Αθήνα

32 oC

αίθριος καιρός

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Καιρός: Πέφτει η θερμοκρασία – Πού θα βρέξει σήμερα, Κυριακή

OPINION

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη και ο καθρέφτης της Ιστορίας

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε στρατηγικό πολιτικό αδιέξοδο. Γράφει ο Νίκος Καραγιάννης Η εφαρμογή των πολιτικών του μνημονίου και η συνεργασία του με την ΝΔ, δημιούργησε πολιτικό αποπροσανατολισμό, όχι μόνο στους πολίτες, αλλά ακόμη και στα ίδια του τα στελέχη. Ταυτόχρονα τα δύο παραπάνω γεγονότα, δημιούργησαν συνθήκες πολιτικής απενοχοποίησης, σχετικά με την μετακίνηση των παραδοσιακών του […]

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε στρατηγικό πολιτικό αδιέξοδο.

karagiannisΓράφει ο Νίκος Καραγιάννης

Η εφαρμογή των πολιτικών του μνημονίου και η συνεργασία του με την ΝΔ, δημιούργησε πολιτικό αποπροσανατολισμό, όχι μόνο στους πολίτες, αλλά ακόμη και στα ίδια του τα στελέχη.

Ταυτόχρονα τα δύο παραπάνω γεγονότα, δημιούργησαν συνθήκες πολιτικής απενοχοποίησης, σχετικά με την μετακίνηση των παραδοσιακών του ψηφοφόρων σε άλλα κόμματα είτε δεξιότερα είτε δήθεν αριστερότερα.

Η περίοδος της συνεργασίας με την ΝΔ, ήταν μια πολιτική περίοδος, όπου το ΠΑΣΟΚ με σοβαρότητα, υπευθυνότητα ,συνέπεια και ορθό λόγο, συνέβαλε αποφασιστικά σε μια σχετική σταθεροποίηση της χώρας, αλλά δυστυχώς έχασε, την πολιτική του αυτονομία, την μεταρρυθμιστική του ταυτότητα και την κεντροαριστερή του φυσιογνωμία.

Η νέα ηγεσία, μετά την αποχώρηση του Βενιζέλου, έκανε μια βαθιά συντηρητική επιλογή, επενδύοντας στον συναισθηματισμό μιας παρακμάζουσας πολιτικής παράταξης και στον κλασικό στρογγυλό και ρετρό πολιτικό λόγο, που δεν συγκινεί πλέον ούτε τους πολιτικά ετοιμοθάνατους.

Η δημοκρατική συμπαράταξη σήμερα, εκπροσωπεί πολιτικά μόνο τον ξεπερασμένο από τις εξελίξεις εαυτό της.

Αδυνατεί να εκφράσει μεταρρυθμιστικό λόγο και να προτείνει ριζοσπαστικές λύσεις σε μια κοινωνία , μια οικονομία και ένα κράτος που βρίσκεται σε βαθιά θεσμική, οικονομική και πολιτισμική κρίση.

Παρατηρώντας την ηγεσία και τα στελέχη του, θαρρείς ότι πολιτεύονται ως κομπάρσοι σε αποτυχημένη παράσταση, με την προσδοκία μάλιστα να γίνουν πρωταγωνιστές της.

Η αναποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, η ανυπέρβλητη γραφειοκρατία, η υπερφορολόγηση της μεσαίας οικονομικής τάξης, των επιχειρηματιών και των ελεύθερων επαγγελμάτων, η αδυναμία ενσωμάτωσης των νέων ανθρώπων στην παραγωγική ζωή, οι εκατοντάδες χιλιάδες αναξιοποίητοι επιστήμονες, η τεράστια ανεργία του ιδιωτικού τομέα, η εκμετάλλευση του κράτους από το πολιτικό σύστημα, δεν μοιάζουν φαίνεται να αποτελούν ερέθισμα, για την πολιτική σκέψη και τον πολιτικό λόγο που εκφράζει, η πάλαι ποτέ ηγεμονεύουσα πολιτικά και ιδεολογικά παράταξη.

Η απόλυτη μετάλλαξη από ριζοσπάστες, μεταρρυθμιστές και αμφισβητίες του κατεστημένου, σε απλούς νοσταλγούς των ένδοξων ημερών του παρελθόντος.

Από μαχητές και πρωτοπόροι ιδεών, με αιχμηρό και καινοτόμο πολιτικό λόγο ,σε φοβισμένους  και πολιτικά ατάλαντους εκφραστές, μιας πολιτικής φυσιογνωμίας, που το είδωλο της, τείνει να εξαφανιστεί από τον καθρέφτη της ιστορίας.

Το ολίσθημα της Προέδρου
Η τελευταία ελπίδα για την Αλλαγή…
Γιατί απέτυχε η Pizza Hut
Δήμαρχος «ό, τι να ’ναι»
Ελλάδα και νεοοθωμανικές επιδιώξεις
Γιατί παρακμάζουν οι πλουραλιστικές δημοκρατίες;