• Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου
  • 13:48

Αθήνα

16 oC

σποραδικές νεφώσεις

Η τραγωδία της διπλανής πόρτας

Λένε πως τα τραύματα μιας παιδικής ψυχής δεν γιατρεύονται ποτέ. Επίσης πολλοί παιδοψυχίατροι λένε, ότι ένα παιδί για να φτάσει να καταγγείλει τον γονιό του ή τον θετό του γονιό, θα πρέπει να περάσει από πολλά ψυχικά στάδια μέσα του. Κυρίως από τον φόβο.

Γράφει η Ελισσάβετ Ζητουνιάτη

Ήταν Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018, όταν ένα κορίτσι, ένα πονεμένο κορίτσι βρέθηκε αναίσθητο στο σπίτι του . Το ασθενοφόρο έφτασε άμεσα , για να την οδηγήσει στο Γενικό Νοσοκομείο της Λευκωσίας και να διαπιστωθεί το προφανές. Το κορίτσι ήταν νεκρό.

Είχε θέσει η ίδια το τέλος στη ζωή της

Το όνομά της; Έλενα Φραντζή, αρκετά  γνωστό στη μικρή κοινωνία της Κύπρου.

Εικοσιπέντε χρόνια όμως πριν, όντας μικρό παιδάκι, η Έλενα τόλμησε να νικήσει το φόβο της και να ψελλίσει κάτι για τον θετό της πατέρα,  ότι την κακοποίει. Και εκείνος και η παπαδιά . «Μικρή είναι, δεν ξέρει τι  λέει», «Τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες φαντάζονται πολλά πράγματα», «Θα της περάσει, άσε που ο πατέρας είναι παπάς» και  κάπως έτσι κανείς δεν άκουσε την πνιχτή φωνή και τα δακρυσμένα μάτια της Έλενας .Ο θετός πατέρας είναι παπάς, υπεράνω κάθε υποψίας, άλλωστε οι παπάδες και οι εκπαιδευτικοί είναι «πατεράδες» όλων των μικρών κοινωνιών, οι καθοδηγητές!

Τα χρόνια όμως πέρασαν και το κοριτσάκι με τα δακρυσμένα μάτια, έγινε γυναίκα και προσπάθησε με την ματωμένη της ψυχή να σταθεί, στα πόδια της και στάθηκε. Και ξαναμίλησε. Είπε ευθέως, δίχως ίχνος φόβου, ότι ο θετός της πατέρας την κακοποιούσε σεξουαλικά και κάπως έτσι η υπόθεση έφτασε στο δικαστήριο. Το δικαστήριο, αποφάνθηκε ότι η καταγγελία ευσταθούσε και ο «παπάς», τιμωρήθηκε με ποινή φυλάκισης δύο ετών.

Όμως τα είπαμε, η κοινωνία ήταν μικρή και ο κόσμος δεν αντέχει αυτά που δεν χωράει ο νους του, το έχει πει και ο Ελύτης στο «Μονόγραμμα»: «Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’αλλού φερμένο δεν το αντέχουν οι άνθρωποι», και κάπως έτσι αποφάσισε να στριμώξει αυτή την πονεμένη ιστορία στο χρονοντούλαμπο, με τα αλλιώτικα και τα περίεργα, και αποφάσισε να απομονώσει και την μικρή Έλενα, με τη μεγάλη ψυχή, για να «κοιμούνται» όλοι πιο ήσυχοι τα βράδια.

Η Έλενα λοιπόν, έμαθε να ζει σαν «μίασμα» σε αυτήν τη μικρή κοινωνία. Να την βρίζουν, να την καταριούνται, και να την περιθωριοποιούν γιατί τόλμησε να «σπιλώσει» την τιμή και την υπόληψη ενός ιερέα, για να σώσει τη δική της .

Κανείς δεν την πίστεψε όταν μίλησε για πρώτη φορά 4 ετών. Κανείς όμως δεν την πίστεψε και αρκετά χρόνια μετά, όταν το δικαστήριο την δικαίωσε.

Τα τελευταία χρόνια,  περιθωριοποιημένη ζούσε υπό την φροντίδα της Μητροπόλεως Ταμασού, σ’ ένα χωριό 11 χιλιόμετρα μακριά από την Λευκωσία. Η εκκλησία της παρείχε οικονομική αλλά και ψυχολογική στήριξη. Ο μητροπολίτης Ησαΐας μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό της Κύπρου, είπε πως τον στοιχειώνει η υπόθεση της Έλενας που έφυγε τόσο άδικα.

Τόνισε επίσης ότι η Μητρόπολη, πέραν της δικαστικής ποινής που είχε επιβληθεί στον ιερέα, θετό πατέρα της Έλενας, τον έθεσε σε… τριετή αργία, αφαιρώντας του τα ενοριακά καθήκοντα και τις δραστηριότητές του που αφορούσαν μικρά παιδιά, και υποχρεώνοντάς τον να απομονωθεί σε μοναστήρι της περιοχής όπου και του επιβλήθηκε πνευματικό πρόγραμμα προσευχής. «Αυτές οι ποινές», είπε ο Μητροπολίτης Ησαΐας, «για έναν ιερωμένο θεωρούνται μεγάλη τιμωρία». Εδώ, τα λεγόμενά του:

Λίγες μέρες μετά τον θάνατο της Έλενας Φραντζή , η Αναστασία Παπαδοπούλου, κόρη του πρώην προέδρου της Κύπρου Τάσου Παπαδόπουλου, αποφάσισε να δημοσιοποιήσει όντας δικηγόρος και ακτιβίστρια υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών , μία σπαρακτική συγγνώμη στο προσωπικό της λογαριασμό στο facebook , καταγράφοντας όλο το βασανιστικό ιστορικό της Έλενας.

  • Πότε και πώς τόλμησε να μιλήσει στην λειτουργό του γραφείου ευημερίας που ήταν υπεύθυνη για αυτήν.
  • Πως ξανατόλμησε στα 14 της να σπάσει τη σιωπή της πάλι. «Βοηθήθηκες από μια ψυχολόγο να μιλήσεις. Κατήγγειλες. Εξανάγκασες τη διαδικασία. Μια διαδικασία που κατά βάθος δεν ήθελε κανένας να προχωρήσει. Εσύ το έκανες».
  • Και πάλι, όμως, στα 20 της, «όταν οι συνομήλικοί σου απολάμβαναν την ανεμελιά της νιότης, εσύ στεκόσουν στο εδώλιο του μάρτυρα για να πεις την ιστορία σου. Για τις βραδινές επισκέψεις του «προστάτη» σου στο κρεβάτι σου, για το πόνο που ένιωθες, για το υγρό που μετά κολλούσε πάνω σου. Τόλμησες να μιλήσεις.
  • Κι όταν η πρωτόδικη απόφαση της καταδίκης σε 2ετή κάθειρξη επικυρώθηκε και από το εφετείο, ο ‘προστάτης’ (θετός πατέρας-παπάς), έκανε τα 2 του χρόνια φυλακή, όταν βγήκε, ο ‘προϊστάμενός’ του (ο Μητροπολίτης), έκρινε ότι αδίκως καταδικάστηκε και έπρεπε να αποκατασταθεί στα καθήκοντα του, όπως και έγινε, «εσύ έμεινες για ακόμα μια φορά μόνη. Δεν είχες οικογένεια. Δεν είχες που να πας εφόσον στο μόνο τόπο που γνώριζες, εκεί που μεγάλωσες δεν μπορούσες να επιστρέψεις. Εκείνος επέστρεψε. «Για το καλό της κοινότητας και κατευνασμό της αντίδρασης» μου είπε ο «προϊστάμενος» όταν του ήγειρα το θέμα. Και έτσι απλά, εσύ έμεινες μόνη. Εσύ πλήρωσες το τίμημα και την κακοποίηση για ακόμα μια φορά».
  • Και στο τέλος: «Έλενα, δεν αναγνώρισα το ποια ήσουν μόλις διάβασα την ανακοίνωση του θανάτου σου. Δεν ήρθα στην κηδεία σου. Δεν ξέρω αν άλλοι ήρθαν αν και θέλω να ελπίζω ότι κάποιοι ήλθαν. Ότι δεν ήσουν και εκεί μόνη. Δεν άκουσα αν υπήρξε επικήδειος. Δεν άκουσα αν κάποιος είπε ότι ήσουν μια παρουσία παράδειγμα θάρρους για όλους μας. Ότι μίλησες και έσωσες τα παιδιά που θα σε ακολουθούσαν σε εκείνη την ανάδοχη οικογένεια. Δεν άκουσα αν είπαν ότι άντεξες όσα μπορούσες, που ήταν περισσότερα από όσα εμείς θα μπορούσαμε ποτέ να αντέξουμε. Δεν άκουσα αν είπαν ότι εμείς σε αδικήσαμε. Εμείς σε οδηγήσαμε στον τάφο σου».

Η εμπλοκή της εκκλησίας στην όλη υπόθεση, έχει αρχίσει και παίρνει τεράστιες διαστάσεις, αφού ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄, κατηγόρησε ευθέως τον μητροπολίτη Ταμασού Ησαΐα, ότι αθώωσε τον ιερέα, θετό πατέρα της Έλενας, δίνοντάς του και πάλι εκκλησιαστικό ρόλο.

Στο φώς της δημοσιότητας έρχεται όμως ακόμη μία πτυχή, αυτής της τρομακτικής ιστορίας, καθώς μίλησε δημόσια, μία άλλη θετή κόρη του ιερέα, με το όνομα Μαρία, η οποία ζει με την οικογένεια από τα 9 της και  σήμερα είναι 22 ετών . Μιλώντας η Μαρία, λοιπόν δήλωσε πως «ο πατέρας μου δεν ήρθε ποτέ στο δωμάτιό μου βράδυ, και δεν με έφερε ποτέ σε άβολη θέση».

Η ίδια η κοπέλα λοιπόν προσήλθε και ζήτησε να μιλήσει από μόνη της (;),  αφού ανήκει στα παιδιά που τοποθετήθηκαν από την πρόνοια στην συγκεκριμένη οικογένεια, για να υπερασπιστεί την οικογένειά της που «βάλλεται» και να πει ότι πρόκειται «για σκευωρία και πλεκτάνη η οποία στήθηκε από κάποιους που αρχικά εκμεταλλεύτηκαν την Έλενα με απώτερο στόχο να πλήξουν τον ιερέα».

Μαζί της μάλιστα ήταν και η 25χρονη, άλλη θετή κόρη της οικογένειας, όπου και αυτή είπε πως «ο παπάς μας ουδέποτε προέβη σε άσεμνες πράξεις εναντίον μας».

«Ήμουν συνέχεια μαζί του, τού είχα και του έχω αδυναμία. Πάντα με φρόντιζε, με βοηθούσε στα μαθήματά μου, πηγαίναμε μαζί παντού… Ακόμα και όταν η μητέρα μου (σ.σ. η γυναίκα του ιερέα), απουσίαζε πολλές ώρες από το σπίτι και ήμουν μόνη μου μαζί του, ποτέ δεν επέδειξε άσεμνη συμπεριφορά», τόνισε χαρακτηριστικά.

Μπαίνοντας στη Μεγάλη Εβδομάδα η κοινωνία της Κύπρου, αλλά και ολάκερη η ελληνική κοινωνία έχει μουδιάσει, από αυτή την απίστευτη ιστορία.

Άλλωστε μιλάμε και για δύο κοινωνίες όπου και βάση των ερευνών είναι βαθιά θρησκευόμενες και ο κλήρος παίζει σημαντικότατο ρόλο στη κοινωνία, ακόμη και στα πολιτικά τεκταινόμενα.

Χαρακτηριστική βέβαια ήταν η επιστολή του Μητροπολίτη Ταμασού, Ησαία, του μητροπολίτη που συγχώρεσε τον ιερέα, που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες εβδομάδες και εκθείαζε τον επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη, εγκαλώντας με έντονο ύφος όλους εκείνους «που αδίκως τον επέκριναν» για την ενέργειά του να εισβάλει οπλοφορώντας σε αγωνιστικό χώρο ποδοσφαιρικού γηπέδου. «Ο άνθρωπος ζήτησε συγγνώμη», έγραψε ο Ταμασού, «και έπρεπε να την σεβαστείτε», πρόσθεσε απευθυνόμενος σε όσους τυχόν δεν …

Και κάπως έτσι , αν δεν μπορείτε να δέσετε το παζλ εκκλησίας-κοινωνίας-πολιτικής σε αυτή την ιστορία, ίσως σας το δέσω εγώ σε λίγο καιρό.

Ίσως μερικοί, το έχετε δέσει ήδη. Ίσως η σιωπή οδηγήσει και άλλες «Έλενες» με μεγάλες ψυχές, αλλά μικρές για την στενόμυαλη κοινωνία, με τα μεγάλα συμφέροντα και μέσα στην αυτοχειρία.

Γιατί τελικά οι μεγαλύτερες διαστροφές κρύβονται πίσω, από τους μεγάλους σταυρούς και τα μεγάλα χαμόγελα. Που όλα τα συγκαλύπτουν.

Οι υπεράνω πάσης υποψίας, οι μεγαλύτερες θύτες της ελληνικής κοινωνίας με τα πιο βουβά θύματα. Έπεται και συνέχεια…

Send this to a friend