• Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου
  • 02:15

Αθήνα

10 oC

ελαφρές νεφώσεις

Πολυτεχνείο 2019

Το Πολυτεχνείο είναι ένα ορόσημο και ένα σύμβολο της αντίστασης απέναντι στην καταπίεση, στον αυταρχισμό και στην κατάλυση της Δημοκρατίας από το χουντικό καθεστώς.

Το Πολυτεχνείο είναι ένα ορόσημο και ένα σύμβολο της αντίστασης απέναντι στην καταπίεση, στον αυταρχισμό και στην κατάλυση της Δημοκρατίας από το χουντικό καθεστώς.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Κώστας Νικολόπουλος

Ως τέτοιο ανήκει και απευθύνεται σε όλους τους πολίτες που πιστεύουν στην ελευθερία και στη δημοκρατία, καθώς και σε όλες τις δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις του πολιτικού φάσματος.

Γι αυτό και πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει τους πολίτες και όλα τα δημοκρατικά κόμματα στον αγώνα για την προάσπιση της ελευθερίας και της δημοκρατίας που και σήμερα είναι επίκαιρος, όπως διαπιστώνουμε από τις εξελίξεις στην Ευρώπη και στον κόσμο.

Για να το πετύχουμε όμως αυτό πρέπει να σταματήσουμε να το δραματοποιούμε, να το φορτίζουμε και να το εργαλειοποιούμε για τις κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες του σήμερα και της κάθε εποχής.

Είναι γνωστό ότι η πλειοψηφία των φοιτητών που βρέθηκαν εκείνες τις αξέχαστες, λαμπρές και συνάμα τραγικές μέρες, στο Πολυτεχνείο, τοποθετούσαν τον εαυτό τους στην Αριστερά, όχι όμως όλοι.

Αυτό δε σημαίνει ότι το Πολυτεχνείο είναι ζυγαριά αγωνιστικότητας και δημοκρατικών περγαμηνών για τις σημερινές πολιτικές δυνάμεις.

Το ποιοι βρέθηκαν τότε εκεί έχει μεγάλη σημασία, όχι όμως για να αποδίδονται εύσημα, επετηρίδες και σειρές προτεραιότητας σε πολιτικούς χώρους και κόμματα σήμερα.

Οι ηγεσίες όλων ανεξαιρέτως των δημοκρατικών κομμάτων έχουν όχι απλώς δικαίωμα, αλλά υποχρέωση να τιμούν το Πολυτεχνείο, τους αγωνιστές, τους νεκρούς και το μήνυμα του με την παρουσία τους και κανένας δεν έχει δικαίωμα να τους εμποδίζει να το κάνουν.

Όποιος το επιχειρεί εναντίον οποιουδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο, έρχεται σε αντίθεση με το μήνυμα του Πολυτεχνείου και αντί να το τιμά όπως προφανώς πιστεύει, το πλήττει βάναυσα.

Το ενωτικό μήνυμα του Πολυτεχνείου όμως δε μπορεί και δεν πρέπει να κρύβει ή να διαγράφει τη γόνιμη πολιτική αντιπαράθεση. Άλλο η ενότητα και η κοινή πίστη στη δημοκρατία και στην ελευθερία και άλλο οι ιδεολογικές, πολιτικές και προγραμματικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων.

Ούτε και μπορεί να μας αποτρέπει από το να παρατηρούμε, να αναλύουμε και να ερμηνεύουμε τη στάση και την αντιμετώπιση που επιφυλάσσουν κάθε φορά οι πολιτικές δυνάμεις στο Πολυτεχνείο.

Δυστυχώς το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε μια έξαρση αυταρχικών συμπεριφορών και έναν υπερβάλλοντα ζήλο των κρατικών δυνάμεων καταστολής για την επιβολή της δημόσιας τάξης που συνοδεύονται με ανάλογες δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων.

Δεν είναι τυχαίο ότι αυτά ξεκίνησαν ακριβώς τη στιγμή κατά την οποία η κυβέρνηση αντιμετώπισε το πρώτο σοβαρό, μεγάλο πρόβλημα από την έναρξη της θητείας της.

Η αδυναμία της να αντιμετωπίσει το προσφυγικό – μεταναστευτικό σύμφωνα με τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, την έφεραν απέναντι σε ένα μεγάλο κομματικό ακροατήριο, ιδιαίτερα ευαίσθητο τόσο σε αυτό το θέμα, όσο και στο θέμα της επιβολής της τάξης και του νόμου που την επέλεξε στις εκλογές ακριβώς γι αυτούς τους λόγους.

Επειδή λοιπόν είναι ανήμπορη να ανταποκριθεί στο ένα, πλειοδοτεί και υπερβάλλει στο άλλο.

Το γεγονός ότι επέλεξε έναν πανεπιστημιακό χώρο, μερικές μόνο μέρες πριν τον εορτασμό της 17 του Νοέμβρη, για να επιδείξει αυτόν τον υπερβάλλοντα ζήλο, φανερώνει και τις προθέσεις της.

Όμως αυτά είναι παιχνίδια με τη φωτιά και κανένας δε μπορεί να προβλέψει, ούτε να ελέγξει την τροπή που μπορούν να πάρουν τα πράγματα.

Ο καθένας μπορεί να φανταστεί ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις απέναντι σε αυτή τη στάση και η κυβέρνηση θα φέρει την ευθύνη για ότι συμβεί.

Η μόνη απάντηση σε όλα αυτά είναι η μαζική, ειρηνική παρουσία των δημοκρατικών πολιτών στις εκδηλώσεις και στις πορείες την ημέρα της κορύφωσης της γιορτής.

Γι αυτό πρέπει να είμαστε όλοι εκεί.

Send this to a friend