Αθήνα

32 oC

αίθριος καιρός

Ο ειλικρινής Μπασάρ αλ Ασαντ

Ανέπτυσσα σε μια παρέα την άποψη μου για τα χημικά του Άσαντ όταν βρήκα απροσδόκητο σύμμαχο στο πρόσωπο μιας οφθαλμιάτρου που είχε σπουδάσει μαζί του στην Βρετανία.

Γράφει ο Νίκος Μπίστης

Το επιχείρημα της δεν είχε σχέση με το cui bono ( ποιός ωφελείται) που χρησιμοποιούσα  εγώ , αλλά  με τον ανθρώπινο χαρακτήρα. « Αποκλείεται να έριξε χημικά. Ήταν το καλύτερο παιδί στην τάξη». Και πρόσθεσε κάτι στο οποίο δεν έδωσα τότε σημασία « Πάνω απ όλα ήταν πάντα ειλικρινής». Της είπα ότι για άλλους λόγους κατέληξα στο ίδιο συμπέρασμα, αλλά η εξουσία και ο πόλεμος σκληραίνουν τους ανθρώπους και το ανθρωποκεντρικό επιχείρημα της δεν είναι ακλόνητο. Αυτή όμως ήταν ακλόνητη: « δεν είμαι αφελής, αν τον γνώριζες θα καταλάβαινες». Την θυμήθηκα την Τετάρτη με την συνέντευξη του Σύρου Προέδρου στον Αλέξη Παπαχελά και στον ΣΚΑΙ. Άκουσα προσεκτικά την συνέντευξη δύο και τρεις φορές, προσέχοντας και την γλώσσα του σώματος, όχι μόνο την φωνή αλλά και τα μάτια. Με την ευκαιρία βρήκα στο You Tube και άλλες δύο παλιότερες συνεντεύξεις του σε Αμερικάνους και Βρετανούς δημοσιογράφους τους οποίους κυριολεκτικά τους «γλέντησε» όταν έγιναν επιθετικοί, πράγμα που σοφά απέφυγε ο Αλέξης Παπαχελάς. Και θυμήθηκα την φίλη μου και την λέξη με την οποία τον χαρακτήρισε «ειλικρινής». Και νομίζω ότι κάθε αντικειμενικός παρατηρητής αβίαστα θα συμφωνούσε.

Για τα χημικά είπε το αυτονόητο : «Δεν έχουμε από το 2013 χημικά. Αλλά αν είχαμε  δεν σας κάνει εντύπωση ότι δεν τα χρησιμοποιήσαμε όταν επέλαυναν οι τρομοκράτες και τα χρησιμοποιήσαμε όταν κερδίσαμε  την μάχη; Γιατί να το κάνω; Λένε ότι ρίξαμε  στην πυκνοκατοικημένη Ντούμα χημικά όπλα μαζικής καταστροφής . Και υπήρχαν 45 θύματα. Στην περιοχή, θα έπρεπε να υπάρχουν εκατοντάδες ή και χιλιάδες νεκροί. Τέλος, γιατί τα υποτιθέμενα χημικά όπλα σκοτώνουν μόνο παιδιά και γυναίκες; Δεν σκοτώνουν εξτρεμιστές; Αν δείτε τα βίντεο, είναι εντελώς ψεύτικα. Εννοώ ότι όταν υπάρχουν χημικά όπλα, πώς είναι δυνατόν οι γιατροί και οι νοσοκόμες να εισπνέουν μολυσμένο αέρα χωρίς να φορούν μάσκα και γάντια; Ωστόσο τους είδαμε απλώς να ρίχνουν νερό στα θύματα, τα οποία υποτίθεται ότι ανάρρωσαν μόνο και μόνο επειδή πλύθηκαν με νερό.» Σε αυτό το σημείο θυμήθηκα ότι μας χρωστάει μια έκθεση  η Διεθνής Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων που πήγε στην Ντούμα δύο ημέρες μετά τους αμερικανογαλοβρετανικούς βομβαρδισμούς. Παραδόξως η είδηση χάθηκε μαζί με  την απαίτηση για την έρευνα. Mission accomplished που είπε και ο Τραμπ, άρα περιττεύουν και οι αποδείξεις. Πόσο μάλλον όταν δεν φαίνεται να υπάρχουν. Και μου κάνει εντύπωση ότι αυτή την «λεπτομέρεια» την ξέχασαν με χαρακτηριστική ευκολία όσοι και στην χώρα μας έσπευσαν να αποδεχθούν την αναπόδεικτη αιτιολογική βάση της επίθεσης.

Κατά τα άλλα σε όλη την συνέντευξη ο Άσαντ έδειξε να πατάει στο έδαφος, να αναλύει εύστοχα την σύνθετη γεωπολιτική πραγματικότητα, τις εύθραυστες συνήθως τριγωνικές συμμαχίες. Η διατύπωση του για τον πόλεμο που διεξάγεται δι αντιπροσώπων είναι οξυδερκής:« δεν πρόκειται για πλήρη τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ωστόσο είναι ήδη ένας παγκόσμιος πόλεμος, με τρόπο διαφορετικό από τον πρώτο και τον δεύτερο. Ισως δεν είναι πυρηνικός, αλλά σίγουρα πρόκειται για κάτι παραπάνω από ψυχρό πόλεμο και κάτι λιγότερο από πλήρη πόλεμο. Ελπίζω πραγματικά να μη δούμε καμία άμεση σύγκρουση ανάμεσα στις υπερδυνάμεις, διότι σε αυτή την περίπτωση θα τεθούν τα πράγματα εκτός ελέγχου για τον υπόλοιπο κόσμο.» Ξέρει ότι χωρίς την Ρωσία δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε μια  συντονισμένη επίθεση τόσων αντιπάλων. Γι’ αυτο μιλάει με μεγάλη προσοχή για τον μεγάλο του σύμμαχο στον οποίο βέβαια δίνει την βάση στην Λατάκεια και σταθερή ως εκ τούτου παρουσία στην περιοχή. Είναι το ατού που κρατάει και με το όποιο μέχρι στιγμής όχι μόνο επιβιώνει αλλά κερδίζει τον πόλεμο επί του εδάφους. Και όσο ισχυρό και αν είναι το Ισραήλ ξέρει ότι ο Νετανιάχου - που παρεμπιπτόντως ήταν στην Μόσχα στην παρέλαση της νίκης - μπορεί να βομβαρδίσει ιρανικούς αλλά ποτέ ρωσικούς στόχους στην Συρία. Αναφέρεται στο Ιράν σαν τον δεύτερο  φυσικό του σύμμαχο, όχι όμως ιδεολογικό η θρησκευτικό. Αντιθέτως σε όλη την συνέντευξη αποπνέει την σταθερότητα ενός ηγέτη κοσμικού κράτους, που υπενθυμίζει στην Δύση ότι κάνει λάθος στρεφόμενη εναντίον του. Αποδίδοντας  στον Ερντογάν την κρυφή ιδιότητα του μέλους - η του ιδεολογικά προσκείμενου-στην  Μουσουλμανική Αδελφότητα χτυπάει μια ευαίσθητη χορδή , σε μια στιγμή που οι μετοχές του Τούρκου ηγέτη κλονίζονται στους παραδοσιακούς του συμμάχους.

Ισχυρίζεται ότι βασικός του σύμμαχος είναι ο λαός της Συρίας. Ακριβολογεί μάλιστα μιλώντας για την πλειοψηφία του λαού. Το βέβαιο είναι ότι χωρίς λαϊκή υποστήριξη από διαφορετικά τμήματα του λαού (αλεβίτες, σιίτες, χριστιανοί , Μπααθ, κομμουνιστές) δεν θα μπορούσε να σταθεί απέναντι « στην εχθρότητα των ισχυρότερων και πλουσιότερων χωρών». Είναι μια διαπίστωση που δύσκολα  μπορεί να αμφισβητηθεί.

Σε αυτά που παραθέτει στις συνεντεύξεις του που άκουσα, αντιπαρατίθεται ένα επιχείρημα. Δεν υπάρχει δημοκρατία στην Συρία και ως εκ τούτου ο Άσαντ είναι δικτάτορας και επειδή ανήκουμε στην Δύση δεν μπορούμε να τον υποστηρίξουμε. Όταν ένας Αμερικάνος δημοσιογράφος έθεσε το θέμα ο Σύρος Πρόεδρος απάντησε: την Σαουδική Αραβία όμως δεν έχετε πρόβλημα να την υποστηρίξετε. Και εκεί τελείωσε η διάλεξη περί δημοκρατίας στην Μέση Ανατολή, όπου ουδέποτε το διακύβευμα ήταν η δημοκρατία. Μόνο το πρόσχημα.