Αθήνα

28 oC

σποραδικές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Μαργαρίτα Παπανδρέου: Χώρισε η κόρη του πρώην πρωθυπουργού

OPINION

Η εμπειρία του εμβολιασμού

Με το που κλείνεις το ραντεβού νιώθεις ότι συμβάλεις σε ένα έργο κοινό. Πιο πολιτικό. Πιο συλλογικό.

Στην αναμονή και διαβάζοντας τις οδηγίες, η εμπειρία αρχίζει να γίνεται ατομική. Σκέφτεσαι τη δική σου στιγμή, την ατομική επιλογή κι ελπίδα.

Με το που κάνεις το εμβόλιο, μπαίνεις στη σειρά για μια νέα ζωή – τη ζωή μετά – που εμπεριέχει όσους αγαπάς κι όσους πεθύμησες. Εμπεριέχει και τους χαμένους. Τους νεκρούς. Τους διασωληνωμένους. Τους ανθρώπους στην Ινδία. Τα παιδιά. Τους γέροντες. Τους αρνητές. Όλους.

Για πολλές ώρες – κι όπως πολύ σωστά είπε ένας φίλος ακριβώς λόγω των ανωτέρω – βιώνεις μια πρωτόγνωρη υπερένταση. Εγώ τη βίωσα έντονα. Με ενέργεια ανεξέλεγκτη. Με μουσική στη διαπασών. Με ανάγκη για ξεσκαρτάρισμα. Με σπίντα αναζωογόνησης.

Μετα έρχεται η εσωτερικότητα. Το σωματικό βίωμα της επιστήμης. Γιατί αυτό βίωσα εγώ στις παρενέργειες. Τη ζώσα επιστήμη στο σωματικό μου άλγος. Και ευχαρίστησα μέσα μου κάθε εθελοντή, κάθε ερευνητή, κάθε άνθρωπο που πάλεψε, για να έχω πονοκέφαλο και μυικό πόνο. Αυτό ήταν οι 24 δύσκολες ώρες μετά το εμβόλιο. Ωδή στην επιστήμη.

Και μετά έρχεται μια λύτρωση, παιδιά, σαν οργασμός. Ξυπνάς και έχει λείψει το κακό. Είσαι γεμάτος από φευγιό!

Κι επειδή ζούμε σε αυτή τη χώρα· πας για κολύμπι στο απέραντο γαλάζιο. Και ξεπλένεις ό,τι κουβάλησες ένα χρόνο.
Και ζεις, ρε, ξανά!

Υ.Γ.: Αφιερωμένο σε όσους δεν κάνουν το εμβόλιο, όχι εκπαιδευτικά, αλλά επειδή δε θα μάθουν να κολυμπούν ποτέ.

Ο «εκσυγχρονισμός» της γαλέρας
Διδάγματα και αποφάσεις της πανδημίας Covid-19
Κυβέρνηση Μητσοτάκη: Από το «θαύμα» με την ανεργία στην επίθεση κατά της εργασίας
Πώς θα αναπνεύσουν πάλι οι Δημοκρατίες
Το ρεπό και η ελιά…
Είναι η ώρα των προοδευτικών δυνάμεων να συναντηθούν μέσα από μία ευγενή άμιλλα