσια ζωή, ούτε και μπορεί εκ βάθρων να στηρίξει την ουσιαστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που τόσο ανάγκη – περισσότερο από όλα – έχουμε ανάγκη.

Χάθηκε ουσιαστικά η ευκαιρία για μια Χώρα, που το πολιτικό της δυναμικό, διακομματικά, υπερασπίζεται ουσιαστικά, καθημερινά αντιλήψεις περί αξιοκρατίας, δικαιοσύνης, διαφάνειας, κοινωνικού και δημοσίου συμφέροντος, απέναντι σε ένα πλέγμα διαπλοκής, τίτλων ειδήσεων μέσων ενημέρωσης – που κατευθύνουν, παραπληροφόρησης, αναξιοκρατίας;

5. Τι καταφέραμε λοιπόν, με την ευθύνη πολιτικού συστήματος και ψηφοφόρων, μετά από πλέον και δέκα χρόνια κρίσης;

Σίγουρα ΔΕΝ καταφέραμε, παρά τον πόνο των πολιτών, τις χιλιάδες των ανέργων και τα χαμένα όνειρα, να άρουμε χρόνιες στρεβλώσεις και παραδοξότητες, να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο του πελατειασμού.
Το Πολιτικό σύστημα, το ελληνικό πολιτικό σύστημα, υιοθέτησε και επιβράβευσε συμπεριφορές μετεγγραφών βουλευτών και πολιτικών στελεχών .
Παράλληλα, αδίκησε και συνεχίζει να αδικεί την ίδια την πολιτική και θεσμική διαδικασία. Δεν δίστασαν, δεν διστάζουν αριστερή και δεξιά συντήρηση να καταστρατηγήσουν Θεσμούς, Εξουσίες, Δικαιώματα.
Απέδειξε και συνεχίζει να αποδεικνύει με την συμπεριφορά νομής της εξουσίας που το χαρακτήρισε, έναντι της «βαριάς διαδικασίας» αξιοκρατίας και διαφάνειας, opengov, ότι οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις είναι κενές περιεχομένου, όταν στον πυρήνα κάθε συστήματος κυριαρχεί η αδικία έναντι κάθε έννοιας αξιοκρατίας και δικαίου.
Η απαξία της Πολιτικής στα μάτια και την συνείδηση της Κοινωνίας είναι ήττα βαριά, με συνέπεια τον μεγαλύτερο αποκλεισμό, την άρνηση συμμετοχής, το να υπάρχει χώρος για μυθομανείς και συνωμοσιολόγους.
6. Ερώτημα :

Υπάρχει ή όχι κρίσιμη μάζα, προοδευτικής πολιτικής αντίληψης, να αντισταθεί στα φαινόμενα αυτά;

Οι λέξεις «προοδευτικός», «μεταρρυθμιστής» και «αριστερά» έχουν κατακρεουργηθεί από σαλταδόρους εξουσίας, έχουν υπονομευθεί από όσους θεωρούν τον προοδευτικό πόλο «αυτοματισμό» και όχι βαθιά ιστορική παρακαταθήκη, πολιτική αντίληψη, στάση ζωής.

Αντικειμενικά ο προοδευτικός πόλος στο πεδίο πολιτικής είναι πολυδιασπασμένος και ενοχικός και ο κόσμος μας κουρασμένος από τα συνεχή αδιέξοδα, την εσωστρέφεια και τις μηχανικές κινήσεις.

Το μονοπάτι αναστροφής της κατάστασης αυτής, θέλει την επιστροφή στην καθημερινή πολιτική δράση, τα ξεκάθαρα ιδεολογικά και πολιτικά διλλήματα, την καθαρή θέση ότι είμαστε απέναντι σε κάθε εξωθεσμικό σύστημα, και δεν θεωρούμε νέα ευδαιμονία, αυτήν της «κανονικότητας» της Δεξιάς.

7. Θέλουμε να περάσουμε στις δεκαετίες του αύριο. Πως;

Με τίτλους «επιτυχών» ειδήσεων, αλλά χωρίς Δικαιοσύνη, με ευάλωτους Θεσμούς και Εξουσίες, χωρίς Αξιοκρατία και Διαφάνεια;
Με ένα παραγωγικό πρότυπο μη ανταγωνιστικό;
8. Πως ξεκινούμε από την αρχή :

Ποιο εκπαιδευτικό σύστημα είναι ικανό να προσφέρει δημόσια εκπαίδευση χωρίς αστερίσκους, Παιδεία, να συμβάλλει και να διαμορφώσει υπεύθυνους Πολίτες.

Αν πάμε κατευθείαν στο τέρμα, πάμε σε ένα νέο τέλμα: χαρακτηρίζουμε συλλήβδην το φοιτητικό κίνημα «μπαχαλάκηδες», ενώ κατά την υπάρχουσα αντίληψη θα έπρεπε να είναι αμίλητοι για να είναι «άριστοι», όταν οι δάσκαλοι τους αρνούνται καν να αξιολογηθούν και όταν το μέλλον που τους δείχνουμε ως ανάπτυξη είναι οι επενδύσεις καζίνο.

9. Και ποιος θα ορίσει αυτό το αύριο;

Το Πολιτικό σύστημα, μέσα από διαδικασίες συμμετοχικές και δημοκρατικές, το πολιτικό σύστημα ερήμην των Πολιτών, ή εξωθεσμικά συστήματα με το πολιτικό σύστημα ρε ρόλο κομπάρσου;

10. Ποια Δημοκρατία θέλουμε;

Υπάρχει διακύβευμα με την κοινωνία απούσα;

Φαινόμενα απαξίωσης, άρνησης συμμετοχής, ευτελισμού δημόσιου λόγου και βίου, παρεμβάσεις εξωθεσμικών. Πως αυτό θα ανατραπεί; Δικαιώματα & Δημοκρατία απέναντι σε μια κοινωνία μίσους στην σφαίρα των fake news. Πως αυτό θα ανατραπεί;

Send this to a friend