Αθήνα

29 oC

αίθριος καιρός

Νίκος Μπίστης: ΣΥΡΙΖΑ, ολοταχώς για ένα κόμμα – παράταξη

Αυτόν τον τίτλο θα έβαζα στην καθοριστική παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα το βράδυ των εκλογών.  Μιλώντας προχθές στην Κεντρική Επιτροπή για την ανάγκη μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσε πλήρως τον τίτλο – και το περιεχόμενο- του εξαιρετικού  βιβλίου που επιμελήθηκε ο Γιάννης Μπαλαμπανίδης.

Αυτόν τον τίτλο θα έβαζα στην καθοριστική παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα το βράδυ των εκλογών.  Μιλώντας προχθές στην Κεντρική Επιτροπή για την ανάγκη μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσε πλήρως τον τίτλο – και το περιεχόμενο- του εξαιρετικού  βιβλίου που επιμελήθηκε ο Γιάννης Μπαλαμπανίδης.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Νίκος Μπίστης

Τον θυμίζω: «ΣΥΡΙΖΑ. Ένα κόμμα εν κινήσει». Μόνο ένα κόμμα σε συνεχή κίνηση θα μπορούσε να εκτοξευτεί από το 4% στο 35%, να πραγματοποιήσει την στροφή το καλοκαίρι του 2015 που οδήγησε στον οργανωτικό ακρωτηριασμό του αφήνοντας όμως ανέπαφα τα ποσοστά του, να εφαρμόσει μνημόνιο, να βγάλει την χώρα από τα μνημόνια στο ξέφωτο, να πετύχει την έξοχη Συμφωνία των Πρεσπών, να πορευτεί έχοντας απέναντι του ένα αρραγές αντί ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο σχεδόν όλων των πολιτικών δυνάμεων και των ΜΜΕ, να συγκροτήσει την Προοδευτική Συμμαχία, να ηττηθεί στις ευρωεκλογές με 23,8% και σε ένα μήνα αντί να καταρρεύσει να επανακάμψει με 31,5%. Μια διαδρομή από την διαμαρτυρία στην διακυβέρνηση, εν μέσω κρίσης, κατά την διάρκεια της οποίας αντί να εξαερωθεί όπως επιδίωξαν με μανία εχθροί και «φίλοι» διατήρησε τον πρωταγωνιστικό του ρόλο και αντιμετωπίζει την νέα φάση με την αισιοδοξία που του δίνει η εμπιστοσύνη του 31,5% του λαού. Μόνο ένα κόμμα σε συνεχή κίνηση μπορούσε να πετύχει αυτόν τον άθλο και ταυτοχρόνως να συζητά σήμερα νηφάλια για την επανίδρυση του. Είναι αυτό που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν κάποιοι διανοούμενοι της πάλαι ποτέ ανανεωτικής αριστεράς που ανενδοίαστα  έβαλαν την γραφίδα τους- και κάποιοι και την ψήφο τους- στην υπηρεσία της ΝΔ.

Ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ που εξάγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας σε ένα σύγχρονο , μαζικό , αριστερό και προοδευτικό κόμμα, από όποια οδό και αν πραγματοποιηθεί - και υπάρχουν διάφορες- οδηγεί σε ένα κόμμα- παράταξη. Η συνέχιση της κίνησης οδηγεί αναπόφευκτα εκεί. Οποιαδήποτε στάση για «αριστερή ενδοσκόπηση», ημίμετρα η εφησυχασμό θα οδηγήσει  στην απώλεια μιας ιστορικής ευκαιρίας. Να αντιστοιχηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία με το ύψος  του 31,5% και το brand name του κόμματος με το εύρος της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης. Εύρος πολιτικό, προγραμματικό , ιδεολογικό και οργανωτικό. Να το πω απλά και πρακτικά. Να πάρει οριστικά ο ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία θέση αντίστοιχη με αυτή που κατείχε το ΠΑΣΟΚ μετά την μεταπολίτευση τα χρόνια της ακμής του.

Προσοχή εδώ. Δεν λέω να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΣΟΚ. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται και το ΠΑΣΟΚ εξάλλου δεν είχε μόνο θετικές πλευρές. Η δημοκρατική παράταξη αποκτά νέα στοιχεία  με πλέον χαρακτηριστικό ότι κορμός της είναι ένα κόμμα της Αριστεράς που ξεκίνησε σαν κόμμα διαμαρτυρίας της ριζοσπαστικής αριστεράς και ωρίμασε βίαια τα χρόνια της κρίσης και της διακυβέρνησης. Όλο το κόμμα - παράταξη έχει επάνω του την αριστερή αφετηρία και σφραγίδα, τον αριστερό ριζοσπαστισμό, την κινηματική λογική που πρέπει να δέσει με σύγχρονο προγραμματικό λόγο. Η αριστερή του, λοιπόν, ταυτότητα δεν κινδυνεύει αν συνεχίσει να κινείται προς μια κατεύθυνση προς την οποία κινείται η πληθυντική Αριστερά στην Ευρώπη. Προς μια όσμωση δηλαδή αριστερής Σοσιαλδημοκρατίας, Πρασίνων, Ριζοσπαστικής Αριστεράς . Μιας πληθυντικής Αριστεράς που σε ορισμένα σημεία μπορεί να βρει κοινό τόπο και με μερίδα των Φιλελευθέρων. Στην Ελλάδα μάλιστα η συγκυρία επιτρέπει να δούμε αυτή την όσμωση να πραγματοποιείται στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία , δηλαδή του κόμματος - παράταξη και να μην προκύψει ως εκλογική Συμμαχία. Αυτό σε μεγάλο βαθμό θα εξαρτηθεί από τον προσανατολισμό του ΚΙΝΑΛ, από το κατά πόσο θα συνειδητοποιήσει τον ρόλο του στην αντιπολίτευση και την δύναμη των συσχετισμών. Γιατί τώρα βρίσκεται αντιμέτωπο με τις συνέπειες της αντί ΣΥΡΙΖΑ πολιτικής του.

Η κίνηση ουδέποτε έβλαψε την Αριστερά. Αντιθέτως, είναι η ακινησία που την καθηλώνει, όπως δείχνει το παράδειγμα του ΚΚΕ. Η Αριστερά είναι σαν τον ποδηλάτη. Πρέπει να κινείται , να κάνει πετάλι συνεχώς. Αν αφαιρεθεί, κοιτάζοντας αυτάρεσκα το τοπίο και ψάχνοντας το μέλλον του στο παρελθόν, θα πέσει.

Send this to a friend