Αθήνα

18 oC

σποραδικές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Λευτέρης Γκιωνάκης: «Έφτασα στο σημείο να πίνω τρία γραμμάρια κοκαΐνη τη μέρα – Είμαι ένα χρόνο καθαρός»

OPINION

Η κυβέρνηση έχει βουλιάξει τη χώρα σε μία βαθιά ηθική σήψη εμπορευόμενη αρχές, αξίες και ιδεολογίες

Η αξιολόγηση του βαθμού ανάληψης ευθύνης προκύπτει από τη θέση αφετηρίας που λαμβάνεται μία απόφαση, δηλαδή αν αυτή εξυπηρετεί πρώτιστα το ατομικό/κομματικό συμφέρον ή το συλλογικό/εθνικό συμφέρον.

Η συμμετοχή στην πολιτική -πρώτα αλλά και πάνω απ’ όλα- σχετίζεται με την ευθύνη και την ανάληψη αυτής σε κρίσιμα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα. Είναι πρωταρχική υποχρέωση· υπεραπλουστεύοντας, χρέος όσων εμπλέκονται με τα κοινά. Το δε θάρρος, η ανιδιοτέλεια και η γενναιότητα είναι χαρακτηριστικά που σίγουρα βοηθούν σε αυτή την κατεύθυνση.

Γράφει ο Στέφανος Παραστατίδης

Η αξιολόγηση του βαθμού ανάληψης ευθύνης προκύπτει από τη θέση αφετηρίας που λαμβάνεται μία απόφαση, δηλαδή αν αυτή εξυπηρετεί πρώτιστα το ατομικό/κομματικό συμφέρον ή το συλλογικό/εθνικό συμφέρον. Ιδανικά για μία κυβέρνηση, θα μπορούσαν να εξυπηρετούνται εξίσου και τα 2. Συνήθως προηγείται το ίδιον όφελος και το αποτέλεσμα περιέχει ένα μείγμα των 2. Η ανάληψη ευθύνης εις βάρος του ατομικού/κομματικού συμφέροντος συνιστά πρότυπο ηθικής και αποτελεί δείγμα ηγεσίας. Η ιεράρχηση πολλών ζητημάτων μπορεί να σε οδηγήσει να αναλάβεις επιλεκτικά την ευθύνη σε συνδυασμό με την πολιτική επιβίωση, έτσι ώστε η πολιτική να παραμένει η τέχνη του εφικτού.

Η μη ανάληψη ευθύνης από την κυβέρνηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της πυρκαγιάς και το γεγονός ότι οι έχοντες την ευθύνη αυτοαξιολογήθηκαν ως άριστοι έχει 2 σημαντικές διαστάσεις:

1) Έγιναν όλα όσα έπρεπε να γίνουν, άρα δεν επιδέχεται βελτίωσης ο επιχειρησιακός σχεδιασμός. Τούτο συνεπάγεται ότι σε κάθε παρόμοια περίπτωση θα έχουμε πανομοιότυπο αποτέλεσμα. Είναι μία βαθιά συντηρητική καθεστωτική αντίληψη που δεν συνάδει με τη βελτίωση, την εξέλιξη, την πρόοδο.

2) Είναι ακριβώς ότι ΔΕΝ πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία και να αναπαράγεται ως πρότυπο στις ανθρώπινες κοινωνίες. Η ηθική σε αυτή την περίπτωση απαιτεί την ανάληψη ευθύνης σε σχέση με το αποτέλεσμα και ανεξαρτήτως του υποκειμενικού κυβερνητικού χειρισμού. Αλλά ακόμη και έχουμε αποσοβήσει τους περισσότερους κινδύνους με τον ιδανικό επιχειρησιακό σχεδιασμό, αυτοί θα πρέπει να συνοδεύονται από μία συγνώμη για τον ΈΝΑΝ (1) νεκρό.

Πέραν της υποκειμενικής αξιολόγησης του κυβερνητικού έργου, η σημερινή κυβέρνηση έχει βουλιάξει τη χώρα σε μία βαθιά ηθική σήψη άνευ προοηγουμένου και το έχει κάνει δια του παραδείγματος.
Και το χειρότερο; Το έχει κάνει εμπορευόμενη αρχές, αξίες και ιδεολογίες. Το τελευταίο δεν πρέπει να της συγχωρηθεί.

Κάποιοι προσπαθούν να πείσουν ότι δήθεν είναι αναχρονιστική η πολιτική διάκριση ανάμεσα στην Δεξιά και στην πραγματική Αριστερά
Κι όμως, η Μάνια Τέκου ήταν ειλικρινής – A Tribute
Πολιτική διαχείριση της πανδημίας στην Ελλάδα
Κοινωνίες των «ευτυχισμένων» άξιων ή της αξιοπρέπειας;
Μετά το 2023 η ανάκαμψη… και ΕΑΝ
Παγκόσμια Ημέρα στο “Φάσμα του αυτισμού”