Αθήνα

26 oC

αίθριος καιρός

Τρεις «εκ του προχείρου» ιστορίες

Ευεργετικό το τριήμερο. Παρείχε τη δυνατότητα για ξεκούραση, σωματική και νοητική. Μικρές ή μεγάλες αποδράσεις, ακόμη και η παραμονή στο σπίτι άνευ εργασίας, λειτούργησαν επ’ ωφελεία του Έλληνα και της Ελληνίδας.

Ευεργετικό το τριήμερο. Παρείχε τη δυνατότητα για ξεκούραση, σωματική και νοητική. Μικρές ή μεγάλες αποδράσεις, ακόμη και η παραμονή στο σπίτι άνευ εργασίας, λειτούργησαν επ’ ωφελεία του Έλληνα και της Ελληνίδας.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Νίκος Γαλαρινιώτης

Η επαφή με τις αγωνίες και τους προβληματισμούς που απασχολούν την καθημερινότητα των συνάνθρωπων μας αποτυπώνεται με ενάργεια σε τρεις, φαινομενικά ασύνδετες, αναδιηγούμενες ιστορίες που έλαβαν χώρα το τριήμερο αυτό σε διαφορετικό χωροχρονικό πλαίσιο. Φαινομενικά ασύνδετων, πλην όμως εντασσόμενων στη γενικότερη προχειρότητα και λειτουργική ακαμψία που χαρακτηρίζει την πολιτική και τους πολιτικούς μας.

Ιστορία πρώτη: Σε νομό της Ελλάδας στήθηκε μεγάλος αγών για την ανεύρεση γυναικών που θα στελεχώσουν το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Ελέω ποσόστωσης, και εξαιτίας του ελάχιστου χρόνου για μια αξιοπρεπή εκλογική παρουσία των νέων πολιτευτών, παρατηρήθηκε μια αξιοπρόσεκτη απροθυμία και άρνηση για τη συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Η διαπίστωση αυτή αντιτίθεται της ρηξικέλευθης καινοτομίας του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας που αφορούσε τη δημιουργία του Μητρώου Στελεχών, τη μήτρα για την αξιοκρατική στελέχωση των «γαλάζιων ψηφοδελτίων» αλλά και του ευρύτερου κυβερνητικού σχηματισμού. Πολλώ δε μάλλον, όταν ο ίδιος επιζητούσε, μετά την επικράτησή του στις εσωτερικές διαδικασίες, από την πρώτη ημέρα της προεδρίας του την διενέργεια εκλογών. Αν μη τι άλλο, υποδηλώνεται προχειρότητα.

Ιστορία δεύτερη: Ιδιοκτήτης κεντρικού βενζινοπωλείου σε μεγαλούπολη της Στερεάς Ελλάδας διατυπώνει τα παράπονά του από την υπερφορολόγηση που έχει επιβληθεί στον κλάδο του. Ως νομοταγής πολίτης, δεν επεδίωξε ποτέ να υποκλέψει το ελληνικό δημόσιο, αν και υπήρχε η σχετική δυνατότητα, με αποτέλεσμα να μην έχει «φτιάξει κομπόδεμα» για τα δύσκολά χρόνια του γήρατος. Από το σχετικό ισολογισμό, το καθαρό κέρδος του ανέρχεται στα 1000€ μηνιαίως. Αναλογιζόμενος, λοιπόν, το ισχνό κέρδος του, την προσφορά εταιρίας που δραστηριοποιείται στον συγκεκριμένο κλάδο για την επινοικίαση του καταστήματός του που ανέρχεται στα 1500€ καθώς και την δυνατότητα να εργαστεί ο ίδιος χωρίς ασφάλιση (μαύρη εργασία), σκέφτεται να άρει τους συναισθηματισμούς του και να προχωρήσει στη λύση-μεθόδευση αυτή. Η συγκεκριμένη περίπτωση είναι ενδεικτική της προχειρότητας ή κατά πολλούς της ανικανότητας να υποστηριχτούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η ραχοκοκαλιά της οικονομίας της Ελλάδας.

Ιστορία τρίτη: Σε εντελώς μη κοσμικό, παραθαλάσσιο ταβερνείο χρεώθηκε κατά άτομο, συμπεριλαμβανομένων και των μικρών παιδιών το ποσό των 0,75€ για τον άρτο, όχι τον επιούσιο, αλλά τη φέτα. Δηλαδή, ο Μητσοτάκης και οι οικονομικοί του σύμβουλοι που έχουν αναγάγει ως πρώτιστη προτεραιότητα τη μείωση του φόρου εστίασης πιστεύουν ότι ο συγκεκριμένος εστιάτωρ αλλά και οι εστιάτορες  εν τω συνόλω θα μετακυλίσουν το φόρο εστίασης προς τους πολίτες μειώνοντας το κέρδος τους, όταν συσσωρευτικά και έπειτα από διαχρονική επταετή έρευνα στη Γαλλία μετά την εφαρμογή του συγκεκριμένου μέτρου δεν παρατηρήθηκε καμία μείωση των τιμών προς όφελος των καταναλωτών αλλά προφανώς μια μη αμελητέα μείωση της φοροεισφοράς εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Δυστυχώς, η προχειρότητα ζει και βασιλεύει.

Send this to a friend