• Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου
  • 23:04

Αθήνα

11 oC

βροχοπτώσεις μέτριας έντασης

Η πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου και η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής

Η πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου διαχρονικά στην Ελλάδα αποτελούσε το εφαλτήριο για την οικονομική, κοινωνική, επιχειρηματική εξέλιξη και ανέλιξη.

Γράφει ο Νίκος Γαλαρινιώτης

Εξαιτίας του λαοφιλούς αθλήματος, η μαζικότητα του οποίου, επεξηγημένη από την αδήριτη ανάγκη του ανθρώπου για παιχνίδι, παρείχε και παρέχει ίσως από τις ελάχιστες ευκαιρίες του κοινωνικού βίου, κατά τον οποίο συναντώνται, συναθροίζονται, ενδεχομένως και να συνταυτίζονται όλες οι κοινωνικές  τάξεις. Κοινώς, λαός και Κολωνάκι.

Ήταν και είναι αυτή η μαζικοποίηση του αθλήματος  που δημιουργεί την προδιάθεση για εμπλοκή στα ποδοσφαιρικά και γενικότερα αθλητικά δρώμενα στον υποψήφιο ταγό, είτε πολιτικό, είτε επιχειρηματικό. Από τον απλό πρόεδρο της κοινότητας, τον δήμαρχο της περιφερειακής ενότητας έως τον βουλευτή.  Και από τον μικρομεσαίο επιχειρηματία που προσπαθεί να διαφημιστεί  στην τοπική αγορά έως τον επιχειρηματία που «επιχειρεί» να προωθήσει με θεμιτούς και αθέμιτους τρόπους  τα επενδυτικά του project.  Και αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος, η διαφαινόμενη. Η άλλη, η υποκρύπτουσα, εμπεριέχει στοιχήματα, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομο πλουτισμό, συστάσεις εγκληματικών ομάδων και ό,τι άλλο σχετίζεται με το μισό ποινικό κώδικα.

Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής είναι εμφανής τόσο στην παραγωγή του πολιτικού λόγου και την εκδήλωση της πολιτικής επιχειρηματολογίας,  όσο και στην ανάληψη των  ακολουθούμενων πολιτικών πρακτικών. Αποτελεί συνήθης η εκφορά ποδοσφαιρικού λεξιλογίου εντός και εκτός κοινοβουλίου που δηλωτικά σημαίνει είτε την απλοποίηση του πολιτικού λόγου προκειμένου αυτός να είναι κατανοητός από το λαό, είτε την αδυναμία εκφοράς ουσιαστικού πολιτικού λόγου. Εν πάση περιπτώσει, και οι δύο επεξηγήσεις χρήζουν βαθύτατου προβληματισμού και αναστοχασμού.

Η ενδελεχής και αρραγής σχέση που έχει αναπτυχθεί μεταξύ πολιτικής και επιχειρηματικότητας με κινητήριο άξονα το ποδόσφαιρο καθιστά την οποιαδήποτε άκριτη και σπασμωδική πρωτοβουλία, στην καλύτερη περίπτωση απλώς παροδική. Χθες ήταν ό τάδε επιχειρηματίας, σήμερα είναι εκείνος, μεθαύριο ο άλλος. Το αυτό και με το οποιοδήποτε κυβερνητικό σχήμα.

Η λύση; Μόνο μία λέξη. Παιχνίδι. Ναι, να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι είναι απλώς ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι, στο οποίο άλλοτε θα κερδίσεις, άλλοτε θα χάσεις.  Και ότι ως παιχνίδι, υπάρχουν κανόνες που διασφαλίζουν την απρόσκοπτη συμμετοχή σε αυτό καθώς και την ομαλή διεξαγωγή του.  Και ότι η σπουδαιότητα του παιχνιδιού  ως παιδαγωγικού μέσου για την υγιή νοητική, συναισθηματική, κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού έχει βιβλιογραφικά αναδειχθεί και υπερτονιστεί τόσο από την Παιδαγωγική, όσο και από την Αναπτυξιακή Ψυχολογία.

Δει δε παιδείας λοιπόν και ιδιαιτέρως αθλητικής παιδείας.

Send this to a friend