• Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου
  • 09:20

Αθήνα

12 oC

σποραδικές νεφώσεις

Μη λησμονάτε τη χώρα μου

Ανέκαθεν η συμπεριφορική λειτουργία των Ελλήνων και λίαν προσφάτως και των Ελληνίδων (μόλις το 1952 οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα «του εκλέγειν» και «του εκλέγεσθαι») ως προς την επιτέλεση του ρόλου τους που απορρέει από την ιδιότητά τους ως πολιτών και αφορά πρωτίστως την εκλογική διαδικασία χαρακτηριζόταν από τη λήθη ή αλλιώς τη λησμοσύνη.

Ανέκαθεν η συμπεριφορική λειτουργία των Ελλήνων και λίαν προσφάτως και των Ελληνίδων (μόλις το 1952 οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα «του εκλέγειν» και «του εκλέγεσθαι») ως προς την επιτέλεση του ρόλου τους που απορρέει από την ιδιότητά τους ως πολιτών και αφορά πρωτίστως την εκλογική διαδικασία χαρακτηριζόταν από τη λήθη ή αλλιώς τη λησμοσύνη.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Νίκος Γαλαρινιώτης

Μια πιθανή εξήγηση και ερμηνεία για την αδυναμία ανάκτησης του μνημονικού αποτυπώματος, για την απώλεια της εκμαθημένης πληροφορίας αφορά την παρεμβολή, τη διαδικασία, δηλαδή, κατά την οποία πρότερες ή επόμενες πληροφορίες με παρεμφερές γνωστικό περιεχόμενο υπερφορτίζουν το νευρικό δίκτυο δρώντας ανταγωνιστικά. Κοινώς και σκοπίμως, η υπερέκθεσή μας σε πλείστα πολιτικά γεγονότα με παρεμφερή χαρακτηριστικά «διεγείρουν», για λόγους εξελικτικής διαδικασίας και επιβίωσης του ανθρώπινου οργανισμού, τη λησμοσύνη.

Τη γνωστική λειτουργία της λήθης «εκμεταλλεύτηκε» και ο πολιτικός σχηματισμός ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την επικράτηση στην εκλογική διαδικασία κατά το «σωτήριο», κατά τους ίδιους, 2015. Τότε που το κυρίαρχο σύνθημα «να διώξουμε το παλιό» με όλες τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις, δονούσε την ατμόσφαιρα ανά την επικράτεια. Τότε που το νέο αντιμαχόταν του παλιού, σάπιου κατεστημένου. Νέα πρόσωπα, χαμογελαστά, καλοσυνάτα αντιστρατεύονταν την οπισθοδρόμηση, τον συντηρητισμό. Τότε που με ένα σκίσιμο των μνημονίων φώναζαν «go back κυρία Μέρκελ». Και ενδώσαμε άπαντες. Γιατί και μόνο η παραπομπή στο «παλιό» επανέφερε στη συλλογική μας μνήμη και στα πλαίσια γενικευμένων αναφορών, ελέω λησμοσύνης, τη διαπλοκή και όλες τις παθογένειες του ελληνικού κράτους.

Δεν θα πρέπει όμως να υποκύψουμε εκ νέου στα «μαγικά χέρια της λήθης» αλλά να δραπετεύσουμε από το νησί των Λωτοφάγων. Αρκεί να ενθυμηθούμε ότι, αρχικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ προκάλεσε εκλογές αρνούμενη την πάγια συναινετική διαδικασία που ακολουθείται για την ανάδειξη του Προέδρου της Δημοκρατίας. Στη συνέχεια, εξευτέλισε για δεύτερη φορά τις δημοκρατικές διαδικασίες, αφού μετέτρεψε το περίφημο «ΟΧΙ» σε «ΝΑΙ», η περίφημη, πλέον, «kolotoumpa». Ακολούθως, επεδίωξε εκ νέου την παρεμβολή στις δημοκρατικές διαδικασίες νομοθετώντας τον περιβόητο Νόμο Παππά προκειμένου να ελέγχει τα ΜΜΕ, ο οποίος, βέβαια, κρίθηκε ως αντισυνταγματικός. Μετέπειτα, επέβαλε το τρίτο μνημόνιο-πρόγραμμα-το 2016 ήμασταν η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βρισκόταν σε καθεστώς μνημονικής παρακολούθησης-, τις συνέπειες του οποίου θα τις βιώνουμε για πολλά ακόμη χρόνια. Τέλος προχώρησε, παρά τη λαϊκή κατακραυγή, στη σύναψη της Συμφωνίας των Πρεσπών, αγνοώντας τη θεμελιώδη αρχή της πολιτικής, ότι δηλαδή, σε συνθήκες οικονομικής υποτέλειας και μη αρραγούς εσωτερικού μετώπου δεν υπογράφεις διεθνείς συμφωνίες. Συμφωνίες που θα δεσμεύουν τη Χώρα σου για πολλά χρόνια και οι όποιες συνέπειες της θα καθίστανται εμφανείς με την πάροδο του χρόνου.

«Η περασμένες μέρες πίσω μένουν

Μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων

τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,

κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά» (Καβάφης, Κεριά)

Send this to a friend