Αθήνα

12 oC

βροχοπτώσεις μέτριας έντασης

Νίκος Μπίστης για εκλογές στη Μεγάλη Βρετανία: Εύκολες κραυγές, δύσκολες απαντήσεις

Το χτεσινό αποτέλεσμα στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι απογοητευτικό για τις προοδευτικές φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις. Τόσο οι Εργατικοί, όσο και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες γνώρισαν την συντριβή.

Το χτεσινό αποτέλεσμα στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι απογοητευτικό για τις προοδευτικές φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις. Τόσο οι Εργατικοί, όσο και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες γνώρισαν την συντριβή.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Νίκος Μπίστης

Η επιτυχία των φιλοευρωπαίων Σκώτων εθνικιστών μετριάζεται από την εμμονή  τους στην αποσχιστική γραμμή. Οι ένα χρόνο πριν διαλυμένοι Συντηρητικοί θριάμβευσαν και το Brexit υλοποιείται με λαϊκή εντολή.

Η συζήτηση για το «τις πταίει» φυσιολογικά φουντώνει.

Μια πρώτη ανάγνωση που εμφανίστηκε στο διαδίκτυο λέει ότι «ένας κλόουν με καταστροφική γραμμή , κέρδισε επειδή είχε απέναντι του ένα αριστερό απολίθωμα». Κοντολογίς για την νίκη του Μπόρις Τζόνσον ευθύνεται ο Τζέρεμι Κόρμπιν. Και εάν οι Εργατικοί είχαν άλλη ηγεσία και άλλη γραμμή, καθαρά υπέρ της παραμονής και λιγότερο ριζοσπαστική στα κοινωνικοοικονομικά θα έκαναν εκλογικό περίπατο. Νομίζω ότι πρόκειται για επιδερμική ανάλυση που εδράζεται περισσότερο στην αντιπάθεια στο ριζοσπάστη ηγέτη των Εργατικών ενώ αγνοεί την ισχύ του Brexit στην Βρετανική κοινωνία . Προφανώς υπάρχουν ευθύνες του Κόρμπιν και θα κάνω με κάθε επιφύλαξη μια προσπάθεια να τις εντοπίσω. Όμως όποιος νομίζει ότι είχε μπροστά του εύκολες επιλογές κάνει λάθος.

Ο ηγέτης των Εργατικών είχε στο ζήτημα του Brexit διχασμένο και το κομματικό και το εκλογικό του σώμα. Προσπάθησε με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα να μεταθέσει την ατζέντα από το Brexit στο προγραμματικό πεδίο με αιχμή στα οξυμένα κοινωνικά ζητήματα ώστε να ενοποιήσει πάνω σε αυτά την εκλογική του βάση και να οικοδομήσει μια ευρεία κοινωνική συμμαχία. Ήταν ακόμα   πιο επεξεργασμένη προγραμματικά η συνταγή του 2017  Όμως οι χτεσινές  ήταν μονοθεματικές εκλογές, εκλογές του Brexit. Το 2017 και οι Συντηρητικοί και οι Εργατικοί είχαν θολή και αντιφατική άποψη για το Brexit και ήταν πιο εύκολη η επικέντρωση  στα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα. Τώρα οι Συντηρητικοί είχαν σαφή γραμμή και σύμμαχο τους την κόπωση από μια διετία συνεχών παλινδρομήσεων που γελοιοποιούσαν την χώρα και εξόργιζαν τους πολίτες. «Brexit , να τελειώνουμε και πάμε παρακάτω» ήταν η αντίδραση ενός μέρους του εκλογικού σώματος. Ταυτοχρόνως τμήματα μιας φθίνουσας αλλά υπαρκτής παραδοσιακής εργατικής βάσης θεωρούσε την Ευρωπαϊκή Ένωση - που δεν βρίσκεται και στην καλύτερη κατάσταση της- αν όχι συνυπεύθυνη , τουλάχιστον αδιάφορη για τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Συνυπολογίστε την παραδοσιακή και ριζωμένη επιφύλαξη  των Βρετανών προς την Ευρώπη την οποία ενίσχυε με τερατώδη ψέμματα η προπαγάνδα του Μπόρις Τζόνσον . Δημιουργήθηκε έτσι  ένα παρδαλό αλλά πανίσχυρο - είτε με πάθος είτε από κόπωση - ρεύμα . Η ήττα των Εργατικών σε παραδοσιακά τους κάστρα - όπως σε περιοχές ανθρακωρύχων - είναι η πιο χαρακτηριστική απόδειξη.

Ισχυρίζομαι, λοιπόν, ότι σε αυτές τις εκλογές οι Εργατικοί , με όποια γραμμή και αν πήγαιναν τελικά - Brexit η Remain- από την στιγμή που δεν μπορούσαν να αλλάξουν την ατζέντα ήσαν καταδικασμένοι. Με το εάν δεν γίνεται πολιτική, νομίζω όμως ότι η κρίσιμη στιγμή που χάθηκε - και εδώ εντοπίζεται η μεγάλη ευθύνη του Κόρμπιν- ήταν μετά τις εκλογές του 2017. Ήταν απρόσμενα πανίσχυρος, με ενωμένο το κόμμα του και την Τερέζα Μέι και τους Συντηρητικούς σε σύγχυση. Τότε μπορούσε με τις λιγότερες απώλειες - αλώβητος δεν θα έβγαινε σε κάθε περίπτωση- να ξεκαθαρίσει την στάση του για ένα δεύτερο δημοψήφισμα με διακηρυγμένο στόχο την παραμονή στην ΕΕ.  Θα είχε , ίσως, τον χρόνο να απορροφήσει τις αντιδράσεις της παραδοσιακής του βάσης στην Βόρεια Αγγλία. Σε κάθε περίπτωση η ασαφής γραμμή ως προς το Brexit, σε εκλογές με μόνο θέμα το Brexit, δεν είχε καμία τύχη.

Σε ελάχιστο χρόνο, είναι βέβαιο, ότι οι Βρετανοί θα συνειδητοποιήσουν ότι η αποχώρηση από την ΕΕ δεν θα επιλύσει τα κοινωνικά προβλήματα της χώρας, ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας θα συνεχίσει να υποβαθμίζεται, ότι νέες θέσεις εργασίας στις προβληματικές περιοχές δεν θα φυτρώσουν δια μαγείας. Κοντολογίς ότι για τα προβλήματα τους δεν ευθύνεται η ΕΕ αλλά εσωτερικές πολιτικές, αυτών που τον κυβερνάνε και τους οποίους ψήφισε.  Τότε θα συναντηθεί -με κρίσιμη όμως καθυστέρηση - με το πρόγραμμα των Εργατικών.

Send this to a friend