Αθήνα

27 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Γλυκά Νερά: Τελικά η «ψυχολόγος» της Κάρολαϊν βοήθησε στην εξιχνίαση – Τι είπε στην Αστυνομία

OPINION

Η Ισπανία πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα του Κένεντι

Η Ισπανία χρειάζεται επειγόντως την αναβίωση της αλληλεγγύης. Μιας αλληλεγγύης σύγχρονης, όπως εκείνης που ζήτησε ο Κένεντι, τόσο οικονομικής όσο και πολιτισμικής, που να σέβεται τον άλλο, όπως κι αν θέλει να προσδιορίζεται. Σε πολλές δημοκρατίες θεωρείται φυσιολογικό μια μειοψηφία να αυτοχαρακτηρίζεται «έθνος» στο εσωτερικό της χώρας όπου ζει.

Οι διαφωνίες που παρατηρούνται σήμερα στην ισπανική κοινωνία – και αποτυπώνονται στο πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα – προκαλούν μια μεγάλη αβεβαιότητα για τη σύνθεση και την ατζέντα της επόμενης κυβέρνησης. Αλλά τα προβλήματα και οι προκλήσεις έχουν μεγαλύτερο βάθος. Δεν περιορίζονται στη δυσκολία να συγκροτηθεί μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα στηρίζει την επόμενη κυβέρνηση.

του Ρόμπερτ Μ. Φίσμαν *

Προκλήσεις αυτού του μεγέθους οδηγούν όχι μόνο σε διαφωνίες, αλλά και σε λύσεις μακροπρόθεσμων προβλημάτων. Ένα παράδειγμα είναι η ιστορική συμβολή του Προέδρου Τζον Κένεντι στην Αμερική. Οι ομοιότητες με τη σημερινή ισπανική κρίση δεν είναι απόλυτες, αλλά υπάρχουν.

Ύστερα από μια πολωτική και διχαστική προεκλογική εκστρατεία, οι εκλογές του 1960 είχαν ένα αποτέλεσμα που σε ό,τι αφορά τις ψήφους εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να αμφισβητείται. Χάρη στο έμμεσο αμερικανικό σύστημα, όμως, ο Κένεντι κέρδισε περισσότερους εκλέκτορες και τον Ιανουάριο του 1961 εξασφάλισε την προεδρία.

[adsense]

Ο 43χρονος πρόεδρος ανέλαβε την προεδρία σε μια διχασμένη χώρα, επικεφαλής ενός κόμματος με πολλές εσωτερικές συγκρούσεις, σε μια δύσκολη οικονομική στιγμή, και ενώ προβάλλονταν καινούργια αιτήματα που πολλοί χαρακτήριζαν αποσταθεροποιητικά. Πολλοί ήταν εκείνοι που έβλεπαν τότε στον Κένεντι έναν αδύναμο Πρόεδρο με μικρή πολιτική νομιμότητα. Πενήντα χρόνια μετά, όμως, η αμερικανική κοινή γνώμη τον θεωρεί έναν ιστορικό γίγαντα. Η κεϊνσιανή του πολιτική εγκαινίασε μια δεκαετία ανάπτυξης, στη διάρκεια της οποίας οι ανισότητες μειώθηκαν. Οι μεγαλύτεροί του θρίαμβοι, όμως, ήταν πολιτισμικού χαρακτήρα. Και προκάλεσαν μια βαθιά αλλαγή στους άγραφους κανόνες του παιχνιδιού και στον τρόπο σκέψης των πολιτών.

Παρά την πολύχρονη λειτουργία των δημοκρατικών τους θεσμών, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν γνωρίσει πολλούς πολιτικούς και κοινωνικούς αποκλεισμούς. Δεν είχε υπάρξει κανείς καθολικός Πρόεδρος. Ο αυξανόμενος πλούτος των λίγων ερχόταν σε αντίθεση με την επίμονη φτώχεια των λίγων. Ο πιο κατάφωρος αποκλεισμός αφορούσε τη μειοψηφία των μαύρων που δεν μπορούσε να ψηφίσει σε ορισμένες πολιτείες ή δεν μπορούσε να καθίσει δίπλα στους λευκούς στα εστιατόρια και τα λεωφορεία. Ένα μεγάλο κίνημα διαμαρτυρίας, που πολλοί θεωρούσαν απειλή για το σύστημα, απαιτούσε το τέλος αυτών των αποκλεισμών.

Ο Κένεντι αντιμετώπισε όλους αυτούς τους αποκλεισμούς. Παρουσιάστηκε με επιτυχία στις προκριματικές εκλογές της Δυτικής Βιρτζίνια, όπου υπήρχε ισχυρή προτεσταντική παρουσία, καταφέρνοντας να αποσπάσει την ψήφο πολιτών που δεν ασπάζονταν την καθολική του θρησκεία. Στην ομιλία που εκφώνησε κατά την ανάληψη της προεδρίας, απηύθυνε έκκληση για αλληλεγγύη, υποσχόμενος ότι θα μειώσει τη φτώχεια. Η σημαντικότερη συμβολή του όμως είχε να κάνει με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μαζί με τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, πέτυχαν πράγματα που κανείς από τους δύο δεν θα πετύχαινε μόνος του. Και παρά τις συστάσεις ορισμένων συμβούλων του, που ανησυχούσαν ότι θα έχανε την υποστήριξη του λευκού πληθυσμού του Νότου, ο Κένεντι πήρε επανειλημμένα το μέρος του Κινγκ και των διαδηλωτών.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ισπανία συνδέονται με βαθιές πολιτισμικές διαιρέσεις και με σιωπηρούς αποκλεισμούς που είναι μεγαλύτεροι από εκείνους που υπάρχουν σε παρόμοιες δημοκρατίες. Στην Ισπανία, αντίθετα με την Πορτογαλία, οι διαδηλωτές δεν μπορούν να πλησιάσουν τα σκαλιά της Βουλής. Κάτι τέτοιο θεωρείται αμφισβήτηση των εκλεγμένων θεσμών. Και όταν η πολιτική δύναμη που βρίσκεται πιο κοντά σε αυτούς τους διαδηλωτές εισέρχεται στη Βουλή ύστερα από εκλογές, πολλοί θέλουν να την αποκλείσουν από τις συζητήσεις και τις κεντρικές συμφωνίες του πολιτικού συστήματος.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι μια κυβερνητική συμφωνία δεν πρέπει να περιλαμβάνει κόμματα που αντιπροσωπεύουν περιφερειακούς εθνικισμούς. Καλά θα έκαναν να θυμηθούν την οικουμενική αξία της Γκερνίκα, του αριστουργήματος του Πικάσο. Ο αποκλεισμός τον οποίο ζητούν θα στερούσε την πολιτική νομιμότητα από τους απογόνους των θυμάτων των βομβαρδισμών που αναπαριστά στον πίνακά του ο Πικάσο.

Η Ισπανία χρειάζεται επειγόντως την αναβίωση της αλληλεγγύης. Μιας αλληλεγγύης σύγχρονης, όπως εκείνης που ζήτησε ο Κένεντι, τόσο οικονομικής όσο και πολιτισμικής, που να σέβεται τον άλλο, όπως κι αν θέλει να προσδιορίζεται. Σε πολλές δημοκρατίες θεωρείται φυσιολογικό μια μειοψηφία να αυτοχαρακτηρίζεται «έθνος» στο εσωτερικό της χώρας όπου ζει. Η καναδική ταυτότητα, για παράδειγμα, είναι σήμερα ισχυρότερη από ποτέ. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί αμφισβητούν το δικαίωμα των Καταλανών και των Βάσκων να χαρακτηρίζονται «έθνη» στο εσωτερικό της Ισπανίας. Αυτό δεν κάνει τίποτα άλλο από το να υποδαυλίζει τα αισθήματα ανεξαρτησίας.

Ο δρόμος του Κένεντι οδήγησε στην υπέρβαση όλων αυτών των αποκλεισμών μέσα από την πολιτισμική αλλαγή και την ενσωμάτωση. Αν τον ακολουθήσει και η Ισπανία, το βέβαιο είναι ότι θα ενισχυθεί, με εδραιωμένα και τα σημερινά της σύνορα.

(Πηγή: El Pais)

* Ο Ρόμπερτ Μ. Φίσμαν είναι καθηγητής πολιτικής επιστήμης και κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Carlos III στη Μαδρίτη. Πριν ενταχθεί στο δυναμικό του ισπανικού πανεπιστημίου, είχε διδάξει στο Χάρβαντ και ακολούθως, στο πανεπιστήμιο Notre Dame (ΗΠΑ). Το διδακτορικό του στην κοινωνιολογία είναι από το Γέιλ, ενώ ο ίδιος είναι μέλος της American Sociological Association καθώς και της American Political Science Association.  Έχει συγγράψει τα «Working-Class Organization and the Return of Democracy in Spain», «Democracy’s Voices: Social Ties and the Quality of Public Life in Spain» (και τα δύο στις πανεπιστημιακές εκδόσεις Cornell, το πρώτο, το 1990, το δεύτερο, το 2004), καθώς και το «The Year of the Euro: The Cultural, Social and Political Import of Europe’s Common Currency» (μαζί με τον Άντονι Μεσίνα, στις πανεπιστημιακές εκδόσεις Notre Dame, το 2006).

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ροή Ειδήσεων

19/06/2021 | 09:57

Γλυκά Νερά – Δικηγόρος «ψυχολόγου»: Ηταν σε συνεννόηση με την αστυνομία

19/06/2021 | 09:50

Μητσοτάκης: Δέσμευσή μου ένα νέο ΕΣΥ καθολικό, δημόσιο, αλλά και ποιοτικό

19/06/2021 | 09:37

Τί βλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ πίσω από τις αναφορές Μητσοτάκη σε Ανδρέα Παπανδρέου και Φώφη Γεννηματά

19/06/2021 | 09:27

Στη Δικαιοσύνη θα προσφύγει ο Μπαλάσκας εις βάρος του οποίου διατάχθηκε νέα ΕΔΕ

19/06/2021 | 09:18

ΕΟΔΥ: Σε ποια σημεία πραγματοποιούνται δωρεάν rapid test σήμερα Σάββατο (19/6)

19/06/2021 | 09:10

Φορολογικές δηλώσεις: Αποφυγή παγίδων για λιγότερους φόρους- Πότε πληρώνονται συντάξεις Ιουλίου, αναδρομικά και αυξήσεις

19/06/2021 | 08:57

Γλυκά Νερά: Είχε μπει τρίτο πρόσωπο ανάμεσα στο ζευγάρι; Τι είχε εκμυστηρευτεί η 20χρονη Καρολάιν

19/06/2021 | 08:47

Μπολέτης – Κάψια: «Για κάθε ασθενή που διαγιγνώσκεται με Fabry υπάρχουν 5 αδιάγνωστοι συγγενείς»

19/06/2021 | 08:38

Μέρκελ- Μακρόν: Προτεραιότητα η διασφάλιση συμφερόντων Ελλάδας και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο

19/06/2021 | 08:25

Εορτολόγιο: Ποια ονόματα γιορτάζουν σήμερα, Σάββατο 19 Ιουνίου

19/06/2021 | 08:09

Γλυκά Νερά: Υπάρχει εμπλοκή και τρίτου προσώπου στην δολοφονία της Καρολάιν; (BINTEO)

19/06/2021 | 08:04

Ζώδια: Ημερήσιες αστρολογικές προβλέψεις (Σάββατο 19 Ιουνίου 2021)

19/06/2021 | 07:57

Καιρός: Που θα εκδηλωθούν σήμερα βροχές και σποραδικές καταιγίδες

18/06/2021 | 23:59

Euro 2020 – Αγγλία-Σκωτία 0-0: Απογοήτευσαν οι Άγγλοι, «ζωντανοί» με το «Χ» οι «Χάιλαντερς» (vids)

18/06/2021 | 23:51

Γλυκά Νερά: Η αναπαράσταση του εγκλήματος έτσι όπως τήν περιέγραψε ο 32χρονος (vid)
«Η Καρολάιν, η Δήμητρα, ο Βαγγέλης, η Ελένη…»
Σπουδές και Εργασία!
Θα αλλάξει o Μπάιντεν την Ευρώπη;
Η απειλητική «σύνοδος» τριών ειδών πληθωρισμού
Ο «εκσυγχρονισμός» της γαλέρας
Διδάγματα και αποφάσεις της πανδημίας Covid-19